cn̄ hac opi. Io. an. trāſit hic do. An. Sed tu uide Fe.ꝯſi lio. cxxij. ꝓpe finē ubi uidet̉ tenere opi. iſtiꝰ glo. nihil tn̄ boni adducit. ſed do. de rota deciẜ. ccv. aꝑte tenent ꝯtrariū ꝙ patronus ſit priuatꝰ ꝑ. d. §. ſiqͥs oratorij domū. Io. de lig. idē hic adducit. nā ſi eligētes l̓hn̄tes collationē de iure cōi priuant̉ ipſo facto eligendo uel inſtituēdo indignū. ut in. c. cū in cūctis de ele.fortius idē dicēdū ī patronis qui habēt pn̄tationeꝫ exſola gr̄a. Ad idē optime facit tex. ī auc̄. de eccle. titu.j. §. ſiquis edificatōeꝫ. ubi dicit̉ ꝙ ſi patronꝰ p̄fecit hoſpitali rectorē īdignum ep̄s illo remoto debet ponereidoēuꝫ. ⁊ hāc opini. puto ueriſſimā lꝫ do. Car. ſequat̉opi. gl. ⁊ ad. §. ſiquis oratōij domū. dic ꝙ rn̄ſio Io.au. nō ē bona qꝛ tex. ibi dicit quoſcūqꝫ pn̄tauerit ⁊c̄.⁊ ſic ep̄s hꝫ ponere idoneū pn̄tato indigno ꝑ patronū ⁊ ad iſtū tex. dic ꝙ nō loquitur qn̄ ſciēter fuit pn̄tatus indignus. hāc opini. uidet̉ ſētire Bar. in. l. cū quidaꝫ. ff. de lega. ij. ⁊ ibi bonus tex. iūcta glo. ubi ꝓbat̉ꝙ ſiquis hꝫ electionē ex diſpoſitiōe teſtatoris ſi cligitindignū priuatur ipſo facto ptāte eligēdi qd̓ noͣ. Adduco aliā bonam rationē ubicūqꝫ alicui ex priuilegioſeu gratia ꝯpetit poteſtas eligendi uel poſtulandi ſiſcienter eligit uel poſtulat indignum ipſo facto perditptātem ſibi tributam qꝛ dicit̉ abuti priuilegio. tex. eſtnō. in. c. gratum de poſtu. prela. facit. c. priuilegiū. xj.q. iij. ſed patronꝰ hꝫ ptātem eligendi ſeu pn̄tandi degratia. ut in. c. iij. de iurepatro. pn̄tando ergo ſciēterindignū abutitur gratia ⁊ ſic dꝫ eē priuatꝰ ꝓ illa uice⁊ hec notabis. Et ꝙ dixi ꝙ ptās deuoluit̉ ad ep̄ꝫ ītellige ſi ep̄s hꝫ ptāte inſtituendi. ſed ſi ptās īſtituēdi ꝑtinet ad aliū puta abbatē uel capl̓m tūc ius patronideuoluit̉ ad hn̄teꝫ inſtitutionē ⁊ ſic habebit liberā collationē. hoc uoluit glo. ſingu. quā ſemper tenebis mēti. ī cle. unica de ſup. neg. prela. ⁊ ſic nota ꝙ illud iuspatroni deuoluit̉ ad eum qui hꝫ ipſam inſtitutionē lꝫde iure ſpāli. ¶ In glo. pe. nō primo ex iſta glo. intellectū ad. c. qm̄. ⁊. c. cum ꝓpter de iurepatro. in quibꝰdicit̉ ꝙ ſi queſtio ſuper iurepatronatus nō decidit̉. jͣ.tempus prefixuꝫ patronis ad pn̄tandū ꝙ ep̄s debetibi ponere rectorem ſaluo iure uincentis. Illa iura ꝓcedūt quādo queſtio ē inter ipſos patronos de iurepatro. ita ꝙ non apparet quis eoꝝ ſit patronꝰ. namꝓpter ꝯtentionem eoꝝ non dimittet eccleſiam uacare. Si aūt ē queſtio īter patronū ⁊ epiſcopū ſuꝑ iurepatronatus nō habēt locum illa iura. naꝫ ſi diceremꝰꝯriuꝫ epiſcopus ſepe fingeret cauſaꝫ ⁊ negaret patronū eſſe patronū ſolum ut lapſo tēpore prefixo ad pn̄tandū ipſe ꝓuideret. Idem ē qn̄ ē ꝯtētio ſuper pn̄tatione iaꝫ facta. nam tunc niſi prius decidatur illa queſtio debet ep̄s prouidere de rectore. unde non habētlocū tunc illa iura lꝫ queſtio illa nō decidat̉ infra quatuor menſes uel ſex. nam cum ex pn̄tatione acquirat̉ius preſentato ut notatū fuit in. c. dilectus. sͣ. ti. ꝓxi.non debet preiudicare pn̄tato ſi queſtio nō decidit infra tēpus prefixū ad pn̄tandū al̓s de facili poſſet ſupplatare patronū. naꝫ cum nō teneatur pn̄tare niſi infine termini ⁊ ep̄s habeat examīare perſonā ⁊ facereedictū iuxͣ forma in. c. fi. de elect. non poſſet de faciliiſta queſtio expediri īfra illud tempus ⁊ hoc idem uolunt cōiter doct. h̓. ¶ Secūdo nota ex glo. ꝙ ad illūſpectat cuſtodia eccleſie uacantis qui hꝫ ius inſtituēdiſeu ꝯferendi lꝫ ſit nō ep̄s. qd̓ dicit Io. an. bn̄ notādū⁊ neſcio alibi iſtam glo. potius enī probat̉ rōne ꝙͣ iure. nam ſi hꝫ iſte ius ꝓuidēdi eccleſie de rectore uidetur ꝙ debeat hēre curaꝫ rerū ipſius eccleſie donec ꝓuideat de rectore. pro hac glo. allego bo. tex. in. c. fi.ſ. e. li. vj. Et facit qd̓ noͣ. glo. in. d. cle. i. de ſupͣ. neg.prela. qd̓ ītellige niſi patronus ſit ꝑſona eccleſiaſtica.qꝛ tūc ipſe nō habēs ius inſtituendi habebit cuſtodiam ut ꝓbat̉ h̓ a ꝯrio lr̄e. ⁊ puto ꝙ is qui hꝫ cuſtodiam de iure pōt ibi ponere iconomū. ar. ī regula q̄ ꝑaliū facit d̓ regu. iu. li. vj. ¶ Ultīo qͣro nūquid īfra tēpus p̄fixū patrono ad pn̄tandū poſſit ep̄s ibi ponereiconomū qn̄ cuſtodia eccleſie ad eū ſpectat. Ho. ꝙ ſicvn̄ puto ꝙ cū ſuperior ꝑpendit ꝙ eccleſie d̓ ꝓxīo nōeſt ꝓuidēdū ꝙ ſēꝑ poterit ibi pone̓ iconomū ne bōaeccleſie dilapidētur. Et aduerte naͣꝫ iſtū iconomū puto inſtitui poſſe n̄ ſolū qn̄ eſt contētio īter patronum⁊ ep̄m ſed etiā nulla queſtiōe uigēte. utputa ſi patronus dicit ego nolo nūc pn̄tare qꝛ n̄ habeo perſōamidō eam pre māibus uolo differre per tēpꝰ mihi diffinitū a lege. nā tūc ſatis ē ꝓuidere ſuper hoc de iconomo. ⁊ hoc probat̉ ꝑ tex. ibi ul̓ alia de cā ⁊c̄. Idē dicoſi bn̄ficium n̄ eſt iuriſpatrōatus et habēs collationemuult differre cum habeat ſex mēſes ad cōferēdū. ut īc. ij. de cōceſſ. prebē. Naꝫ ne eccleſia ſtet tāto tꝑe finegubernatiōe poterit iſte ibi pōere iconomū ⁊ h̓ ꝓbat̉habito reſpectu ad mētē lr̄e. nō enī ītelligit magis ꝓuidere eccleſie patrōate ꝙͣ libere. ſed de patronata fitmētio qꝛ ſepe differtur ꝓuiſio propter preſētationempatronorum. Abbas.gSi conſtat ordinario ꝙ¶ Parle. plolutꝰa papa ſupprec¶ſit ueram cauſā qͣre fuerat excōicatꝰ debetillū remittere ad papam. Si uero ſibi nōꝯſtat eſt tn̄ ſibi urgēs ſuſpitio ꝯtra eum debet cogereeum ſe purgare. cōis diuiſio. ẜa ibi talit̓ reſpōdemus.ī qua ſubdiſtīguit. ⁊ ẜꝫ mēbrū ibi ſi uero. ¶ Nō pͥmoar. ex tex. ꝙ abſolutio facta ex falſa cauſa nō tenet.oportet ergo ut abſolutio teneat ꝙ expreſſa ſit ueracauſa excōicatiōis. Idē uidetur dicēdū ī abſolutiōe aquolibet peccato ꝙ niſi peccator expreſſerit delictū cūſuis qualitatibꝰ q̄ habeāt grauare delictū nō cōſequit̉ueram abſolutiōem facit qd̓ le. ⁊ noͣ. de peni. di. v. c.i. ī prin. ¶ Nō. ſcd̓o ꝙ ep̄s poteſt cōpellere ſibi ſuſpectum de certo delicto ad ſe purgandum. qd̓ an ſit uerum indiſtincte dicā cū gl. fi. ¶ Nō tertio modū procedendi ꝯtra eos qui dicunt ſe obtinuiſſe diſpenſationem ſuper irregularitate uel alia ihabilitate ⁊ dubitatur an expreſſerit in impetratione ueram cauſam.¶ Oppo. contra tex. nam exquo iſti expreſſerant aliam cauſam non erat dubitandum d̓ nullitate abſolutionis arg. optimū in. c. cū ꝓ cā de ſen. ex. So. dicūtdoct. ꝙ ī litteris abſolutiōis nō erat exp̄ſſa aliqua cāſed nūc preſumebat̉ ꝙ aliam cām expreſſerint. ⁊ hecpreſūptio oriebat̉ qꝛ ꝓ nefando crimine fuerūt excōrcati. ⁊ ī litteris dicebat̉ ſimplicit̓ ꝙ fuerunt abſolutinec mādabat̉ aliqͣ ſatiſfactio. vn̄ n̄ erat ueriſimile ꝙiſti expreſſiſſēt uerā cām. hodie v̓o ex ſtilo curie exprimit̉ cā in lr̄is abſolutiōis. 2ª querit̉ quomodo ꝯſtarepoterit ꝙ iſti ſuppreſſerint v̓aꝫ cām in literis cū nonexprimit̉ ſolutio ꝑ cōfeſſionē iſtorū. nam forte alijs dixerūt uel erāt teſtes p̄ſētes qn̄ expreſſerūt falſam cāꝫ.¶ Ultīo h̓ querit̉ qͥd ſi iſti nō poterūt ſe purgare. dicūt doct. ⁊ bn̄ ꝙ habebunt̉ ꝓ ꝯuictꝭ. ut in. c. īſinuatū.⁊ in. c. d̓ hoc de ſimo. ⁊. c. accedens de accuſa. ⁊ qualiter ſit p̄ſtanda purgatio. dic ut habet̉ in. c. quotiens.jͣ. de puga. cano. ¶ In gol. i. ibi qd̓ nō credo ueruꝫ.⁊ h̓ opi. gl. cōit̓ tenetur. ⁊ nō ex hac gl. ꝙ abſolutio n̄tenet nō ſolū cū exprimit̉ falſa cā ſed etiā cum non expreſſit omnes cauſas ꝓpter qͣs fuit excōicatus al̓s abſolutio n̄ ꝓdeſt. ⁊ h̓ pōt adduci ad qͣſtioneꝫ. q̄dā exp̄tſit ſacerdoti unū peccatū ⁊ reliqͣ ſubticuit nūꝗd teneatur illd̓ iteꝝ ꝯfiteri an ſufficiat ꝯfiteri ea q̄ tacuit. Iſtaglo. pōt adduci ꝓ opi. ꝙ ſufficit tacita expͥme̓ h̓ pōt ꝓcede̓ ſi ꝑ obliuionē omiſit alia peccata. ſꝫ ſi ſerioſe qꝛuoluit ꝯfiteri ꝑ ꝑtes forte alid̓ eēt dicēdū qꝛ aꝑꝑet ꝙnō fuit bn̄ ꝯtritꝰ de illo peccato. d̓ hac qͣſtione uide gl.de pe. di. j. nō tibi dico q̄ ponit caſus ī quibꝰ tenet̉ qͥsiteꝝ ꝯfiteri peccata ſua ⁊ noͣbis eā. ¶Scd̓o noͣ ex gl.ꝙ a pl̓ibꝰ excōicatiōibꝰ pōt qͦs liberari unica abſolutione dūmō abſoluens hēat ptāteꝫ iure proprio uel ex