Druckschrift 
Pars secunda (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſubueniētibꝰ ad reꝑationē pōtis uel loci religioſi durēt poſt finitā legatōem quēadmodū ſtatuta.purēt facit tex. in. l. fi. ff. de pe. ubi pena appoſita permagiſtratū tꝑalē hn̄s actū ſucceſſiuū ſolū durat tpreofficij. gl. tn̄ deterīat oppoſitū. l. i. ī. §. fi. ff. de of.fe. ur. ubi dr̄ p̄fectꝰ ē tꝑalis pōt ī ꝑpetuum p̄uarequē officio aduocationis. doc. coīt̉ ſcquūt̉ iſtā gl. id̓ Inn. ī. d. c. trāſlationē. de pena dic ē tꝑaliſqn̄ pēa fuit appoſita ſine cāe cognitōe īterlocutorie āt diffinitiue. ſecª āt ſi pena fuiſſet appoſita diffinitine cāe cognitōe qꝛ tūc duraret ꝑpetuo. ut ī. d. l.i. 2i. l. more. ff. de pe. idem uolunt legiſte in. d. l. fi. ſꝫuide quod dixi in. c. ex lr̄is. de ꝯſti. facit gl. multū. ad ꝓbandum indulgentia ſeu pͥuilegium alato conceſſuꝫ duret ī ꝑpetuū lꝫ hēat actū ſucceſſiuū. alle. bo gl. in. c. cum ex eo. de ele. li. vi. ubi dicit̉ ſi cp̄s dedit lnīam cl̓ico ueniēdi ad ſtudiū diſpēſauit ſecū ſeptēniū ut ibi dr̄ expirat lnīa morte ep̄inec ipſe ſine reuocare pōt. ſꝫ ī ꝯͣrium allego gl. ſa.. c. a nobis. el. i. de ſen. ex. dicit ſi ep̄s tulit ſērētiā excōīcatiōis ſub ꝯditōe. puta q̄cūqꝫ furtū feceritſit excōīcatꝰ durat ſnīa ultra tp̄s ꝓferentis niſi ſucceſſor ꝯfirmet. ſccꝰ dicit ī ſtatutis. ſic illa gl. noͣ. limitat illū tex. ad id̓ uide gl. ī. c. pe. de cle. reſi. ī. v.deceſſore. ur̄ uelle īdulgētia tributa clerico ſuꝑreſidētia durat ultra tp̄s ꝯcedētis. ꝓfecto ſatꝭ paſſus iſte reddit̉ difficilis ꝓnūc dicerē ubi īdulgentia ſeu ln̄ia hꝫ ſuū finitū libeꝝ ita ex ſola cōceſſione recipit ſuā eēntiā nec depēdꝫ ex futuro euētu.tūc durat ēt ultra tp̄s ꝯcedētis qꝛ priuilegia ſic̄ ſtatuta debēt ꝑpetua. xxv. q. ij. c. i. ſꝫ ubi diſpō depēdetex futuro euctu qꝛ īiecit adhuc uīculū firmiter tuncextiguit̉ mortē diſponētis. ſic pōt ītelligi gl. ī. d. c. anobis. ſi ſnīa excoīcatōis ē ꝯditōalis an̄qͣ exiſtatꝯditio iniecit uīculum ſꝫ īiecit uīculū tp̄e exiſtētisditionis quo tꝑe ſi diſponēs ē mortuꝰ uel reuocatꝰ ceſſat ſnīa. id̓ dicerē ī alia lnīa pōt ꝑpetuo ꝯcedi ſin̄cāe cognitiōe ut ſi fuerit ꝯceſſa ſimpl̓r ītelligat̉ ꝯceſſaad tꝑs ꝯcedētis. puto ſi ep̄s ſimpl̓r dedit ln̄iāpoſſēdi eligē ꝯfeſſorē illa lnīa extīguit̉ mortuo uelreuocato ep̄o qꝛ ep̄s pōt ī ꝑpetuū dare iſtā lnīaꝫp̄iudicio eccl̓ie ꝑochialis ſine cāe cognitōe ꝯſilio ſuicapl̓i eēt irrogare ꝑpetuū p̄iudiciū eccl̓ie ꝑochiali. ita al̓s ī facto rn̄di ita pōt ſaluari gl. ī. d. c. pe. licetpoſſet hr̄i aliꝰ intellectus. In gl. fi. ibi ſola citatōne. gl. ſolā citatōem actū citeriorē ꝑpetuat̉iuriſditio. ad facit iſte tex. multū noͣ. Hoſti. tn̄ ꝯͣxxixxrium tenuit ī. c. lꝫ. de of. dele. ſupplet ad tex. iſtum uelaliud eqͥpollēs ſꝫ ſuppletio extorquet lr̄am. vn̄ illd̓c. lꝫ. dꝫ exponi iſtud illd̓ loqͣtur gn̄al̓r iſtud ſpālit̓. uide qd̓ plene dixi ī. d. c. gratū. ſꝫ dubiū ē tenendo iſtā opi. reqͥrat̉ citatō nūqͥd ſufficiat iudicē coīſiſſe citatiōem ſi an̄ mortē uel finitū offm̄ delegātis citatio ꝑuenit ad citan̄. ē ſubtilis notabilis. utrecitat Io. an. Gaſ. hanc. q. diſputat multū alle. ꝯͣ. tādeꝫ ꝯcludit de iure ciuili ē ꝑpetuata iuriſditio qꝛ ē ꝓprie citatio ſi ꝑuenit ad citandum.all̓. l. quia. ff. de iu. om. iu. ſed de iure canonico dicit ſi agitur de perpetuatione iuriſditionis ſufficitiudicem cōmiſiſſe citationem quia incepit uti iuiditōe ar.. de offi. dele. lꝫ. ſꝫ ſi agitur de afficiēda ꝑſona requirit̉ citatō ꝑuenerit ad ꝑtē cle. ij. ut lit.pen. uide gl. ibi noͣ. que tꝫ. Do. an̄. īſtat ſꝫ tādēur traſire dictis doc. do. Car. tꝫ īdiſtincte reqͥrit̉citationē ꝑueniſſe ad ꝑtem mihi de iure ciuili quācanonico. placet ut ſufficiat iudicem cōmiſiſſe citationem quoad perpetuandam iuriſditionē pͥmo tex. īo. c. lꝫ. ī. d. l. qꝛ. ubi tex. ſolū requirit ut iudex īceperit uti delegatiōe ſibi facta. ad idē. c. gratū p̄al. ubiſolū reqͥrit̉ edictū citatōis fuerit ꝓpoſitū ibi adpoderaui illū tex. Item ꝓbat̉ alia rōne. citatio habettres ꝑtes. p̄ma ꝯmiſſio iudicis de citādo. ẜa executionūcij. t̓tia ipſiꝰ nūcij relatō citauit. ut noͣ. Io. an̄. ī.c. rōana. §. ꝯͣhētes fo. ꝯpe. li. vj. prīa ꝑs ē iuriſditionalis dūtaxat. ẜa t̓tia ſūt iuriſditiōales. hīc eſtiudex pōt ꝯmittē citatiōꝫ extra territoriū ſꝫ ſi ꝯmiſerit ī territorio pōt nūciꝰ exeqͥ exͣ territoriū. tex. ē noͣ.ī. d. §. ꝯͣhētes. ī. l. oēs. C. ep̄i. cle. ibi doc. un̄ꝯmittēdo citatōeꝫ uſus ē iuriſditiōe in partes. ſic ſatis ur̄ ꝑpetuata. ſic ſalua gl. in. d. cle. ij. tꝫ. uidet̉etiam mente pape lꝫ non exprimat. ī. d. l. quia. De officio iudicis ordinarij Rubrica. Supra uiſū eſt de offi. delegati legati nūc ſubijcitur merito de offi. ordi. uel aliter ſic. Supra uiſū eſtde offi. ordinarij ſpecialis ut eſt legatus tūc ſubijcit̉ īgenere de dffi. cuiuſlibet ordinarij ⁊c̄.Ernicioſam pioceſibusEp̄i ī ſuispnt crimina īquirere punire opfuerit īuocare brachium ſeculare. h. d. pͥª ex ſupraſcriptione etiaꝫ papadr̄ facere ſynodū ep̄orum. ad idē. c. i.. de ſpon. uulgariter tn̄ appellamus ſynodū ep̄oꝝ ꝯciliū ipſiꝰ papede uid̓ bo. tex. ī. c. i. xv. di. ubi ponitur etymologiaiſtoꝝ nominū ep̄i habēt in ſuis dioceſibusiuriſditōnē liberā ea ſūt meri īperij. pn̄t .n. ex officio ꝓceder̄ ſuꝑ criminibus in facinoro ſos hominesanimaduertere. hec .n. meri īperij ſūt ut ī. l. imperiuꝫ qd̓ ibi. ff. de iur̄. om. iudi. dicā.. c. ꝙͣ ſedes.uide gl. in. c. ꝑuenit. xcv. di.. ibi ſingulariumurbiū quelibet urbs hꝫ ſuū ep̄m. facit iſte tex. procōi ꝯſuetudine Italie ẜm quā illā appellamꝰ ciuitatē hꝫ ep̄ꝫ. hoc tn̄ ē de iure qꝛ pōt eſſe ciuitas abſqꝫep̄o. an̄qͣ eēt ep̄i erant ciuitates. poſtmoduꝫtꝑe p̄mitiue eccl̓ie fuit ſtatutū ut ep̄i ꝯſtituerentur īmodicis ciuitatibus populoſis neqꝫ ī caſtris autuillis ſꝫ ſolū ī ciuitatibus magnis populoſis. ut dic̄tex. in. c. ep̄i. lxxx. di. ī. c. i.. de p̓ui. iura clariſſimeꝓbāt ad ciuitatis reqͥrit̉ ibi ſit ep̄s. ſed bn̄preſūptio ē ubi fuit ſedes ep̄alis ꝯſtituta erattūc magna ciuitas. uide qd̓ noͣ. Io. an. in. c. ſi ciuitas de ſen: ex. li. vj. ibi urbiuꝫ. q̄libet ciuitaspōt appellari urbs. hoc tex. in. l. ij. ff. de. ſig. uide etymologiā huiꝰ uocabuli. ī. l. pupillus. ī. §. urbs.ff. de .ſi. ꝙꝙͣ appellatione urbis ī genere excellentiaꝫ intelligit̉ de Roma. ut ī. §. ſꝫ quotiēs. inſti. de iure naturali. ibi ī ſuis dioceẜ. appellatiōe dioceſis uenit ciuitas. ſi ꝯprehenderet̉ ciuitas ſeq̄ret̉ ep̄s hr̄et ptātē ī ciuitate qd̓ ē abſurdū. ſilecolligit̉ ī. c. unico de re. ꝑmu. li. vj. ī ꝯriuꝫ facit. c. Rodulphus de ℟p. Hoſti. dicit ī ſtatutis ꝯſtōnibuspͥuil̓. appellatōe dioceſis uenit ciuitas. ſecus ī ℟ptisꝯtētioſis ut ī ꝯͣrio. lꝫ doc. trāſierīt eo tn̄ miran ē de hoc dicto. potius diuerſificat caſus reddat rōneꝫ diuerſitatis ſi .n. ob odiū reſcriptoꝝ ꝯtīgitreſtictio. ut ī. d. c. Rodulphus. idē fortiꝰ poſſettingere in ſtatutis penalibus odioſis deuiātibus a iure cōi idē ī pͥuilegijs odioſis. dic meliꝰ ī hac maut dixi in. d. c. Rodulphus. ibi adulteria. tex.. quē ſepius ſoleo allegare. ep̄us pōt ſuꝑ adulterijs ꝓcedere etiā ꝯͣ laicos. tex. reſtrīgit ad clericos. de clericis nullū fuiſſet dubiū ſꝫ loqͥtur gnaͣliter ī tota dioceſi. dico locus ē preuētioni īter iudicem eccleſiaſticum ſecularem ſecularis dedelicto cognoſce̓ pōt. ut ī. c. rex dꝫ. xxiij. q. v. ī. c. tuede ꝓcu. hoc facit ꝯͣ opi. Io. an. ī. c. fi. de fo. compe.li .vj. ubi dixit adulteriū ē crimē eccl̓iaſticū quatenꝰagit̉ ad ſeparationē tori mr̄imonialis. ſed ſi uis ſaluare iſtud dictū dicas nunc ē eccl̓iaſticum merum .i.