tū de re ad rē iuriſditio ꝓrogari n̄ pōt uel ſic ẜꝫ lr̄aꝫ.Excōicatio lata poſt appellatiōeꝫ legitimā ē nll̓a. Etdiuidit̉ ī duas ꝑtes pͥncipales. ẜa ibi qꝛ v̓o. ⁊ p̄ma pt̄multiplicit̓ ſubdiuidi ut pꝫ ī tex. ¶ Noͣ. pͥº laicū poſſeꝯueniri corā iudice eccl̓iaſtico ſi delīquit ī bona eccl̓ieq̄ ſtricte pt̄ dici malefactor ⁊ largo mō ſacrilegꝰ. ut inc. cū ſit gn̄ale de fo. ꝯpc. ¶ Nō. 2º ꝙ appellās ab īterlocutoria iteꝝ citat̉ ſi appellatio ſua p̄tēdit̉ minus legitīa. h̓ tn̄ nō eſt neceſſariū lꝫ ad cautelā fieri poſſit.de qꝰ dic ut hr̄ ī. c. eū qͦ. d̓ do. ⁊ cō. li. vi. ¶ Nō 3º ꝙ iuriſditio d̓legata n̄ extēdit̉ ultra ꝯprehēſa ī ſpto. ⁊ ſiiudex ꝓcedit ſuꝑ alijs rebꝰ cautcla ē ut ꝯͣdicat̉ ⁊ appl̓let̉. h̓ ītellige ut noͣtū fuit ī. c. i. sͣ. e. ſi āt nō appellaret̉ualeret iudiciū ſuꝑ alijs rebꝰ inchoatū. ut h̓ ē tex. ſatꝭnoͣ. Ex qͦ infero ad duo dicta multū notāda. pͥmū ꝙiuriſditio delegata pōt de re ad rē cōſēſu ꝑtiū ꝓrogari quēadmodū ꝓrogari pōt d̓ tꝑe ad tp̄s. ut. c. d̓ cauſis. sͣ. e. ſecꝰ ē ī ꝓrogatōe q̄ fit de ꝑſona ad ꝑſonā. utpꝫ ī. c. p. ⁊. g. jͣ. e. ⁊ dic ut ibi pleniꝰ de hac maͣ noͣ. ẜmdcm̄ magꝭ noͣbile ē ꝙ ad ꝓrogādū iuriſditionē ēt d̓legati ſufficit tacitꝰ ꝯſenſus ꝑtiū. ⁊ h̓ iudicio meo meliꝰꝓbat h̓ lr̄a ꝙͣ q̄libꝫ alia. nec ad hoc ſolet īduci ſꝫ profecto h̓ bn̄ ꝓbat. maxīe ī eo ꝙ pōderat ꝙ iſte comesꝓtinꝰ ꝯͣdixit qͣſi ſecꝰ ſi tacuiſſꝫ. ⁊ lꝫ aliqui tenuerūt alibi cōſenſū expreſſū requiri pͥmū tn̄ ueriꝰ ē ⁊ ſentit Inno. h̓ clariꝰ. ⁊ ī. c. ad petitionē. jͣ. de accu. ſeqͥt̉ Bar. īl. i. ff. de iud. ⁊ facit. l. i. C. de iu. o. iu. ⁊ ꝑ h̓ puto Inge. d̓ Peru. nō bn̄ dixiſſe ī. l. fi. ff. d̓ iu. o. iu. ī eo ꝙ dixit ꝯſenſū expreſſū reqͥri ī ꝓrogāda iuriſditiōe delegata. ⁊ all̓. ꝓ ſe tex. ī. c. ſtatutū. ī. §. ī nullo. d̓ ℟p. li. vi.qͥ ur̄ bn̄face̓ ſꝫ loquit̉ ī ꝓrogatōe q̄ ſit de loco ad locūdicit. n ꝙ delegatꝰ deputatꝰ ī certa dioceſi nō pōt cōgnoſce̓ exͣ illā niſi ad id accedat exp̄ſſus ꝯſēſus ꝑtiū.un arguēdo ꝑ locū a ſpāli ille tex. ꝓbaret oppoſituꝫſꝫ forte ipſe uoluit īduce̓ tex. a paritate rōnis ſꝫ certenō dꝫ īduci cū illud uideat̉ ius nouū. ⁊ regl̓r ꝯſenſusexpreſſus ⁊ tacitꝰ equiparant̉. ut noͣ. ī. c. dilecti de fo.ꝯpe. facit. c. ſi rector. xliij. di. ⁊ h̓ bn̄ noͣ. ¶ Nō. ulteriꝰꝙ mādatū ꝓcuratoriū nō extēdit̉ ultra cōprehēſa. ineo. ⁊ pōdera v̓bū ſolūmō poſitū ī tex. ⁊ hāc lr̄am īduco ad qōne. Quidā ꝯſtituit ꝓcuratorē ad petēdum ⁊exigēdū ꝙ ſibi debet̉ a quacūqꝫ ꝑſona ⁊ ad fidem ⁊ad libertatōeꝫ fiēdā de receptis iſte ꝓcurator ꝯfeſſusfuit ſe recepiſſe ducēta q̄ debebant̉ dn̄o a quodā debitore ⁊ liberauit illum ab obligatione quā tenebaturdn̄o. dubitatum fuit in qōe facti nunquid ille debitoreēt liberatus: ⁊ ur̄ ꝙ nō. qꝛ ꝓcurator nō fuit ꝯſtitutꝰad ꝯfitendum nec ſimpliciter ad liberanduꝫ ſed ad fidem faciendam de receptis. un̄ ex quo nō apparet ꝙreceperit n̄ potuit illū liberare. In ꝯrium allegabat̉.nā ꝯfeſſio ꝓbat ſolutōnem. ut in. l. pecunie. C. de ſolu. ⁊ ī. c. ſi cautio. de fi. īſtru. cū ibi noͣ. ⁊ ī. l. cū de īdebito. ff. de ꝓba. ergo pōt iſte debitor ſe tueri ꝯͣ creditorem ꝓducendo ꝯfeſſionē ad ꝓbationē ſolutionis.hāc. q. ponit Fede. ꝯſilio. lij. ⁊ ur̄ multū dubitare necaꝑte firmat pedes. Sꝫ ego puto ꝙ ille n̄ ſit liberatꝰ.ad qd̓ optīe facit iſte tex. ī eo ꝙ dicit ꝙ ꝓcurator ītelligit̉ ſolūmō ad illa ꝯſtitutus que ī ꝯmiſſionis lr̄is īueīunt̉ expreſſa ſꝫ ī ꝓcuratorio dicebat̉ ut fideꝫ ſacerentde receptis. ergo exquo non apparet expreſſe de r̄ceptione non poterit facere fidem nec ꝯfeſſio probat ꝯͣdn̄m qꝛ n̄ fuit ꝯſtitutus ad ꝯfitendum ⁊ ꝓ hͦ adducoqd̓ nōt Bar. ī. l. ij. ff. ſi cer. pe. ī fi. ubi noͣ. dicit ꝙ ſi cōſtituo ꝓcuratorē ad mutuū recipien̄ n̄ nocet mihi cōfeſſio ꝓcuratoris de mutuo recepto. exquo nͥ apꝑetꝙ pecunia fuit ſibi numerata qꝛ ꝓcurator fuit ꝯſtitutus ad recipien̄ mutuū naͣle qd̓ ꝯͣhit̉ uera īteruētionerei ſꝫ ꝯfeſſio ꝓbat ſolūmō mutuū ciuile. qd̓ ē bn̄ noͣ. ⁊ꝓ hoc facit illa lr̄a īducēdo modo p̄dicto uide qd̓ ēt īſil̓i noͣ Sar. ī. l. a diuo pio. §. ſed ſi ēptor. ff. d̓ re iud.ubi ponit. q. noͣbilem quam origīal̓r poſuit Ci. in. l.īciuile. C. de reiuē. nūqͥd ꝓcurator ꝯſtitutꝰ ad uēdēdūpoſſit trāſferre dn̄ium hīta fide de p̄cio. Et cōcl̓o ē ꝙſi ē ꝓcurator eccl̓ie ul̓ mīoris ul̓ fiſci n̄ pt̄ ꝓcurator traſferre dn̄iuꝫ ꝑ. l. ſi ꝓcurator fiſci. iūcta gl. ff. de iur. fiſ.ad idē ibi Bar. Si v̓o ē ꝓcurator alteriꝰ aut ē gnaͣlis ⁊pōt. l. cuicūqꝫ. ff. de īſti. aut ē ꝓcurator ſpālis ⁊ tuncaut fuit ꝯſtitutꝰ ut uēderet ꝓ certo p̄cio ⁊ tūc n̄ pt̄ hr̄efidē de p̄cio qꝛ excederet formā mādati aut fuit ꝯſtitutus ſimpl̓r ⁊ aut ob certā cāꝫ q̄ nō fuit ſecuta nō pōthēre fidē de p̄cio. utputa ꝯſtitui ꝓcuratorē ad uendēdā certā rē ut ſatiſfaceret creditoribus. ſi v̓o n̄ fuit exp̄ſſa certa cā tūc pōt hr̄e fidē de p̄cio. Sꝫ dubiū ē qͥdſi ꝓcurator ꝯſtitutus ad uēdēdū ꝯfitet̉ ſe hūiſſe p̄ciū.Bar. ibi ur̄ ſētire ꝙ nō ſufficit. qꝛ aliud ē reciꝑe p̄ciū ⁊aliud ꝯfiteri. ſꝫ ꝯͣriū ſentit in. d. l. ſi ꝓcurator. ⁊ ur̄ tex.noͣ. in. l. ij. C. de qͣdri. p̄ſcrip. ubi dr̄ ꝙ ſi ꝓcurator fiſci ꝯfitet̉ ſe r̄cepiſſe p̄ciū ex re uēdita ꝯfeſſio ꝓbat ſolutionē ēt ꝯͣ fiſcū ⁊ eodē mō ur̄ dicēdū in ꝓcuratore eccleſie. Sꝫ ꝯcordādo poſſet dici ꝙ ſi fuit ꝯſtitutus uiuēderet ꝓ certo p̄cio ul̓ ob certā cāꝫ ⁊ tūc ꝓcedat primū dictū. aut fuit ꝯſtitutus ſimpl̓r ⁊ ꝓcedit ẜm. ¶ Sꝫq̄ro qͥd dicēdū ī reſcripto delegatiōis. nūqͥd indiſtīcteiuriſditio reſtrīgat̉ ad exp̄ſſa in ℟pto. So. concludepoſt Inn. ꝙ qn̄qꝫ aliqͣ ſpecifice expͥmūt̉ ī ℟pto ⁊ adilla ꝓculdubio extēdit̉ iuriſditio. Itē ⁊ ad acceſſoriaexp̄ſſis. un̄ ſiqͥs dixerit ī reſcripto ſe eē ſpoliatuꝫ poterit age poſſeſſorio ⁊ petē eſtimationeꝫ dānoꝝ q̄ ſuſtinuit in iſta ſpoliatōe. qꝛ iſta ſūt acceſſoria ad īterdictūl. i. §. qui deiectus. ff. de ui ⁊ ui ar. ar. in. c. grauis d̓reſti. ſpō. Itē ſi fecit mentionē de ꝯͣctu pōt pete̓ int̓eſſel. iij. ⁊. iiij. C. de ac. ēp. Itē ſi dixit dānum ſibi fuiſſe illatum in rebus poterit age ad eſtīationē dāni. Itē d̓poſſeſſiōe ⁊ ꝓpetate. ⁊ idē dicēdum ubi v̓ba ſūt gnaͣlia ut extendātur ad ea q̄ pn̄t ſub illis v̓bis ꝯp̄hēdi. dicit Inn. ⁊ bn̄ ꝙ qͥs dixit ī ℟pto ꝙ titiꝰ īiuriat̉ ſibi ſuꝑtali fūdo potit iſte īpetrator agē de fūdo r̄iuēdicatōe.Itē poſſeſſorio. Itē poterit petere fructus perceptosan̄ litꝭ ꝯte. agēdo ꝯditōe ſine cā. qꝛ oīa iſta pn̄t ꝯp̄hēdi ſub illis v̓bis gnaͣlibus. ꝓ h̓ adducit Inn. l. ſolenis⁊. l. ſiqͥs intētione ābigua. ff. de iudi. ⁊. c. cū eccl̓ia ſutrina de cā poſ. ⁊ ꝓp. Et aduerte diligēter qꝛ illa iuraloquunt̉ ī iudicijs. Inn. ur̄ extēdere ad ℟pta q̄ impetrant̉ ad iudicia. ⁊ nō p̄dicta qꝛ cōiter hodie a curiaromana l̓r̄e de iuſticia emanāt ſub p̄dicta forma quanarrat̉. ꝙ talis iniuriat̉ ſibi ſuꝑ tali rel̓ ſub certa ꝙͣtitate pecunie. hēs .n. ꝑ p̄dicta qͥd cōprehēdat̉ ſub illisuerbis gnālibus. ¶ In glo. ī v̓. ꝓtinus ꝯdixit ibi niſiſtatī ꝯͣdicat nō ſingl̓r iſta glo. ꝙ dn̄s ſciēs ꝓcuratorēexcedere finē mādati ⁊ nō ꝯdices ur̄ ꝯſētire. Hoſti. tꝫꝯrium quoad caſū huius. c. dicēs ꝙ iudiciuꝫ erat nullum iō taciturnitas dn̄i nō hꝫ nocere. alle. l. lꝫ. ff. deiudi. q̄ iudicio meo nō multū facit qꝛ n̄ loqͥtur qn̄ dn̄sſciebat. Io. an. approbat dictuꝫ Hoſti. qn̄ deficit iuriſditio ut deficiebāt h̓ res nō exp̄ſſe ī r̄pto. ſed ſi ꝓcurator excedit fines mādati corā delegato uel ordīario q̄al̓s eſt iudex in illa cā tūc ꝓcedat gl. ẜꝫ eū ut dn̄s ſciēs⁊ nō cōtradices ſibi p̄iudicet. ⁊ nō bn̄ h̓ ultimū. Sedidem ego puto circa pͥmuꝫ ſi iuriſditio ē delegabil̓ ꝑdn̄ꝫ. naꝫ tacendo ur̄ ꝓrogare iuriſditionē ⁊ ꝯſētire utꝓcurator agat. de quo iudicio meo ur̄ tex. h̓ nō cauilando lr̄aꝫ al̓s fruſtra h̓ papa pōderaſſꝫ ꝙ iſte comesſtatiꝫ cū ſciuit ꝯdixit. ⁊ ꝓ h̓ facit qd̓ nō. Inn. h̓ ⁊ ī. c.ex ꝑte d̓cani. sͣ. de ℟p. ubi dixit ꝙ ſi ſcio aliquē ſe gerere ꝓ procuratore meo ⁊ nō ꝯͣdico uideor ꝯſentire⁊ facit tex. inſti. ꝑ quas ꝑſo. age. poſ. poſt pͥn. ⁊ uideqd̓ plenius dixi ī. d. c. ex ꝑte decāi. ⁊ h̓ glo. pōt optīeadduci ad ꝯcordiā illius dicti Inn. nā ea rōe q̄ eſt intoto quoad totū dꝫ eē ī ꝑte quoad ꝑtē. l. q̄ d̓ tota. ff.de reiue. ⁊ in. c. paſtoral̓. §. ite cū totū. sͣ. eo. un̄ ſicutdn̄s ur̄ cōſentire qn̄ ꝓcurator excedit fines mandatiita ⁊ qn̄ ex toto nō habebat mandatū ⁊ ecōtra. ⁊ h̓ te