trahere ad iudicē eccl̓iaſticū niſi cū ſit de foro eccleſieaut rōe cauſe aut rōe ꝑſone ⁊ ſic īpetrarent̉ lr̄e ad iudices delegatos eēt ip̄o iure nulle. ⁊ ille ē ꝓpriꝰ caſusillius. c. lꝫ pal. niſi pͥus daret̉ defectꝰ iuſticie ſecularismō p̄dicto. Quoad ẜam ſpēm dic ꝙ ꝑſone miſerabiles hītu tm̄ ſi opprimūtur pn̄t malefactores ſuos traher̄ īmediate ad iudiciū eccl̓iaſticū. ut ē tex. ī. d. c. ſuꝑqͥbuſdā ⁊ ī. c. ex ꝑte. b. de fo. cōpe. ⁊ ſub iſtis ſeu ſubiſta ſpecie ꝯp̄hendit Inn. ꝑegrinos quoad res qͣs ſecū differūt ⁊ quoad īiurias eis illatas ut. ī. c. ſiquis ⁊j. c. oīpotēs. xxiiij. q. iij. Idē ī libertis eccl̓ie ⁊ ī officialibꝰ ſuis ⁊ ī ruſticis ⁊ ſil̓ibꝰ facit. xij. q. ij. eccl̓iaꝝ ſeruoslxxxvij. di. qͣſi ꝑ totū. Si v̓o nō opprimūtur ⁊ tūc debēt priꝰ recurrē ad iudice ſecl̓arē ꝯͣ laicos. ⁊ ſi lr̄as an̄negligētiā īpetrant nō ſūt nulle ip̄o facto ſꝫ īpēdentiut ē tex. h̓. ⁊ in. d. c. ex tenore. ⁊ dicit Inn. h̓ unū ſingulare v̓bū ꝙ data negligētia uniꝰ iudicis ſecl̓aris pn̄tiſti miſerabiles hītu tm̄ recurre̓ ad iudiciū eccl̓iaſticuꝫnec tenētur q̄relare corā ſuꝑiore iudicis negligentis.ar. op. h̓ ⁊ ī. d. c. ex tenore. ſecꝰ aūt ī alijs laicis nō miſerabilibꝰ. nā illi nō pn̄t hr̄e recurſū ad iudicē eccleſiaſticuꝫ niſi data negligētia cuiuſlꝫ ſuꝑioris ſecularis ꝙē ſingl̓r noͣndū. Quoad ẜam ſpēm ſi ſūt miſerabileshitu ⁊ actu dic ẜm Inn. ⁊ bn̄ ꝙ pn̄t alios trahe ad iudiciū eccl̓iaſticū ēt nō data. negligētia iudicis ſecularisut h̓ ur̄ tex. a ꝯͣrio ſēſu. ⁊ ī. d. c. ſuꝑ qͥbuſdā ī fi. ⁊ idemur̄ uelle Inn. ī ꝑegrinis quoad ꝯͣctus initos ī ꝑegrīatōe ut ī. d. c. ſiqͥs romipetas. Idē ī penitētibꝰ. xi. q. i.aliud. ⁊ dicit Inn. ī iſtis noͣbile v̓bū ꝙ lꝫ pn̄t alios trahē ad iudiciū eccl̓iaſticū tn̄ ſi ip̄i trahūtur corā iudiceſeculari nō pn̄t declinar̄ illud foꝝ. ad h̓. d. l. unica. C.qn̄ īꝑator ⁊ tenebis mēti h̓ v̓bū ⁊ fac̄. c. regū. xxiij. q.v. Itē ſi grauātur ſeu reportāt ſnīaꝫ iniquā corā iudice ſeculari nō deberēt appellare ad iudicē eccl̓iaſticuꝫqꝛ gradatī ē appellādū. ij. q. vi. an̄rioꝝ. ⁊ hͨ plꝫ Inn.lꝫ referat aliquos tenē̓ ut poſſint appellare ad iudiciūeccl̓iaſticū omiſſis alijs ſecularibꝰ. qꝛ dꝫ eccl̓iaſticꝰ cosdefēdere ab opp̄ſſionibꝰ. xxiiij. q. iij. ſiqͥs de potētibꝰprimū tn̄ cōiter tenet̉ h̓. ſꝫ uide qd̓ dixi ī. d. c. lꝫ. ⁊ uid̓pl̓imas ꝑſonas que ſūt p̄uilegiate quoad foꝝ eccl̓iaſticū h̓ ꝑ Inn. ¶ In gl. ij. ibi amiſerūt/ iuriſditione. nōbn̄ iſtā gl. ꝙ lꝫ quis habeat iuriſditione certo caſu tn̄ ſiꝓnunciat ſe nō iudicē illam iuriſditionē ꝑdit nec pōteam amplius reaſſumere. unde queadmodū acqͥritquis iuriſditōem ſi ꝓnunciat ſe iudicē ſi iudex nō eſſet iuxͣ ea que plene dixi in. c. ſuꝑ lr̄is de r̄ptis. ita pronunciādo ſe nō iudicē iuriſditōem ꝑdit ⁊ īputatum ēꝑti nō appellāti. nā res iudicata facit ius īter ꝑtes. uti. c. cū īter de re iud. ⁊ ī. l. res iudicata. ff. d̓ re iud. Etnō ex h̓ ⁊ ex gl. ꝙ lꝫ lr̄e ſurrepticie ad lites tribuāt iuriſditionē lꝫ elidibilē ꝑ exceptionē ut plene dixi ī. c. ceteꝝ de r̄p. tn̄ ſi delegatꝰ exceptione oppoſita ꝓnūciatſe nō iudicē ſcū lr̄as ſurrepticias illico extinguunt̉ lr̄eita ꝙ iuriſditio qͥ priꝰ erat elidibilis nūc remanet eliſa⁊ extincta. nn̄ ꝓceſſus poſtea agitatꝰ ē nullus. ſꝫ quātum ad iſtū tex. ego ꝯſidero ꝙ in oēm euētū ꝓnunciatio iſtoꝝ iudicū fuit legitima. nō .n. ꝓnunciauer̄t fimpl̓r ſe nō iudices ſꝫ nō debere ꝑ eaſdē lr̄as ꝓceder̄ ꝙdꝫ intelligi de pn̄ti qꝛ nō hēbāt iuriſditionē in actu niſi data negligentia iudicis ſecularis. nec ob. qd̓ in fi.dr̄ ꝙ nō potuerūt reaſſumere iuriſditōem. qꝛ nō conſtabat h̓ ꝙ iudex ſecularis eſſꝫ negligēs ſꝫ ſolū ꝙ arbitri neglexerūt. jͣ. t̓minū diffinire ⁊ illa īterlocuioriacū eēt duiba debebat ītelligi ẜꝫ ius cōe ⁊ ſubiectā māꝫar. i. c. cāꝫ. sͣ. de r̄p. ¶ In gl. fi. ī fi. nō gl. ⁊ tene eā m̄tiꝓ penis qͣ quotidie apponūtur ī ꝯpromiſſis. ut ſi apponūtur ſuꝑ facto nō depēdente a ptāte ꝯpromittentis ꝙ nō ꝯmittitur pena. ⁊ ꝓ h̓ facit qd̓ noͣ gl. in regula acceſſorium de re. iur̄. li. vi. ⁊ in. l. pacta que ꝯ. C.de pac. ⁊ noͣ. in. c. pleriqꝫ. jͣ. de pac. facit et ad qōnem.Quidam promiſit ſub pena factum alienum deindelaborauit quātū potuit ut iſte adīpleret ꝓmiſſionē ſuāſꝫ n̄ potuit ꝑficē nūqͥd ſit ꝯmiſſa pēa: ur̄ ꝙ n̄ exqº n̄ d̓ficit ꝑ iſtū. d̓ quo tn̄ uide qd̓ dixi ī. c. gēma de ſpō. ⁊c̄.Pſpitiols. cucauonis aſſiona.Arbitri electi ad cāmꝑtibus terminū ad ꝓbādū cāꝫ ſuſpitōis ſꝫiudex recuſatus ꝯpellet arbitros ad cām finiēdā ẜa ꝑs ibi ab ip̄o quoqꝫ. ¶No pͥº ibi ꝙ ꝓuocatꝰobeēt. rōnē qͣre iudex qui al̓s pōt cognoſce̓ an ſua ſitiuriſditio nō pōt cognoſcē de cā ſuſpitiōis. timet̉ .n.ne ꝓuocatꝰ ꝑꝑ recuſationē uelit obeē recuſāti. un̄ ſic̄timet̉ ī pͥncipali ita ī iſto īcidēti. d̓ qͦ uide qd̓ dixi ī. c.ſuꝑ lr̄is. d̓ r̄p. ¶ Nō 2º ꝙ oīa ꝑtinētia ad articulū r̄cuſatōis ſpectāt ad arbitros ⁊ ſic ip̄i hn̄t citar̄ teſtes eosexaīare ⁊ punire ſi delinq̄rēt. Itē ꝯdēnare ī expenẜ ⁊ꝓnūciar̄ an cā ſuſpitōiſ ſit ltīma. Itē noͣ ꝙ quēadmodū ī arbitris uolūtarijs obẜuat̉ ut ꝯpellāt̉ eligē tͣtiū ſinō pn̄t ꝯuenire ī unā ſnīaꝫ ut ī. l. Itē ſi unꝰ ī fi. ff. dearbi. ⁊ ī. c. īnotuit. ⁊ ſe. e. ti. ita in arbitris iuris obſeruandū eſt ut ꝓbat̉ hic. ¶ Itē noͣ ibi cū qͦ duo ul̓ alt̓eoꝝ ⁊c̄. ꝙ iſte tertius electꝰ dꝫ ꝓnūciare una cū alijsul̓ eoꝝ altero. ⁊ ml̓tū ī h̓ pōdera iſtū tex. ad ea q̄ noͣ.legiſte ī. d. l. itē ſi unꝰ ī fi. nā ibi dr̄ ꝙ arbitri ꝯpromiſſarij diffidētes ꝯpellūt̉ elige̓ t̓tiū cuius auc̄ti pareat̉.Et quidā intelligūt ꝙ iſte tertius nō hꝫ ꝓnūciare ſedpotius ꝯſulē ⁊ alij duo debēt ꝓnūciare ẜm ꝯſiliū iſtiꝰqd̓ tenuit ſpe. ī ti. de arbi. ī. §. fi. v̓. ſꝫ nūqͥd iſte t̓tiusſolus dꝫ ꝓnūciare ⁊ ſnīare ⁊ ſtat̉ iudicio ſuo. ꝓ qͦ fac̄tex. ibi dū dicit cuius auc̄ti pareat̉. pͥmꝰ tn̄ ītellectꝰ plꝰplꝫ Gar. ſꝫ ut p̄dixi iſte tex. ut̄ īnue ꝙ t̓tius iſte debeatꝓnūciare una cū alijs ⁊ forte nō eēt malū ita ītellige̓illū tex. dicit tn̄ Bar. ī. l. ſi dn̄m. ff. de fur. ī fi. ꝙͣ ſi ſtatutū dicit aſſumēdū tertiū arbitrū debebit ꝓnūciareuna cū illis. Sꝫ ut dixi. plꝫ mihi ꝑ iſtū tex. ut īdiſtīctetertiꝰ ꝓnūciet una cū alijs. Et qͣtenꝰ ibi dic̄ tex. cuiꝰauc̄ti pareat̉ ⁊c̄. pt̄ ītelligi ꝙ dꝫ pareri qn̄ accedit adalterius ſnīaꝫ. ut ur̄ inuere iſta lr̄a dū dicit cū qª .ſ. tertio duo uel alter eoꝝ id faciat ⁊c̄. ⁊ tene mēti p̄dicta.Sꝫ noͣbile dubiū ē nunqͥd duo arbitratores electi cōiſenſu ꝑtiū ſi nō pn̄t ꝯuenire ī unū iudiciū d̓beāt ꝯpelli elige tertiū ſic̄ ſtatuit̉ ī arbitris uolūtarijs. ut ī. l. itēſi unus p̄alle. doc. nr̄i nō tāgūt ꝙ memineri ſꝫ Bal.formauit qōneꝫ in li. feu. ī. c. i. de īueſtitura ī marituꝫſcā col. x. ⁊ determīat ꝙ nō qꝛ iſti n̄ ſt̓ arbitri ſꝫ ſūt qīqͥdā ꝓxencte ⁊ cōes amici. ut ī. l. ſi d̓ meiſ. §. r̄cepiſſeff. de arbi. un̄ ab iſtis arbitratoribus nō ꝓnūciātibusnō recedit̉ nec alius ē eligēdꝰ exqͦ ꝑtes n̄ ꝯcordāt. utī. l. ſiqͥs arbitratu. ⁊ qd̓ ibi nō. Bar. ff. de v̓b. ob. und̓pōdera iſtū tex. ⁊ tex. ī. d. l. ſi unus. ī eo ꝙ iſte tertiusnō aſſumit̉ a ꝑtibus ſed ab ip̄is arbitris ⁊ ſic n̄ ē oīopurus arbiter qͣre h̓ n̄ dꝫ extēdi ad arbitratores. ⁊ nōbis ſemꝑ h̓. ¶ In gl. i. ī fi. nō fi. gl. ⁊ idē noͣ ī. c. cumſpāli. jͣ. de app. ⁊ dic ut ibi plenius noͣ. ¶ In gl. iij. ibiad papā dꝫ appellari. ⁊ hodie h̓ ē deciſū in. c. ab arbitris. jͣ. e. li. vj. Et ex h̓ hēs unā dr̄iam inter arbitrosiuris de qͥbus h̓ ⁊ arbitros ꝯpromiſſarios q uolūtateꝑtiū aſſumūt̉ de qͥbus. jͣ. de arbi. ꝑ totum. nā a dictoiſtoꝝ nō appellat̉. ut ī. l. i. C. de arbi. ⁊ ī. c. a iudicibꝰij. q. vj. Sꝫ a ſnīa arbitroꝝ iuris appellat̉. ⁊ rō diuerſitatis eſt qꝛ iſti arbitri aſſumunt̉ ex neceſſitate ⁊ hn̄tiuriſditionem ⁊ ex ſnīa eorum pōt agi ut h̓. ⁊ in. d. c.ab arbitris. ⁊ ideo ſi ex ſtatuto municipali dictum arbitrorum ꝓduceret actionē poſſet tunc appellari. utnō. in. l. ſi ſocietateꝫ ī. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. ⁊ in. c.q̄ntauallis de iureiurā. ⁊ h̓ dico ẜꝫ cōeꝫ opi. nā Bar.fuit in opi. ſingulari ī. d. l. i. ꝙ hodie poſſit appellaria ſnīa arbitroꝝ ſed cōiter illa opi. n̄ tenct̉. IIn ea.glo. ibi ꝯpellat oēs illos noͣ. glo. ex qua hēs ẜaꝫ dr̄iāinter arbitros iuris ⁊ ꝯpromiſſarios. nā iſti non ꝯpelluntur a principio ad acceptandum compromiſſumut in. l. iij. ff. de arbi. ſed arbitri iuris ſic. ut in. c. cum