c. qd̓ trāſlatōeꝫ. sͣ. e. ⁊ dixi ibid̓. nō In. ī. c. fi. de of. archi. Uenio ad ẜam ſpēm .ſ. ad legatos rōe ꝑſone. iſtin. pn̄t abſolue̓ ſubditos exn̄tes ī ꝓuīcia. ⁊ iſte caſus ēclarꝰ ut h̓. Itē exͣ ꝓuīciā n̄ pn̄t exͣneos abſolue̓ ⁊ iſtecāus ēt ē clarꝰ. 3ꝰ cāus ē ēt clarꝰ qꝛ aliūde uēiētes .ſ. exͣneos n̄ pn̄t abſoluē ēt ī ꝓuīcia: ut h̓ ſūt aliqui cāus dub¶. ¶ Primꝰ nūquid poſſint abſoluer̄ ſubditos exͣ ꝓuinciam. Uin. tꝫ h̓ ꝙ ſic ⁊ dicebat ꝙ illud uerbū aliūde poſitū ī tex. deterīabat oīa p̄cedētia ut ſit ſēſus ꝙaliūde ueniētes n̄ pn̄t iſti abſolue̓ exͣ ꝓuīciā uel ibidēexn̄tes. ſꝫ ꝯͣrium ſētit h̓ gl. ⁊ tenēt coīter doc. qꝛ tex. ſin̄ cauillet̉ aꝑte ꝓbat ꝙ exͣ ꝓuinciam ueniētes poſſintabſolue̓ ⁊ ita dicit Io. an. ẜuari de facto ⁊ uid̓ Spe.eo. ti. §. nūc dicamꝰ. v̓. illud. ubi id̓ ſētūt 2ꝰ caſus dubiꝰ nūꝗd iſti pn̄t ſubditos exͣ ꝓuinciā abſolue̓ cuꝫ lnīaiudicis ꝓuīcie illiꝰ uel dioceẜ. ⁊ ur̄ prīo ꝙ ſic qꝛ et ꝯtētioſā iuriſditionē pōt qͥs exerce̓ ī ſubditū exͣ t̓ritoriumſuū cū lnīa iudicis illiꝰ t̓ritorij. ut dixi ī. c. nouit. sͣ. e. dicit Poſt. h̓ eē equū. ſꝫ qꝛ h̓ ptās dat̉ legatis iſtis cuꝫ limitatōe n̄ ur̄ ꝙ debeant legati iſti excedē formā h̓ p̄fixā. ar. c. ſane. de priui. ⁊ nō ſingl̓arit̓ h̓ dc̄m qꝛ neſcioalibi ꝙ ptās collata alicui ī certo loco ex pͥuilegio nōpōt exerceri ēt ī ſubditos ī alio loco lꝫ ꝯſētiat dn̄s t̓ritorij. ſecꝰ ī iuriſditōe ꝯpetēte de iure cōi. 3ꝰ caſus dubius ē nūqͥd legatꝰ poſſit abſolue̓ ſuos ſubditos qui īcurrerūt alibi excōīcatōem. ⁊ ur̄ ſētire Hoſt. h̓ ꝙ nonꝑ iſtū tex. dū dic̄ aliūde ꝯtīgat accedē ⁊c̄. qͥdā tn̄ tēuerūt ꝯͣrium. ut recitat Spe. ī. d. v̓. illud. ⁊ forte h̓ opi.v̓ior. ut quēadmōdū pōt ſubditos exͣ t̓ritoriū delīquetes punire. ut ī. c. cū ꝯtīgat. de fo. ꝯpe. ita ⁊ abſoluer̄facit. xvi. q. ij. placuit. ubi glo. noͣ. dicit ꝙ de delicto cōmiſſo exͣ ꝑochiā pōt ꝓpriꝰ ſacerdos abſoluē̓ ꝑochian̄ſuū. ⁊ ſic iſte tex. ītelligat̉ de n̄ ſubditis ueniētibꝰ aliunde. ⁊ cū h̓. c. īdulgeat. h̓ bn̄ficium legatꝭ dꝫ ītelligi. ut īl. fi. ff. de ꝯſti. pͥn. ⁊ ī. c. cū olī. de v̓. ſig 4ꝰ caſus dubicabilis ē nūqͥd ſi n̄ ſubditi uenerūt ad ꝓuinciā legati⁊ ibi īcurrer̄t excōicationē poſſint abſolui a legato. ettꝫ Hoſt. ꝙ ſic qꝛ iſti n̄ dicūtur aliūde accede̓ cū n̄ ueniant excoīcati. ⁊ ad h̓ facit notabile dc̄ꝫ Abb. h̓ qͥ dicitar. hꝰ tex. ꝙ ſcholaris ueniēs ad ſtudiū excoīcatꝰ n̄ pt̄abſolui ab ep̄o loci illiꝰ ſtudij lꝫ eēt caſus ī quo potuiſſet abſolui a ꝓprio ep̄o. ſecꝰ ſi ſibi īcurriſſet excoīcationē qd̓ noͣ ex quo poſſet noͣ. dc̄m elici ꝙ ptās q̄ ꝯͣhiturrōe doīcilij n̄ extēdit̉ ad priꝰ coīſſa. qd̓ tn̄ dc̄ꝫ ego nōadmittere general̓r. nā dubitat̉ utꝝ ſcholarꝭ ī loco ſtudij poſſit ꝯueniri ſuꝑ ꝯͣctibꝰ alibi geſtis. ita et dubitat̉d̓ mercatoribus qͥ trahūt morā ī aliqͣ ciuitate. ⁊ d̓ hisplene dixi in. c. qd̓ clericis ⁊ ī. c. ex ꝑte. b. de fo. ꝯpe. ⁊uid̓ qd̓ noͣ Bar. in. l. heres abn̄s. ff. de iudi. ⁊ in. l. ij.C. ubi ſenatores uel clariſſimi. Quoad tͣtios legatosconclude ꝙ neminē pn̄t abſoluere nec in ꝓuincia necextra ſubditum nec exͣneum. rō diuerſitatꝭ ẜm doc. pl̓eſſe qꝛ legatus rōne loci ē ꝑpetuus ſicut dignitas cuiinheret legatio eſt ꝑpetua un̄ ſi iſti legati poſſent abſoluere excōicatos cl̓ici illorū locoꝝ ꝑderēt pͥuilegiumqd̓ hn̄t ex. c. ſiqͥs ſuadente. xvij. q. iiij. qꝛ nūqͣ ꝑcuſſores eorum tenerent̉ ire ad curiam cum ibi haberentſuꝑiorem qui eos abſolueret. Ego tn̄ in iſtis ⁊ in precedentibus darē unā limitatonē ultra doc. ut ꝓcedatiſta iuriſditio ī caſibꝰ reẜuatis pape ſꝫ ī caſibꝰ ī quibꝰep̄i locoꝝ pn̄t abſoluere de qͥbꝰ ī. c. ꝑuenit. ⁊ ibi dixi d̓ſen. ex. ſatis puto ꝙ iſti legati poterūt abſolue̓ cū ſintibi ordīarij ⁊ hēant maiorē ptātē quā ep̄i ut. sͣ. c. ꝓx.n MINI. gauiōe finita finitur tamenDurāt legati ſtatuta et leſſui delegati iuriſditio ſi citatio non p̄ceſſit⁊e noͣ. tex. quoad utrunqꝫ caſum hꝫ duodicta. ẜa ibi licet uero. ¶ Nō prīo ꝙ legatus poteſt facere ſtatuta in loco ſuę legationis. ⁊ cum iſte tex. n̄ diſtinguat inter legatos ītelligēdus ē gnaͣl̓r ut quilibetlegatus pape hoc poſſit ſiue ſit legatus de latere ſiue3ſit legatus natus ſiue legatus rōe ꝑſone. nā qͥlibꝫ iſtorū ordinariā iuriſditōeꝫ hꝫ. ut ī. c. ij. jͣ. e. li. vj. 2ª nōꝙ ſtatuta edita ab hn̄te iuriſditōeꝫ ad tp̄s durant ētpoſt tp̄s iuriſditiōis. exqͦ infert̉ ꝙ multo fortiꝰ duraredebēt ſtatuta poſt obitū ep̄i cū ipſe habeat iuriſditioneꝫ ꝑpetuā. ⁊ idē puto dicēdū ī alijs p̄latis īferioribꝰī caſibꝰ ī qͥbus ſtatuere pn̄t. ¶ Nō 3º ī v̓. ſecus. ꝙ legatus pape pōt delegare cauſas ad eū d̓uolūtas ſeu coram eo motas. nec miꝝ cū habeat ordinariā ⁊ qͥlibetordinarius pōt ex ſua iuriſditione cauſā ad ſe ſpectātē delegare. l. unica. C. q̄ ꝓ ſua iuriſ. ⁊ ī. c. ut litigātesde offi. or. li. vj. ⁊. xj. q. i. te qͥdē. ¶ Nō ibi cū iuriſditōiſtoꝝ ꝙ delegatus hꝫ iuriſditione etiā ſi ſit delegatꝰ n̄a pͥncipe. ad idē. c. ī. lr̄is. sͣ. ti. ꝓxi. ꝑ qd̓ reprobaturgl. q̄ aliud ſentit ī. l. ait p̄tor. ff. de re iudi. ¶ Nō ibi citatō nō p̄ceſſit. tex. ſin. ī materia ꝑpetuationis iuriſditionis ꝯͣ tacitaꝫ reuocationē mādati. reqͥrit̉ .n. citationec ſufficit alius actꝰ citior. ⁊ hūc tex. allegaui ī. c. gratū d̓ offi. dele. ubi hāc materiā tetigi. ⁊. jͣ. aliqͥd dicer̄.¶ In gl i. ibi ep̄i qͥ ſūt minoris auc̄tis. nō gl. ex qͣ pōtīferri ꝙ ī oībus ī qͥbus poteſt ep̄s ſtatutū facere fortiꝰpōt ⁊ legatus pape. dic tn̄ ꝙ ſuꝑ maioribus negocij:nō poſſūt ep̄i nec legati nec etiā archiep̄i ſtatuta face̓ꝓ h̓ uide glo. xvij. di. in ſūma. ⁊ in. c. ꝙ tranſlationēsͣ. eo. facit. c. maiores. jͣ. d̓ bap. ſed dubiū ē. certū ē ꝙepiſcopus nō pōt facere ſtatuta ſine ꝯſēſu ul̓ ꝯſilio capituli ſui. ut in. c. nouit. ⁊ in. c. ꝙͣto. jͣ. de his que fi. aprela. nō. Io. an. in. c. i. de conſti. li. vj. nunqͥd legatipoſſint ſoli ſtatuta edere. So. dicit Inno. ꝙ debet req̄rere ꝯſilia p̄latoꝝ ꝓuincie ar. ix. q. iij. ī. c. j. iij. ⁊. iiij.⁊ etiā ꝯſiliū ī ꝑtinētibus ad ppl̓ꝫ. ar. c. fi. d̓ ma. ⁊ ob.⁊ de his qͣ fi. a ma. ꝑ. ca. c. ulti. poſtmodū dic ꝙ ī ſpectātibus ad iuriſditionē legati pōt legatꝰ ſolus face̓ ſtatuta dūmodo illa ſtatuta non ſint ꝯͣ canonesᶻ gnaͣlesſeu iura gnaͣlia qͥbus nō pōt legatus ī aliqͦ derogareall̓. l. iij. C. d̓ of. p̄to. ¶ Et noͣ h̓ dictū ſing. pͥª ꝙ legatꝰpape nō pōt aliqͥd ſtatuere ꝯͣ iura gnaͣlia. idē dicit inep̄o. ut nō. Io. an. in. c. fi. de of. archi. ur̄ ꝓbari in. c.ꝙ ſuꝑ his. de ma. ⁊ obe. ⁊ ī. c. īſtitutionis. xxv. q. ij. limita tn̄ ẜm ea q̄ dixi poſt gl. ī. c. cū dilectꝰ de ꝯſuetu. ⁊uide ꝑ fede. ꝯfi. xvij. uide qd̓ noͣ. gl. ī cle. ne romanide elec. ¶ 2ª nō ꝙ legatus ſolus pōt edere ſtatuta inſpectātibus ad ſuā iuriſditionē q̄ ſolū agit mētionē d̓legato. dic tn̄ ꝙ ſi uellet ſtatuere ī ꝯcernētibus aliorūp̄iudiciū ul̓ negociū tūc dꝫ hr̄e illoꝝ ꝯſenſū ſeu pn̄tiā.ut noͣ. Inn. ī. c. ur̄a. jͣ. de loca. ⁊ ſic limita Inn. h̓. Sꝫultra doc. quero nūꝗd actō penalis ſurgēs ex ſtatutolegati uel ep̄i ſit ꝑpetua ul̓ tꝑalis ⁊ annalis. ⁊ deciſiohuius. q. depēdet ab alio articulo nūqͥd ſtatutuꝫ iſtorum dicat̉ ius ciuile uel canonicū an v̓o p̄toriū. Bar.⁊ Bal. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. ꝯcludūt ꝙ actio ētꝑalis ⁊ annalis quēadmodū actio ſurgēs ex iure p̄torio. naꝫ iſti eqͥparant̉ p̄toribus p̄ſidibꝰ. ad hoc. l. ī.honorarijs. ff. de ac. ⁊ ob. ⁊ īſti. de ꝑpe. ⁊ tē. ac. ī pͥn.⁊ idē dicēdū ī ſtatutꝭ editis a marchione uel alijs pͥncipibus īferioribus ut noͣ. idē Bar. i. l. fi. de pe. ⁊ ſic exſtatuto ep̄i nō poſſuꝫ agere actione penaliultra ānuꝫſecus aūt ſi ē ſtatutū factum a populo ſeu a tota untuerſitate clericoꝝ. nā tūc actio eēt ꝑpetua ⁊ duraret ꝑxxx. annos. l. ſicut. C. de p̄ſcrip. xxx. ul̓. xl. annoꝝ. C.⁊ eadē ē qō ī ſtatuto edito ab antianis ſeu dn̄is ciuitatis popularis. nūqͥd illud ſtatutū eq̄paret̉ iuri p̄torioan iuri ciuili: ⁊ ſic nūqͥd actio penalis ſit ꝑpetua ueltꝑalis ex eo ſurgēs: quā. q. tractat Bar. i. l. v. ff. d̓ v̓.ob. ⁊ ibi ꝯcludit ꝙ ſi iſti ātiani ſeu dn̄i fecerūt ſtatutuꝫex eoꝝ officio eqͥparat̉ iuri p̄torio. ſecus ſi ex ſpāli comiſſione ſibi facta a ppl̓o. nā tūc ppl̓us uidet̉ feciſſe illud ſtatutū ⁊ ꝑ ꝯn̄s illud ſtatutū appellatur ius ciuileut ī. c. ius ciuile .i. di. ⁊ ꝑ hoc pōt īferri ad deciſionemmultaꝝ qōnuꝫ. ¶ Nūc uenio ad ẜam ꝑtē glo. in quaquerit̉ nunqͥd indulgētie quas ſepe legati conceduntſubuenientibus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten