Druckschrift 
Pars secunda (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dici cauſā p̄ceſſiſſe exꝗª debitor ſpōte ī ſe ſuſcepit ſnīaꝫqd̓ noͣ. Sꝫ quoad p̄cedēs dictū utꝝ ſnīa liget īpotēteꝫdiſtinguit do. An. dicēs aut ꝯſtat de mēte iudicꝭ uoluit ligare ī oēꝫ caſū erit ille ligatꝰ lꝫ fuerit īpotens. Ego in dicerē oppoſitū qꝛ ſi ꝯſtaret de mēteiudicis ſnīa ꝯtineret errorē ītollerabilē. ſic eēt nullaut p̄dixi. Aut ꝯſtat de mēte iudicis noluit ligare incaſu īpotētie erit ligatꝰ. plꝫ. ar. eoꝝ noͣ ī. c.i. de iud. Aut dubitat̉ de mēte iudicis. tūc excōicatioligat ſaltē quoad nos lꝫ fuerit īpotens ut dicunt doc.Sꝫ ꝯſtito de īpotētia iudex dꝫ illico relaxare ſnīam.ar. ī. d. c. ſacro. ſꝫ quoad alios effectꝰ. puta ut ille puniat̉ ſnīa non ligabit qꝛ ī dubio debemꝰ p̄ſumere iudi uoluiſſe exn̄tiā culpe. hīc dicit ſpe. ī ti. de cita. in. §. de citatōe. ꝯdēnabit̉ iſte ad expēſas exqªfuit ī culpa facit. l. ſi ſeruꝰ in fi. ff. de ſolū. uide ad p̄dicta noͣbilē limitatōeꝫ fe. ꝯſilio. cxiij. ubi dicit ſi ſn̄iaexcōicatōis fuit lata gnaͣlit̓. puta ꝯͣ ſoluētes cēſū ul̓ꝓcuratōꝫ ul̓ qͥd ſil̓e illa ſn̄ia ligabit niſi ſoluē ualētes āt impotētes. qd̓ ſatis plꝫ qꝛ vba gnaͣlia debēt intelligi ciuili. ar. in. l. ſicui. ff. de ẜuitu. in. l. qd̓ dicimꝰ. in. l. ratū. ff. de ſolū. bn̄ noͣbis tāꝙͣ quotidiana. In gl. fi. diuide iſtā gl. ī tres ꝑtes. In prīaſequit̉ tres ſpēs in quibꝰ pōt fieri iuriſditōis ꝓrogatō.ẜa q̄rit qualis ē iuriſditio ꝓrogata an ſit eadē pͥmaan diy̓ſa. t̓tia q̄rit nūqͥd cl̓ici poſſint iur̄ditōꝫ ꝓrogar̄.ẜa ꝑs ibi ſꝫ pone. tͣtia ibi itē illud ſcias. ꝯphēdēdototā maͣm dicta doc. ī ſūma p̄ſertī legiſtaꝝ. ut hr̄cos. ī. l. ſiqui ex ꝯſenſu. C. de ep̄i. aud. ubi plene perCy. Gal. Bar. aliquid ī. l. i.. ij. de iud. aliqͥdi. l. īter ꝯueniētes. ff. ad muni. uide ēt plene ſpe. īti. de ꝯpe. iud. adi. §. i. Io. an. ī addi. Inn:. e. de cāis. formabo tres qōnes. prima in qͥbꝰ pōtfieri ꝓrogatio iuriſditōis. ẜa qͣs ꝑſonas pōt fierirogatio. t̓tia reqͥrūt̉ ad ut fiat ꝓrogatio. Quoadprimā aduertēdū ſex cāus ſeu ſpēs pt̄ diſcurre̓rogatio .ſ. tꝑe ad tp̄s re ad ꝑſona ad ꝑſōaꝫ loco ad locū caſu ad caſū ad cāꝫ. Uēio adpͥmū tp̄e ad tp̄s indubie pt̄ fieri ꝓrogatio iuriſditionis delegate. ut ē tex. in. c. cāis.. e. dic ut ibi. Sꝫaduerte qꝛ dꝫ fieri ſub eadē forma naͣ. un̄ ſi ē eiuſ forme naͣe ſic̄ prīa ē illa ꝓrogatō fieripot̄it. ad gl. ī. c. hi p̄bē. li. vi. nōt Bal. ī. d. l.ſiqͥ. In ordīaria iuriſditōe utꝝ cadat ꝓrogatō tp̄ead tp̄s aduertēdū ſi iudex ē ꝑpetuꝰ tūc ſubditosfruſtra q̄rimꝰ de ꝓrogatōe iſta ſꝫ exͣnei pn̄t ꝓrogar̄ adcertū tp̄s. puta ſubmittē ſe iuriſditōi illiꝰuſqꝫ ad duosmenſes. ar. tꝫ Hoſtiē. aut iudex ordīariꝰ ē tp̄aut ptās. tūc ſi uolūt aliqͥ iuriſditōeꝫ ſuā ꝓrogare intp̄s quo ē futurꝰ ptās non pn̄t qꝛ fieret p̄iudiciuꝫſucceſſori. Itē ꝑtes poſſēt ſic ſibi ꝯſtitue ꝑpetuum iudicē. Itē ceſſat extremū a quo qd̓ requirit̉ ī fictōe.ut dixi ī. c. is qui de ſpō. Bar. ī. l. ſi is qui ēptor̄ff. uſuca. hāc opi. ſeqͥt̉ Bal. ī. d. l. ſi is qui. Uēioad ẜaꝫ ſpēm .ſ. re ad. ꝓrogatio fieri p̄t corād̓legato ꝙͣ ordīario. ut ī. c. olī el. ij.. e. ī. l. dere. §. i. iūcta gl. ff. iud. pōt tn̄ iſte cāus ꝯſiderari duplicit̓. qn̄ fit ꝓrogatio de re ad eiuſdē ꝙͣtitatis hꝫ dubiū. ẜo de re ad maioris ꝙͣtitatis ut qꝛiudex erat deputatꝰ ut poſſit cognoſce̓ uſqꝫ ad cētuꝫ.nūquid uigore ꝓrogatōis pot̄it cognoſce̓ maiorititate. dicēdū ſic. tex. eſt. ī. l. int̓ ꝯuēientes p̄al.naꝫ diuerſitas ī ꝙͣtitate īducit diuerſaꝫ ſpēm iuriſditōis. ſic ꝑuꝰ differt a magno ī ſpe ſꝫ ī ꝙͣtitateidē eꝯͣ. de maiori ad minorē pōt fieri ꝓrogatio eadem rōe. tex. ī. d. c. cuꝫ olī. erat viſil̓eibi fieret ꝓrogatio ꝓrſus in ead̓ quātitatē. In t̓tiaſpē .ſ. de ꝑſona ad ꝑſonā. Aut ē iuriſditio delegatafieri pōt ut poſſꝫ tn̄ dari limitatio quam.. dixi dic ut ibi. Item aliam notabilem limitationem poſuit Bal. in. d. l. ſiq. dicēs ſi ꝑſone nullo ꝯtīgāt̉ī illa non pōt eos fieri ꝓrogatio ſic loqͥt̉ iſte tex.Aut ꝯtīgit illas ꝑſonas lꝫ ſint exp̄ſſe ī reſcriptout qꝛ agit̉ de iure prelationis ī aliqua aliqͦ ꝯparent dicūt ſe potiores. tūc poterūt iſti ꝓrogare iuriſditō delegati. ar. ī. l. ſi ſuſpecta. ff. īoff. teſta. ī. l. a ſētētia. ff. de app. tn̄ limitatō lꝫ pulchra oīo iurebat̉. puto tn̄ uerā ut ꝯtīgētia cāe aliqͥd oꝑet̉ ar. eo dixi ī. c. ij. de or. co. ī. c. inqͥſitōem ele. qd̓le. noͣ. ī. l. ij. §. publicatꝭ. ff. adul. ordīaria v̓o iuriſditō ꝓrogabilis ē ad ꝑſonas exͣneas. ut ī. l. i.. ij. ff. iud. ī. l. i. C. iur. o. iu. ī. c. ſignificaſti ſo. ꝯpe. a ꝯͣrio ſēſu. an āt oīs ordīaria iuriſditō ſit ꝓrogabil̓ dico ſic ſiue p̄ſit iuriſditōi ul̓ admīſtratōi ut piāſſiue hēat iuriſditōeꝫ ſine admīſtratōe. ut ſt̓ iſti iudiceſchartularij ꝓut hodie ſūt notarij ab īpetratore ꝯſequūt̉ iuriſditōeꝫ ſine admīſtratōe quā pn̄t exercēniſi īter ꝯſentiētes. de ē tex. ẜꝫ unū ītellectū ī. d. l. i.Itē ꝓcedit ſiue iudex hēat certū tribunal maioꝝ ſuo ſiue nullū ut ſt̓ doc. circa ſcholares ſuos. ut ī aucͣ.hīta. C. ne fi. pa. ul̓ ſūt illi p̄ſint collegijs ut ē tex.ī. d. l. i. ẜꝫ aliā lec. utrāqꝫ ſeqͥt̉ ibi Bar. Uēio adqͣrtā ſpēꝫ .ſ. loco ad locū. ī delegato fieri pt̄ dūmōꝑtes exp̄ſſe ꝯſētiāt. un̄ delegatꝰ deputatꝰ ī certa dioceſi pt̄ cognoſce exͣ illā īterueniēte exp̄ſſo ꝯſēſu tex. eſtſingl̓aris ī. c. ſtatutū in. §. ī nll̓o de r̄p. li. vj. In ordīario ꝯclude īfra ſuā iuriſditōeꝫ pt̄ fieri ꝓrogatio deloco ad locū. ut ſi erat ſolitus hre tribunal ī platea pifieri ꝓrogatio ut hēat exͣ plateā. facit tex. ī. l. ſi ut ꝓponis. C. quō qn̄ in. Aut uolūt ꝑtes ꝓrogare de locoſuo ad locū alteri ſubiectū. ml̓ti tenuerūt in. d. l. ſiqͥqd̓ pt̄ fieri. Sꝫ Gal. ibi ꝯͣ niſi ꝯſētiat iudex illiꝰ t̓ritorijal̓ ꝓceſſus eēt nullꝰ. Et puto ueriꝰ qꝛ iuriſditō iſtiꝰiheret t̓ritorio. un̄ exͣ tritoriū cēſet̉ pͥuatꝰ. l. iij. ff. of.p̄ſi. le.. ī. c. nouit of. le. ī. c. i. de poſtu. p̄la. uitex. locū a ſpāli ī cle. unica. fo. ꝯpe. allego glo. ſingl̓are ī. c. ut litigātes. of. ord. li. vj. dicit ad utiudex poſſit cognoſcē ī alieno t̓ritorio oꝫ cōſētiantꝑtes iudex illius t̓ritorij ne uiolet t̓ritoriū alienū. ix.q. ij. c. i.. ij.. c. poſtulaſti de fo. ꝯpe. ſi. In qͥnta ſpē .ſ. de cāu ad caſū ur̄ poſſit fieri ꝓrogatio. utī. c. cordi app. li. vj. ubi ꝑtes pn̄t ꝯuenire ut omiſſoarticl̓o appellatōis iudex ad quē cognoſcat pͥncipali. Sꝫ Inn. ī. c. de cauſis.. e. doc. dicūt illa nē v̓a ꝓrogatō ſꝫ potiꝰ exceptōis omiſſio. loquit̉ inpapa ī cadit illa ꝓrogatō. hīc ē corā archicp̄o pt̄ fieri illa ꝓrogatō. ut ī. c. ij. fo. ꝯpe. li. vj. dicittn̄ ſi iudex appellatōis ē talis pt̄ adiri uiā q̄reletc̄ poterit fieri ut noͣ. ī. d. c. i. Uenio ad ſextā ulti ſpēꝫ .ſ. de ad cāꝫ ī dic ponēdo ꝯcluſionē cōeꝫ noͣbilem de una ſpē iuriſditionis ad aliā ſpēꝫ ꝓrogatio fieri pt̄ un̄ ſi iudex ē deputatꝰ ſuꝑ mercātijs pt̄ ꝓrogari iuriſditō ſuꝑ alijs cāis ſcꝑatꝭ. ul̓ ſi ē deputatꝰ ſuꝑ maleficijs pōt ꝓrogari ī ciuilibꝰ qꝛ oꝫut illā iuriſditōeꝫ hēat ī ſubditos ſuos ad ut poſſitꝓrogari ad exͣneos ad facit tex. in. l. teſtamēta. C.de teſta. ibi Ci. pꝰ Ia. de are. idē noͣ. ī. d. l. ſiqͥ. Ali tn̄ tēuerūt ꝯͣriū qꝛ unica ē iuriſditō lꝫ r̄ſtricta ad cer ſpēꝫ cāꝝ pt̄ ꝓrogari ad aliā ſpēm. ſed pͥma opi.plus mihi placet qꝛ ꝓrogare idē eſt qd̓ extedere. ſꝫ ſi hꝫ illā iuriſditionē niſi quoad certaꝫ ſpēm cāꝝ. g pōt ꝓrogari ad aliā ſpēm qꝛ qd̓ ē extēdi pt̄facit qd̓.. dixi ad qd̓ dicā. ꝓrogatio dꝫ eſſe eiuſ forme eiuſdem nature cum pͥma. ut ī. d. c. hi q.tene menti. Item dubitat̉ nūquid in cauſis merimirti imperij poſſit fieri ꝓrogatio. Inno. in. c. de cauſis.. eo. doc. ponunt uarias opi. Item legiſte īlocis p̄all̓. ſed cōis opi. eſt pōt fieri dūmodo iudexhabeat ꝯſimileꝫ iuriſditionem dat̉ tn̄ ſingularis limitatio ut ſolum poſſit fieri in preiudicium ꝓrogantisſic loquitur ẜm unum intellectū. l. i. C. ubi de cri. agi.oꝫ. Sed in preiudicium ꝓprij iudicis uel reipublice