bili potuit .n. iſte moueri ad dubitādū qꝛ qͣlibet p̄ſumitur bonus. ut ī. c. unico de ſcruti. ⁊ in. c. fi. de p̄ſū.Sꝫ h̓ rō paꝝ ꝯcludit. qꝛ ea q̄ accidētaliter proueniūt⁊ n̄ inſūt hōi a naͣ nō p̄ſumunt̉ niſi ꝓbēt̉. ut ī. c. ſi forte de ele. li. vi. Itē cū agitur de p̄iudicio alterius nonſufficit preſūptio ſꝫ dꝫ fieri plena ꝓbatio. ad hoc. c. cūa nobis de teſti. ⁊ qd̓ noͣ. gl. in. c. ſicut de ſen. ex. Etex hoc ⁊ ex tex. nō ꝙ facta nō preſumuntur. ad hocl. quecūqꝫ. ff. de pub. ⁊ no. in. l. ſciendum. ff. de uer.ob, ⁊ per Inno. in. c. innotuit. de eo qui fur. or. rece.Nō 3º practicam p̄cipiendi cum quis utitur alteriꝰptāte. nā īiūgit auctoritate qͣ fūgit̉ ⁊. ſic delegatꝰ papep̄cipit auc̄te apl̓ica ⁊ facit ꝓ ſtilo hodierno. nā d̓legatꝰ ī ſuis lr̄is īter cetera dicit nr̄is ſeu ueriꝰ apl̓icꝭ parcimādatis ⁊c̄. ⁊ nō ibi īiūgo ꝙ iudex loquit̉ de ſe ī ſingulari lꝫ hodie ẜm Io. an. ex faſtigio loquit̉ iudex īpl̓ali. de quo uid̓ qd̓ le. ⁊ nō. ī. c. cū ab uno. de re iu.li. vi. ¶ Itē noͣ ꝙ ordīariꝰ n̄ tenet̉ exeqͥ factū delegatinec al̓r ſibi parere niſi fiat ſibi fides d̓ mādato. ¶ Itēnōͣ ultīo ꝙ delegatꝰ pōt p̄cipere ordīario ut exequat̉factum ſuū. nā gerit uices pape quo ad illā cām ⁊ eſtmaior quolꝫ ordīario. ut ī. c. ſtuduiſti. d̓ of. or. Sꝫro ꝗd ſi delegatꝰ n̄ uult face̓ fidē ordinario de mādato ſuo ſꝫ eū parere nolēte excoīcat. dicūt doc. ⁊ bene.ꝙ excoīcatio n̄ tꝫ qꝛ delegatꝰ n̄ hꝫ iuriſditioneꝫ ſuperordinariū niſi qn̄ eēt ſibi rebellis ſed petendo fidē demādato facit ꝙ ſibi a iure ꝑmittit̉. ergo n̄ pōt dici rebellis. ⁊ ſic nō tꝫ excōīcatio ex defectu iuriſditionis fac̄qd̓ in ſimili dixi in. c. cum ꝯtīgat de r̄p. ¶ Sꝫ q̄ro qͥdſi ordīariꝰ n̄ curat certificari de mādato nūquid poſſitexeqͦ: doc. ꝙ ſic. ex quo p̄ſumit d̓ mandato. nā h̓ tex.n̄ dicit ꝙ n̄ pōt exequi ſꝫ n̄ cogit̉. ⁊ ſi pars appellaretab ordīario n̄ tenet̉ adittē appl̓onē. qꝛ cuꝫ ipſe ſit nudus executor appellatio dꝫ īterponi a d̓legato qͦ iniūxit mādatū ut notū fuit. sͣ. e. c. ſr̄ qōnū. ¶ Quero. iij.qͥd ſi ordinariꝰ malicioſe dicat ſe dubitare de mandato allegādo maxīe fl̓itatē r̄pti iuxͣ id qd̓ hr̄ ī. c. ſuꝑ eo.de fal. So. dicit Ho. ꝙ quattuor remedia hoc cāu cōpetūt primū ut delegatꝰ exequat̉ ꝑ ſe qd̓ poteſt. ut inc. ī lr̄is .sͣ. e. ẜm ut puniat ip̄m ordinarium ſi conſtatꝙ malicioſe opponit. tertium qꝛ punit̉ quoad deuꝫ.quartum qꝛ poterit ꝯdemnari in. xxx. libr auri ſi malicioſe opponit ānullādo hptum pͥncipis. l. ij. ī fi. C.de legi. ¶ In gl. ī v̓. d̓ mādato noͣ bn̄ iſtā gl. qꝛ ē multū no. maxīe reſpectu theorice quā tradit ī fi. ⁊ multūallegari ſolet iſta glo. ī iudicijs. ⁊ uide ad materiā qd̓noͣ. Inn. jͣ. de eo qui. fur. or. rece. ī. c. inotuit. ⁊ ut habeas ꝯcluſionē iſtaꝫ materiā ꝓſequere ꝑ tria mēbra.pͥmū eſt cū querit̉ qual̓r uere ꝓbet̉ mandatū delegationis. ẜm qͣliter p̄ſumitur iuriſditō delegata l̓ ordinaria. t̓tiū qͥd ī ltītate aliaꝝ ꝑſonaꝝ ī iudicio ītercedētiūut ꝓcuratoꝝ tutoꝝ ⁊ ſil̓iū. Quoad pͥmū dic ꝙ primopōt ꝓbari mādatū ꝑ originale. ⁊ hodie clarius. jͣ. d̓ fi.īſtru. qͣſi ꝑ totū ẜm ꝑ exēplū ſolēnit̉ ſūptū ex originali⁊ qͣ ſolenitas dꝫ adhiberi dic ut le. ⁊ nō. ī. c. ult. de fi. īſtru. ⁊ in. c. ſignificauit ⁊. c. albericꝰ d̓ teſti. ideꝫ ē ſi ꝑtibus ꝯſentiētibꝰ ul̓ pn̄tibꝰ ⁊ nō ꝯͣdicētibus originale fuit exēplatū in actis ẜm Ho. h̓ naͣ in p̄iudiciū ipſaꝝ ꝑtium acta faciēt fidē de tenore originalis qd̓ ſatis placꝫ.ar. bo. ī. l. i. C. de rela. ⁊ ꝑ illū tex. dicit ibi Bar. ꝙ ſi ꝑtes in iudicio pn̄tes nō ꝯdicūt his q̄ p̄n̄t tender̄ in earum p̄iudīciū uidētur ꝯſentire. ſecus dic ubi ſolus notarius exēplauit inſtr̄a originalia reducēdo ad acta tenorē. nam ut nō. dicit Inn. cū ꝓducūtur hͦ inſtr̄a ſolaꝓductiō ē de actis ⁊ nō tꝫ tenor. qͣſi dicat ſi notariusſcripſit in actis ꝙ ꝑs ꝓduxit tale inſtr̄ꝫ credit̉ notarioſuꝑ ꝓductōe ut in. c. qm̄ ꝯͣ de ꝓba. ſꝫ nō credit̉ ſuꝑ tenore īſtr̄oꝝ niſi probet̉ tenor ꝑ originalia ul̓ alijs modis p̄dictis. nā notarius nō ē rogatus de contetis ininſtrumentis productis. ⁊ ideo ſuper tenore illoꝝ nōpoteſt facere fidem. quinīmo nō ſufficeret iudicis auctoritas niſi pars aduerſa fuiſſet citata uel preſens utp̄dixi. ¶ Ad hoc qd̓ noͣ. Inn. ī. d. c. ſignificauit. ⁊. c.Albericus. d̓ teſti. ⁊ ibi dixi plene. ⁊ ꝑ Io. an ī addi.ſpe. i ti. de ℟p. pn̄ta. §. i. poſt. pͥn. ⁊ hec noͣ ¶ Uenioad ẜꝫ in qͦ diſtīguo poſt Inn. ꝙ aut ſnīa fuit lata perdelegatū p̄ſētibus ꝑtibus ⁊ nō appellantibꝰ. ⁊ p̄ſumitur ꝙ iudex habuerit iuriſditōeꝫ idē ē ſi pars qn̄qꝫ cōparuit ante litꝭ ꝯteſ. nā poſt litꝭ ꝯtꝭ. nō pōt allegare defectū mādati. ut ī. c. īter monaſteriū de re iudi. nā p̄ſumēdū ē ꝙ exqª ꝑs cōpaurit ⁊ nō oppoſuit de defectuiuriſditiōis ꝙ iudex hūerit iuriſditōeꝫ. ſi v̓o ſnīa fue̓itlata ꝯͣ abn̄te ī caſu ī qª ferri potuit ⁊ ꝑs abn̄s nūqͣ paruit d̓legato ⁊ tc̄ ſꝑ pōt oppone̓ defectū iuriſditiōis ⁊onus ꝓbādi ꝯͣriū īcūbit opponēti. Quidā tn̄ tenēt ꝯͣriū ut refert Inn. ſꝫ p̄dicta diſtīctio ē ſatis eqͣ ⁊ ad eaꝫreducas dc̄m iſtius glo. Dubiū remanet qͥd ſi ꝑs fuitabn̄s ꝯtumaciter nūqͥd ſi poſtmodū oppoſuit teneat̉ꝓbare defectū mādati. an aūt onus īcūbat ad v̓ſario.Inn. ī. d. c. īnotuit ſētit ꝙ ꝯtumax eqͥparet̉ pn̄ti. alid̓ſētit h̓ ⁊ plꝰ plꝫ ꝙ exqͥͦ fuit ſꝑ abn̄s lꝫ ꝯtumacit̉ ꝙ opponēdo trāſferat onus ꝓbādi ī aduerſariū. rō qͣ memouet ē qꝛ negādo iuriſditionē negat ꝑ ꝯn̄s ꝯtumaciā. qꝛ ſi nō erat iudex noͣ tenebat̉ corā eo ꝯpare̓. facitl. nō ur̄ latitare. ff. de iudi. Itē ceſſat p̄ſūptō iuriſditōnis qn̄ ꝑs fuit ſꝑ abn̄s qꝛ factū nō p̄ſumit̉ nec ſubeſttacitꝰ ꝯſēſus ꝑtiū. h̓ ꝓcedūt reſpc̄u iur̄iſditōis delegate ſꝫ reſpectu ordīarie dicit glo. ꝙ ꝓ ea p̄ſumit̉. ⁊ iōdicūt doc. ꝙ ſi ſnīa fuit lata a legato ſatis ē ꝓbare ꝙille reputabat̉ legatus nā legatus pape hꝫ ordīariaꝫiuriſditōeꝫ. ut ī. c. ij. de offi. le. li. vj. Intellige qn̄ ꝓbatur ꝙ ꝑſona hēbat̉ ꝓ ꝯſtitua ī tali dignitate ar. in. l.barbarius. ff. de of. p̄to. ⁊ ꝑ Inn. ī. c. ueniens de v̓boſig. li. vj. Item oꝫ ꝙ illud ſuꝑ quo fuit ſnīatū ſpectetad illam dignitatē de iure cōmuni al̓s aūt ſi all̓areturꝯſuetudo uel priuilegiū iuriſditionē tribuens oporteret ꝙ probaretur ſicut ſupra dixi ī delegato qꝛ iſta nōp̄ſumuntur. ut noͣ. in. c. i. de offi. le. li. vj. ⁊ iō ſi legatꝰꝓceſſit ſuꝑ eo quod liti nō cōpetit ex cōi ſtilo delegationis nō p̄ſumeret̉ iuriſditio. qꝛ ī illo nō ē ordīariusde iure cōi. ¶ Uenio ad tͣtiū ⁊ ultimū ī qͦ dicit Inn.ꝙ ſi negat̉ quē fuiſſe ꝓcuratorē ul̓ tutorē abn̄tis ꝙ tēnō ſtatur ſnīe niſi ꝑs q̄ obtinuerit ꝓbet ꝓcuratoremhūiſſe mādatū niſi dn̄s fuiſſet pn̄s qn̄ ſnīa fuit lata ꝯͣꝓcuratorē ⁊ nō ꝯͣdixit. Idē ſi ꝓbat̉ dn̄m ſciuiſſe illūſe gerere ꝓ procuratore ſuo. ⁊ nō ꝯͣdixit. Nō h̓ dcm̄⁊ idē tꝫ Inn. ī. c. ex ꝑte decāi. d̓ ℟p. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. nec ſufficit ẜꝫ eū ꝙ noͣrius dicat in inſtr̄o ſnīe ꝙ illeerat ꝓcurator qꝛ nō credit̉ noͣrio de his q̄ incidenternarrat ī inſtr̄o exqª nō fuerat rogatus de ꝓcuratiōeillius. ⁊ iō nō pōt face̓ fidem maxīe ī p̄iudiciū t̓tij. necob. l. optimā. C. de ꝯͣhē. ⁊ cōmit. ſtipu. ubi dr̄ ꝙ enūciata ī aliqͦ īſtīo q̄ ſt̓ d̓ ſubā actus q̄ gerit̉ ꝓbāt̉ ꝑ ip̄ꝫinſtr̄ꝫ. un̄ ſi dr̄ titius ẜuus quoad ualiditate ſtipulationis ut ibi. ꝓcedit .n. illa. l. ẜꝫ Inno. ⁊ bn̄ ī his q̄ enūciant̉ in p̄iudiciū ꝑtiū pn̄tiū ſꝫ reſpc̄u abn̄tiū illa v̓banō faciūt fidē. un̄ dn̄s abn̄s pt̄ dicer̄ ꝙ nūqͣ dedit mādatū illi ꝓcuratori qd̓ bn̄ noͣbis. idē ſētit Bar. i. l. lꝫ.C. de ꝓcu. ubi dicit ꝙ ēt ſi iudex ꝓnūciauerit illū eē ꝓcuratorē nō ꝑ h̓ ſnīa p̄iudicat dn̄o abn̄ti. qꝛ res interalios acta ⁊c̄. Ad idē qd̓ ip̄e noͣ. ī. l. i. C. eo. ⁊ qd̓ noͣ. īc. i. de ꝓcu. ⁊ iō cautū ē ꝙ cū dubitat̉ de mādato ul̓ d̓reuocatōe mādati exigat̉ cautio d̓ ratihabitōe ab ip̄oꝓcuratorę. ut noͣ. ī. d. l. i. ⁊ ꝑ h̓ remanet expedita tota glo. ¶ Et noͣ bn̄ gl. ī fi. ꝙ ſel̓ excōicatus ſemꝑ p̄ſumit̉ excōicatus niſi ꝓbet̉ abſolutus. ⁊ iō neceſſariū ēſeruare lr̄as abſolutōis. idē noͣ. ī. c. ꝓpoſuit alle. ī gl.⁊ uide ad p̄dicta tex. cū glo. ī. c. ex inſinuatione de ꝓcu. ⁊ dic. id̓ de tutore ⁊ ſi. qd̓ dixi ī ꝓcr̄e niſi ī cāu d̓ qͦī. l. i. ff. qd̓ cū fl̓o tutor .ſ. qn̄ iudex approbauit tutorēPer ꝓcuratorēM Oll abbas. j pn̄tem māda