rꝰ ēt pōt qꝛ exquo fuit ad eū appellatū ⁊ ꝑꝑ factū ꝑtium liquet ſibi de meritis cāe pōt eā mādare executōni ⁊ ſatꝭ poſſꝫ h̓ admitti. Qn̄qꝫ ſnīa ꝯfirmat̉ ꝑ exp̄ſſāſnīaꝫ ipſius iudicis ad quē. ⁊ gl. h̓ tꝫ ꝙ 2ꝰ exequitur.Idē uidēt̉ uelle legiſte ī iuribꝰ p̄al. ⁊ ꝓ h̓ bn̄ fac̄ auc̄.ſiquis litigātiū. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ Io. an. in addi. p̄al.dicit equū eē ut primꝰ exequat̉ ⁊ nō 2ꝰ qꝛ exquo appellatio fuit illa qͣ ſuſpēdit iuriſditōeꝫ primi iudicis ⁊ tūcapparet eā iuſtā dꝫ cā redire ad priorē iudicē. ⁊ maxīeh̓ tenēdū ẜm eū in cā crīali in qua hꝫ locū remiſſio iuxta noͣ. in cle. paſtoralis de re iud. ⁊ in auc̄. ut nulli iudicū in. §. ſiquis v̓o ꝯp̄henſoꝝ. nō .n. ē equū vt puniat̄ quis ubi nō deliqͥt. finge .n. ꝙ iudex ad queꝫ eſt remotꝰ a loco delicti. nā ſi iudex ad quē exequeret̉ poſſꝫuiolare iura qͦ uolūt remiſſionē fiēdā ad locū delicti.ut in. c. i. de rap. ⁊ in iuribꝰ p̄al. ⁊ h̓ ē bona ꝯſideratio Ho. h̓. ⁊ tacite ur̄ de mēte Inno. qui diſtinxit. ⁊ h̓diſtinctio mihi ſatꝭ plꝫ qꝛ aut iudex ad quē aliquid addidit uel detraxit a priori ſnīa ⁊ ip̄e hꝫ exequi qꝛ ſnīaſic reformata ē ſua ⁊ nō primi iudicis. aut nihil ē additū nec detractū. ⁊ tūc primꝰ exequitur ⁊ nō 2ꝰ. Proh̓ mēbro qd̓ ē magis dubitabile ego adduco bo. tex.cū gl. ī. d. c. cū ī eccl̓ia. ubi ur̄ iudicio meo h̓ ꝓbari. adidē. ij. q. i. īfi. nam ſi iudex ad quē ꝑpendet male appellatū ⁊ bn̄ iudicatū ſola declaratio ad eū ꝑtinet un̄coip̄o ꝙ ꝓnūciat male appellatū fūctꝰ ē offō ſuo ut ibigͦ cā dꝫ redire ad priorē iudice. ⁊ ꝓ h̓ facit qꝛ appellatio ſuſpēdit prīaꝫ ſnīam nō aūt extinguit. ut ī. c. uenientes de iureiū. gͦ ſi appellatio ꝓnūciat̉ minꝰ legitimaprīa ſnīa reaſſumit uires ſuas ⁊ ē executōi mādāda ⁊ꝓ h̓ facit iſte tex. in v̓. ut īteriꝫ executio ſnīe ſuſpēdat̉⁊c̄. Si tn̄ primꝰ iudex nō reꝑiret̉ tūc nō eēt abſurduꝫdice̓ ꝙ rꝰ poſſit exequi h̓ ꝓcedit ī appellatōe a diffinitiua. Quid āt in appellatōe ab īterlocutoria iudex appellatōis ꝓnūciauit male appellatū ⁊ ꝯdēnauit appellantē in expēſis ut face̓ dꝫ. ut ī. c. ut debitꝰ de app. qͥshꝫ exnūc exeqͥ an pͥmꝰ an̄ 2ꝰ. Spe. in v̓. ſe. tꝫ ꝙ pͥmꝰ⁊ Io. cal. h̓ qd̓ ur̄ ꝓbari in. d. c. ut debitꝰ. Circa ꝙ tn̄poſſꝫ iſtari qꝛ iſta ꝯdēnatio expēſaꝝ ē ẜi nō primi gͦͦip̄e pōt exeqͣ cū executio uēiat acceſſorie ad ſnīaꝫ. Etad. c. ut debitꝰ. ubi dr̄ ꝙ dꝫ remittē appellātē ⁊ ꝯdemnare eū in expēſis pōt dici ꝙ dꝫ cū ꝯdēnare affectualit̓ .ſ. mādādo ſnīaꝫ executōi. dicit tn̄ Cal. ꝙ ubi pͥmꝰnō poſſꝫ exeqͣ forte qꝛ pꝰ appellatōꝫ ab īterlocutoriaꝓceſſit ī cā ⁊ tulit ſnīam diffinitiuā ꝙ 2ꝰ dꝫ exeqͥ ne cōdēnatio remaneat ſine effectu. ⁊ ſic dicit ſe obtinuiſſe īqōn facti. Et ꝑ h̓ habes plene hūc articulū exaīatuꝫquē bn̄ noͣ qꝛ quotidianꝰ ē. Et ad auc̄. ſiqͥs litigātiuꝫp̄al. qꝛ ur̄ ml̓tū face̓ pro p̄cedeti mēbro ut 2ꝰ iudex exequat̉ diffinitiuā dic ꝙ loquit̉ qn̄ pͥmꝰ iudex ē impotēsad exequēdū. nā loquit̉ qn̄ ep̄s ex prorogatōe ꝓnunciauit īter laicos. Et dic ut colligit̉ ex. l. precedēti ſuꝑqua ſignatur illa auc̄.Abbas.Ordinarius ad mandatuꝫula NeſO. pelegati exeqtur ſniam etſi ſciat eā iniuſtā. ⁊ ẜa ibi attēdentes. ¶ Nō pª ꝙ delegatus pape pōt mādare ordinario loci ut ſnīam ſuāexequat̉ ad idē. c. sͣ. e. ſi qn̄. ⁊. c. ſignificaſti. ¶ Noͣ. ibinō cognitio ſꝫ executio ꝙ is cui mādat̉ nuda executōſnīe n̄ pōt aſſumē cognitōeꝫ ſuꝑ iuribus ſnīe de quojͣ. latius. ¶ Itē no ꝙ quis dꝫ parere mādato ſuꝑiorislꝫ ſciat illud iniuſtū. h̓ tn̄ nō ē abſolute uerum. naꝫ ſiē ꝯͣ deum ⁊ bonos mores nō dꝫ quis parere ſuꝑioriſꝫ potius deo qui mandat oppoſitum ut. xi. q. iij. quireſiſtit. ⁊. c. iulianus. ⁊. c. ſi dn̄s de quo ꝑ Inno. ī. c.ad aures de tēp. or. ⁊ iſtū tex. ītellige qn̄ ſnīa erat īiuſta tn̄ al̓ tenebat qꝛ erat ꝯͣ ius litigatoris. ul̓ qꝛ trāſiuerat ī rē iudicatā. qꝛ n̄ fuerat ab eo appll̓atū. un̄ h̓ ſnīaē ſolū īiuſta ex ꝑte ꝓnūciātꝭ ſꝫ ex iurꝭ diſpōe tꝫ ⁊ ē executōi mādāda ut ſit litiū finis. ⁊ d̓ hͦ gl. magr̄a h̓ ⁊ uide qd̓ dixi ī. d. c. ſiqn̄. An aūt h̓ hēat locū in cā crīaliubi ſnīa ē corꝑis afflictīa. ut ſi mādatariꝰ ſciat ſnīaꝫ īiuſtā teneat̉ illā exeqͦ. In. dic̄ ꝙ n̄ ꝯſule̓t ꝙ talē ſnīaꝫqͥs mādarꝫ executōi. ⁊ noͣ h̓ dcm̄ ꝓ qͦ fac̄ ꝙ tacitꝰ ꝯſenſus ꝑtis n̄ habuit purgare uitiū ſnīe qꝛ nēo ē dn̄s mēbroꝝ ſuoꝝ. l. liber hō. ff. ad. l. aqͣl. ⁊. in. c. ꝯtingit. ij. jͣ.de ſen. ex. hīc ē ꝙ ꝯdēnato īuito pōt tertiꝰ appellare.ut in. l. nō tm̄. ff. de ap. ⁊. ij. q. vj. ī ſūma. ⁊ ē oꝑtimalimitatio ad iſtū tex. ⁊ facit qd̓. jͣ. dicā cū gl. ſē. ¶ In gl.ēt ſi ſciat diuide hāc gl. ī tres ꝑtes. nā ī prīa tacite opponit ⁊ ī ſolutione examīat qs dicat̉ merus executor⁊ quis mixtus ⁊ quas exceptiōes pn̄t ⁊ debēt admitteiſti executores. In ẜa ꝑte prīcipal̓r querit an ab executore poſſit appellari. In. iij. opponit ꝯͣ tex. qꝛ īiuſtop̄cepto nō ē obdiēdū. ⁊ ẜa ꝑs incipit ibi ⁊ no. t̓tia ꝑsīcipit itē noͣ. De prīa ꝑte gl. uide qd̓ noͣ. Bar. ī. l. a diuo pio. de re iudi. ⁊ ſatis plene ꝑ Poſt. ⁊ alios doc.hͨ. ¶ Nō bn̄ hāc gl. ī h̓ ꝙ dicit executor datꝰ ad ꝓuidēdu d̓ bn̄ficio dr̄ mixtꝰ nō merus. dr̄ aūt mixtus qꝛ hꝫmixturā iuriſditōis pōt .n. aſſume̓ ꝑtes iudicis ſi uultde quo uide ꝑ gl. ī cle. unica. e. ti. dixi plene pꝰ Inn.ī. c. fi. de p̄ſūp. ⁊ iō de iſto executore ad bn̄ficia dic utibi. ⁊ ſic diſtīgue maͣꝫ huius gl. poſt doc. p̄mittēdo ꝙiudex pt̄ dici executor inqͣtū ꝓcedit exequēdo iuſticiā⁊ ius ꝑtis. ut ī. c. ſiqͥs ꝯͣ de fo. ꝯp. ſꝫ ꝓprie ⁊ ſtricte diſtiguit̉ ab executore. qꝛ iudex dat̉ pͥncipal̓r ut cognoſcat int̓ ꝑtes ſꝫ ſcd̓ario hꝫ exeqͦ. executor vo dat̉ pͥncipal̓r ſuꝑ executione lꝫ qn̄qꝫ ſcd̓ario poſſit cognitionēaſſumere ⁊ ꝑtes iudicis. His p̄miſſis dic poſt Hoſti.maxīe ꝙ aliꝰ ē iudex ⁊ alius executor. executoruꝫ v̓oaliꝰ ē mixtus. alius ꝯſeruatorius. alius referēdarius.alius denūciator ſeu executor purus ⁊ merus. quidaꝫē executor purus alicuiꝰ ſnīe. ⁊ ſub iſtis termīs applicabo dicta legiſtaꝝ ⁊ alioꝝ doc. De pͥº .ſ. iudice dicendū ꝙ regul̓r tenet̉ admittere exceptiones ꝓbabiles.ut ī. c. ex ꝑte. sͣ. e. el. ij. dic̄ tn̄ noͣ. Inn. ī. c. poſt electōnē ī ſi. de ꝯceſ. p̄bē. ꝙ ſi iudex uehemētor fuſpicat exͣceptionē oppoſitā ī fraudem cā dilatādi iudictū lꝫ exceptio ī ſe ſit ꝓbabilis pōt tn̄ eam nō admitte̓ ſi p̄ſumit eā falſā. nec dꝫ d̓ appellatōe curar̄ qꝛ ſi ē falſa appellatio n̄ pōt iuſtificari. ut ī. c. īterpoſita de ap. ⁊ diclatius ut noͣ. Inn. ī. d. c. poſt electionē. De ſcd̓o .ſ. deexecutore mixto dic ꝙ pōt dici mixtusⁱ qn̄ iudex tulitſnīam ſed nō cognouit de executione ſed mādauit eāalicui ⁊ de iſto ꝓprie pōt ītelligi. l. ⁊ ſi nō cognitio. C.ſi ꝯͣ ius ul̓ uti. pu. canonięata. xxi. q. ij. ⁊ iſte executorpōt admitte̓ oēs exceptiones ꝯcernētes ipſā executionē ⁊ ſr̄ eis ꝓnūciare. Exēplū corā eo fuit cōmiſſa executō opponit̉ exceptio cōpenſationis. ul̓ ꝙ n̄ dꝫ ultraꝙͣ face̓ poſſit cōpelli. puta qꝛ ē miles ul̓ ꝗd ſil̓e. ⁊ ꝓ hͦbo. tex. ⁊ ibi Bar. ī. l. pe. ff. d̓ ꝯfeſ. ſuccedit .n. iſte quoad executionē loco pͥmi iudicꝭ. iō dꝫ admittē oēs exceptōes ꝯcernetes ipſā executione. ad h̓. d. l. a diuo pio§. ſi ſuꝑ rebus cū ſe. ⁊ ibi ꝑ Bar. exceptōes v̓o ꝯcernētes merita cāe īferētes ſnīaꝫ nullā dꝫ admitte̓ qꝛ ⁊pͥmꝰ admiſiſſet nō tn̄ dꝫ ſuꝑ eis ꝓnūciare. nec irritetſnīaꝫ ſuꝑioris ſꝫ dꝫ cognoſce̓ ad efſcm̄ ſuꝑſed di ⁊ remittēdi cāꝫ ad ſuꝑiore. ⁊ iſte ē ꝓpe caſus. c. deceterojͣ. de re iud. ⁊ ī. l. ſi p̄tor. §. marcellus. ff. d̓ iud. ⁊. d. l.pe. ff. d̓ ꝯfeſ. In pͥª dcō an̄ āt īdfferēter exceptō nullitatꝭ īpediat executōeꝫ ſnīe. uide Inn. i. c. cū ī iure. jͣ.ē. pleniꝰ ꝑ Io. de lig. ī cle. i. de re iudi. De t̓tio .ſ. executore ꝯſeruatorio dic ut plene hodie hr̄ ī. c. i. ⁊ ī fi. jͣ.ē. li. vj. ubi tractat̉ quā ptātē hn̄t iſti ꝯẜuatores. De4º .ſ. d̓ executore r̄ferēdario dic ꝙ debet admitte̓ exceptōes n̄ tn̄ aſſumēdo cognitōeꝫ ſꝫ ut r̄ferat ſuꝑiori. ⁊iſte potius dr̄ auditor ⁊ pt̄ r̄cuſari ut ſuſpectꝰ ẜꝫ Hoſt.⁊ d̓ iſto dixi. sͣ. e. ſuꝑ qōnū. ⁊ dic ut ibi. ¶ De 5º .ſ. denūciatore ſeu executore puro ⁊ nudo. puta ī dato adaliquē pignorādū uel ſuſpēdēdū uel excōicandū. dicitHoſti. ꝙ nullam exceptionem debet admittere. Etidem dic de. vj. ⁊ ultimo. nam purus ⁊ merus execu