ralis in prī. sͣ. e. ti. ⁊ ī. l. unica. C. qui pro ſua iuriſdi.3ª nō ꝙ minor. xviij. ānoꝝ nō pōt d̓putari iudex ētſi ꝑtes ꝯſētirēt nifi daret̉ a prīcipe. pͥncepſ .n. cāꝫ mīori cōmittēdo ur̄ illū habilitare. ut ī. l. qͥdā ꝯſulebāt. ff.d̓ re iudi. h̓ tn̄ ītelligo dūmō ille ſit pubes. nā ſi eēt īpubes puta mīor. xiiij. ānis n̄ credo ꝙ princeps poſſꝫcū habilitare ad iudicādū qꝛ tūc eſt īpedimētū natureut ī. l. cū p̄tor p̄al ¶ Prīceps āt nō pt̄ ſuꝑ ea que ſūt d̓iure naͣli ī. §. ſꝫ nalia īſti. de iure na. ⁊. v. di. ī prī. ⁊ h̓ſērit gl. h̓ ⁊ clariꝰ ī d. l. cū p̄tor. ¶ 2º reqͥrit̉ ꝙ prīces excerta ſcīa cōmiẜit cāꝫ minori. xviij. ānis. nā al̓s dicerēr̄ptū ſurrepticium qꝛ ſi papa ſciuiſſet d̓ facili nō ꝯceſſiſſet. ad h̓. c. poſtulaſti d̓ r̄p. Iteꝫ ſi pͥnceps ignorabatmīorē etatē ceſſat rō diſpēſatiōis ⁊ habilitatiōis ſuꝑqͣ fūdat̉. d. l. qͥdā. qꝛ ignorās n̄ diſpēſat. l. ut ignorās.ff. d̓ dona. ⁊ ī. c. ſiqͥs uiduā. l. di. Et ex his infero adqōnē deceſſit rex ul̓ aliꝰ pͥnceps relicto filio īpubere qͦsexercebit hāc iuriſditionē. ⁊ ī qͣ etate poterit iſte filiusadmīſtrare. So. an̄ꝙͣ efficiatur pubes dꝫ ſibi dari tutor ⁊ ꝑ tutore iuriſditio exercebit̉. ſicut obẜuat̉ qn̄ pͥnceps ē furioſus ſeu metecaptꝰ. nā tūc dat̉ ſibi curator⁊ ꝑ illū exercet̉ iuriſditio. ꝓ h̓ bo. tex. in. c. grandi deſuꝑ. ne. p̄la. li. vj. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ in. l. fi. C. d̓ cur. furi.Sꝫ poſt pubertatē ip̄emet filiꝰ pōt exerce̓ ea q̄ ſūt iuriſditiōis qꝛ pͥnceps dādo regnū ſcū principatū ⁊ uolēdo ut tāſmiſſio fiat ī hedes ur̄ dare iuriſditionē mīori. ut ī. d. l. qͥdā. ſꝫ alia q̄ nō ſūt iuriſditiōis ſꝫ ꝯcernūtadmīſtratōeꝫ regni debet exercere cū auc̄te ſui curatoris. ad h̓. l. pueri. §. j. ff. de d̓cu. ⁊ h̓ noͣ. Bar. ī. d. l. qͥdā ꝯſulebāt. ꝙ bn̄ nobis. ¶ In gl. i. ibi rēpublicā admīſtrat ⁊ d̓ decu. no. gl. ⁊ tex. ē nobilis ī. l. ad rēpublicaꝫ alic. ī glo. quē tex. tenebis mēti qꝛ ſingl̓aris ē ꝙ n̄pōt qͣs eē de dn̄is uel de ꝯcilio neqꝫ hr̄e alid̓ offm̄ qd̓uerſat̉ ī adminiſtrationē an̄. xxv. ānos. ſufficit tn̄ ꝙxxv. ānus ſit īchoatꝰ ſꝫ nō ſit cōplectꝰ. ⁊ fuit optīa illaꝓuiſio. nā ſi nō iudicat̉ idoneus an̄. xxv ī. admīſtratiōe ꝓpe ſubſtātie. ut. ff. d̓ mīo. ꝑ totū. fortiꝰ ī adiſtratiōe reipublice ubi eſt maiꝰ ꝑiculū dic̄ tn̄ ꝙ ex neceſſitate ul̓ uigore ꝯſuetudinis pn̄t admitti mīores. tex. ēnoͣbilis ī. l. nō tm̄. ff. d̓ decū. ⁊ tene mēti illū tex. ꝙ cōſuetudo attendit̉ ī iſtis officijs deferēdis. ⁊ de ma gl.uide Arch. ī. c. fi. d̓ iud. li. vj. ubi noͣnter dixit ꝙ regulariter ānus dꝫ eē cōpletꝰ niſi aliud iure caueatur.¶ In. gl. ij. ī fi. nō iſtā glo. qꝛ magr̄a eſt in maͣ ſua. ⁊clarius adhuc ꝯclude poſt Hoſ. cū q̄rit̉ in qͣ etate p̄tqͥs deputari iudex. aut ē maior. xxv. ānis. ⁊ pōt d̓putari ēt īuitꝰ ⁊ īuitꝭ ꝑtibꝰ dūmō ſit ſubiectꝰ d̓legāti ſeu iuriſdtionē tribuēti. ut ī. l. unica. C. qͥ ꝓ ſua iuriſditōe ⁊ī. d. c. paſtoral̓. Aut ē minor. xxv. ſꝫ maior. xx. ⁊ tuncpōt dari delegatꝰ a quocūqꝫ ēt īuitꝭ ꝑtibꝰ ip̄e īuitꝰ n̄ cōpellit̉ acceptare ẜꝫ Hoſ. Inn. ſētit ꝯͣriū. gl. iuris ciuilis i. d. l. cū p̄tor. dic̄ ꝙ exqª ē maior. xx. cogit̉ acceptare ſꝫ ſubuēit̉ ꝑ ī ītegꝝ reſtitutōꝫ ut in. l. cum lege. ff. d̓arbi. ſꝫ certe ille tex. n̄ ſic loqͥt̉ ſꝫ dic̄ ꝙ ſi ꝑ īprudētiāacceptauit arbitriū ſuccurrit̉ ſibi ꝑ reſtōeꝫ ut n̄ cogat̉iudicare. ⁊ iō dicerē ꝙ ſi ē mīor. xxv. nō cōpellit̉ acceptare arbitriū ul̓ delegationē ſꝫ ſi acceptauit ꝯpellituriudicare niſi petat reſtōeꝫ ī ītegꝝ ꝯͣ acceptationē ſuā.aut ē mīor. xxv. ānis maior tn̄. xviij. ⁊ nō pt̄ deputari ab alio ꝙͣ a pͥncipe niſi ꝑtes ꝯſētiāt ut h̓ nō tn̄ cōpellit̉ acceptare ī. d. l. cū lege. ſi ē mīor xviij. non pōtdeputari iudex ēt ſi ꝑtes ꝯſētirēt. ut h̓ ⁊ in. d. l. qͥdā apͥncipe v̓o pōt deputari ordīariꝰ ⁊ delegatꝰ dūmō ſitpubeſ. ut h̓ ⁊ ī. d. l. cū p̄tor. arbit̉ v̓o n̄ pōt qͥs eē ēt deꝯſēſu ꝑtiū niſi ſit maior. xx. Sꝫ dubitari pt̄ ultra doc.qͥd ī arbitratore: ego credere idē qd̓ ī arbitro. qꝛ tex.ibi ī. d. l. cū lege: utit̉ v̓bo gnaͣli ⁊ arbitrator appellat̉et arbit̉. ut ī. l. ſi ſocietatē ī. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. ⁊ęadē ē rō ī utriſqꝫ ⁊ ꝓ h̓ qd̓ dicā ī. c. ſe. poſt Io. an.¶ ¶ Ho De legd. ia jba pōt ſic iatoꝝ. Greue ē. ul̓ ꝑmari. Poteſtas plurium delegatorum uel arbitrorr3ſimpl̓r datoꝝ expirat ꝑ morte uniꝰ. p̄ma pars ponitdictū. ẜo exceptionē a dicto ibi niſi. ¶ Nō pͥª ꝙ quēa dmodū plures delegati nō pn̄t exercere iuriſdictionē īſolidū ita nec plures arbitri. In hoc ergo eqͥparāt̉ delegati ⁊ arbitri ut habeāt exercitiū ꝓ parte. Quid aūtī ordinarijs ⁊ alijs officialibꝰ nūquid uno mortuo ul̓abſente īpediat̉ iuriſdictio alioꝝ. dixi plene ī. c. prudētiā. sͣ. eo. ⁊ dic ut ibi. ¶ Nō 2º ibi officiū ꝙ arbitri dicūtur hēre officiū ⁊ idē ī delegatis qd̓ noͣ. nā facit ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ delinquēs ī officio ſuo certo mō puniaturnūquid arbiter delinquēs ī arbitrādo īcidat̉ ī penaꝫſtatuti. Sꝫ quero qꝛ tex. loquit̉ hic ī arbitris quid aūtī arbitratoribꝰ. Io. an. tꝫ ꝙ idē qd̓ bn̄ nobis. nā eadēē rō ī eis. Itē tex. utit̉ ibi uerbo gnaͣli arbitroꝝ ⁊c̄. nōbn̄ hoc dictū. Et ex hoc īfero ꝙ iura faciētia mētionēde arbitris hn̄t locū ēt ī arbitratoribꝰ niſi det̉ ī eis rōdiuerſitatꝭ. Et ꝓ hoc facit qd̓ dixi. sͣ. c. ꝓx. qꝛ appellatōe arbitroꝝ ex ꝓpria ſignificatōe uocabuli ꝯprehēdūtur arbitratores. ut ī. l. ſi ſocietatē ī. §. arbitroꝝ. ff. ꝓſocio. que ſit rō deciſionis huius. c. dic ut in glo.Delegatus pape ſubdeVOIIAIN. egare pōt lꝫ datꝰ ſit exofficio l̓de partiū ꝯſenſu l̓ cū clauſula p̄electiōis vꝫ ꝙ ſi nō oēs tu cuꝫ alio excquarisec̄ h̓. d. uſqꝫ ad. §. is aūt. ⁊ ẜa pars prīcipalis ibi ideꝫquoqꝫ. ¶ Nō pͥª principiū ⁊ tene mēti exquo colligit̉regl̓a notabilis ī facultate ſubdelegādi ꝙ regulariterpapa cōmittēdo alicui cāꝫ nō uidet̉ eligere induſtriaꝫperſone ſꝫ potius ītendit prouidere negocio qd̓ decidēdū cōmittit. exquo ſequit̉ ar. huius tex. ꝙ delegatꝰprīcipis regul̓r pōt alteri uices ſuas ſubdelegare. 2ªnō ibi iudex tertius pro ꝯſuetudine ⁊ ſtilo romane curie. nā ibi īpetranti alia pars reſiſtit curia cogit partesut ꝯueniāt in certos iudices ꝙ ſi ꝯuenire non poſſintquelibet pars eligitunum ⁊ papa ex officio ſuo ponittertiū. qn̄qꝫ uero deputat iſtū tertiū ex ꝯſenſu partiū.ut qꝛ q̄libet pars ꝓ 3º dat ſibi ſuſpectos ⁊ illi ī quē cōueniūt papa cōmittit ut ſit tertiꝰ inter illos duos. et h̓uult iſta lr̄a ibi tertiꝰ ex officio nr̄o l̓ d̓ aſſenſu ꝑtiū ⁊c̄.⁊ ꝓ hͦ facit qd̓ noͣ. gl. ī. l. obſeruādū. ff. de iudi. I Nō3ª ibi ꝯcedat̉ a iure. ꝙ regulariter nullus d̓legatꝰ pōtſubdelegare. ad h̓. l. more maioꝝ. ff. de iu. om. iudi.fallit ī delegato a prīcipe ex ſpāli priuilegio ſibi a iureꝯceſſo. sͣ. e. paſtoralis. ⁊ facit hec lr̄a ut nullus aliꝰ cōmittere poſſit. ¶4º no ꝙ deputatus cū cl̓a p̄electiōisnō īpedit cōmittere uices ſuas. Ex quo īfert̉ ꝙ ꝑ illāclauſulā nō ītelligit̉ electa īduſtria ꝑſone. ¶ In gl. j.ibi eis īuitis. nō. bn̄ gl. ꝙ iudex delegatꝰ et deputatꝰcōi ꝯſenſu partiū l̓ datus ꝓ 3º ex officio pape pōi ſubdelegare ēt īuitis partibꝰ. Spe. tn̄ ē. ti. §. ſequit̉ ī pͥn.dicit ꝙ iſte iertius nō pōt ꝯmittere uices ſuas cōſocioelecto ab una parte. qd̓ ſatꝭ plꝫ qꝛ ille pōt eē ſuſpectꝰalteri ꝑti. nūquid aūt pōt cōmittere alteri uices ſuasutraqꝫ parte īuita. gl. h̓ ꝙ ſic. Sꝫ ſpe. ī ti. j. §. ij. ī v̓.cauſis. tꝫ ꝯͣriuꝫ. ſecꝰ dicit ſi altera ꝑs tm̄ reſiſtit. Hoſt.v̓o h̓ ⁊ ī ſūma. e. ti. §. qd̓ ſit eiꝰ officiū. v̓. ſalua reueretia. ⁊ ſequēti tꝫ ꝙ ēt īuita alia parte nō poterit iſte tertius alteri ſubdelegare. vn̄ ſemꝑ poterit ꝑs renitensillū ſubdelegatuꝫ recuſare quaſi uelit ꝙ exquo papadeputauit tertiū cōi ꝯſenſu partiū nō pōt ille tertiꝰ alteri ſubdelegare niſi de cōi ꝯſenſu ꝑtiuꝫ. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ deluſoria videret̉ h̓ ptās h̓ tradita qꝛ non ē deluſoria ẜm eū cū partibꝰ nō ꝯdicētibꝰ poſſit delegatꝰſubdelegare. Sed Io. an. h̓ ⁊ ī addi. ſpe. ī loco pal.tꝫ ꝙ licet dictū Hoſti. ⁊ ſpe. teneat de honeſtate nō tamen de neceſſitate. Et hͦ dictuꝫ cōiter approbatur adoc. ⁊ ſatis mihi placet qꝛ iſte tex. indiſtīcte dat facultatem iſti delegato ſubdelegādi. nec ponit iſte tex. aliquā ſpālitatē ī iſto tertio ſꝫ ī facultate ſubdelegādi. dicꝙ delegato a pͥncipe ē a iure h̓ ꝯceſſū ⁊ ſic mouet̉ h̓papa ī