ꝯmiſſione alioꝝ. ¶ Tertio noͣ ex glo. fi. unā dr̄aꝫ int̓abſolutionē ⁊ excōicationē. nā excōicatio lata ex falſacā tenet ſecus in abſolutōe. Sꝫ ego n̄ puto uerā hācdr̄aꝫ. nā ſi excōicator credebat cām ueraꝫ q̄ erat falſacrit excōicatus ⁊ tūc fuiſſet excōicatꝰ. ſꝫ ſi ſciuiſſet illaꝫfalſā puto ꝙ ille nō erit excōicatus lꝫ cautū ſit obtineabſolutionē. Excōicatio enī ſumit uires ab ītentioneexcōicatoris. ad hoc facit qd̓ noͣ. ꝑ glo. in. c. ij. d̓ teſti.co. ⁊ in. c. p. g. de offi. delega. ⁊ ī. c. i. d̓ iudi. ſꝫ ubi excōicator ītēdebat oīo excōicare tūc excōicatio tenet ſꝫſit iniuſta. ⁊ ita loquūtur iura allegata in glo. ⁊ idemeſſet in abſolutione qꝛ ſi abſoluēs ītēdebat oīo abſoluere ēt ſi cā expreſſa omnino eſſet falſa uel iniuſta tenebit abſolutio. ut ī. c. uenerabilibꝰ. ī. §. ubi aūt d̓ ſē.ex. li. vj. ubi tex. noͣbilis. Nec ob. p̄dictis. c. qꝛ circa dequo glo. opponit qꝛ cōiter ille tex. ītelligit̉ ꝙ diſpēſatio ibi nō tenuit ꝓpter expreſſionē falſe cāe ſꝫ papa illā tollerauit gratioſe. ⁊ pro h̓ de fi. preſby. c. i. ⁊. ij. li.vj. ubi pꝫ ꝙ diſpēſatio ē nulla ſi fuit obienta ꝑ ſurreptionē. ¶ Itē gl. fi. ī fi. aduerte qꝛ hec gl. uidet̉ d̓ſtruere tex. nā in lr̄a nulla fit mētio de īfamia ſꝫ ſolū d̓ ſuſpitōe. Itē ſeq̄ret̉ ex glo. ꝙ ex ſuſpitōe urgēti ſine īfamia n̄ pōt īdici purgatio cuius ꝯͣriū ꝓbat̉ ī. c. īter depur. cano. ubi tex. nobilis poīt ſuſpitionē ⁊ īfamiā ꝓcauſis ſufficiētibꝰ ad purgationē īdicēdā. un̄ Inno. ⁊Hoſti. dicūt h̓ ꝙ ep̄i ſuſpitio ſufficit. dixit tn̄ Inno.ꝙ ſuſpitio dꝫ eē urgēs .i. magna. Et ꝓ dicto Inno.optīe facit. c. tua. jͣ. d̓ coha. cle. ⁊ muli. Io. an. ꝯcordādo dicit ꝙ aut ē ſuſpitio ſoliꝰ ep̄i clādeſtina ⁊ n̄ ſufficit.arg. vj. q. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. Et noͣ hoc dictum autcp̄i ⁊ alioꝝ ⁊ ē ꝓbabilis ⁊ tūc poterit īdici purgatio.ad h̓ uide bo. tex. cū glo. ⁊ qd̓ ſuꝑ ea noͣ. ī. c. oībꝰ. ij.q. v. ego hūc articulū latiꝰ examīaui ī. c. qualiter ⁊ qn̄el. ij. de accu. ⁊ dic ut ibi. Nico. abb.Propter p̄ericuIgnificauit um aīe ſuppiciordinarius deſidiā uel maliciā delegati. ul̓clariꝰ ſūma ſic. Si ex deſidia uel malicia d̓legati pape quis perſeuerat in peccato ordinariꝰ locipōt ſupplere nō obſtante ꝙ cauſa fuerit delegato cōmiſſa. ⁊ ē caſus noͣbilis ⁊ ſingularis cōis diuiſio. ẜaibi cum itaqꝫ. ¶ Nota ꝙ ſtantes in peccato inceſtusetiā ſub colore matrimonij pn̄t ⁊ debēt excōicari perep̄m loci. intellige ſi moniti nolūt a peccato deſiſtereqꝛ excōicatio non ē ferenda īmediate ꝓpter delictuꝫſed ꝓpter ꝯtumaciā ſurgentē ex delicto. ut ī. c. ſacro d̓ſen. excō. no glo. xj. q. iij. Epiſcopi hodie uero ꝯtrahentes ſciēter in gradu ꝓhibito ſunt ipſo facto excōicati. ut in cle. unica de ꝯſan. ⁊ affi. ¶ 2º nō caſum ſingularē ī quo ordinarius ſupplet negligentiā ſcū maliciā delegati pape ⁊ īpedit ſe de cauſa alteri ꝯmiſſa ꝑpapā .ſ. qn̄ ex negligētia ſeu malicia delegati nutriturpeccatū. un̄ lꝫ iſte tex. loquatur cū aliqui remanet inpeccato inceſtus. Ideꝫ tn̄ ē ẜm doc. in quolibet aliopeccato. narrat̉ enī hic factū. un̄ rō uera decidēdi fuitne partes remanerēt ī peccato. ⁊ ideo ubicūqꝫ ſubeſttalis cā ſemꝑ ordinariꝰ pōt īſurgere ⁊ occurre ut peccatū euitet̉. Et ex hac rōe dico ꝙ ēt ſi ep̄s nunꝙͣ prius excōicaſſet nec aliter ꝯtra partes ꝓceſſiſſet ſed cāa primordio fuiſſet commiſſa d̓legato ſi delegatus eſtnegligens in ꝓcedendo ⁊ partes interī remanēt ī peccato poterit ⁊ debebit ordinariꝰ ꝓcedere ꝯtra partesſaltē excōicādo niſi procedāt in cā corā delegato. Secus aūt ē ubi nō īmineret peccatū. utputa qꝛ cā eēt pecuniaria. nā tunc d̓legato pape negligente ordinariꝰſe nō ītromittit ſꝫ recurrēdū ē ad ipſū papā ẜꝫ Hoſti.⁊ bene. nā exquo cā fuit ꝯmiſſa delegato exempta ea manibus ordinarij un̄ nō pōt ordinariꝰ ſe ītromittere. ut in. c. ſtuduiſti de offi. delega. nā rōne peccati ponit̉ h̓ caſus ſpecialis. ſecus ergo ubi non īminet peccatum. arg. h̓ ꝑ locuꝫ a ſpeciali ⁊ hec noͣ. Sꝫ q̄ro qͥdſi papa abſoluiſſet expreſſa falſa cā. dic ꝙ abſolutio n̄tenerꝫ ⁊ ea nō obſtante poſſet ordinarius ꝓcedere ꝯͣꝑtē. arg. sͣ. c. ꝓxi. Sed dubiū ē qͥd ſi papa d̓ oībꝰ certificatꝰ abſoluit ⁊ mādat ordīario ut dcinceps illos nōmoleſtet nūqͥd tenet̉ ordinarius in hͦ obedire pape.So. dicit Ho. multū noͣnter ꝙ aut ē caſus in quo papa pōt diſpēſare ⁊ tenet̉ illi obedire. aut nō pōt diſpēſare ⁊ nō dꝫ obedire qꝛ potiꝰ tenet̉ obedire d̓o ꝙͣ pape. xj. q. iij. qͥ r̄ſiſtit. ⁊. c. dn̄s. ⁊. c. iulianus. Et nō ſingularit̓ h̓ dictū ꝙ ex mādato pape nō tenet̉ ordīariꝰaliquos admittere ī peccato mortali. ⁊ ideꝫ ſētit Io.an. ī. c. ſiqn̄ d̓ r̄ſcrip. cū papa mādat ꝓuideri notorieīdigno d̓ aliqꝰ bn̄ficio ⁊ ē tāta dignitas ꝙ ſine peccatopareri non pōt. Idē ſēſit Inno. in. c. inquiſitōni deſen. ex. ubi notant̉ dixit ꝙ pape parēdū nō eſt ubiex ſuo mandato p̄ſumit̉ malū futurū ul̓ aliqd̓ ſcādalūꝓbat̉ h̓ rōe mādādo id qd̓ ī ſe ē peccatū ī quo diſpēſare nō pt̄. excedit fines ſue ptātis qꝛ papa nō recipitptātē peccādi. xl. di. c. i. ⁊ iō ſibi īpune nō parct̉ cū n̄ſit ibi cenſendus papa ſꝫ p̄uata ꝑſona. ar. ī. l. fi. de iuriſ. om. iu. ⁊ ī. c. ij. c. d̓ ꝯſti. li. vj. Et idē dic ī lege ipſiꝰpape uel cuiuſcūqꝫ pͥncipis. nā ſi ē iniuſta ⁊ cōtīet ī ſepeccatū nō remiſſibile ꝑ ipſū pͥncipē tal̓ lex nō ē a ſubditis recipiēda. iiij. di. erit aūt lex. ⁊ in. l. fi. C. ſi ꝯͣ iusuel uti. pub. ⁊ ſētit ibi Bar. ⁊ ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti.⁊ iure. ¶ In glo. i. ꝓ intellectu glo. opp. ſnīa excōicatōis nō ē ferēda ab hoīe ꝑꝑ crimē ſꝫ ꝑꝑ ꝯtūaciā. autin nō parendo aut ī nō ueniēdo. ut ī. c. ſacro de ſen.ex. ⁊ ē glo. nōbil̓. xj. q. iij. cp̄i. ſꝫ iſti fuerūt excōicati ꝓhac nefaria ⁊ inceſtuoſa ꝯiūctione q̄re male. So. gl.j. ut arbitror metu ꝯͣrij. ſoluendo ponit duos aliosintellectus. primus ꝙ ſnīa diuortij prius fuit lata contra iſtos. ⁊ qꝛ illi parere noluerunt fuerunt excōicati.ſcd̓s intellectus colligitur ex glo. ſequētibus de qͥbusiſta glo. facit mentionem ꝙ an̄ ſnīaꝫ diffinitiuā iſti fuerunt excōicati. qd̓ declara ẜm intellectū queꝫ ponit h̓Inno. vꝫ ꝙ iudex ex officio procedēs ꝓ notorio contubernio iſtos nolentes abīuiceꝫ recedere excōicauit.⁊ ſic iſti excōcati īpetrauerūt lr̄as a papa in ꝗbus dicebatur ꝙ iſti aſſerebāt ſe īiuſte excōicatos ⁊ mādabat̉excōicatori ut iſtos abſolue̓t ſi ita eēt alioqͥn mādabatur delegatꝭ ut h̓ exeq̄rent̉ ẜꝫ tenorē. c. ab excōicato d̓reſcpͥ. Alij alit̓ ītelligūt ſꝫ ꝯclude ut placet Ho. ⁊ Io.an. qd̓ etiā approbo ꝙ nō ē uis qͣlit̓cūqꝫ fuerit ꝓceſſūetiam ſi ad petitionē accuſatoris lꝫ Inno. ī hoc aliterintellexerit. nā ſemper ordinarius poteſt ſupplere deſidiam ⁊ maliciam delegati ferendo ſnīam cōira perſeuerantes ī crimine ut. sͣ. latius declaraui. ¶ In gl.ij. ibi in honore ꝯſtituti. puta qꝛ ſunt milites ul̓ doctores ad quos dꝫ mittiut iurēt. ut in. l. ad egregias perſonas. ff. de iureiu. dic̄ tn̄ hͨ Goff. nō dictū ꝙ ad hasꝑſōas egregias d̓ gr̄a ſola ⁊ nō ex neceſſitate mittit̉.qꝛ d̓ iure poſſēt ꝯpelli uēire ad iudicē. l. ij. §. ſi p̄ſes.ff. qͥs or. ī bo. poſſ. ſer. Et h̓ nota ꝓ intellectu illiꝰ. l.ad egregias. ut intelligatur de honeſtate nō d̓ neceſſitate. ¶ Itē glo. fi. ibi īceperūt hr̄e delegati. pōdera gl.aꝑte enī ſentit glo. ꝙ delegatus non perdit iuriſditionē lꝫ ſit negliges uel doloſus in ꝓcedendo etiaꝫ ſi exculpa ſua faueat̉ peccatū ut h̓. ordinarius ergo ī caſuhuius. c. reaſſumit iuriſditionē non ut diffiniat totaꝫcāꝫ ſed ut ꝯuīcat partes nō proſequentes cāꝫ ⁊ remanentes in peccato. Hoſti. intellexit ꝙ delegatꝰ hͦ caſuperdit iuriſditionem ⁊ ordinarius reaſſumit cāꝫ ſꝫ primus intellectus magis placet Inno. ⁊ Io. an. cōiterdoct. ⁊ uidet̉ ꝓfecto magis lr̄e ꝯſonus ītelligēdo p̄ſertim ꝙ h̓ fuerit appellatū. n̄ enī dꝫ iudex a quo reaſſumere iuriſditionē niſi ſint lapſa fatalia appellatōis.ut ī. c. ꝑſonas. ⁊. c. cū ſit d̓ appel. Et noͣ ex fi. glo. ⁊ extex. caſū ī quo admittit̉ excōicatꝰ ad litigādū de iniuſta excōicatōe abſqꝫ eo ꝙ abſoluat̉ ī prīcipio cāe qn̄ſ. priꝰ fuit abſolutꝰ ⁊ poſtea negligēs ī ꝓcēdēdo. ⁊ italoquit̉