actū crīal̓r. ⁊ dꝫ deponi. ut ī. c. apl̓icos ⁊ ī. c. monemꝰxij. q. ij. Aut fuit actū ciuil̓r ⁊ dꝫ ſolū rēoueri a bn̄ficio⁊ aliꝰ ē ad illud ꝓmouēdꝰ. ut ī. c. lꝫ. Et ꝑ h̓ ſūt reducēda ad ꝯcordiā iura q̄ uidēt̉ ī h̓ ꝯͣria. nec ob. l. eū quēqꝛ loquit̉ ī tutore q̄ nō hꝫ tātā ptāteꝫ uel titulū ita firmū ⁊ ꝑpetuū ſicut hꝫ p̄latꝰ. ut noͣ. Arch. ī. d. c. nobisxij. q. ij. ⁊ uide nō. gl. v. q. iij. ⁊ ſcias ꝙ ī ꝓceſſu ſuperſuſpitōe ꝓcedit̉ ſūmarie qꝛ n̄ agit̉ d̓ magno p̄iudicioſꝫ ſuꝑ v̓itate ꝓcedit̉ plenarie. ut nō. Arch. in. d. c. nobis. ⁊ uide noͣbile dc̄ꝫ Io. de ple. ī auc̄. ut iudices ſin̄quo º ſuffra. ī. §. neceſſitatē. ubi ꝑ illū tex. dixit ꝙ incā dilapidatōis pt̄ ꝓcēdi ſine ſcriptura. ille tn̄ tex. h̓ n̄ꝓbat qꝛ loquit̉ ī alio caſu. ſꝫ poſſꝫ ꝓcede̓ cū īqͥrit̉ ſuꝑſuſpitiōe dilapidatiōis ut ꝑꝑ ꝑiculū īmines poſſit ꝓcedi ſūmatī ſine ſcriptura quoad effectū ut ꝓbata ſuſpitōe det̉ ſibi coadiutor ⁊ īterdicat̉ utriqꝫ om̄e genꝰalienādi ⁊ h̓ noͣbis. ⁊ hūc duplicē ꝓceſſū puto ꝓcedēqn̄ ꝓcedit̉ ꝑ uiā īquiſitōis ſeu d̓nūciatōis. Sꝫ ſi accuſat̉ qs d̓ dilapidatōe nō ē neceſſe ut priꝰ inqrat̉ an ſitſuſpectꝰ ſꝫ pōt ꝓcedi ſuꝑ v̓itatę rei. facit. c. v̓itatꝭ d̓ do.⁊ ꝯtu. ⁊ ī. c. ueniēs de accu. ¶ In ea. gl. ibi ſi uellꝫ ſatiſdare. Collec. ſētit h̓ ꝯͣriū. Et ad leges h̓ allegatasrn̄det ꝙ loquūt̉ ī remoto ꝑ ſnīam ſeu de eo qͥ remoueri dꝫ. ut qꝛ ꝯſtat d̓ dolo ſeu lata culpa. qd̓ ē bn̄ noͣ.Et ī fi gl. nō. bn̄ h̓ ultimū ꝙ ꝑochiani ēt laici admittūt̉ ad d̓nūciādū ēt p̄latū d̓ dilapidatōe. ut dicit Io.an. ꝙ q̄libꝫ eccl̓iaſtica ꝑſona eſſꝫ admittēda. ut ī. c. ſiqͥs p̄ſbyteroꝝ de re. eccle. nō alie. Alij v̓o dixerūt ꝙēt qͣlibꝫ laicꝰ ē admittēdꝰ ī defectū cl̓icoꝝ ut ꝯſulat̉ idēnitati eccl̓iaꝝ ꝑ noͣ. ī. d. c. ſiqͥs. Tu uide de maͣ qd̓ plene dixi ī. c. ex ꝑte. jͣ. de teſti. ⁊ qd̓ noͣ. ī. d. c. ſiqͥs ¶ Ingl. ī v̓bo coadiutorē. nō. ex gl. tres caſus ī qͥbꝰ platoſeu rectori dat̉ coadiutor. ⁊ d̓ offō iſtiꝰ coadiutorꝭ ⁊ d̓ma uide ꝑ Io. an. ī. c. fi. de cle. egro. ¶ In gl. ī vbocuiꝰ ꝯſilio. ibi ⁊ ꝯſēſu noͣ. bn̄ iſtā gl. ⁊ tene ea mēti ꝙprelatꝰ hn̄s coadiutorē tenet̉ in adminiſtratōe ipſiushre cōſenſū nō tm̄ ꝯſiliū. ⁊ ē rō nā ut dicit Inno. cōadiutor dat̉ ut ꝓhibeat malā adminiſtrationē ⁊ ut curet ꝙ fiat bona. iō ꝯſiliū h̓ ſapit ꝯſēſū. ſecꝰ autē ī alijscaſibꝰ ubi requirit̉ ꝯſiliū qꝛ tūc n̄ tenet̉ quis ſequi. utl. c. cū ī ueteri d̓ ele. ⁊ ī. c. cū oliꝫ de arbi. ⁊ h̓ ſo. ē melior ꝙ ſo. gl. ⁊ eſt ſenſus ꝙ ubi cōſiliū reqͥrit̉ ab eo qͥē ꝑticeps ꝯſilij tūc ꝯſiliū ſapit ēt ꝯſēſū ut clarius noͣ.Bar. ī. l. i. §. ſi plures. ff. de exerc. ⁊ dixi ī. d. c. cū ī ueteri. ¶ In gl. ī v̓bo alienatōis ⁊c̄. in fi. noͣ. gl. ꝙ ī maͣiſtiꝰ. c. vbū alienatiōis ſumit̉ largiſſime. ⁊ dicit Hoſt.ꝙ et terrulas ⁊ alia q̄ p̄nt de iure alienari ꝑ p̄latū incertꝭ caſibꝰ d̓ quibꝰ. xij. q. ij. ī ſūma nō poterūt iſti alienare. ut illud v̓bū ul̓e oē poſitū ī tex. aliqͥd operēt̉ catn̄ que ẜuādo ẜuari nō pn̄t poterūt iſti alienare. facittex. i. l. lex qͣ tutores. C. de admi. tu. ⁊ ī. l. tutor q̄ reꝑtoriū. ff. e. ⁊ .xij. q. ij. ī ſūma. Et ex his noͣ. ꝙ dato coadiutore ꝓpt̓ ſuſpitionē dilapidatōis non pōt ꝑ eosfieri alienatio ēt ī caſibꝰ al̓s a iure ꝯceſſis. ¶ In glo. īv̓bo uices ſuas ibi ut h̓ pꝫ. ⁊ clariꝰ adhuc pꝫ in. d. c.ꝙͣuis. jͣ. e. li. vi. Et noͣ. gl. ī eo ꝙ. jͣ. dicit ꝙ ſiqͥs cōmittit alicui ſimpliciter uices ſuas ur̄ cōmiſiſſe ī totū. ⁊ uīꝓbari aꝑte ꝑ iſtū tex. nā in prin. dixit ꝙ iſte archiep̄sꝯmiſit uices ſuas abbati. ⁊ papa īterp̄tat̉ ꝙ ꝯmiſit inītegꝝ .i. ī totū. Et idē noͣ. Inn. sͣ. c. c. ſuꝑ qōnuꝫ. qd̓nōbis bn̄. ¶ Exͣ gl. opp. ꝯͣ tex. de. c. fi. jͣ. e. ubi dr̄ ꝙ ſiꝯmittit̉ exceſſiua īquiſitio uel eccl̓ie ꝓuiſio nō pōt delegatus alt̓i ꝯmitte uices ſuas qꝛ ur̄ clecta īduſtria ꝑſone. Item inquiſitio criminū ē meri īperij gͦ nō pōtdelegari ꝑ īferiorē a principe. ut ī. l. i. ff. de offi. eiꝰ cuiman. ē iuriſ. ⁊ plene nō. in. l. imperium. ff. de iuriſd.om. iudi. So. ad primū dicūt doc. ꝙ. c. fi. ꝓcedit qn̄mandatur ut inquiſitio fiat perſonaliter. Item poteſtꝓcedere qn̄ quis dꝫ ꝓuidere eccl̓ie d̓ ꝑſonis principalibus ſecus de ꝑſona coadiutoris. ⁊ no. bn̄ hanc limitationem ad illud ⁊ neſcio alibi iſtū tex. Ad ẜm ꝯͣriuꝫdicit Inno. ꝙ ꝓcedit de iure ciuili ſꝫ de iure canonicoea q̄ ſūt meri ⁊ mixti īperij ſūt d̓legabilia ut h̓. ⁊ ī. c. īlr̄is. jͣ. d̓ rap. dic de h̓ ut plene dicā ī. c. qd̓ ſedē de of.or. ⁊ tene mēti dictū Inn. cū tex.Si d̓legaIgnificatibus. i6 pnuurciauerit ſe iuriſditōeꝫ nō hr̄e ipſā ēt cōſēſuptiū n̄ r̄caſſumit. ⁊ e caſus ſatis noͣbilis. ⁊pͣª appellās narrat factū. 2º papa dat iudices ibi iōqꝫ.¶ Nō pº ꝙ uidua al̓s diues nō pōt trahere ſecularēad iudiciū eccl̓iaſticū ēt corā papa ſeu eius d̓elegato.ſecus ur̄ ſi ē uidua ⁊ pauꝑ ut ꝓbat̉ h̓ a ꝯͣrio. ⁊ ur̄ tex.ī. c. ſuꝑ qͥbuſdā ī fi. jͣ. de v̓. ſig. ⁊ tꝫ h̓ Inn. ut. jͣ. dicā. ⁊tenebis h̓ mēti. ¶ Nō 2ª ꝙ lr̄e īpetrate a uidua diuiteꝯͣ laicū nō ſūt ipſo iure nulle ſꝫ ſūt īpēdenti. nā datanegligētia iudicis ſccl̓aris hn̄t iſti delegati iuriſditionēī habitu ⁊ actu ſꝫ an̄ negligētiā ſolū hn̄t ī hītu. ⁊ ꝓbat̉a ꝯrio ī v̓bo niſi reqͥſito. ⁊ clarius ꝓbat̉ ī. c. ex tenored̓ fo. ꝯpe. . ¶ P noͣ ⁊ tene mēti ibi īterloquēdo ꝙ ſnīaꝑ quā q̄s ꝓnūciat ſe nō iudicē ē int̓locutoria hꝫ tn̄ uīdiffinitiuc qꝛ ꝓrſus extīguit iuriſditione ꝓnūciant adeo ꝙ illā int̓locutoriā amplius reuocare nō pt̄. ut h̓ī. fi. ē tex. no. Exqͦ īfert̉ ꝙ int̓locutoria ꝑ quā finit̉ iudicis iuriſditō nō pōt ꝑ eundē iudicē reuocari ſic limita. c. cū ceſſāte de ap. ⁊. l. ꝙ iuſſit. ff. de re iudi. h̓ dixitgl. noͣ. ī auc̄. hīta. C. ne fi. ꝓ pa. ꝙ a tali ſnīa ī qͣ qͥs ꝓnūciat ſe nō iudice pōt et de iure ciuili appellari lꝫ ſitint̓locutoria. ⁊ h̓ iō qꝛ hꝫ uī diffinitiue ut ibi dixi. Itēnoͣ ⁊ tene mēti iūcta gl. fi. ꝙ nō obligat̉ ꝯpromittensad penam ꝯpromiſſi ſuꝑ his qͣ nō depēdēt ab eiꝰ poteſteate. nō .n. pn̄t puati dare iuriſditionē nō hn̄ti. utī. c. ſignificaſti d̓ fo. ꝯpe. ⁊ ī. l. pͥuatoꝝ. C. de iu. o. iu.iō nō ualuit pactū hic appoſitū ī ꝯpromiſſo ut ꝑtesredirent ad examē pͥoꝝ iudicū qꝛ ipſoꝝ iuriſditō eratextincta ꝑ eoꝝ ꝓnūciationē. Et ex h̓ ⁊ ex tex. nō ꝙ n̄pōt qͥs ꝑ actū ſe obligare de ſtādo examini alicuiꝰ utiudicis ſi ille iuriſditōeꝫ nō hꝫ. ¶ In gl. i. ī fi. ur̄ h̓ gl.uelle ꝙ ſi uidua opprimit̉. puta qꝛ ſpoliat̉ pōt malēfactorē ſuuꝫ trahē ad iudiciū eccl̓iaſticū lꝫ laicus exiſtatſecus aūt ſi nō opprimit̉ ſꝫ al̓s uellet agē ꝯͣ ſeculareꝫqꝛ tūc dꝫ cū ꝯuenire corā iudice ſeculari. Sꝫ h̓ ultimūur̄ ꝯͣ iſtu tex. a ꝯͣrio ſēſu ⁊ aꝑtius ꝯͣ. c. ſuꝑ ꝗbuſdā ī fi.de v̓. ſi. ubi tex. ur̄ īnuere ꝙ uidue ⁊ pupilli ⁊ orphani pn̄t laicos ꝯuenire corā iudice eccl̓iaſtico. Inn. ml̓tū noͣbl̓r ponit hāc materiā h̓. ⁊ plenius tetigi ī. c. lꝫ d̓fo. ꝯp. Et ꝯclude ſic maͣꝫ ꝙ ī d̓fectu iuſticie puta qꝛ ī ꝓuīcia nō ē iudex ſecularis ul̓ recuſat̉ uel negligit facēiuſticiā. ⁊ tūc pōt recurri ꝯͣ quēlibet laicuꝫ ꝑ quēcūqꝫad iudicē eccl̓iaſticum. ut hr̄ ī auc̄. ut diffe. iudi. ⁊ tꝫ h̓Inn. ⁊ cū hodie qͣlibet ciuitas habeat ſua regimīa ſic̄olī ꝓuīcia. ut noͣ. gl. ī. l. fi. C. de p̄ſcri. lon. tē. puto ꝙid qd̓ ſtatutū erat olī ī ꝓuīcia hꝫ hodie locū ī qͣlibet ciuitate. ⁊ ſic ur̄ ꝙ ſi ī ciuitate nō ē iudex ſccl̓arꝭ ul̓ recuſatur ul̓ negligit face̓ iuſticiā ſi ī ciuitate illa nō ē aliusſuꝑior ſccl̓aris ꝙ tūc de iure pōt recurri ad iudiciū eccleſiaſticū. hīc ē ẜm Inn. ꝙ uacāte īperio eccleſia ſuccedit ī iuriſditōe. ut ī. d. c. lꝫ. ubi aūt ī ciuitate ē iudexſecularis ⁊ tūc aduerte nā quoad materiaꝫ noſtramtres ſūt ſeculariū ſpēs. nā ꝗdā ſūt nō miſcrabiles nechabitu nec actu qꝛ nō habent aliquā qͣlitatē propterquā naͣ moueat̉ ad miſerēdum eis utputa qꝛ ſūt maſculi ⁊ potētes uel femine coniugate ⁊ diuites. ꝗdā ſūtmiſerabiles hītu ſꝫ nō actu ut uidue ⁊ pupilli diuites.Quidā ſūt miſerabiles hītu ⁊ actu ut uidue ⁊ pupilli ⁊pauꝑes uel diurno morbo fatigati ut pauꝑ uel pauperes dūtaxat. nā miſerabiles ꝑſone dicūtur ẜꝫ Io.an. ſuper quibus naͣ mouet̉ ad miſerēdum. ut in. l.unica. C. qn̄ īꝑator īter uiduas ⁊ pupillas. ⁊ uid̓ bo.tex. ī. c. i. d̓ poſtulā. ubi dr̄ ꝙ miſerabil̓ ꝑſona ē q̄ ꝑ ſenō pōt cāꝫ ꝓmoue̓. puta ꝓpter defectū pauꝑtatꝭ ul̓ alterius īpotētie. Quoad pͥmaꝫ ſpēm dic ꝙ ille nō pōtFrahere