Druckschrift 
Pars secunda (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eo. iſte clericꝰ ſc̄e Agathe fuit admiſſus ſine mādato. ad agēdū alio nemo admittēdꝰ ē ēt ſi cauereuelit de rato. ut ī. l. nemo alieno noīe. ff. re. iur. īc. i. qd̓ ibi noͣ. de ꝓcur. So. gl. ī pͥn. ſoluit duobꝰ modis pͥª iſte fuit admiſſus tāꝙͣ ꝯiūcta ꝑſōa qꝛ erat bn̄ficiatꝰ ī illa eccl̓ia canonicꝰ plebis de poſtmo. cui ſubeſt illa capella ſācte Agathe. un̄ ſic̄ admittit̉ ꝯiūctaſona cautiōe de rato ad agēdū ꝯiūcto. ut ī. c.nil̓i ī fi. qd̓ ibi noͣ.. c. ex ꝑte d̓cani. ℟p. ī. l. ſꝫ adhec de ꝓcura. ita admittit̉ clericꝰ uolēs agere eccl̓iaī ē bn̄ficiatꝰ lꝫ ſit rector. Et hac ſo. gl. pōt adduci tex. ī. c. ij. penis. hāc ſolutionē tenebis mentiextēdit .n. iura ſuꝑiꝰ allegata qꝛ loquūt̉ ī ꝯiūctis rōneſanguinis ut extēdant̉ ad ꝯiūctos ciuili ſeu ſpiritualiꝯiūctione. facit glo. noͣbili dicto Ci. in. l. exigedi. C. ꝓcu. ubi dixit amicꝰ admittit̉ amico adagēdū ſine mādato p̄ſtita cautiōe abſens habebitratū. all̓t. l. nemo dubitat. §. i. ff. de here. iſti. ubi tex.īnuit is qui diligit̉ fraterna dilectiōe pōt appellarifrater. facit tex. in. l. uerū in pͥn. ff. ſocio. ubi dr̄ſocietas ē quedā fr̄nitas. illd̓ dictū Ci. retulit Bar. īl. ſolū. §. alieno. ff. de ꝓcu. trāſit ſimpl̓r eo.Sꝫ hoc dictū mihi plꝫ nec ur̄ placere Io. an. ī. c.nōnulli de ℟otꝭ. nec do. An. ī. d. c. ex ꝑte decani.ut dixi iura dicūt ꝯiūctū admittēdū ꝯiūcto loquūtur cōiūctis rōne ſanguinis uel affinitatis. un̄bēt extēdi ad aliā ꝯiūctionē. ur̄ tex. in. l. tutori.C. de neg. ge. ubi īnuit̉ amicꝰ pōt agere amico ſine mādato. Itē facit iſta lr̄a ubi pōderat̉ iſtecl̓icꝰ hēbat inſtr̄a cauſe. nec oriebat̉ ꝓbabile dubiū anhabuiſſet mandatū ut.. dicā. un̄ ſine iſtis inſtr̄is uelalia p̄ſūptione fuiſſet admiſſus. Ad idē. c.. K.. e. ubi canonicꝰ p̄ſumit̉ amicꝰ ꝯcanonici tn̄ non admittit̉ ad agēdum ꝯcanonico. ut uoluit gl. ī. c. cuꝫM. de ꝯſti. Itē ſpāle ē in quibuſdā caſibꝰ ut poſſit cl̓icus agē eccl̓ia ſine mādato. de qͥbꝰ ī. c. olī teſti. ī. c. ſiqͥs p̄ſbr̄oꝝ. de re. ec. alie. regul̓r non admittit̉ ſine mādato forte gl. de hac folutōe ꝯfiſatrāſiuit ad ẜam ſolutōem ut dicamꝰ iſte cl̓icꝰ fuitadmiſſus. qꝛ dubitabat̉ de mādato. regl̓a ē ubidubitat̉ an aliquis ſit ꝓcurator admittit̉ cum cautiōede ratihabitōe ut in. l. i. C. ꝓcu. hec ſolutio bona.Et pro declaratōe ſcias aut certū ē quē hr̄e mandatū admittit̉ ad agēdū pro alio quātūcūqꝫ uelitcaue̓ fallit in ꝯiuncta ꝑſona admittit̉ dūmō nonrequirat ſpāle mādatū ſic limita gl. hoc tex. in. l.pr̄i. ff. de mino. ſi ē ſpūalis non admittit̉iuncta qꝛ ur̄ require ſpāle mādatum. tꝫ ſpe. in ti.ꝯiuncta perſōa. do. de ro. deci. cxxxvi. in̄ ſi dubitat̉an habeat ſpālem mādatū admittit̉ cautōe. vt eſttex. in. l. ſi de ſpāli. ff. de mino. Iteꝫ ſciasꝯiuncte perſone pōt ſolui debitum licet admittat̉ut fiat ꝯdemnatio ut ſoluat̉ ei qui pōt reciꝑe. ut eſtglo. no. in. l. uero ꝓcuratori. ff. de ſolū. ibi Bar.facit tex. in. l. qui hominem. §. gener. ff. e. Aut certum eſt hr̄e mādatum admittit̉ ſine cautione utin. d. c. i. aut dubitat̉ hꝫ locū qd̓.. dixi. de uidebo. gl. ī. d. §. alieno. ī. d. c. i. Si v̓o dubiū eſt qn̄dr̄ dubitari de mādato. gl. iuris ciuilis ī. d. l. i. quāml̓ti ēt moderniores legiſte ſecuti ſūt dicit ſiqͥs aſſerit ſe ꝓcuratorē aduerſarius negat negationemoritur dubiū de mādato. ut ī. l. iij. C. ꝗͥbus ad liber.ꝓcla. li. Quidā tenuerūt oppoſitū ſētiunt maxīecōiter canoniſte uidētur uelle oꝫ ſubſit aliqͣpreſumptio de mandato ſicut erat qꝛ iſte clericushabebat inſtr̄a facientia ad cauſam. ex hoc oriebatur preſūptio ꝓbabilis de mādato. ad hoc noͣ. glo. inl. fi. C. de pac. conuen. taꝫ ſuꝑ do. noͣ. Ci. Gal. inl. ſiqͣ. C. de ep̄i. cle. hanc opi. puto ueriorē. Tenetes tn̄ ꝯrium mouebantur qꝛ tranſactio non poteſtfieri de re dubia. ut in. l. i. de tranſac. tn̄ ſufficit ſolanegatio aduerſarij ut res dicat̉ dubia. ut ī. d. l. iij. īl. poſt iudicatā de trāſa. Itē īter duo mala. minusmalū ē eligēdū. xiij. di. duo mala. Malū aūt ē ſi ēcurator admittit̉. malū ē ſi ē ꝓcurator admittit̉ ſꝫ minus malū ē hoc ultīo caſu qꝛ ꝓuiſū ē reo cautionē ſufficiētē. Sꝫ hec motiua mihi placēt:Naꝫ qn̄ aliqͥd a reo petit̉ ē aliqͣ p̄ſūptio reus tenet̉. negationē ſuā res efficit̉ dubia ſꝫ qͥs ſe dicit ꝓcuratorē ē p̄ſūptio ꝯͣ qꝛ facta p̄ſumunt̉. utī. c. ī iur̄.. e. ī. l. unica. C.. pͥn. ī. l. ꝓhibi. C. de iure fiſ. li. x. nec dꝫ credi alicui aſſumenti ſibioffm̄ ēt ſi hēat lr̄as credētie ut noͣnter dicit Bar. in. l.lucius. ff. fideiū. negatō v̓o aduerſarij. ueniat adīpugnādū aſſertionē iſtiꝰ aſſerit ſe ꝓcuratorē dꝫface p̄ſūptiōeꝫ ul̓ aliquē gradū ꝓbatōis ꝯͣ negātē qꝛordīata ad certū finē d̓bēt pare ꝯͣriū effectū. ut ī. c.maiores bap. ī. l. qd̓ fauore. C. de leg. nec ob. ẜmmotiuū qꝛ īputādū ē ei ꝯparet ltīme nec dꝫ uniꝯſuli iactura alt̓ius. xiiij. q. v. deniqꝫ Et ur̄ ꝯͣ hācopi. tex. ī. c. i. de ꝓcu. in eo pōderat̉ iſtebat inſtr̄a cāe ꝯcluderē ubi de mādato ex cōiecturis orit̉ ꝓbabilis p̄ſūptio dꝫ admitti ꝙͣtūcūqꝫuelit cauē. Et unū qd̓ pōit Bal. ī. d. l. ſiqͣ ī fi. dicēs ſiqͥs affert mādatū ad ꝑtes remotas ī dr̄ ſempronius ꝯſtituit titiū ꝓcuratorē ſi neget̉ iſtū illūtitiū p̄ſumēdū ē eo exqͦ hꝫ īſtr̄m penes ſe bn̄facit gl. in. c. nōnulli.. de ℟p In ea. gl. ibi eſtīabitur ī ꝙͣtū leſa ſit eccl̓ia. gl. iucto tex. ſingularit̓ ētin cāu ſpūali admittit̉ qͥs ad agēdū cuꝫ cautōe ſi dubitatur mādato lꝫ cautio ſit oīo ſufficiēſ. qꝛ cāꝫ ſpūaleꝫ pt̄ qͥs eſtīare ſꝫ ꝓuidet̉ eo pōt .ſ. ut ſatiſfaciat inqͣtū eccl̓ia leſa eſt ī eo abn̄s hꝫ ratū iudicium; Et dicit Poſt. noͣ. ī. c. tuas de arb.ẜuat̉ ī curia rōana admittit̉ qͥs cautōe penali adquā ſe aſtrīgit uolēs agē fideiuſſoribꝰ niſi īfra certūtp̄s dn̄s abn̄s lr̄as patētes factū ratificet. eſt bonaꝓuiſio ut ſic a pͥncipio taxet̉ qd̓ ſolui dꝫ ſi dn̄s ratificabit īfra certū tp̄s. In ea. gl. ibi et ſi ille diceretſe uelle ꝓbare mādatuꝫ. gl. allegādo dicit ut pꝫ exnoͣtꝭ ī. c. i. de ꝓcu. ī. d. §. alieno. ſi uult ꝓbaremādatū cogit̉ cauere. In glo. ij. ī fi. bn̄ glo.iūcto. tex. quēadmodū ī reuocatōe ꝯmiſſiōis dꝫ fieri mētio de ꝓceſſu īchoato corā pͥª iudice. ut in. c. int̓de re iudi. ita dat̉ adiūctus pͥª iudici. al̓ lr̄e ſūt ſurrepticie. In gl. ī v̓bo admittere noluit in fi. declaraiſtā gl. ꝓut dicet̉ ī ſequē. glo. In glo. ī v̓bo qd̓ītelligit̉ ī fi. gl. ꝓcedit aliquatulū intricate. ſꝫ colligēdo ꝗd boni dicit cōia dicta doc. diſtīgue poſt Io.Cal. ſic q̄rit̉ an qn̄ delegatus poſſit ſubdelegare aut unus ē oclegatus aut pl̓es. Si unꝰ pōt ſubdelegare ſemꝑ ꝙͣtūcūqꝫ ſit impeditus dūmō ſit īpedimētū iuris. ut qꝛ al̓ ē inhabilis. ut ī. c. ſi debilitate in. c. paſtoral̓.. e. Si autē ſūt pl̓es tūc aūt aliqͥs ēīpeditus īpedimēto iurꝭ pōt ſubdelegare. utputa ſi ē ẜuus ul̓ furioſus uel qͦd ſimile. ut ī. ſciſcitatus℟p. Aut īpedit̉ īpedimento ſcī tūc aut aᵇ principiofuerūt dati pl̓es. aut unus a pͥncipio alt̓ fuit poſtmoduꝫ adiūctus. caſu aut fuit datꝰ adiūctus lr̄as ſurrepticias pōt ſubdelegare. ut hic ẜꝫ unū ītellectūqꝛ nec ſe cognoſcere pōt. Aut fuit adiūctus lr̄asualidas. tūc idē ac ſi fuiſſet deputatus a pͥncipio.tūc dicēdū ſicut dicā ī ſe. mēbro qn̄ a pͥncipto d̓putatiſūt pl̓es. calu dic aut fuerūt depuati ſimpl̓r ſinealiqͣ cl̓a. tūc īpeditus pōt ſubdelegare delegatꝰ tonet̉ ad mittere ſubdelegatū. ut ī. c. ꝙͣuis.. e. al̓ ualeret ꝓceſſus unius. ut ī. c. cāꝫ mr̄imonij.. e. Si v̓oſūt deputati cl̓a. tūc aut cl̓a illa uos ul̓ alt̓ ⁊c̄. tenet̉ admittere ſubdelegatū alt̓ius. ut ī. c. ſi pl̓es. e. li. vj. Aut cl̓a ſi ābo ⁊c̄. ul̓ cl̓a ſi oēs tūc aut alter ē īpeditus īpedimēto ꝑpetuo pōtſubdelegare qꝛ ē purificata cl̓a. Idē ſi eſt īpeditus impedimēto