legitime interpoſita ut declarat̉. jͣ. in. §. ſe. ¶ Scd̓sītellectus ut ꝓcedat illud. c. qn̄ ꝯmittunt̉ ſubdelegatomedia cāe .i. articulꝰ n̄ iuriſditōalis ⁊ tūc ab eo nō pt̄appellari ut ibi: ſed cōſtitutio Inno. ſupplet niſi modum excedat uel niſi recuſet̉ ut ſuſpectus ⁊ nolit recuſationē admittere. nā tūc pōt appellari. ⁊ ẜꝫ hūc ītellectū clare pꝫ ꝙ ꝯſtō Inn. ī nullo derogat ꝯſtōi Alexandri: ſꝫ expōit ⁊ ſupplꝫ ad illā additō ¶ 3ꝰ ītellectꝰē qn̄ fuit appellatū a ſubdelegato ad papa ⁊ ſic omiſſo medio delegatꝰ h̓ nō obſtāte dꝫ partibus iuſticiaꝫminiſtrare. qꝛ dꝫ cognoſcere de tali appellatiōe. qꝛ lꝫtal̓ appellatio nualeat ad effectū ut cognoſcat papavꝫ tn̄ ut cognoſcat delegatꝰ ad quē dēbat appellari uteſt tex. in. l. i. §. ſiqͥs ī appellādo. ff. de ap. ⁊ iſte eſſetualde ſingl̓is ītellectꝰ. ¶ In gl. ī v̓. derogat̉ ī fi. uultergo gl. oppone̓ d̓. l. i. ff. ad tertl̓. ubi tex. īnuit ꝙ illeqͥ īterptat̉ corrigit. cuiꝰ ꝯriū īnuit h̓ tex. Glo. n̄ ſoluit:doc. dicūt ꝙ ī lata ſignificatōe īterpretās dr̄ corrigereut ī ꝯͣrio. ſecꝰ ſi ſtricta ſignificatōe ut h̓ ⁊ uide gl. ī. l.pe. ff. de ori. iurꝭ. ⁊ ī cle. ſtatutū de elec. ī v̓. d̓claramꝰ⁊ dic clariꝰ ꝙ interpretatio ē duplex. q̄dā ꝯſiſtit ī īterp̄tatōe linguaꝝ ſic̄ īterp̄tamur euchariſtiā .i. bonamgr̄am ab eo qd̓ ē bonū ⁊c̄. quedā ꝯſiſtit ī obſcuritateſenſus ſeu dubietate v̓boꝝ ut qn̄ qs interpretat̉ vbadubia alicuiꝰ cōſtitutōis. ⁊ de iſta dicimꝰ ꝙ ē eiꝰ interpretari cuiꝰ ē ꝯde̓. ut ī. c. īter alia de ſen. ex. un̄ ꝓprieille qͦ īterp̄tat̉ n̄ corrigit: ſꝫ d̓clarat rē obſcurā. ⁊ h̓ ſtricto mō. ſꝫ largo mō dr̄ corrigere ſeu emēdare. qꝛ ſaltē emēdat quoad ad cortice uerboꝝ ponendo uerbamagis clara. ſꝫ quoad ſēſū n̄ corrigit ⁊ ſic ītelligit̉. l.heredes palā. ff. de teſta. ⁊ ſcias ꝙ dr̄ia ē īter īterpretatōeꝫ deriuationē ⁊ etymologiā ⁊ diffinitionē. d̓ quibꝰ uide ꝑ Pau. ī ꝓemio cle. ¶ In glo. ī v̓bo cōmittitibi lit. cōte. Ad v̓te qꝛ obſcure loqͥt̉ gl. ſēſus ſuꝰ eſt iſteꝙ ꝯſtō Alexādri qͣ ꝓhibebat appellatiōeꝫ a ſubdelegato dꝫ ītelligi qn̄ fuit cōmiſſio ſcā poſt lit. ꝯtꝭ. i. qn̄ cōmiſit media cāe .ſ. articulū n̄ iuriſditōalē puta nudaꝫexaīatione teſtiū ſecꝰ ſi ꝯmiſiſſet prīcipiū uel finē ⁊ ſicgl. ſētit ẜꝫ ītellectū quē. sͣ. dedi ad illud. c. cū te. ⁊ d̓clara iſtā gl. ut ibi dixi. ¶ In gl. ī v̓. īterpoſita ibi ad papā .ſ. ad vtē. gl. h̓ ſētit ẜꝫ ītellc̄m ad illd̓. c. cū te. ut appellatō n̄ vꝫ a ſubdelegato īterpoſita qn̄ .ſ. fuit īterpoſita ad papā: qꝛ debuit appellari ad ip̄ꝫ ſubdelegātēnō ī totū ⁊ uterqꝫ ītellectꝰ ē bonꝰ ut. sͣ. dixi. ¶ In gl.ī v̓bo qͥcūqꝫ ibi gͦ ſi ordinariꝰ. Ad v̓te. nā gl. ur̄ uellereſtrīge tex. ad ordinariū qͣī īnuat ꝙ d̓legatꝰ īferiorꝭa pͥncipe n̄ poſſit alteri ſubdelegare et certū articulū.ſꝫ Hoſt. ⁊ cōit̓ doc. ſequē. tenēt ꝯͣriū qꝛ tex. h̓ loquit̉gnaͣlit̉ dicit eī d̓legatꝰ a nobis l̓ iudex quicūqꝫ ⁊c̄. ⁊ ſicꝑ illd̓ v̓bū quicūqꝫ aꝑte īnuit ꝙ qͥlibet iudex ēt ſi ſitdelegatus īferioris a prīcipe pōt ſubdelegare articulūnō iuriſditionalē. articulū uero iuriſditionalē ſubdelegare nō pōt ad h̓ iſte tex. ī v̓. qd̓ ſi ubi. dū loquit d̓articulo iuriſditionali fec̄ ſolū mentionē de delegatopape. Bar. tn̄ ī. l. ⁊ qꝛ. ff. d̓ iu. o. iu. aꝑte tēuit ꝙ poſſit ſubdelegar̄ certū articulū cāe. qꝛ ſic̄ d̓legatꝰ ad univ̓ſitatē cāꝝ pōt ſubdelegare unā cām ut noͣ. in. c. cumcām de appel. ita ⁊ de legatꝰ ad certā cām pōt ſubdelegare unū articulū ꝓ h̓. l. i. ff. quis ⁊ a quo appel. i. §.i. ⁊ dr̄ exp̄ſſim h̓ ī cle. i. d̓ offi. dele. ⁊ ꝑ hoc reprobatCy. ī. l. ſi a iudice. C. de iud. Sꝫ certe quatenꝰ Bar. ſētit de articulo iuriſditōali exp̄ſſe loquitur ꝯtra. c. cumcāꝫ p̄al. nec. ob. cle. i. qꝛ loquitur ī delegato pape. necob. aliud ar. qꝛ delegatꝰ ad uniuerſitatē cāꝝ cenſeturquaſi ordinariꝰ ut noͣ gl. i. d. c. cū cām ſꝫ delegatꝰ adunā cām ē mere delegatus. Item ſi poſſet ꝯmittereunū articulū ſic poſſet ꝯmitere aliuꝫ ⁊ parum ſibi reſeruare ⁊ ſic circunueniret mandatum ſuperioris. adidem ꝙ non poſſit niſi ſit articulus non iuriſditionalis uide Inno. qui hoc tenuit aperte in. c. cum Aertoldus de re iudi. Idem ſentit glo. in auc̄. ui deſun.ſeu func. eoꝝ. §. penul. ⁊ ad. l. i. dic ꝙͣ hēt plures intellectus: ut ibi noͣ. ⁊ qͥdā illā ītelligūt in delegato aduniuerſitatē cāruꝫ. qd̓ ēt ſenſit glo. in. c. dilecti. de appel. ul̓ loqtur ẜm Bar. ibi ī uicario alicuius ptātis: qꝛſi ſubdelegat cām nō debet appellari ad eum uel adpoteſtatē: ſed ad ſuperiorem ptātis. iſte intellectus mihi nō placet nec puto dictū ī ſe uerū: qꝛ ſi uicarius alicuius delegat cāꝫ debet appellari ul̓ ad ip̄m delegātēul̓ ſaltē ad ip̄m q̄ dedit uicariuꝫ: qꝛ regulariter debetſꝑ appellari ad delegātē exquo apud eum remāſit fūdamentū iuriſditōis: ut ī. d. c. dilecti iūcta glo. ⁊ uideglo. in. c. ſiqͥs ꝯͣ clericū de fo. ꝯpe. predicta limita niſiexpreſſe īferior delegādo dederit poteſtatē ſubdelegādi: ut ē gl. no. ī. c. is cui de offi. dele. li. vj. ⁊ ſeqͥt̉ Bar.ī. d. l. ⁊ qꝛ. ¶ Ex predictis decidit̉ nūquid delegatus īferioris poſſit ꝯmittere receptionē teſtiū. Abb. ⁊ doc.cōit̓ poſt euꝫ diſtīguūt. ꝙ aut ul̓t cōmittere hūc articulū cū iuriſditione ⁊ nō pōt ꝑ predicta aut ſine iuriſditiōe: puta qꝛ ip̄e iudex prius approbauit ꝑſonas ipſorum teſtiū exaīauit īterrogatoria ⁊ capl̓a: ⁊ tunc pōtꝯmittere: qꝛ hēt ſolum exqui nudū miniſteriū: undeiſta nuda receptio ſi fieret dic feriata teneret. ad qd̓uide glo. no. in cle. unica de of. dele. un̄ hec nuda receptio ſolet ꝯmitti norio. de quo uide qd̓ noͣ. ī. c. qm̄jͣ. de ꝓba. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. cū cāꝫ de teſti. ¶ In gl. īv̓bo ꝙ executorē. Nō pͥª ex iſta gl. qͥs dicat̉ ꝓprie executor. ⁊ facit ad ſtatuta que ītelligūt̉ ẜꝫ propriā ſignificationem: un̄ executor ꝓprie dr̄ qͥ hēt exeqͥ factū diſcuſſū ⁊ deciſū ꝑ ſuꝑiorē. ut fac̄ nūciꝰ cū exeqͥt̉ ſnīaꝫ iudicis. Imprope v̓o dr̄ executor qͥ hēt exaīare aliqueꝫarticulū ſine iuriſditōe. nā iſte nō pure exeqͦt̉. ſꝫ agit ⁊exaīat. ⁊ iō tex. ī. §. porro. jͣ. e. dixit ꝙ iſte meliꝰ dr̄ auditor ꝙͣ cognitor ul̓ executor. ⁊ ponit gl. exēpluꝫ de eocui ꝯmittit̉ utꝝ teſtis ſit admittēdꝰ: ſꝫ exēplū n̄ ē bonūqꝛ iſte hꝫ int̓loqͥ. un̄ pone exēplū ī nuda r̄ceptiōe teſtium: ut. sͣ. dixi. ul̓ qn̄ hēt calculare rōeꝫ int̓ ꝑtes. ¶ Nō2º ꝙ iſte auditor hꝫ iuriſditōeꝫ: ſꝫ hoc vr̄ ꝯtex. nā diceret̉ tc̄ iudex ⁊ nō executor ſeu auditor ſed ſaluādogl. dic ꝙ hꝫ iuriſditōeꝫ reſpectu exequēdi ſibi iniūctūnō aūt ī exaīatōe negocij. ⁊ noͣ. ī hͦ iſtā gl. ſingl̓r ⁊ ſatꝭur̄ ꝓbari ī. c. ex lr̄is h̓ alleg. ¶ Ultīo noͣ. ex fi. gl. ꝙ īappellatōe īterponēda hodie n̄ ē dr̄ia int̓ auditore ⁊iudicē. nā ſi grauāt pt̄ appellari alias ſecꝰ ut h̓ ⁊ ī. c.ut debitꝰ. jͣ. d̓ appel. ī hoc doc. ml̓tū īſtāt ſꝫ ꝯclude breuit̉ ueritatē ꝙ quoad iuſtificādam appellatōeꝫ non ēdr̄ia: qꝛ ſꝑ dꝫ iuſtificari rōe grauamīs ſꝫ ī mō iuſtificādi ē dr̄ia et hodie. nā iudex ꝓcedit ex ſuo offō ul̓ arbitrio. un̄ ab eo poſſū appellare p̄tēdēdo pª grauamēꝑ eū mihi īflictū. ſꝫ ab auditore nō poſſū appellat̄ ſiexeqͥt̉ ſibi īiūctū lꝫ me grauet: qꝛ n̄ ē ip̄e qͥ grauat meſꝫ ille qͥ ꝯmiſit. ē enī ip̄e tāꝙͣ pica ⁊ organū ꝯmittētis⁊ iō ſi ſētio grauamē dēo appellare a ꝯmittēte ⁊ n̄ aꝯmiſſario. Itē ē dr̄ia: qꝛ oblatō ꝓbatōis iuſtificat appellatōeꝫ corā iudice: ut ī. c. īterpoſita d̓ appel. ſecꝰ cora auditore: qꝛ cū auditor ꝓcedat exͣiudicialit̓ n̄ tenet̉r̄ciꝑe ꝓbatōes grauamīs: ut pl̓ne dixi ī. d. c. īterpōita⁊ ſic ēt hodię poſſet ẜuari dr̄ia q̄ h̓ pōit̉ īter iudiceꝫ ⁊auditore. ¶ In gl. ī v̓bo dūmō ibi ſupple. h̓. d. gl. metu ꝯrij. qd̓ poſſꝫ formari na appª fūdat̉ ſuꝑ grauamīeut ī. d. c. ut debitꝰ: ſꝫ lꝫ qͥs ſit mihi ſuſpectꝰ n̄ ꝑꝑ hocme grauat. gͦ n̄ poſſū appellare a iudice ſuſpecto cuiꝰꝯͣriū īnuit iſta lr̄a. So. dic̄ gl. ītellige ꝙ iſte ſuſpectuspt̓ recuſari n̄ aūt ab eo pt̄ appellāi h̓ tn̄ īpropͥat lr̄aꝫiō dic ꝙ pͥus dꝫ ꝓponi r̄cuſatō ⁊ ſi n̄ uult eā admittept̄ tc̄ ab eo appll̓ari: qꝛ tē grauauit ī n̄ admittēdo: utꝓbat̉. jͣ. i. §. fi. ī fi. tex. ¶ In gl. ī v̓. litꝭ exordiū ibi ꝓpͥevo noͣ. bn̄ iſtā gl. ꝙ ī lit. ꝯtꝭ. dūtaxat dr̄ ꝓpͥe lis exordiri ſeu īchoai qd̓ noͣ. ꝑꝑ ſtatuta ⁊ al̓s diſpoſitōes faciētēs m̄tōeꝫ de exordio litꝭ. ⁊ ꝓ h̓ facit. c. ex ꝑte el. ij. d̓v̓. ſig. ubi lis d̓r̄ mota ꝑ li. ꝯtꝭ. naͣ ea q̄ p̄cedūt ſt̓ potiꝰordinamēta ad litē īchoāda. ¶ In gl. i. v̓. cāe finē qͣſi