tor dr̄ qn̄ iudex plene cognouit de cā ⁊ de executōe fienda ⁊ purū factū ipſius executōis alteri ꝯmiſit. ⁊ deiſto loquit̉ tex. in l. executor. ⁊. l. ſi. ut ꝓponis. C. deexecu. rei iu. ⁊ ibi bo. gl. ⁊ ad h̓ mēbra debes reducer̄iſtā gl. Aduerte tn̄ ī eo ꝙ gl. uult facē dr̄iaꝫ īter executorē ſnīaꝝ deputatū ſpāl̓r ab hoīe ⁊ executorē deputatū forte ab aliquo ſtatuto ul̓ ꝓuiſione ſuꝑioris. nā ī qͥbuſdā locis deputat̉ certꝰ official̓ ſuꝑ exceptōibꝰ ſnīaꝝde quo dic ut. sͣ. dixi. ¶ De ẜo ur̄ ꝙ poſſit ꝓnūciareſuꝑ oībus exceptōibꝰ et ꝯcernētibꝰ nullitatē ⁊ ſucceditloco pͥmi iudicis. nec ē ī illo īferior. ⁊ ur̄ idē ubi executio peteret̉ corā pari iudice ſeu corā ſurrogato. uide ꝑſpe. ī ti. d̓ exe. ſē. §. ij. v̓. quid ſi mādet̉. ⁊ ꝑ Inn. jͣ. e.cū ī iure. ⁊ ſic diſtīguit Bar. ī. d. l. a diuo pio. ⁊ ꝑ hochēs prīaꝫ ꝑtē gl. decl̓atā ⁊ ſuppletā. ¶ Et ī fi. gl. nō exhac gl. duo. pº ꝙ ſi ſnīa ul̓ iudicꝭ p̄ceptū ē ip̄o iur̄ nullū nō tenet̉ qͥs ſuo mādato parere. nā n̄ pt̄ ī illo actudici iudex ar. ī. c. forus. jͣ. de v̓. ſig. īmo iudici uolentiexequi pt̄ reſiſti ut dicit gl. nō ī. c. ꝓx. ⁊ dixi in. c. ſiqn̄sͣ. e. ¶ Nō ẜo ꝙ omiſſio appellatōis n̄ purgat uitiuꝫſnīe quominꝰ ꝑs poſſit hr̄e regreſſū ꝯͣ iudicē. idē ẜmgl. ſi ꝑs fecit ꝙͣtū potuit. puta qꝛ bis appellauit ⁊ ſeꝑreportauit ꝯͣriā ſnīam ⁊ idē nō. In. ī. c. ſepe. jͣ. de ap.⁊ ī. c. ſacro. de ſē. ex. qd̓ ē bn̄ noͣ. Exquo īfert̉ ꝙ n̄ appellās v̓e ſnīe nō ꝯſētit. nā ſi ve ꝯſētiret n̄ poſſꝫ habēregreſſū ꝯͣ iudicē. Itē tolleret̉ obligatio naͣlis q̄ tn̄ ꝑſnīam n̄ tollit̉ ut nō ī. l. iulianus. ff. de ꝯdi. īde. qd̓ gͦdr̄ ī. c. qd̓ ad ꝯſultatōꝫ. jͣ. de re iud. ꝙ nō appellās ur̄ꝯſētir̄ dic ꝙ ꝓcedit ī ꝯſēſu īterp̄tato ⁊ nō v̓o ⁊ p̄ſumitur ille ꝯſēſus ad effectū ut illa ſnīa trāſeat ī rē iu. nccob. ꝑti agēti ꝯͣ iudicē exceptio rei iud. ut ī. l. cū qͣſi. cūduabꝰ ſe. ff. de excep. rei iud. ⁊ nō ī. c. aduerſario d̓ excep. ¶ Sꝫ qͣro nūqd p̄dicta ꝓcedūt ꝯͣ arbitꝝ q̄ maleiudicauit: dic ꝙ ſic. qꝛ arbitria ſūt redacta ad īſtar iudicioꝝ. l. i. ff. d̓ ar. ⁊ h̓ firmat Bar. ī. l. i. ff. d̓ ua. exͣor.cog. ubi nōnt̉ q̄rit qͥd ī laudo arbitratoꝝ nūqͥd poſſithr̄i regreſſus ꝯͣ arbitratores ſeu amicabiles ꝯpoſitores ſi ul̓tra debitū aggrauauit ꝑtes. ⁊ ꝯcludit ꝙ arbitrator equiꝑat̉ ꝓxenēte qꝛ ē qͥdā mediator int̓ ꝑtes ⁊nō tenet̉ niſi d̓ dolo ⁊ lata culpa ſicut ip̄e ꝓxeneta utle. ⁊ noͣ. ī. l. i. ff. de p̄xenetꝭ. nā arbitrator n̄ ꝓprie ē arbit̉ nec qͣſi iudex. ut. l. ſi de meis. §. recepiſſe. ff. d̓ ar.ubi bo. tex. multū ſingularis ⁊ noͣbil̓ ⁊ h̓ dictū noͣ ſingl̓r ꝙ ſi arbitrator fuit ī dolo ul̓ ī lata culpa pōt ꝯuēri ꝑ ꝑtē leſā ad ītereſſe. ⁊ dr̄ eē in lata culpa qn̄ deuiauit ab eo qd̓ cōit̓ oēs feciſſēt. ut ī. l. late culpe. ff. d̓ v̓.ſi Quid āt ī ꝯſiliarijs ſeu iuriſꝑitis qͥ ꝑ īprudētiā ul̓ꝑ errorē dāt malū ꝯſiliū ī p̄iudiciū alt̓ius ꝑtis nūqͥdꝯuēiri poſſint ad ītereſſe. uide ī ſpe. ī ti. d̓ reqͦ. ꝯſi. §.i. v̓. ſi ꝯſiliari ¶ In gl. ī v̓. tenet̉ ī fi. nō hāc gl. q̄ ſoletall̓ari quotidie. ⁊ ur̄ gl. ſētire colligēdo ar. ꝯͣ Hug. ꝙiudex dꝫ iudicare ẜm all̓ata lꝫ hēat ꝯſcīaꝫ ī ꝯriū. ⁊ colligit̉ h̓ ar. ex tex. in eo ꝙ papa h̓ mādat ordinario utexequat̉ ſnīam delegati ēt ſi ſciat eā iniuſtā. ſi gͦ papaꝯſulit ſatis īfert̉ ꝙ ceſſat pct̄m. ⁊ hāc opi. gl. tꝫ ⁊ ꝓſeqͥtur ꝑ pl̓a v̓ba ī. c. i. de of. or. ī v̓. canones. ⁊ nō illamgl. qꝛ ē plenior qͣlibꝫ alia ī hac maͣ. Ho. h̓ dicit ꝙ ſi iudex hꝫ ꝯſcīaꝫ firmā ⁊ īdubitatā qꝛ clare ꝯſtat ſibi u ꝯͣrio eiꝰ ꝙ ꝓbatū ē ꝙ n̄ dꝫ tūc depone̓ ꝯſcīam nec ꝯͣ eāpronūciare ſed dꝫ inſtare ut exoneretur ab officio iudicandi. qd̓ ſi efficere nō pōt dꝫ appellare ad ſuꝑiorēiuxͣ noͣ. ī. c. ſiqn̄. sͣ. e. ſꝫ ſi ꝯſcīa iudicis nō ē īdubitatatūc dꝫ ea d̓ponere ſi pōt. ſꝫ ſi nō pōt dꝫ ꝯͣ eā iudicareēt ſi ꝯſcīa ſit errōea ꝑ. c. ꝑ tuas. el. ij. jͣ. d̓ ſi. ⁊. c. lr̄as.de re. ſpo. ſꝫ Io. an. in h̓ qͣſi nil dicit rēittēdo ad noͣ.ꝑ eū ī addi. Spec. ī ti. de alle. ⁊ diſ. §. ul. an̄ fi. ſr̄ v̓. lꝫaūt. ⁊ ibi recitatꝭ uarijs opi. ⁊ magr̄oꝝ ēt theologoruꝫquos dic̄ diſputādo uidiſſe tenē ꝯͣriū ꝙ pt̄ qͥs hr̄e triplicē ſcīaꝫ. unā ut deꝰ. exēplū ī ſacerdote qͥ aliqͥd hūitī ꝯfeſſiōe ut ī. c. ſi ſacerdos. d̓ of. or. ſcd̓am ut iudex.ut qꝛ ꝯſtat ſibi ex actis publicis. tertiam ut priuatus.Si ergo iudex hꝫ ꝯſcīam ꝯͣ acta publica nō dꝫ ꝓcedēẜm illa qꝛ nō hꝫ illā ꝯſcīaꝫ ut iudex ſꝫ ut priuatꝰ ⁊ ip̄ehꝫ iudicare ut iudex. ſꝫ in iſta ꝑplexitate dic̄ iudicē debe laborare ad inqͥrēdū v̓itate quā ſi hr̄e nō pōt dꝫ īſtare ut alleuiet̉ ab onē iudicādi ſi nō pōt dꝫ īformareꝯſcīaꝫ ſuā ꝑ diſtīttōeꝫ de qͣ ſupͣ .i. ꝙ lꝫ ut pͥuatus ſciatꝯriū tn̄ qꝛ ibi eſt tāꝙͣ iudex nō dꝫ curare de illa ꝯſcīaquā hꝫ ut pͥuatꝰ. ſꝫ ſi nō pt̄ aliqͦ mō ꝯſcīaꝫ ſuā ſic īformare. utputa qꝛ iudex uehemēt̓ credit īcurre peccatūſi ꝓnūciat ꝯͣ ꝯſcīam tūc nō dꝫ ꝓnūciare ſꝫ ſuꝑſede̓ ⁊patient̉ pati penā ſi ſuꝑior eū pūirꝫ qꝛ iudicari n̄ uultad h̓ dcm̄. c. lr̄as. ⁊. c. inqͥſitioni de ſen. ex. dic̄ tn̄ ꝙ n̄dꝫ ꝑꝑ ꝯſciam ꝓnūciare ꝯͣ acta publica nec ēt abſtine̓ab offō iudiciali qꝛ tenēdo ꝯͣriū ꝯfūdētur totū ius pofitiuū. ꝓ hac opi. uide qd̓ noͣ. btūs Thomas ẜa ſcd̓eq. lxxvij. articl̓o 2º ubi inter cetera tꝫ ꝙ iudicare ad iudicē ꝑtinet tāꝙͣ ad hn̄tē ptātē d̓ publico ⁊ iō nō dꝫ iudicare niſi ſit īformatus ꝑ ꝓbatōes publicas ⁊ ꝑ īſtr̄ateſtes ⁊ ſimilia. Io. cal. h̓ al̓r diſtīguit dicēs ꝙ aut iudex hꝫ ꝯſcīam ꝑ argumēta leuia ⁊ tūc dꝫ illā deponē⁊ iudicare ẜꝫ acta ad h̓. c. inquiſitioni. jͣ. de ſen. ex. ſꝫſi nō pōt illa deponere nullo mō debet iudicare ꝯͣ cōſcīam. ut. d. c. ꝑ tuas cum fi. aut hꝫ ꝯſcīam indubitatam. ⁊ tūc ẜm cuꝫ dꝫ deponere ꝯſcīaꝫ. ſꝫ ī h̓ diſtīguitꝙ aūt hꝫ ꝯſcīam ꝯͣ reū aūt ꝓ reo. pͥmo cāu nō dꝫ aliquo mō reū ꝯdēnare ẜm ꝯſcīam ſed cū abſolue̓ ẜmacta. qꝛ n̄ hꝫ iudicare ẜm ꝯſcīam quā hūit ut puatus⁊ abſoluēdo eū ab accuſatōe n̄ fac̄ ꝯͣ ꝯſcīaꝫ qꝛ n̄ ꝓnūciat eū īnocētē. exēplū accuſat̉ titiꝰ d̓ hōicidio teſtes n̄ꝓbāt ſꝫ iudex ut pͥuatꝰ ſcit ꝙ homicidiū ꝯmiſit n̄ .n.ut dixi dꝫ eū ꝯdēnare nec eū ꝓnūciare īnocētē ꝯͣ cōſcīaꝫ ſꝫ eū abſoluē mō p̄dicto. ⁊ ꝓ h̓ mēbro optīe fac̄c. ſi ſacerdos p̄al. 2ª caſu qn̄ hꝫ ꝯſcīaꝫ ꝓ reo. ut qꝛ ꝓbat̉ cōmiſiſſe homicidiū ⁊ iudex ſcit ꝙ nō ꝯmiſit. dic̄ꝙ iudex nō pōt eū ꝯdēnare nec cām delegare nec remittē ad ſuꝑiorē ſi uehement̉ ſuſpicat̉ ꝙ ex hac r̄miſſiōe iſte dānaret̉ ſꝫ dꝫ ſuꝑſedere niſi credat ꝙ ſuꝑioreū dānabit quo caſu dꝫ eū abſoluē. nec ob. ſi dicat̉ ꝙnō dꝫ eū abſolue̓ ẜm ꝯſcīaꝫ ſuā. qꝛ ꝓpͥe eū abſoluit qꝛnō pōt informari ut iudex. nā ſcīa iudicialis ineſt hōitāꝙͣ in ſubiecto. un̄ exquo hꝫ certā ſcīaꝫ ut hō nō pōtrecipe̓ ꝯͣriā ſcīaꝫ ut iudex quaſi dicat ꝙ in eodē ſubiecto nō pn̄t ꝯcurre̓ ꝯͣrie ſcīe. ⁊ ſic ſcīa iudicialis nō pt̄applicari ad aīum iudicis. ⁊ ſic potius abſoluit ex defectu ꝓbatōis. ⁊ dicit ꝙ aliter dicētes n̄ ꝯſiderauerūtp̄dc̄a. Do. meꝰ do. Car. ī ſūma tenuit ꝙ lꝫ iudex habeat ſciam ꝯriam ut pͥuatus nihilominus dꝫ ſemꝑ iudicare ẜm acta. ⁊ ſi nō iudicat peccat ī eo ꝙ n̄ obeditſuꝑiori. neceſſitat̉ .n. ex offō pu. nō ob. iura q̄ dicuntꝙ agēs ꝯͣ ꝯſcīam peccat ꝓcedūt .n. ī pͥuato qꝛ nō dꝫpuatus age̓ ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. ſecus in hn̄te offm̄ pu: qͥ ẜꝫ actapu. iudicare dꝫ ⁊ nō curare de ꝯſcīa quā hꝫ ut pͥuat̉hāc opi. tenuit glo. ī. d. c. i. de of. or. ⁊ glo. ⁊ Bar. ī. l.illicitas. §. v̓itas. ff. de of. pͣſi. ⁊ ml̓tū facit ibi tex. mihiplus placet opi. Cal. p̄ter ultimū mēbꝝ. nā credo ꝙnūꝙͣ iudex dꝫ iudicare ꝯͣ ꝯſcīaꝫ ꝓ h̓ tex. in. c. cū eterni de re iudi. li. vj. ⁊ ī cle. i. §. uerū de here. ubi ī actuiudicandi tex. ponderat ꝯſcīaꝫ pͥuatā iudicis. nec ob.ꝙ dr̄ iudicem peccare nō iudicādo. qꝛ illud ueruꝫ qnnegligit. ſecus ſi ex iuſta cā nō differt nec placet rn̄ſiodo. Car. nam non minus obligat̉ pͥuatus obedire legibus pu. ⁊ ſuperi. ſed priuatus non tenetur obedireſuperiori ꝯtra conſcīam ſuam ut. d. c. litteras. ergonec iudex iudicando. Sed ultimum membruꝫ Calnon placet ut predixi ut poſſit iudex abſolucre reumꝯͣ acta qꝛ h̓ eſſet ꝯfundere totum ius poſitiuum ⁊ dare iudici maͣm calūniandi. nam non debet credi iudici ſi dicat ſe hr̄e ꝯſcīam alicuius facti in p̄iudicium alterius ut. l. illicitas. §. ueritas ubi dicitur ꝙ ueritas rerum erroribus geſtorum non uitiatur ⁊ ideo iudex n̄dꝫ iudicare ẜm ꝙ ꝓbatum eſt. qꝛ ut dicit Ial. ⁊ bene