ꝙ nullo mō pōt de eo ſe īpedire ſecularis. ſꝫ qn̄ agit̉ad punien̄ delictū ſeu ad ꝓhiben n̄ ē mere eccl̓iaſticūſꝫ mixtū. ⁊ hāc maͣm pleniſſime exaīaui ī. c. cū ſit generale de fo. ꝯpe. ubi general̓r fui ꝓſecutꝰ q̄ crimīa ſt̓mere eccl̓iaſtica uel mixta. Nō ibi liberā ptāteꝫ. ⁊ tenementi ꝙ ſi alicui dat̉ ptās libera ꝓcedēdi ī aliqͦ caſun̄ ītelligit̉ ꝙ aliqͥd faciat ꝯͣ ius ſꝫ ſolū ut abſqꝫ alicuiꝰīpedimēto uel lnīa h̓ poſſit face̓. nā uerbū libeꝝ h̓ importat. ad h̓ qd̓ noͣ ī. c. d̓ mulcta de p̄bē. ⁊ ī. c. lꝫ ep̄se. ti. li. vj. ⁊ optīe ꝓbat̉ hͨ. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ep̄i pn̄t ubires exigit īuocare auxiliū brachij ſeculariſ. puta exigēte rebellione ſubditoꝝ. ⁊ iō alibi diſponit̉ ꝙ familiaptātis n̄ īcurrit excoīcatōem ſi ad mādatum ep̄i capitcl̓icū ⁊ ducit ad carcerē ēt uiolēter. ut ī. c. ut fame. deſen. ex. ⁊ an iudex ſecularis teneat̉ īdiſtīcte dare ſuaꝫfamiliā ⁊ oē auxiliū iudici eccl̓iaſtico poſtulāti. jͣ. dicā.¶ In gl. i. ibi cū freq̄ns ⁊ clamoſa fama. ul̓t ergo gl.tex. reſtrīge̓ ut tūc poſſit ep̄s inqͥre̓ ꝯͣ ſubditū cū uehemēs īfamia īſurrexit ꝯͣ eū. dicūt doc. ⁊ bn̄ h̓ dc̄m ꝓcede̓ ī īqͦſitiōe ordinaria ⁊ ſpāli q̄ .ſ. ſit ꝯͣ certā ꝑſonamſꝫ general̓r n̄ requirit̉ ꝙ īfamia p̄cedat ꝑ hoc. qꝛ ep̄suiſitādo īqͥrit general̓r qualit̓ uiuāt populi. ad h̓. x. q.i. c. relatū. ⁊. c. placuit. ⁊ ī. c. i. d̓ cēſi. li. vi. ad id̓. xxxv.q. vi. ⁊ ī. c. ep̄s ī ſynodo. id̓ ē qn̄ delictū ē notorium ⁊neſcit̉ qͥs illud coīſit. nā tūc ſuꝑior facit īqͥſitōeꝫ generalē ut noͣ Inno. ī. c. bone. el. i. sͣ. de elec. ⁊ Bar. i. l.fi. ff. de qͣſti. id̓ dic cū p̄latꝰ īqͥrit n̄ ad finē puniēdi ſꝫ infinē īpediēdi ꝓmotionē ad aliquā p̄lationē ul̓ ad ordines. nā ſine aliqͣ īfamia p̄cedēti dꝫ tūc ſuꝑior īqͦrer̄d̓ uita ⁊ moribꝰ ꝓmouēdi. ad h̓ qd̓ le. ⁊ nō. ī. c. i. d̓ poſtu. p̄la. ⁊ ī. c. cū nobis. de ele. ¶ In gl. ī v̓. canonēsibi ⁊ d̓ quocūqꝫ mortali peccato. Aduerte qꝛ gl. prīafronte ur̄ ſibi ꝯͣria. nā pͥª dicit ꝙ ep̄s dūtaxat dꝫ īqͦrcide cāis ſynodalibꝰ .i. de cāis ſpectatibꝰ ad foꝝ eccl̓iaſticum. ⁊ dixi de ſynodalibꝰ qꝛ om̄s cauſe olim deferebātur ad ſynodū ep̄oꝝ. vj. q. iij. ī. c. i. ⁊. ij. ⁊ ī. c. i. d̓ iud.tn̄ poſtea ſubijcit ꝙ de quolꝫ peccato mortalidꝫ ep̄sīqͥre̓. ⁊ ſic uideret̉ exhauſta iuriſditio iudicū ſeculariūꝯͣ. c. rex dꝫ. xxiij. q. v. hāc maͣm examinaui ī. c. nos iner. de pur. ca. ubi bo. gl. ⁊ lōge latius ī. d. c. cū ſit generale ⁊ ꝯclude ꝓ ītellectu gl. ꝙ q̄dā ſūt crimīa mereeccl̓iaſtica de qͥbꝰ iudex ſecularis nullo mō ſe ītromittere pōt ut ē crimē hr̄ſis. de hr̄. ut īqͥſitōis. §. ꝓhibemꝰ. li. vj. q̄dā ſūt crimina mixta de quibus uterqꝫ .ſ.ſecularis ⁊ eccleſiaſticus cognoſcere poſſunt. ut crimeſacrilegij. ut in. c. cum ſit generale prealle. ⁊ in. c. felicis. de pe. li. vj. Regulariter uero de alijs crimībus īterris imperij non poteſt iudex eccleſiaſticus ſe impedire uiſi indirecte quoad pnīam īponēdā ⁊ ad d̓lictūꝓhiben̄. ut in. c. nouit. de iud. niſi delictū ſit notoriū.nā tūc cū dep̄hendat̉ negligētia iudicis ſecularis pōtiudex eccleſiaſticꝰ ꝓcede̓. ut noͣ h̓ Inn. ⁊ ī. d. c. nouit.facit. c. i. ī. §. notoria. de cenſi. li. vj. Et ī fi. gl. nō gl.qꝛ ſatis ē plēa ī maͣ ſua. ⁊ id̓ ſētit gl. ī. c. iudicet. iij. q.vij. ⁊ ꝯcludit gl. ꝙ neqꝫ ꝯdēnando neqꝫ abſoluēdodꝫ iudex ſeqͥ ꝯſcīam ſuam ſꝫ moueri ex ꝓbationibuscorā eo factis. Do. An. recitat h̓ dicta Tal. que poſuit ī. c. paſtoralis. §. qꝛ uero. sͣ. de offi. del. ⁊ ibi ego recitaui ⁊ plene examinaui iſtum paſſū. ⁊ ſequitur do.An. Cal. preterꝙͣ ī uno. dicit enim ꝙ ſi iudex hꝫ cōſcīam ꝯͣ reum ſed accuſator non probat non debꝫ cūabſoluere diffinitiue ut dicit Cal. ſed ſolum ab obſeruatione iudicij. quia ſi abſolueret diffinitiue illa ſentētia obſtaret in alio iudicio. ⁊ ſic reus tranſiret impunitus. ſed mihi plus placet opi. Cal. quia in nullo facitcontra ꝯſcīam in abſoluēdo eū pure ⁊ ſimpl̓r qꝛ n̄ ſequit̉ ē criminoſus ergo neceſſario ꝯdemnandus. qꝛnō dꝫ condemnari crimīoſus niſi accuſetur ⁊ probet̉ut. vi. q. ij. ī. c. ſi tm̄. ⁊ in. c. hoc placuit. ⁊ in. l. ex r̄ſcripto. ff. de mune. ⁊ hono. unde exquo delictum nō ēꝓbatum dꝫ illum abſoluere qꝛ occulta ſunt relīquenda iudicio dei. vj. q. i. ſi omnes. facit. c. qualit̓ ⁊ qn̄ el.j. in fi. d̓ accuſa. Itē Chriſtus ſimplicit̓ abſoluit mulierem quā ſciebat adulterā dū dixit. qͣs te accuſauit mulier: ⁊ illa rn̄dente. nemo dn̄e. dixit Chriſtus. nec egote condēnabo uade ⁊ amplius noli peccare. ut habet̉ī euāgelio. Chriſti aūt actio nr̄a ē inſtructio. ut. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. ij. q. i. deus. ⁊. c. ſignificaſti. sͣ. d̓ elec. ⁊ lꝫ iſte euitet penam corporalem nō euitabit eternam. ſecꝰ econtra quando iudex habet conſcientiam firmā ꝓ reo.non enim debet euꝫ condemnare ꝓpter probationesqꝛ īnocēs nō ē puniēdus. ⁊ certe tūc faceret ꝯͣ ꝯſcīaꝫ ſipūiret īnocētē. ¶ Ultīo gͦ aduerte qꝛ gl. īepte poſuitadditōeꝫ ī fi. dū dicit qͥ ꝯͣ ꝯſcīaꝫ iudicat punit̉. ⁊ tn̄ pͥºdixerat ꝙ nō dꝫ iudicare ẜꝫ ꝯſcīaꝫ ſꝫ ẜꝫ allegata. necgl. fideliter recitat caſū illius. c. cū et̓ni. nā ibi ſimpl̓r n̄dr̄ ꝙ iudicās ꝯͣ ꝯſcīaꝫ ſit puniēdus. nā ſi h̓ diceret ceſſaret h̓ diſcepatio ſꝫ dicit ꝯͣ ꝯſcīaꝫ ⁊ ꝯͣ iuſticiā qͣſi dicatꝙ ſi iudicat ſimpl̓r ꝯͣ iuſticiā nō īcurrit penā de qͣ ibiniſi etiā faciat ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. nā ſepe iudex iudicat iniuſteꝑ errorē ⁊ nō ex certa ſcīa quo caſu nō punit̉ illa pena de qͣ ibi. ⁊ ſic pōderādo illū tex. potes euitare ꝯͣriūqd̓ de illo multū ſtricte formari pōt. ¶ In gl. ī v̓. publicū ī fi. Nō duo ex gl. ꝙ ſicut iudex ſecularꝭ dꝫ īpende̓ſuū brachiū ⁊ auxiliū iudici eccl̓iaſtico ita iudex eccl̓iaſticus dꝫ iuuare ſeculares ꝯͣ ſubditos ſibi rebelles. 2nō ꝙ iudex ſecularis pōt ꝯpelli ꝑ excōicatōeꝫ ad dandū familiā ⁊ auxiliū ſuū iudici eccl̓iaſtico. Inno. fatet̉h̓ pͥmū ſꝫ dat duas dr̄ias ī h̓ īter eccl̓iaſticū ⁊ ſeculareqꝛ eccl̓iaſticus pōt cōpelle̓ ſeculare ſi nō uellet ſibi īpēdere auxiliū. ut in iuribus all̓atis ī glo. ſꝫ nō econtraqꝛ ſecularis nō pōt cōpellere eccleſiaſticū qꝛ maior eſteo. facit. c. qͣliter de iudi. ⁊. c. legimus ī fi. xciij. di. ẜadr̄ia qꝛ eccl̓iaſticus nō tenet̉ iuuare ſecularē iudicē puta excōicādo ſibi rebelles niſi pͥus fiat ſibi fides de ꝓceſſu. qꝛ nō dꝫ excōicare niſi premittat admonitiōeꝫ⁊ ex iuſta cā ſꝫ ſcā ſibi fide ꝙ ſubditus īiuſte ē rebellisdꝫ iudex eccl̓iaſticus illū bānitū ſeu rebellē ul̓ ꝓſcriptūꝑ iudicē ſecularē excōicare. ſꝫ cō iudex ſecularꝭ dꝫ obtēperare iudici eccl̓iaſtico lꝫ nō faciat ſibi fidē de ꝓceſſu. ſꝫ poſtea Inn. ur̄ ſe limitare dicens ꝙ ſi extra iudiciū iudex eccl̓iaſticus petit auxiliuꝫ a iudice ſeculari⁊ conſtat ip̄i ſeculari ꝙ iniuſte petit non tenet̉ nec dꝫiudex ſecularꝭ ſibi īpedere auxiliū qꝛ nō dꝫ eū iuuaread malū ſꝫ ad bonū. ⁊ ſic ītelligit iſtū tex. ibi cū dic̄ n̄ad p̄iudicādū ⁊c̄. nā iudex ſecularꝭ n̄ ē īferior ſꝫ pariudici eccl̓iaſtico ẜꝫ eū. ⁊ iō nō tenet̉ ſibi obtēperare ſiīiuſte petit. fac̄. xcvj. di. cū ad ueꝝ qd̓ v̓bū noͣ. Sed ſipetit auxiliū ī iudicio ut qꝛ ꝓceſſit iudicial̓r ⁊ nō fuitappellatū nec ſupplicatū tenet̉ iudex ſecularis mādare executōi ſnīaꝫ iudicis eccl̓iaſtici nec dꝫ admittē exceptōeꝫ iiuſte. facit. c. ij. d̓ exce. li. vj. Do. an. ī h̓ īſtat ⁊finalit̓ ur̄ ꝯclude̓ ꝙ ſi ē caſus ī quo iudex ſecularꝭ pōtcognoſce̓ nō tenet̉ exeqͥ niſi ſibi faciat fidē de ꝓceſſu.⁊ ur̄ ꝙ h̓ fuit opi. Bar. ī. l. diuuſ. ff. d̓ cuſto. ⁊ exhi. re.⁊ ibi dicit noͣ. ꝑ illuꝫ tex. ꝙ ſi udex eccl̓iaſticus traditconuictum de hereſi iudici ſeculari ut ip̄m puniat notenetur illū punire niſi ſibi prius on̄dat̉ ꝓceſſus ut ſicuideat an iuſte fuerit ꝓceſſum ꝯͣ illum. Ad idem allegat quod habetur in auc̄. de ſan. epiſ. in. §. ſi v̓o tn̄.ſꝫ aduerte quia in exemplo ſuo Bar. de directo dixitcontra caſum. c. ut inquiſitionis in. §. ꝓhibemus dehereti. li. vj. ubi dicitur ꝙ de crimine hereſis cum ſitmere eccl̓iaſticum neqꝫ directe neqꝫ indirecte poteſtiudex ſecularis cognoſcere ſed pura ⁊ nuda executioad eum pertinet ad requiſitione iudicis eccleſiaſtici: ⁊tene menti illū tex. Idem putarem dicendū ꝑ illumtex. ubi crimīa eent mere eccl̓iaſtica ſed ubi crimina neēt mere eccleſiaſtica tunc ſi tradit̉ aliquis curie ſecilari ut qn̄ clericꝰ degradatur iudex ſecularis nō dꝫ cūpunire niſi fiat ſibi fides de proceſſu qꝛ ille efficiturde foro ſuo et habet eum iudicare ut ſubditum non