aūt ut purus executor. etiā in iſto caſu loquit̉ tex. ī dicto. §. ſi uero crimē. ſꝫ ſi n̄ tradit̉ ſibi ut ſit de foro ſuoſꝫ iudex eccleſiaſticꝰ petit ut executor excquat̉ ſuā ſenrentiā tūc ſatis pōt teneri opinio Inno. h̓ ut iudex ſecularis illā ſētentiā exequatur lꝫ ſibi non fiat fides deꝑceſſu. facit dictū. c. ij. de excep. li. vj. in executiōe eiꝰiuſticie uidet̉ iſte ſecularis inferior. ar. xxiij. q. v. in. c.princeps. ⁊. c. adminiſtratores. ſꝫ ſi iudex ſecularis ſciret ſentētiā iniuſtā poſſet dici ꝙ n̄ tenet̉ illā exqͥ ſaltēī cā criminali. qꝛ n̄ debet eē executor ad malū contraꝯſcīaꝫ. facit. l. non tātū. ff. de appella. ⁊ ꝑ hoc decidit̉alia ꝗſtio nō. quā poſuit Io. an. h̓ ⁊ fuit Io. de mō.murlo. Epiſcopꝰ uolebat uiſitare quēdā prelatū īferiorē ille dixit ſe exēptū ⁊ appellauit ad papā epiſcopꝰexcōmunicauit illuꝫ. ⁊ qꝛ ille n̄ curat de excōicationepetit a iudice ſeculari ut daret ſibi familiā ⁊ auxiliumſuū. iſte v̓o qui appll̓abat ꝯͣdicebat. querebat̉ quid facere debebat iudex ſecularis. ⁊ poſt multa iſte qͥ diſputauit ꝯcluſit ꝙ non tenebat̉ īpedere auxiliū. qꝛ tenet̉īpendere ꝯtra rebelles ⁊ reſiſtētes cp̄o de facto. ſecūsaūt de iure. ⁊ in dubio preſumēdū ē ꝓ appellāte ut d̓ſcrat̉ ſedi apoſtolice. argu. c. directe de appel. ⁊ cumhac deciſione trāſeunt h̓ cōiter docto. qd̓ ē ualde notā. qꝛ facit ad multa. ut ſi ſubditꝰ ēt n̄ exēptus ex iuſtacā appellauit nō debet iudex ſecularis dare ſuum auxiliū ad petitionē epiſcopi ꝯtra illū ſubditū. tn̄ in caſuſupra poſito forte aliud poſſet dici per. c. cū perſonede priuile. li. vj. qꝛ cum al̓s ſubditꝰ dicit ſe exemptumdebet exhibere priuilegiū qd̓ ſibi tribuit cāꝫ p̄ſcribēdi.al̓s pōt epiſcopus uti iuriſditione ſua cū habeat iuriſditionē fundatā de iure cōi. ergo ſi nō ſeruat ſubditꝰqd̓ ibi dicit̉ pōt ep̄s legitime petere auxiliū brachij ſecularis. vide tn̄ in h̓ qd̓ dixi poſt Inno. in. c. uenerabili. infra de cenſi. Itē ſcias ꝙ ab eo qd̓. sͣ. dixi ꝙ iudex eccleſiaſticꝰ dēt excōicare rebelles iudici ſeculari ⁊ccōtra iudex ſecularis dēt bānire ⁊ aīaduertere ī rebelles iudici eccleſiaſtico. Inno. recedit ⁊ vr̄ uelle ꝙ neciſte dēt illos excōicare nec ille ſecularis iſtos ꝓſcribere uel bānire ſed ſatis ē eos uitare. ſꝫ Hoſti. tenet primū dictū qd̓ ē noͣn. dicēs ꝙ ad pctitionē iudicis eccleſiaſtici iudex ſecularis dēt bānire ⁊ punire ſubditos rebelles ⁊ inobediētes iudici eccl̓iaſtico nō curantes deexcōicatione. ita ecōtra ad petitionē iudicis ſecularisdēt iudex eccl̓iaſticus interdicere ⁊ excōicare ſubditosrebelles ⁊ ꝓſcriptos a iudice ſeculari. ⁊ ad h̓ allegonō. dictū Inno. ī. c. lꝫ ex ſuſcepto de fo. ꝯpe. vbi dixitꝙ ſi aliqui ſubditi nolūt obedire īperatori de facto n̄ſuccedit papa ī iuriſditione ſed dēt iuuare īperatoreꝫad domādū illos ſubditos. ⁊ ſic dꝫ ēt preſtare auxiliūqd̓ pōt. Ex his habes optimū remediū pro iſtis nobilibꝰ repulſis ab eoꝝ dn̄io. nā poſſent īplorare auxiliūeccl̓ie ⁊ eccl̓ia dēt ſubditos eis reſiſtētes excōicare ⁊ interdicere. ¶ In glo. fi. ibi ut ſua auctoritate ⁊c̄. h̓ expoſitio gl. lꝫ uera ē in ſe tn̄ ſatis exͣnea ad tex. vn̄ alijdoct. exponūt n̄ ad preiudicādū eccl̓ie quominꝰ poſſitiudicare ſine auxilio brachij ſecularis. Alij dicūt n̄ adpiudicādū .ſ. illi ꝯͣ quē pctitur auxiliū. qꝛ nō dēt auxiliū īpēdi ꝯͣ iudiciū. ⁊ h̓ ēt ſenſit Inno. ut dixi ſupra. lẜm Hoſt. nō ad preiudicādū .i. ꝙ per h̓ n̄ preiudicat̉iudici ſeculari quominꝰ poſſit punire ⁊ īponere penātꝑale. ſed h̓ opi. ſibi n̄ placet. qꝛ n̄ dꝫ qͥs bis iudicari.xxiij. q. v. qͥd ergo. ⁊ ī. l. lꝫ. ff. nau. ca. ſta. niſi dicat̉ꝙ iudex eccleſiaſticꝰ īponat penā ſpiritualē ſeu pnīaꝫſudex v̓o ſecularis īponet penā tꝑalē ſed h̓ nō placetHoſti. qꝛ eccl̓ia dꝫ defēdere penitentē. xj. q. iij. aliud.⁊ ſic tranſit Io. an. cū Hoſti. Ex hac opi. poſſet colligi no. dictū. ſi opi. eēt v̓a .ſ. ꝙ punitꝰ ſpirituali l̓ rēporali pena ꝑ iudicē eccleſiaſticū nō dēt puniri de eodēdelicto ꝑ iudiceꝫ ſecularem. ſed do. An. non placet h̓mīa cōcludenti ꝙ qualitercūqꝫ fuerit punitꝰ a iudices. dleſiaſti o pōt temporaliter puniri per iudicem ſecularē ſi ē de ſua iuriſditiōe. all. no. per Inno. ī. c. dilectus de pur. ca. ⁊ ꝑ eū ī. c. de his d̓ accu. ego uero puto ꝙ h̓ ſit indiſtincte uerū ſꝫ uide ad hoc tex. nō. ī. c.felicis de pe. li. vj. ⁊ ibi Io. an. dicit iſlā queſtionē fuiſſe diſputatā. unde uide ibi ꝑ eū. ⁊ qd̓ noͣ. ī ſil̓i Bar.ī. l. ij. ff. ui bo. rap. uide qd̓ dixi ī. d. c. cū ſit generale.⁊ in. d. c. de his.Ordinarius qͥI ſacerdos. pe nō utiuderſꝫ ut deꝰ ul̓ homo ſubditū eē criminis reūīdetermīate poterit ſꝫ n̄ noīatī eū arguereuel pūire. h. d. ¶ Nō pͥmo argumētū optimū ex tex.ꝙ is qͥ aliqͥd ſcit ex cōfeſſiōe alicuiꝰ ⁊ ī foro pnīali factan̄ dicit̉ illud ſcire ꝓ certo. qꝛ potuit ille n̄ ueꝝ dicē̓. ⁊ ſicnō habet̉ certa ſcīa. tūc enī hētur certitudo cū res dep̄hēdit̉ aliqͦ ſēſu corporeo. ad h̓. iij. q. ix. c. teſtes. ⁊l. ſiqn̄. C. de teſti. hoc enī uidet̉ ꝓbare iſte tex. dū pōitiſta ut diuerſa. nā pͥmo fac̄ mētionē cū ꝓ certo ſcit aliquē eē reū criminis. ⁊ poſtea ſubicijt̉ ul̓ ſi ꝯfeſſus fuerit ⁊c̄. qͣſi tūc ꝓ certo n̄ ſciat. ⁊ hoc ꝓbat iſta lr̄a lꝫ gl.j. alit̓ ſētiat in hͦ tn̄ nō uidet̉ pōderaſſe tex. ¶ Scd̓onota p̄latū nō debere ſubditū noīatī arguere d̓ aliꝗͦdelicto niſi poſſit illud delictū plene ꝓbari. non enimcredit̉ etiā ſuꝑiori ſi dicat aliquē eē reuꝫ criminis. vj.q. ij. in. c. placuit. ⁊ in. c. ſi tm̄. puto tn̄ ꝙ ī ſecreto pōteū admonere. qꝛ talis admonitio nō pōt niſi ꝓdeſſe.ar. ij. q. j. ſi peccauerit. ¶ Tertio nō ⁊ tene mēti ꝙ dedelicto cuiꝰ quis eſt cōſcius ut deus poſſit ī publico redarguere peccatorē ī genere tn̄ ⁊ nō determīate. hocetiā colligit̉ exēplo Xp̄i. ſciebat enī deꝰ eū Iudā traditurū tn̄ nō oīno ſiluit ſꝫ in genere eū redarguebat etdelicti ſuppliciū minabat̉ dū dicebat ꝙ melius erat ſinatꝰ nō fuiſſet homo ille ⁊c̄. ⁊ tene mēti h̓ dictū. exqͣhabes caſū in qͦ poteſt ſacerdos delictuꝫ ſibi cōfeſſumin genere redarguere. ¶ Itē nota ⁊ tene mēti ꝙ ꝓquolibet dāno illato pōt recurri ad iudicē eccl̓iaſticūut excōicet eum qui dānū intulit lꝫ ꝓbari nō poſſit determīate qͥs dānū ītulerit. nā rōe peccati mortalis debet recurri ad eccl̓iam. ut in. c. nouit de iudi. ⁊ in hoctex. iſte pōt quotidie practicari ſpecifice in ſurto qn̄ neſcitur auctor furti. ¶ Iteꝫ nota tres ſcīas quas pōt qͥsin eodē facto habere. naꝫ pōt hēre unā ut homo. qꝛuidet. ſecundā ut deus. qꝛ ille fuit ſibi confeſſus in penitentia. tertiam ut iudex. qꝛ ordine iudiciario factuꝫē ſibi probatuꝫ. ⁊ poſſunt iſte tres ſciētie haberi alternatiue ſeu diſtributiue ⁊ ēt ſimul. nam pōt quis ſciretm̄ ut deus uel ut homo uel ut iudex. Itē pōt ſcire ſi Lomul ut homo. qꝛ uidit. ⁊ ut deus qꝛ etiam fuit ſibi cōfeſſus. item ut iudex quia poſtmodū in iudicio fuit fibi probatum. ⁊ hoc ſatis probat iſte tex. Sed nūquidpoſſint iſte ſcientie ſibi aduerſari adinuicem in codem ſubiecto ut poſſit eadem perſona certum quidſcire ut deus ⁊ contrarium ſcire ut homo uel iudex.vide qd̓ dixi in. c. paſtoralis. §. qꝛ uero de offi. dele.Iteꝫ nota caſū ī quo ſacerdos ſine peccato miniſtratpreſente excōicato cū .ſ. nō pōt ꝓbare illū eſſe excōicatum. qꝛ hoc ſcit ut homo uel deus. ⁊ ſic optime facithec littera in argu. ꝙ ſacerdos non debet deſiſtere acelebratione diuinorum licet ſciat aliqueꝫ ex preſentibus eſſe excōmunicatum exquo hoc probari nō poteſt. hoc tamen ego admittereꝫ in celebratione neceſſaria. ⁊ ita loquitur iſte tex. ſecus in uoluntaria. arg.xxiiij. q. j. c. fi. ¶ Ultimo nota caſū in quo ſacerdosnon debet denegare corpus Chriſti etiā excōicato ſiprobare non poteſt illum eſſe excommunicatum licetſciat ut homo uel ut deus. hoc etiam colligitur exemplo Chriſti qui hoc ſacramentū nō denegauit Iudeſed ſibi ⁊ alijs apoſtolis contulit. ut. j. q. j. c. chriſtusSed quero quid ſi ſacerdos ꝓducitur in teſtem ꝯtrareū criminis nunquid teneat̉ reſpōdere de eo qd̓ ſcitut deus. dic ſecure tenēdū ꝙ non. ad hoc. c. dilectꝰ de