tex. dꝫ ītelligi de v̓is ꝓbatōibꝰ h̓ ibi colligit̉ ex illa ꝯditiōe illatiua. ⁊ iō ⁊c̄. q̄ īfert ex illo v̓. v̓itas. ſꝫ nos locmur qn̄ iudex ſcit ꝙ virtas ē ī ꝯͣriū. Ad iſtū tex. rn̄det̉ꝙ ſnīa hͨ tenebat ⁊ trāſiuerat ī rē iudicatā ut dr̄ ī gl. ⁊iura uolūt ꝙ tal̓ ſnīa mādet̉ executōi ut ſit finis litiū.gͣ Delegatꝰ qui īpedit̉ die ſtatuta ꝓTLI AIIE.. caē prē h ꝓcurantē puniet ⁊ ꝙͣtū ad diē illā cām ꝯmittet appellatiōe rēota niſi ꝑtesnegociū ꝓrogēt. ⁊ ẜa ꝑs ibi nos. ¶ Nō prīo ꝙ lꝫ delegatꝰ pape ſit maior oībꝰ quoad caꝫ ſibi ꝯmiſſā ī alijstn̄ reanet ſubiectꝰ ſuis ſuꝑioribꝰ. un̄ ēt durāte cā tenet̉obedire al̓s ſuis ſuꝑioribꝰ ¶ Nō ẜo iudicē delegatumpoſſe aīaduertē ī ꝑteꝫ calunioſe agētē. ⁊ pōt ꝑtē mulctare ẜm gl. nō hic de quo dic ut dixi ī. c. de cāis. sͣ. e.¶ Itē nō caſū ī quo ſubdelegatꝰ ꝓcedit appellatōneremota. ⁊ rō ſpālitatis ponit̉ ī gl. fi. ¶ Opp. ꝯͣ tex. ⁊vr̄ ꝙ ēt nō data iſta malicia poſſit iudex cām ſubdelegare ut. sͣ. eo. ī prin. So. doc. fatent̉ ꝯͣriū ⁊ bn̄ ſꝫ iſtetex. ꝓuidet de nouo ut data malicia ꝑtis poſſit iudexꝯmittē appellatōe rēota. ¶ Sꝫ qͣro qūo ꝯſtabit iudici de malicia ꝑtis: dicūt doc. ꝙ ꝑ ꝯiecturas. qꝛ cū malicia ꝯſiſtat in aīo de facili clare ꝓbari nō pōt ad h̓. c.ij. de renū. li. vi. ⁊. l. dolū. C. d̓ dolo. In gl. ī. v̓. a r̄geibi ꝯmittē uices ſuas. ur̄ gl. h̓ tacite ꝯſētire ꝙ cā fuit h̓ꝯmiſſa pl̓ibꝰ cū cl̓a ꝙ ſi nō oēs. ſꝫ iſtud ē diuinare qͥdāt iuris de iſta qōe quā ponit gl. dicet̉ ī. c. corā. jͣ. eo.¶ In ea. gl. ibi cū uterqꝫ poſſit obedire. nō ī. c. cumparati. jͣ. d̓ ap. ¶ In gl. fi. ibi ſꝫ hodie locū nō hꝫ gl.hic dicit īherēdo opi. ſue ꝙ hodie cl̓a appellatiōe rēota nihil operet̉ ſꝫ n̄ bn̄ dicit. qꝛ ubi apponit̉ hec claſula nulla appellatio admittit̉ niſi exp̄ſſe a iure approbetur ut ī. c. paſtoral̓. jͣ. de ap. ⁊ ibi pleniꝰ de hoc noͣ.⁊ īter cet̓a pōit hic Ho. noͣ. dictū dicēs ꝙ magis oꝑatur renūciatio appellatōis facta ꝑ ꝑtes ꝙ remotō appellatōis que ſit ī r̄pto pͥncipis qꝛ qn̄ ꝑteſ renūciaucr̄tnulla appellatio dꝫ admitti ut ī. l. fi. C. de tēp. ap. ſedqn̄ pͥnceps remouit ī r̄pto ſuo admittit̉ appellatio inmultis caſibꝰ qui .ſ. exp̄ſſe approbant̉ a iure. de qͥbusno. in. d. c. paſtoralis. qd̓ notabis.X litterisSubdelegatꝰ a delegato pape iuriſditionē hn̄te pōt coercere īpedientē h̓ dicit̉ ꝯp̄hēdendo utrūqꝫ ītellectū ſūt due ꝑtes. Inprīa deciſa facti narratio. In ẜa cāe ꝯmiſſio ibi mādamus. que diſtinguit ⁊ ẜm mēbꝝ ꝓſeqͥt̉ ibi ſi v̓o ¶ Nōpº ꝙ ubi mādat̉ executio ſnīe ur̄ ēt acceſſorie daxi iuriſditio. qd̓ tn̄ ītellige ut dixi. sͣ. c. ꝓx. §. qꝛ v̓o. ¶ Nō.ẜo ꝙ ꝯmiſſa iuriſditōe ur̄ trāſlata ptās coercēdi. ⁊ nōilla vba tex. ꝙ iuriſditio ſine coertōne ur̄ deluſoria. ⁊uide qd̓ nō ī. c. cū ꝯtingat de fo. ꝯpe. ¶ Nō. 3º ꝙ int̓dictū pōt ferri in ꝑſonā ¶ Itē noͣ ꝙ īiuria ſit iudici ſi eiꝰlr̄e nō ꝑmittātur legi. ⁊ pōt ex h̓ agi ꝯͣ iniuriātē ad ſatiſfactōeꝫ īiurie facit. l. ſiqͥs id qd̓. ff. de iu. om. iu. Itēnō in v̓. denūcies. iūcta gl. ꝙ exequēti ſnīaꝫ nullā pt̄uiolēter r̄ſiſti ēt ꝑ t̓tiū. ⁊ aꝑte ꝓbat h̓ lr̄a ſi ferēs ſnīaꝫn̄ hēbat iuriſditōeꝫ. ¶ Ultīo nō ꝙ nedū delegatꝰ papeſꝫ ēt ſubdelegatꝰ ad certū articulū hꝫ iuriſditionem ⁊coertionem circa articulum ſibi ꝯmiſſum ⁊ de hoc. jͣ.¶ In gl. in v̓. mentionē ibi tacito de alijs lr̄is dic ꝙ n̄ſufficit facere mentionem de alijs lr̄is ſꝫ dꝫ fieri mentio ſpālis ut ꝓbatur in. c. ij. jͣ. de do. ⁊ contu. un̄ de qͣlibet cl̓a notabili appoſita in prioribus lr̄is debet fierimentio in ſcd̓is. ut noͣ. in. c. cum dilecta. ⁊ in. c. ceteꝝde r̄p. ⁊ in ſūma de oībus ē fienda mentio qͣ poſſentmouere animuꝫ pͥncipis ad ẜas litteras denegandasut in. c. poſtulaſti. de r̄p. ⁊ iō dixit Inno. nō v̓bum ꝙnō ſolū expreſſa ſꝫ ēt expreſſiſſima d̓ prioribus eſt fiēda mētio. facit. jͣ. e. ſignificantibus. ⁊ ē rō ẜm eū qꝛ reuocatio prioꝝ iudicū ē odioſa ⁊ ꝯͣ ius. hec rō nō placꝫHo. qꝛ reuocare priores lr̄as nō ē uiolare ius. ut ī. l.udiciū ſoluit̉. ff. de iud. facit. l. obſeruādū. ff. c. ſꝫ rō ēẜm eū. qꝛ quedā iniuria irrogat̉ pͥoribus iudicibus ſifine ltīa cā reuocant̉. l. iij. ff. d̓ ar. fac̄. c. ut debitꝰ. jͣ. d̓ap. Et tractat h̓ Inn. utꝝ de appellatōe ſit fiēda mētio ī lr̄is. ⁊ ur̄ ꝯcludē ꝙ nō. ſꝫ ꝯͣriū tenuit ī. c. dilecti d̓ma. ⁊ obe. ⁊ ſequit̉ h̓ Hoſt. ⁊ ꝙ ſit fiēda mētō ur̄ tex.ī. c. bōe d̓ ꝯfir. uti. ⁊ ī. c. ex ꝑte d̓ r̄p. ¶ In gl. ī v̓. ſubdelegatus. ibi ⁊ ēt merꝰ executor. ⁊ ſic deputatꝰ ad nudū mīſteriū recipit iuriſditionē ⁊ ptātē coercēdi ſalteꝫcirca executionis actū. ⁊ idē uoluit gl. i. ī. c. ſuꝑ qōnuꝫī v̓. ꝙͣ exccutorē. sͣ. eo. Idē ſētit Hoſti. h̓ ſꝫ ꝯriū ſēſitIo. an. ſuꝑ tex. ī v̓. quā potuerūt ⁊c̄. nā ibi pōderattex. q̄ ur̄ innue̓ ꝙ iſti delegati exp̄ſſe mādauerunt iſtipr̄iarche iuriſditionē. ⁊ nō ꝯmiſerūt ſimpl̓r nudū mīſteriū un̄ intelligit ꝙ delegati ꝯmiſerūt iſti uices ſuasī actu d̓nūciatōis al̓ nō potuiſſet pr̄iarcha exercē iuriſditionē cū fuiſſet deputatꝰ ad nudū mīſteriū .ſ. ut denūciaret illos canonicos nō eē excōicatos. ad h̓ bo.tex. ī. c. fi. jͣ. e. ī fi. ⁊ ibi clariꝰ hͦ tenēt Io. an. ⁊ Hoſt. ſf̄gl. pe. ꝯcludētes ꝙ niſi apponāt̉ aliqͣ v̓ba ꝑ q̄ det̉ iuriſditio. puta ꝯͣdictores ꝯpeſcēdo ⁊c̄. ul̓ uices nr̄as cōmittimꝰ ī tali actu ⁊c̄. nō pōt deputatus ad nudū mīſteriū exercē iuriſditionē ēt ꝯͣ īpediētes ꝑ. d. c. fi. Uī.tn̄ ibi diſtīguit utꝝ delegatus ſit pn̄s uel abn̄s ⁊ ī prīocaſu nō poſſit ſꝫ recurrat̉ ad delegātē ī 2º ſic ⁊ utraqꝫopi. nr̄ ſatis ꝓbabil̓. Aduerte tn̄ aut mādat̉ nuda executio facti plene pͥus cogniti. ⁊ nullā iuriſditiōem pōtexerce̓ executor. ut in. l. executorē ⁊ in. l. ſi ut ꝓponis.C. de execu. rei iudi. ⁊ dixi. sͣ. c. ꝓxi. aut mādat̉ ſibi n̄pura executio ſꝫ al̓iqd̓ nudū mīſteriū ⁊ tūc hꝫ locū qd̓sͣ. dictū eſt. ⁊ de ſubtilitate iuris ur̄ v̓ior opi. Io. an.ſꝫ diſtīctio Uī. hꝫ eqͥtatē. ⁊ nō p̄dicta qꝛ quotidiana.cū ſepe auditores qͥ excōicarūt ī curia mādāt ī ꝑtibusexcōicatū publicari. ¶ Ex p̄dictis hēs nūqͥd cōmiſſariꝰ poſſit exercē iuriſditionē ꝯͣ impediētē. ⁊ adde qd̓noͣ. ī. c. ſuꝑ qōnū. sͣ. e. ¶ In ea. glo. ibi delegatꝰ abep̄o. h̓ glo. uſqꝫ ad fi. inſtat utꝝ delegatus inferiorisa pͥncipe poſſit iuriſditionē exercere circa executionisactū uel et al̓r ꝑtes coercē ⁊ h̓ incidit in aliud dubiuꝫnūquid ī d̓legatū īferioris a pͥncipe trāſeant ea qͥ ſūtmeri uel mixti īperij. hec maͣ plene expedit̉ in. c. ſiqͥsꝯͣ de fo. ꝯpe. ubi pleniſſime dixi. ¶ In gl. pe. ibi uiolēter reſiſti pt̄ ei. no. gl. ſingl̓r. ⁊ plus ꝓbat iſte tex. ꝙēt tertius pōt reſiſtē iudici ī fauorē partꝭ. naꝫ diaconꝰcaſtellanus erat tertius in qōne iſta. nā qͥlibet pōt adiuuare ꝓximū ſuū opp̄ſſū. ad h̓. l. ſiqͥs ī ẜuitute. ff. defur. ⁊ tꝫ Gar. in. l. ꝓhibitū alle. ī gl. ⁊ uide circa h̓ qd̓pl̓e dixi ī. c. ſiqn̄. sͣ. e . ¶ In gl. fi. ibi nō ē iudex ordīariꝰ colligit̉ h̓ ar. ex tex. ꝙ ſi pr̄iarcha eēt ubi iudex ordiariꝰ ualuiſſet ſnīa interdicti lata ī archidiaconuꝫ caſtellanū ēt ſi nō hūiſſet iuriſditionē d̓legatā. Sed gl.rn̄det ⁊ bn̄ ꝙ p̄ſuppoſito ꝙ habēt ibi iuriſditionē ordīariaꝫ nō tn̄ ꝑ h̓ ꝓcedit argumentatio glo. qꝛ ip̄e intēdebat ꝓcedē auc̄te delegata ⁊ non ordinaria. ⁊ exhoc no bene glo. ꝙ ſi ordinarius credit ſe delegatum⁊ ꝓcedit auctoritate delegata nō tꝫ ꝓceſſus ſi poſtmodum nō apꝑet ꝙ erat delegatus lꝫ potuiſſet ꝓcedereut ordinarius. ⁊ h̓ ex d̓fectu uoluntatis ꝓ h̓. c. ex ꝑteaſtēſis de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ uide plene ꝑ Inn. ī. c. cum exofficij de p̄ſcrip ¶ Exͣ gl. opp. ꝯͣ tex. ⁊ ur̄ ꝙ iſta ſnīaoīo debeat tenere et ſi iuriſditio pͥmorū iudicū fuiſſetreuocata qꝛ ante pn̄tationē ſcd̓arū lr̄arum ⁊ exceptione earum uigore fcā tenet ꝓceſſus pͥoꝝ iudicū. ut ī. c.audita de reſ. ſpo. ⁊ dixi ī. c. ceterū de r̄p. So. Inn.ml̓tū inſtat. ⁊ primo r̄fert quoſdā tene̓ ꝙ h̓ p̄ceſſit exceptio. alij uero dicūt ꝙ ēt citra oēm exceptionem nōualet ꝓceſſus ꝯͣ tertios data reuocatiōe poꝝ lr̄aꝝ. un̄dicunt ꝙ ſi primi ⁊ ſcd̓i iudices ꝓcedūt ad contrariosproceſſus ualiditas proceſſus contra tertios pendetex ualiditate reuocationis per iſtum tex. qꝛ pars nonconparens nec excipiens coram prioribus iudicibuspoteſt excōmunicari. ⁊ tene menti hanc dr̄iaꝫ int̓ ꝑtē4