cui ꝯͣdēnatio ueniebat applicāda nō pōt fieri iſta ꝓrogatio. qꝛ al̓s poſſet fieri fraus ⁊ circunduci uindicta. qꝛcrioſus ſubijceret ſe amico iudici a quo obtineret abſolutionē. hanc opi. tenuit Guil. ī. d. l. i. ⁊ Bal. ī. d. l.ſiqͥ. qd̓ bn̄ noͣbis. facit. c. ut fame d̓ ſen. ex. Itē dubitatur quid d̓ cāis ſpūalibꝰ nūquid ī eis poſſit fieri ꝓrogatio de cl̓ico n̄ ē dubiū ꝑ. c. ſignificaſti. d̓ fo. ꝯpe. ī laicodixit h̓ Ho. ꝙ nullā ꝓrogationē pōt face̓ laicꝰ ī ſpūalibus ſine ꝯſenſu ſui ſuꝑioris ar. c. oīs de pe. ⁊ re. ⁊. c.j. ⁊. ij. d̓ ꝑochi. ⁊ de ꝯſecra. di. v. i. c. nō oꝫ. el. ij. In.i. d. c. de cauſis. īſtat ⁊ tādē ur̄ tene̓ ꝙ lꝫ in foro pnīali n̄ poſſit fieri. ut ī. d. c. oīs. ī foro tn̄ ꝯtētioſo ficri pt̄.Et hāc opi. uident̉ h̓ ſeqͥ moderniores ⁊ ſatis plꝫ. laicus ergo poterit ī iurepronatus ꝓrogare iuriſditōeꝫnō ſui iudicis. ſi tn̄ fieret colluſio poſſet iudex ſuus ꝓcedere ut ſupͣ dixi ī criminalibus. De ptāte excōicādiuacillauit Inn. nā h̓ ſētit ꝙ pōt fieri ꝓrogatio. ꝯͣriū tenuit ī. d. c. de cauſis. ⁊ Bal. ſeqͥtur in. d. l. ſiqͥ. ſꝫ oēsmouent̉ qꝛ h̓ ptās ꝯpetit a ſolo deo. ſꝫ tu dic meliusnt ſup̄ dixi. nā hoc motiuū ꝓcedit ubi aliqͥs ſubijceret ſe n̄ habēti al̓s excōicādi ptātē. ſecūs .n. ſi al̓s hr̄etreſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ qꝛ tūc ex ꝓrogatōe nō dat̉ noua ptās ſꝫ ē extēſio de ꝑſona ad ꝑſonā un̄ ē potiꝰ relaxatio ptātis ſil̓e qd̓ habet̉ ī. c. aqua. de ꝯfe. ec. ul̓ al.⁊ hec quo ad pͥmā qōeꝫ ¶ Ad ẜaꝫ qōeꝫ pͥncipalē qͣ .ſ.ꝑſone poſſint iuriſditione nō. ſui iudicis ꝓrogare. ⁊ſciēdū ꝙ duo ſūt chriſtianoꝝ genera. unū clericoꝝ aliud laicoꝝ. xij. q. i. duo ſt̓ genera. ī clericis ꝯcludit Hoſti. ꝙ quoad ꝑſonā ul̓ bn̄ficiū nō pn̄t expreſſe ꝓrogare iuriſditōeꝫ nō ſui iudicꝭ ſine lnīa pape ul̓ ꝓprij dioceſani. ut ī. c. ſignificaſti de fo. cōp. Tacite v̓o ꝑ actū ꝯͣriū ul̓ inobediētiā fit ꝓrogatio ẜꝫ cū ut ī caſu. c. fi. deui. ⁊ ho. cle. ⁊ ī. c. i. de cle. ꝯiuga. illa tn̄ n̄ ē uera progatio ſꝫ potius ē pͥuilegij admiſſio ꝓpter inobediētiāul̓ actū ꝯͣriū clericatui ꝯhēdo tn̄ ſeu d̓līquēdo ī alienadioceſi cleriꝰ tacite ꝓrogat iuriſditionē nō ſui iudicisut ī. c. poſtulaſti. ⁊ ī. c. dilecti. de fo. ꝯpe. Quid aūt incp̄o nūqͥd poſſit ꝓrogare iuriſditōeꝫ alteriꝰ ſine ꝯſenſu ſui metropolitani. doc. ī. c. ad rep̄mēdā d̓ of. or. dicūt ꝙ nō. de his ⁊ de ſil̓ibꝰ uide qd̓ dixi ī. d. c. ſignificaſti. unū tn̄ ſcias ꝙ iuriſditōeꝫ iudicis laici nō pōt clericus ī ſe ꝓrogare ēt cū ꝯſēſu ſui ep̄i. ut ī. c. ſi diligēti d̓fo. ꝯpe. Quid aūt ī papa nūquid poſſit ſe ſubmittēiudicio īpetratoris ul̓ alterius iudicis: tex. ī. c. nos ſi īcōpetēt̉. ij. q. vij. facit ꝙ ſic. Sꝫ ꝯͣriū tꝫ Io. an. ī. c. eccl̓ia d̓ ꝯſti. ⁊ illud uerius. nā īferret̉ ignominia ip̄i deoſi eius uicariꝰ iudicaret̉ ꝑ laicū īferiorē. Et ad. c. nosdicit ꝙ ibi ponit̉ iudiciū ꝓ diſcretione. de laicis v̓o dicas ꝙ regl̓ariter pn̄t ꝓrogare iuriſditōeꝫ n̄ ſui iudicisſine ꝯſenſu eoꝝ ſuꝑioꝝ qꝛ a lege uidētur hāc ptātemhr̄e. ut ī. l. i. ⁊. ij. ff. de iudi. ⁊ ī. l. i. C. de iu. om. iu. niſi cā ſit feudal̓ ẜm Hoſti. h̓ ⁊ bn̄ ꝑ. c. ueꝝ. ⁊. c. ex trāſmiſſa de fo. ꝯpe. un̄ ſi in cauſa feudali laicus ꝓrogaret iuriſditionē alterius fine cōſenſu dn̄i n̄ ualēt iudicium. ut dic̄ gl. noͣ. de ꝓhi. feu ali. ꝑ fe. l. īperialē. §.pterea coll̓. x. qd̓ bn̄ noͣbis. ⁊ idē tenet doc. ī. c. ecterūde iudi. hāc ꝯcluſiōeꝫ tꝫ Bar ī. l. i. §. ⁊ pꝰ oꝑis. ff. deope. no. nū. ⁊ ī. l. i. ff. d̓ iudi. ubi firmat rl̓aꝫ ꝙ ſiqͥs ēſubiectꝰ alicui reſpec̄ū nudi exercicij iuriſditiōis n̄ reqͥrit eiꝰ ꝯceſſus ī ꝓrogatione iuriſditiōis alteriꝰ iudcis.ſecus aūt ſi eēt ſubiectꝰ alio reſpectu. puta qꝛ ē uaſſallꝰilliꝰ hīc ē ꝙ cl̓icꝰ nō ꝓrogat iuriſditionē alieni iudicisſine ꝯſenſu dioceſani qꝛ ē aſtrictꝰ ſuo ſuꝑiori ultra nudū exercitiū iuriſditiōis ut rōe ordinum ⁊ rōe bn̄ficijna loco dei ē ſuꝑior ⁊ clicus ī ordinatiōe in totū ſe trāſtulit ⁊ dedicauit deo. xij. q. i. c. portio. ⁊. jͣ. d̓ p̄ben̄. cūẜm apl̓ꝫ I. Et ex his īfertur ad aliā qōnē nūquid ꝓprius iudex pōt inhibere ne litigent ſub alieno iudice: ⁊ cōmunis ꝯcluſio eſt ꝙ nō ſi eſt ſibi ſubiectus ſoium reſpectu nudi exercitij iuriſditionis imperatortamen poſſꝫ. ad h̓. l. ij. in. §. ⁊ ſi iudex. ff. de iud. ⁊ h̓tenēt qī cōit̉ legiſte ī. d. l. ſi q̄ ex ꝯſēſu. ⁊ h̓ nobis. unuꝫtn̄ ſcias ꝙ lꝫ cl̓icus nō ꝑroget iuriſditiōeꝫ iudicꝭ eccl̓iaſtici h̓ ueꝝ preterꝙͣ ī crīalibus. ut ī. l. ep̄ale. ⁊ ī. l. ſiquiex ꝯſenſu. C. d̓ ep̄i. audi. ⁊ h̓ a ꝯͣrio. ¶ Uenio ad t̓tiāqōnem q .ſ. exigant̉ ut poſſit fieri ꝓrogatio: dicēdū ꝙpª reqͥrit̉ ꝙ is cui aliqͥ uolūt ſe ſubmitte hēat iuriſditōne. nā ſi nō hr̄et iuriſditōeꝫ n̄ poſſet dici ꝓrogatō. qꝛꝓrogare idē ē qd̓ extēde̓ ſꝫ qd̓ n̄ ē extēdi n̄ pt̄ d̓ nouov̓o n̄ pn̄t pͣuati dare iuriſditōeꝫ n̄ hn̄ti. ut ī. l. pͥuatoꝝC. d̓ iu. om. iud. ⁊ ī. c. ſignificaſti p̄al. 2ª reqͥrit̉ ꝙ ꝑtesꝯſentiāt ex certa ſcīa ⁊ n̄ ꝑ errore .ſ. qꝛ ſciebāt illū eēiudicē nō ꝓpriū ⁊ uoluerūt ſe ſubmittē iudicō ſuo. un̄ſi errarēt nihil agerēt. ut ī. l. ſi ꝑ errorē. ff. d̓ iur. om.iu. un̄ ēt error iuris hꝫ īpedire ꝓrogationē. ut noͣnterdicit Inn. ī. c. ad petitionē de accu. an aūt ſufficiat cōſenſus tacitus: qͥdā dixerūt ꝙ nō. ſed v̓itas ē in oppoſitū ut dixi in. c. i. sͣ. e. tꝫ Inn. ī. d. c. ad pctitionem. ⁊Bar. ī. d. l. i. Et ꝓ h̓ facit ibi tex. ⁊ detegit̉ iſte ꝯſēſustacitus ſi ſciēter litigauerūt corā alieno iudice litē ſaltēcorā eo ꝯteſtādo. idē dicūt ſi aliqͦ fecerūt aliquē actū ꝑquē uident̉ ī eū ꝯſēſiſſe ut ī iudicē. ad h̓ qd̓ nō. ī. l. qdā ꝯſulebāt. ff. d̓ re iu. ⁊ ī. c. īter mōaſteriū. e. ti. ⁊ dicut ibi. dic̄ tn̄ noͣnt̉ Gal. ī. d. l. ſiqj. ꝙͣ ſi iudex citauit ſibi nō ſubditū ille nō ꝯparuit ⁊ iudex p̄tendēs ꝯtumaciā ꝓceſſit ad ulteriora n̄ ꝑ h̓ ē ꝓrogata iuriſditō qꝛabn̄s nūqͣ ꝯſēſit ī eū. ¶ Itē reqͥrit̉ ī ꝓrogatōe ꝑſōaꝝut iudex ſaltē noͣ ꝯͣdicat ſi tn̄ ignorat ꝓrogatōeꝫ factāhͦ nō pōt uitiare. ⁊ iō ī ꝓrogatione ꝑſonaꝝ nō reqͥrit̉ꝯſēſus iudicis lꝫ gl. h̓ alit̓ ſentiat ⁊ minus bn̄. un̄ ſatꝭē ꝙ iudex nō ꝯdicat. tex. ē noͣ. ī. d. l. ij. §. ꝯuenire. ff.de iudi. ſꝫ ī ꝓrogatione d̓ tꝑe ad tp̄s reqͥrit̉ ꝯſēſus iudicis ſalte tacitus. tex. ur̄ nobilis ẜm intellectū quē ſequit̉ ibi Bar. ī. d. l. ij. lꝫ do. An. nō uideat̉ ex toto reciꝑe hanc diuerſitatē. Sꝫ tene primū dcm̄. ⁊ rō diuerſitatis ē hec. nā in ꝓrogatione ꝑſonarum ignorātiaiudicis nō obē qꝛ nō errat ī fūdamēto iuriſditōis. nācredit ſe iudicē ordinariū. ⁊ ita ī v̓itate ē ꝑꝑ ꝓrogatōnē lꝫ illā ignoret. un̄ errat ī qͣlitate nō aūt in fūdamēto. quo caſu error nō hꝫ ibi uitiare. ut ē tex. ibi ſingl̓aris. ſꝫ qn̄ ſit ꝓrogatio d̓ tꝑe ad tp̄s ſi iudex ignoraret⁊ ꝓcederet poſt tꝑs erraret ī fūdamēto qꝛ crederet ſenō iudicē. iō nō ualeret iudiciū p̄ſuppoſito ꝙ hr̄et iuriſditionē. ad h̓ tex. in. l. ſi is ad quē ⁊ ī. l. qui ī aliēoff. de acqui. here. ⁊ ī. c. ex ꝑte aſten̄. d̓ ꝯceſ. p̄bē. ⁊ qd̓ibi noͣ. Et iō dic̄ noͣnt̉ Bar. ꝙ ſi iudex ꝯdēnaret aliquē d̓ ꝯtumacia ⁊ n̄ ꝯſtaret ſibi ꝙ ille eēt ꝯtumax dato ꝙ ī vitate ille eēt ꝯtumax nō ualēt ꝯdēnatō ut ī. l.ſi finita. §. iulianus. ff. de dā. īfec. ⁊ ī. l. ml̓ta. ff. d̓ ꝯdi.⁊ demō. ¶ Itē requirit̉ ꝙ ꝑtes nō ꝯſentiant ꝑ mētūut eſt tex. ſingularis ī. d. l. ij. ⁊ facit ille tex. ut iudiciaagitata ꝑ tyrānos ſint ipſo iure nulla lꝫ ppl̓i ꝑ mētuꝫeoꝝ receperūt ī ciuitatibus qꝛ iuriſditio tributa ꝑ metū eſt nulla ꝑ illum tex. ⁊ plenius per Bar. ī tractatude tyranno. ⁊ h̓ noͣbis.Maior. xx.ꝓm uiceſinul. nuis pocequocūqꝫ dari d̓legatus idē ī maiori. xviij.dūmō īterueniat ꝯſenſus ꝑtiū. minor v̓oxviij. nō pt̄ dari niſi a pͥncipe ⁊ tria ſūt dcā q̄ ꝑ ſe patēt. ¶ Nō pͥº ꝙ ad capacitatē iuriſditionis exercendenec̄io nō reqͥrit̉ uirilis etas q̄ ꝓpͥe accidit pꝰ xxv. annū. ut. ī. l. i. ff. de mino. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ſꝫ ſufficit. xx. an.dūmō ſit ꝯpletus. nec hꝫ uitiare ſi ē ī pr̄is ptāte. ut inl filiuſfa. ⁊ ī. l. cū p̄tor ī fi. ff. de iudi. facit. c. qui gnaͣlitd̓ ꝓcu. li. vj. 2º nō ibi niſi ꝑtes ſciēt̓ ꝯſētirēt ꝙ maiorixviij. ānis miori v̓o. xx. nō pt̄ cā d̓elegari ꝑ aliū ꝙͣ 1pͥncipē niſi ꝑtes ſciēter ꝯſētirēt. ⁊ dic ſcient̉ qꝛ ſciebāteū minorē ⁊ nihilominꝰ ꝯſenſerūt. Et ꝓ h̓ ar. ꝑ locūa ſpāli ꝙ data etate ltīma nō requirit̉ ī dlegatione cōſenſus ꝑtium poteſt ergo iudex partibus ignorantibus uel inuitis cauſaꝫ alicui d̓legare. ad hoc. c. paſtoO 5