ſpāli de app. Et noͣ h̓ gl. quā tene mēti. ⁊ rō diuerſitatis pōt eē qꝛ arbitri iuris aſſumūtur ex neceſſitate ⁊hn̄t iuriſditōem. unde ſicut munꝰ iudicādi ē nec̄itatisut ī. l. muneꝝ ī. §. iudicādi neceſſitas. ff. d̓ mūe. ⁊ hono. ⁊ ī. c. paſtoralis ī pͥn. sͣ. e. ⁊ ita ⁊ munꝰ arbitrandiſeu iudicādi in iſto caſu ſꝫ arbitri ꝯpromiſſarij eliguntur ex nuda uolūtate partiū nec hn̄t iuriſditōeꝫ ¶Inea gl. ibi iuriſditio iſtoꝝ qͣſi ordinaria. nā dictio qͣſi minuit. Alij dicūt ꝙ hn̄t ordinariā merā qꝛ a lege hanciuriſditionē ꝯſequūt̉ ī. d. c. cū ſpāli. ⁊ h̓. lex aūt dat ordinariaꝫ ut ī. l. ⁊ qꝛ. ff. de iu. om. iudi. ⁊ hāc opi. ſētitInn. ī. c. cuꝫ ab eccl̓iaꝝ de of. or. ſꝫ nō placet ſpe. ī ti.de recu. §. fi. v̓. ſꝫ nūquid. qui tꝫ ꝙ hꝫ delegatā. ⁊ idēDo. h̓ dicēs ꝙ iſti ſūt delegati illiꝰ qͥ dedit delegatū q̄recuſat̉. ⁊ dicit ꝙ ꝓbata ſuſpitōe debēt iſti arbitri diffinire totā cām. ar. ī. c. ut debitꝰ de ap. h̓ dictū n̄ approbat Io. an. nā ſi eēnt delegati oꝫ dicē ꝙ deberēt eē īdignitate uel hr̄e ꝑſonatū uel canonicatū ī eccleſia cathedrali. ut ī. c. ſtatutū ī prin. d̓ r̄p. li. vi. Itē nullibi ꝓbat̉ ꝙ iſti arbitri debeāt cognoſce̓ de cā prīcipali lꝫ ꝓbet̉ ſuſpitōiſ cā. Et ī alio cāu loquit̉ tex. ī. l. cū ſpāli. ⁊l. aꝑtiſſimi. C. de iud. Io. an. ī addi. ſpe. ī ti. d̓ recuſ.§. fi. ī v̓. ſꝫ nūquid arbitri. dicit ꝙ nō ſūt meri ordinarij nec meri delegati. qͣſi ſētiat ꝙ ſit q̄dā ſpēs ꝑ ſe ſeumixta. nā nō ur̄ dicēdū ꝙ ſint ordīarij cū non habeātiuriſditionē niſi ī certo articulo. nec meri delegati qꝛprinceps eos nō elegit ſꝫ fuerūt aſſūpti ꝯſenſu ꝑtium⁊ iō dixit ipſe ī ti. de arbi. ī. §. differt v̓. ſꝫ nūquid ẜmeū. ꝙ iſti arbitri nō pn̄t alijs ꝯmittē uices ſuas ſicutarbitri ꝯpromiſſarij ꝙ poſſēt ſi cēnt ordinarij ul̓ delegati. puto tn̄ ꝙ iſtoꝝ ptās ⁊ iuriſditio magis accedatad delegatā ꝙ ad ordinariā ar. huiꝰ tex. ⁊. c. ab arbitris p̄al. nā h̓ duo. c. q̄ tractāt d̓ iſtis arbitris iuris ſūtſituata ī ti. de of. del̓. ⁊ n̄ ī ti. d̓ of. or. Et ꝓ hac argum̄tatōe uide bo. gl. ī. c. tibi qͥ de r̄p. li. vi. ⁊ ī. c. ſi ſr̄ gr̄a d̓of. dele. e. li. ⁊ ī. c. bōe. d̓ ꝯfir. uti. Et ī fi. gl. dic meliusẜm doc. ꝙ ī nullo corrigit̉ iſta decre. ꝑ. c. legitīa. qꝛ ibitractat̉ de t̓mino p̄figēdo arbitris ad cām ſuſpitōis finiēdā ⁊ ille t̓minꝰ p̄figēdꝰ ē ꝑ iudicē recuſatū qꝛ arbitrinō pn̄t ſibiipſis p̄fige t̓minū. l. pe. ff. de arbi. Iſte v̓otex. loquit̉ de t̓mīo p̄figēdo ꝑtibꝰ ad ꝓbādā recuſationē. ⁊ iſte ē p̄figēdꝰ ꝑtibꝰ. In gl. fi. ibi ī penā illoꝝ ut dicit ꝙ rō ē qꝛ appellatio īterponit̉ ad maiorē iudicemut ī. c. ij. ⁊ qd̓ ibi noͣ de ꝯſue. li. vi. ⁊ iō nō pōt iudex aquo cū n̄t minor p̄figē t̓minū iudici ad quē. ſꝫ iſti arbitri nō ſūt maiores iudice īmo iudex ē ſuꝑior qui pōtface̓ oīa ſine qͥbꝰ cā expediri nō pōt ut ī tex. merito pt̄ꝯpelle̓ arbitros ut ꝯcordēt uel t̓tiū aduocēt. al̓s n̄ poſſet cam finire. Et quoad ẜam qōem q̄ ſequit̉ ī gl. dicut hodie hr̄ ī. d. c. legitīa de appel. li. vi. ubi dr̄ ꝙ ſi arbitri nō decidūt articulū ſuſpitōis īfra t̓minū p̄figēdūa iudice pōt iudex reaſſume iuriſditōeꝫ ¶ Exͣ gl. q̄roquid ſi arbitri diſcordāt in ſnīa iā lata. ut qꝛ unꝰ ꝓnūciauit cām ſuſpitōis eē legitimā reliquus v̓o oppoītū.So. dicit h̓ Uin. ꝙ tūc nō ē locus huic. c. ut ꝯpellant̉eligere tͣtiū ſꝫ recurrēduꝫ ē ad ſuꝑiorē qui approbabitunā ex duabus ſn̄ijs ſicut obſeruat̉ ī duobꝰ delegatisferentibus diuerſas ſn̄ias. ut ī. c. fi. d̓ re iud. ⁊ ī. l. duoiudices. ff. e. ⁊ ur̄ ſentire Ho. dicens ꝙ diſcordia īteriſtos poterat eē. qꝛ forte unus dicebat cām p̄poſitamnō eē legitimā uel nō eē ꝓbatā alter v̓o oppoſituꝫ. ſꝫSpe. in ti. de recu. §. fi. v̓. ſꝫ quid ſi arbiter diuerſastenet id qd̓ dr̄ indiſtinte ſiue arbitri diſcordāt in ſnīaferenda ſiue in iam lata ut ꝯpellant̉ eligere t̓tiū. ⁊ aliud eſt ẜm eū in puris delegatis qꝛ illi per ſnīam finierunt cām merito recurrat̉ ad deleganteꝫ ſꝫ hͦ cā principalis remanēt īpunita. Et ideo ꝓpter faciliorem expeditionem dꝫ tertius aſſumi. mihi uidet̉ ꝙ lꝫ h̓ dc̄mſpc. ſit equū ī ſe tn̄ nullo mō ꝯgruit lr̄e huic. nam tertius h̓ aſſumitur ut cum eo ambo uel alter ferantſnīaꝫ ſꝫ ſi iā ꝓtuliſſēt diuerſas ſnīas fūcti eēt offō ſuonec poſſēt āpliꝰ ꝓnūciare. ut ī. c. ī lr̄is. sͣ. e. ⁊ ī. l. Paulus. ff. d̓ re iudi. ⁊ ī. l. qͥd tn̄. ff. d̓ arbi. Itē ī arbitrꝭ cōpromiſſarijs abſolutū ē ꝙ nulla ſnīa ualet ſi duo ꝓferūt div̓ſas ſnīas. ut ī. c. fi. d̓ re iud. un̄ ī eis claꝝ ē ꝙnō ꝯpellerent̉ pꝰ ꝓnūciationē elige̓ tertiū. Sed tenemēti dcm̄ ſpe. qꝛ eius nō ē parua auc̄tas. maxime cūdcm̄ ſuū fūdet̉ ſuꝑ magna eqͥtate. ⁊ ꝑ illd̓ dcm̄ poſſꝫdici ꝙ ſi ex forma ſtatuti debēt eligi arbitri q̄ diſcordarūt in ſnīa ꝙ tūc pn̄t ꝯpelli ad eligēdū t̓tiū. ⁊ fuit al̓shͦ de facto h̓ qō. ⁊ dicebat̉ ꝙ t̓tius ſic electꝰ poterit alterā ex illis duabus ſentētijs ꝯfirmare ēt illis duobꝰ arbitris abn̄tibus. qꝛ cū iā ꝓnūciauerūt an̄ electōeꝫ tͣtijn̄ hꝫ obſtare eoꝝ abn̄tia qꝛ ceſſat rō. l. itē ſi nnꝰ. §. ſipͥncipal̓r. ff. de arbi. nā pn̄tia oīuꝫ reqͥrit̉ qꝛ ſi abn̄tesfuiſſēt pn̄teſ potuiſſēt alios adducē ad eoꝝ ſnīaꝫ q̄ rōceſſat ſi iā ſnīas ꝓnūciauer̄t. ⁊ tertiꝰ hꝫ utrāqꝫ ſnīamcorā ſe. ⁊ ſi h̓ dcm̄ eēt uerū idē eſſet dicenduꝫ in caſuhuius. c. ſed ut. sͣ. dixi hoc non congruit littere.Delegata iuriſditio ad ꝑſōaEt. E. p̄ exp̄ſſas ī ſpto ꝓrogari nōpōt cōis diuiſio. ẜa ibi. quos. ⁊ ē h̓. c. ml̓tūfamoſū ꝯtinēs maͣꝫ ſatꝭ difficilē ⁊ ꝓlixā progatōis. ¶ Noͣ. pͥº debitorē poſſe ꝯueniri n̄ ſolū ut ſoluat d̓bitu ſꝫ ēt ut ſatiſfaciat de intereē ī eo ꝙ n̄ ſoluit īꝓmiſſo loco ⁊ t̓mīo. ⁊ habet̉ ī h̓ rō n̄ ſolū ad dānuꝫemergens ſꝫ ēt ad lucꝝ ceſſans ut ſi viſimil̓r fuiſſꝫ lucratꝰ ex illa pecunia ſi fuiſſet ſibi ſoluta ī ꝓmiſſo loco⁊ t̓mīo. ad h̓ tex. multū noͣ. ī. l. iij. ff. de eo q̄ cer. lo. ꝑBar. in. l. unica. C. de ſcn̄. q̄ ꝓ eo qd̓ ītereſt. facit qd̓dixi ī. c. ꝯqueſtus de uſur. ⁊. c. dilecti de fo. cōpe. 2noͣ ꝙ pt̄ qͣs ſe obligare apud iudicē cui ineſt iuriſditōad penā excōicatōīs ⁊ īterdicti. nā h̓ ānullāt̉ iſte ſnīeſolū ex defectu ꝓrogatōis qꝛ delegata iuriſditio n̄ pt̄ꝓrogari. ſecꝰ gͦ ſi fuiſſet iuriſditō ordīaria. un̄ fac̄ iſtetex. ml̓tū ī ar. ꝙ ordīariꝰ pt̄ uigore ꝓrogatōis ferre excōicationē. ⁊ al̓ ſnīas cēſure ī alteriꝰ ſubditū. ⁊ tenebisſꝑ mēti iſtū tex. ītellectū qꝛ cōis opi. ur̄ ī oppoſituꝫ. utjͣ. dicet̉. Itē noͣ ar. ꝙ excōicatio fert̉ ī ꝑſonā. īterdictūvo ī locū ſꝫ uide tu tex. iūcta gl. ī. c. pn̄ti de ſen. ex. li.vj. ⁊ ī. c. is cui. e. ti. ⁊ li. ⁊ ī. c. ſacro. jͣ. e. ti. ꝑ q iura ur̄ꝙ ēt ꝑſona pt̄ īterdici ſaltē ut nō ītret eccl̓iam. Sꝫ excōicatio n̄ pt̄ ferri ī rē inaīatā qꝛ pͥncipal̓r ligat aīamut ī. c. rōana. §. ī uniuerſitatē. d̓ ſen. ex. li. v. ¶ Nō.ꝙ ſnīe cēſure late a iudice nō ſuo lꝫ al̓ hēat iuriſditionē ſūt nll̓e. regl̓ant̉ gͦ iſte ſnīe quoad h̓ ut limites aliarū ſnīaꝝ ut ī. c. at ſi clerici de iudi. ⁊. C. ſi a nō ꝯpetētiiudice ꝑ totū. ⁊ uid̓ gl. ī. d. c. pn̄ti. ¶ Nō ibi iuriſditōip̄eſſe. iūcta gl. ꝙ abbas hꝫ iuriſditionē ꝓrogabilē. tꝑ laicos hꝫ .n. ordinariā cū cā hēat a lege gͦ ꝓrogabilē. ad idē facit tex. ī. c. ſignificaſti. jͣ. de fo. ꝯpe. iunctaſup̄ſcriptōe. ¶ Itē noͣ ꝙ d̓legata iuriſditio nō pt̄. progari nō ſolū qn̄ ꝓrogantes abo ī r̄pto exp̄ſſi nō ſuntſꝫ ēt alt̓ ex litigātibꝰ ē exp̄ſſus un̄ nō pōt extēdi ī reūq̄ exp̄ſſus ī r̄ptis nō ē. ¶ Ultīo nō regulā ꝙ iuriſditōdelegata nō pōt ꝓrogari ad ꝑſonas non exp̄ſſas inr̄pto ī qª multū uacillauerūt gl. iurꝭ ciuilis. ut noͣ. ī. l.i. ff. de iudi. Et poſuit ibi gl. unā ſolēnē lītatōnē ſi cētv̓a dicēs poſt multa ꝙ delegata iuriſditio ad uniuerſitatē cārū pōt ꝓrogari de ꝑſona ad ꝑſonā. ſecus in iuriſditione delegata ad certā cāꝫ quā tn̄ glo. nō pōderauit ibi Bar. ſꝫ ſimpliciter tranſit ꝯcludendo ꝙͣ iuriſditio delegata non pōt ꝓrogari. Et ꝯͣ illam glo. facitiſte tex. cū in fi. dicat indiſtincte ꝙ dclegata iuriſditioad alias ꝑſonas ꝓrogari nō pōt. Sed ſiqͥs uellet illāglo. ſuſtinere poſſet rn̄dere ad iſtū tex. ꝙ h̓ loquit̉ cūdelegatio fuit facta ad certam cām. und̓ tex. in fi. dicitcum huiuſmodi delegata ⁊c̄. un̄ pondera v̓buꝫ huiuſmodi quaſi reſtringat̉ ſe ad caſum iſtum ubi iuriſditōerat data ad certam cām. nam iuriſditio delegata aduniuerſitatem cauſarū eſt quaſi ordinaria. ut noͣ glo.jͣ. de ap. i. c. cū cāꝫ. ⁊ nō Hoſti. ī. c. qm̄ abbas. sͣ. eo.