neo lꝫ do. An. uideat̉ h̓ uelle ꝯͣ gl. all̓gādo dc̄a Bar.i. l. quo. n. ff. re ra. ha. ſꝫ meliꝰ poſſet allegari qd̓ noͣ.idē bar. ī. l. ſepe. ff. d̓ re iud. ſꝫ uide qd̓ dixi. ī. d. c. exꝑte ¶ ¶ In ea. gl. ibi eis p̄iudicat. no. gl. ꝙ a for̄a r̄ptipōt recedi ēt ꝑ tacitū ꝯſēſū ꝑtiū. qd̓ ītelligit̉ ſi formaꝯcernebat fauorē ꝑtiū. ut noͣ. Inn. ī. c. prudētiā. sͣ. e.facit. c. fi. jͣ. e. ſecꝰ dic̄ ſi cōcernebat fauorē publicū. ſic ītellige. c. cū dilc̄a. sͣ. d̓ ℟p̄. 2. c. uenerabili. jͣ. e. ¶ Inea. gl. ibi de tꝑe ad tp̄s. no. glo. ī eo ꝙ tꝫ ꝓcuratoreꝫgn̄alē poſſe ꝓrogare iuriſditōꝫ de tꝑe ad tp̄s qꝛ pt̄ ꝓrogar̄ mādatū ad ea q̄ ſūt uicīa mādato. Et noͣ. ēt hͦultimū qd̓ ītellige ut noͣ. ī. c. ī cāis. sͣ. de elec. ⁊ hāc gl.quo ad pͥncipale dictū tenēt Phi. Uin. ⁊ Pe. ſꝫ Gof.qͣ niſi ꝓcurator hēat gn̄ale mādatum cū libera qd̓ ur̄placere Inn. sͣ. e. c. d̓ cāis. ⁊ ſatꝭ mihi plꝫ ar. huiꝰ tex.dixit tn̄ Ho. ꝙ ſi dn̄s ſcit ⁊ n̄ ꝯdic̄ ſibi p̄iudicat. Et nōhͦ qꝛ fac̄ ꝓ his q̄ dixi. sͣ. in pͥn. gl. ⁊ ī fi. gl. rōnē diy̓ſitaris īter īpetratorē ⁊ reū. gl. n̄ ponit ſꝫ rō pōt cē. qꝛ inptāte īpetratoris fuit exprimere pl̓es res ī ℟pto ideoſibi īputādū ſi n̄ exp̄ſſit ſꝫ reo n̄ ē qͥd īputet̉ cū ipſe n̄īpetrauit ℟ptū iō pōt recōuenire actore ſuꝑ rebꝰ nōexpreſſis qꝛ durū eſſꝫ ꝙ poſſet moleſtari ⁊ ꝯͣ moleſtatore nō poſſꝫ īſurgere. ¶ In gl. fi. ibi qꝛ nō hēbat iuriſditionē ſuꝑ dānis. no. gl. ī eo ꝙ ſentit ꝙ excōicatiolata a delegato occaſione rei nō ꝯp̄hēſe ī ℟pto n̄ tꝫde qͦ tn̄ dic ut pleniꝰ noͣ. ī. c. fi. de p̄bē. nā h̓ dictū nonꝓbat̉. ut dic̄ In. ⁊ bn̄ qꝛ appll̓atio fuit fc̄a cā nullitatꝭiſtiꝰ ſnīe ſꝫ forte gl. uoluit pone̓ cāꝫ mediatā ⁊ nō īmediatā nullitatꝭ. Et noͣ. ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ geſta poſt appellationē ab interlocutoria ſūt ip̄o iure nulla qꝛ ſi appellatio fuit legitima ſuſpedit iuriſditionē iudicis. utin. c. ſi a iudice de app. li. vi. ⁊ uide bo. tex. huic concordē in. c. ſuꝑ qōnū. sͣ. e. in fi.Qui acta cāe relatiōis iu¶ VI Oll. dicū delegatoꝝ uiolandoaperuit n̄ audit̉ poſtmodū ꝯͣ illa. pͥma ꝑsHeciſe ponit factū pͥncipale. ẜa ibi ueꝝ. narrat culpā iſtiꝰ. b. tertia ibi qui poſtmodū pōit ipſiꝰ cōfeſſione ⁊ excuſationē. qͣrta ibi ſane. excuſationis reprobationē. q̄nta ibi ſꝫ ut. culpe punitionē. ¶ Nō pͥºibi īmo ueriꝰ delegāti ꝙ inferēs iniuriaꝫ delegato uiinferre deleganti cuiꝰ uices gerit. dꝫ .n. delegatus honorari ob reuerētiā delegantis ⁊ facit iſte tex. ꝙ nonexhibens reuerentiā uicerectori ur̄ iniuriā īpēde rectori cuiꝰ uices gerit. ⁊ nō. hāc lr̄aꝫ ꝓ ſtilo hodierno quocōit̓ utūt̉ d̓legati ī eoꝝ mādatꝭ. ¶ 2º noͣ. ꝙ iudices d̓legati referētes ꝓceſſū ad ſuperiorē poſſit referre ſub ſigillis eoꝝ ut ſic cuitet̉ ſuſpitio falſitatis. ¶ Nō. 3º ꝙ ꝯͣaꝑiētes lr̄as alijs deſtinatas. peccāt .n. ⁊ poſſēt pūiriꝑ ſuꝑiorē ſꝫ n̄ ſūt ꝑ h̓ excōicati ut qͥdā uulgares falſeopināt̉. nā h̓ ut uides iſte quiolauit lr̄as iudicis n̄ īcidit ī excōicatōꝫ ſꝫ al̓r fuit punitꝰ. Et noͣ. ꝙ ēt ſiqͥs preſumat aliqͥd ī lr̄is ꝯtīeri ꝯͣ ſe n̄ ꝑ h̓ dꝫ illas lr̄as aꝑijſꝫ aut nō reciꝑe aut receptas fidel̓r pn̄tare. An auteꝫaꝑiēs temē poſſit pūiri pena falſi dicā. jͣ. ſr̄ gl. ¶ No.ibi meliꝰ noͣuiſſet ⁊c̄. ꝙ qͣs dꝫ diligēter noͣre ea q̄ expediūt ⁊ ſumit̉ h̓ v̓bū nore ꝓ noͣbili qͦ quotidie utimur⁊ nōͣre ē diligēter ꝯſiderar̄ ⁊ ad h̓. ij. q. i. §. noͣtādū.Itē noͣ. ꝙ nō de facili credit̉ illi qͥ dep̄hēdit̉ ī aliqͦculpabil̓. nā p̄ſūptio bōitatꝭ q̄ inheret a naͣ tollit̉ ⁊ obfuſcat̉ ꝑꝑ accidēs naͣe ꝯͣriū. ad h̓ rl̓a ſemel malus. etqd̓ ibi no. li. vi. ¶ Nō. ibi ī quo peccauerit ꝙ iudex inquātū pt̄ dꝫ delīquētē punire ī eo ī qª deliqͥt. ⁊ facit h̓lr̄a ꝙ ſi ꝑs ꝑlegit clā atteſtatōes īſcio iudice n̄ debeatapliꝰ audiri ꝯͣ illas. Idē ſi aliqd̓ inſtr̄m uel libꝝ rōnūniſus e uitiare. un̄ nō dꝫ recipi ꝓbatio ſi uult poſtmodū illa ſcripturā reprobare. ut ſic puniat̉ ī eo ī qª deliqt. qd̓ tene mēti. ⁊ facit. c. ꝯſtitutꝰ. jͣ. d̓ teſti. ¶ In gl.lv. ſigilla ibi tāꝙͣ falſariꝰ. No. gl. ī eo ꝙ ſētit ꝙ aꝑieslr̄as alt̓iꝰ pt̄ pūiri tāꝙͣ falſariꝰ. ſꝫ Inn. al̓r ur̄ ſētir̄ dic̄n. In. ꝙ iſte minꝰ pecca v̓it ꝙ ſi falſaſſꝫ figillū vl̓ ſi raſurā aliquā feciſſꝫ i īſtr̄o. ⁊ ſic loqͣt̉. c. olī alle. ī gl. quaſi ſētiat ꝙ ille qͥ uiolat ſeu corrūpit ſigillū ut legat litteras peccat ſic̄ ille qͦ falſat ſigillū .i. appōit figillū adulterinū. ⁊ ob hoc notāter dixit hic Pe. ꝙ iſte nō dꝫ puniri pena falſi ſꝫ arbitraria. ar. c. de cauẜ. sͣ. e. Tenemēti h̓ dictū. ⁊ cū eo trāſeūt cōit̉ doc. ſꝫ r̄perio Bart.ſpecifice attigiſſe de eo qͥ aperit lr̄as pn̄tatas alteriꝰ nūꝗͥd incidit ī penā falſi. ⁊ diſtīguit ꝙ aut aperit lr̄as on̄dēdo eas aduerſario mittētis. ⁊ pōt puniri ut falſariꝰar. bo. i. l. ij. §. his qͥ depoſita. ff. de fal. ubi dr̄ ꝙ is qͦdepoſita īſtr̄a on̄dit aduerſario īcidit ī crimē falſi. Etnō h̓ ꝯͣ ꝓcuratores ⁊ aduocatos qͥ plerūqꝫ iura ꝑtison̄dūt aduerſario. nā pn̄t puniri pena falſi ut ibi noͣ.Aut aperit qͦs lr̄as n̄ tn̄ on̄dit aduerſario ⁊ tc̄ n̄ punit̉pea falſi. de qª uidet̉ tex. h̓. nā papa dixit ꝙ uoluit ip̄ꝫpunire ī eo ī qª deliqͥt. nec puniuit eū pena falſi. ergon̄ īcidit ī crimē falſi. ⁊ tene mēti ad hoc iſtū tex. ſic ītellectū. ad idē. l. qͦ teſtm̄. ff. de fal. nā ſpāle ē ī eo qͥ aperuit teſtm̄ clauſū ut puniat̉ pena falſiut ibi. ergo alid̓dicēdū ī eo qͥ aperuit alias lr̄as maxīe pͥuatas. undedꝫ iſte puniri pena exͣordinaria. ut hic. ⁊. ff. d̓ cri. ſtel.ꝑ totū. ¶ In gl. ī v̓. ꝓprio motu ī fi. ꝯclude ꝙ d̓legatus pͥncipis quātūcūqꝫ ꝓprio motu datꝰ. pt̄ ex legitīacā recuſari qꝛ pͥnceps īdubio nō ur̄ uelle cauſā ꝯmittere ſuſpecto. ut ī. c. cū īter. jͣ. de excep. ⁊ ꝓ hoc. c. poſtremo. jͣ. de ap. ⁊. l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. nōº ob. c. nouitde ap. qꝛ loquit̉ ī nudo executore. ⁊ dic ut ubi nec ob.l. alle. ī gl. qꝛ loquit̉ ī p̄fecto p̄torio a cuius ſnīa nō appellat̉ ex p̄uilegio ſibi ꝯceſſo ꝑ imꝑatoreꝫ tn̄ pōt ſupplicari. ut ī auc̄. q̄ ſupplicatō. C. de preci. īpe. offe. ⁊c̄.Habꝫ duos intellectus pͥn¶ Mram. qipules. ẜm pmū hoc iniēdit. Pelegatꝰ ſubdelegatū college īpeditinō tenet̉ admitte̓ ſi in reſcripto eſt clauſulaꝙ ſi ambo ⁊c̄. uel al̓r ẜm aliū ītellectū. Delegatus nōtenet̉ admitte̓ collegā ſibi adiunctū ꝑ lr̄as ſurrepticias nec ip̄ius ſubdelegatū. Et ſūt qͥnqꝫ ꝑtes. In prīapetitio ⁊ allegatio appellati. In ẜa ibi nunciꝰ. petitio⁊ rn̄ſio appellantꝭ. In tertia ibi ſꝫ ccōtra replicatio appellati. quarta ibi idē igit̉. ꝓnūciatō auditorꝭ. In qn̄ta ibi nos igit̉. ꝓnūciationis ꝯfirmatio ¶ Nō pͥª ꝙ clericus ꝯpares noīe alterius ſi nō ꝓbat plene de mādato tenet̉ cauere de rato cū fideiuſſoribus. ſecus eſt cūclericus cōparet noīe ſuo. nā tūc ē pullegiatus ⁊ ſufficit p̄ſtare cautionē ſub obligatione bonoꝝ ſuoꝝ ut inauc̄. de ſan. ep̄i. §. ſiqͥs aūt ꝓ pecuniaria. ⁊ ī auc̄. gnāliter. C. de ep̄i. ⁊ cle. iſta tn̄ cautio nō ē de ratihabitione ſꝫ de ꝓſequēdo negociū uſqꝫ ad fi. ꝓut habet̉ ī. d.auc̄. gnaͣliter. ¶ 2º noͣ ꝙ lr̄e ꝓcuratorie qn̄qꝫ appellātur lr̄e d̓ ratihabitione. ⁊ hoc qꝛ ī eis ſolet apponi cl̓aꝙ dn̄s promittit hr̄e ratū ⁊c̄. de qª uide glo. in. c. ꝯtingit de tranſat. 3º noͣ ꝙ capella non dꝫ edificari īfraparochiā alterius eccl̓ie. ⁊ ſi de facto edificat̉ dꝫ demoliri. de quo dic ut ī. c. i. de no. op. nū. ⁊ uide qd̓ dixi īc. ad audiētiā de ecc. edifi. NNō 4º ꝙ cā delegat̉ qn̄qꝫ duobus cū cl̓a preelectiua. utputa ſi ambo nō poteritis inter eē tu frat̉ ipſe ꝓcedas. un̄ ep̄s ī h̓ eſt p̄clectus qꝛ dato īpedimēto pōt ꝓcedere ſine alio ſꝫ nō ſiceꝯͣ. ⁊ ſolet apponi hec clauſula qn̄ alter ex delegatis ēep̄s. qn̄qꝫ tn̄ hoc fallit. ut ī. c. cū ſuꝑ. sͣ. ē. ¶ Ite noͣ ettene mēti ꝙ cl̓a ſi ambo nō poteritis ⁊c̄. dꝫ ītelligi deīpotētia ꝑſonali. un̄ purificat̉ cl̓a ſi īpeditꝰ eſt delegatus ꝑ ſe lꝫ nō ſit īpeditus ꝑ alium. ¶ Nō ibi raro uelnūꝙͣ ꝙ diſpoſitio dꝫ ītelligi ut de facili poſſit ꝯtīge. n̄aūt ut raro ul̓ nūqͣ. ⁊ hoc facit ad multa ut ſic īdubiov̓ba ītelligant̉ ī caſu ꝯtīgibili. nā leges debēt adaptari ad ea q̄ ſepe accidūt. l. nā ad ea. ff. de legi. ¶ Ultitimo noͣ ꝙ ſnīa appellationis ſimplicit̓ cōfirmat̉. ⁊ ſichabes practicā ꝓnūciādi qn̄ nihil actuꝫ ē de nouo ⁊ſnīa reperitur legitime lata. ꝓ h̓. ij. q. vj. in fi. ⁊. l.eos. C. de appel. ¶ Pro declaratōe gl. i. op. ꝯͣpͥn. c. in