cūt doc. ꝙ nō hꝫ locū in delegato ordinarij inferiorisa papa ſꝫ ꝓ executione ſnīe recurrendū eſt ad ipſiusordinariū. ut noͣ. ī. l. a diuo pio. ff. de re iudi. h̓ dictūdoc. puto ꝓcedē tenēdo ꝙ delegatꝰ īfcrioris a pͥncipen̄ poſſit ſnīaꝫ ſuā exequi ꝓut multi tenuerūt ⁊ ſecutꝰfuit Bar. i. d. l. a diuo pio. hūc articulū plene examīaui ī. c. ſiqͥs ꝯͣ clecicū de fo. cōpe. ⁊ dic ut ibi. Et tenendo opi. ꝙ poſſit exequi credo ꝙ hēat annū ar. huiꝰlr̄e. Quoad ſcd̓m dicūt doc. ꝙ aut delegatꝰ pape ſubdelegauit reſeruato ſibi aliquo articulo. ⁊ tūc recurrēdū ē ad ipſū ſubdelegātē. aut cōmiſit ī totū. ⁊ dicuntquidā ꝙ iſte ſubdelegatꝰ hꝫ quadrimeſtre. h̓ iure nōꝓbat̉ nec ur̄ placere Io. an. un̄ puto ꝙ ſi tenemusopi. illā ꝙ delegatꝰ īferioris a prīcipe nō poſſit exēquitūc qō nō hꝫ dubiū. ſꝫ ſi tenemꝰ ꝙ poſſit cxequi tc̄ ſatꝭputo ꝙ hēat annuꝫ. ar. h̓. an uero poſſit exequi dixiin. d. ciſiquis contra.DeleVper queſtionū. goruspape pōt pͥncipiū mediū ⁊ finē cāe ꝯiūctiꝫ⁊ diuiſiꝫ ſubdelegare. h. d. uſqꝫ ad. §. uerū. ⁊ legā ꝑ partes ad faciliorē intellectū. Diuidit̉ iſtapars. nā pͥmo pōit tenorē ꝯſtitutionū q̄ ꝯͣrie uidebātur ibi uſqꝫ ad. § ītentiōis ⁊ ibi declarat ītentionemſuā uſqꝫ ad. §. ueꝝ. ¶ Noͣ. ibi exponit̉ ⁊ ibi p̄termiſſaſupplētur. ꝙ ille q̄ exponit ſeu declarat nō dr̄ ſupple̓uel corrigere ſeu derogare exponēs ſeu d̓clarās nihilde nouo. facit ad h̓. l. heredes palā. ff. de teſta. ¶ Itēnoͣ. ex eiſdē v̓bis ⁊ tene mēti ꝙ dr̄ia ē inter exponere⁊ ſupplere uel d̓rogare ſeu corrigcre. nā exponēs nildꝫ ſupplere ſꝫ ſolū declarare. ſupplēs uero nō dꝫ corrigere ſcū derogare ſꝫ ſolū addere circa n̄ ꝓuiſū. corrigere v̓o ē emedare priꝰ facta. uide bo glo. in cle. ſtatutū de elec. ⁊ faciūt h̓ ad multa. nā ꝑmittit̉ ꝯfitēti utpoſſit ſuā cōfeſſionē exponere. nō .n. dꝫ illā corrigereſeu ſupplere. ut ī. c. cū dilecti. jͣ. de accu. ¶ Itē noͣ. cxeiſdē v̓bis ꝙ unū ius dꝫ ſuppleri ⁊ exponi ꝑ alid̓ iusnā oīa nō pn̄t eodē. c. cōtineri. Et ꝑ hoc arguit Ho.ꝯͣ eos qͦ ſunt prōpti ad iuriū correctionē. nā eūitādaē ꝙͣtū fieri pōt iuriū correctio. ⁊ ubi iura uident̉ ꝯͣriadꝫ ſtudioſus reducere ad cōcordiā exponēdo ſeu ſuꝑplēdo ꝑ ea que dicunt̉ ī alijs iuribꝰ. ad hͦ facit qd̓ noͣ.ponit Bar. ī extrauagāti ad reprimēdā in v. non obſtātibꝰ. ⁊ facit. l. nā ⁊ poſteriores cū ſe. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ꝑBar. ff. de legi. ¶ Noͣ. ibi ſine ꝓuocatiōis obſtaculoꝙ delegatꝰ ēt pͥncipis nō pōt ſubdelegare cām appellatiōe remota. Exquo īfert̉ ꝙ iſta clauſula reſpicit ſolā ꝑſonā cui annectit̉. ⁊ dic ꝙ nemo citra prīcipe pōtcōmittere cām appellatione remota: ad h̓ facit. l. i. ff.a qͦ. ap. nō lꝫ. facit. c. ueniētes. jͣ. de iurciur. ⁊ rō ē qꝛnullꝰ citra papā pōt tollere iuris diſpoſitionē maxīefundatā ſuꝑ iure naturali. appellatio .n. eſt quedā defenſio. ut ī. c. ſuggeſtū. jͣ. de app. ⁊ eſt h̓ remediū a iure inductū ꝓ defenſione aduerſus iniquitatē ſnīe. iōīferior a prīcipe nō hꝫ hanc facultatē. un̄ dic ꝙ etiā legatꝰ de latere nō poſſet remouere appellationē. ꝓ hͦqd̓ noͣ. gl. ſingularis ī cle. fi. d̓ here, facit cle. ne romani d̓ elec. ⁊ regula īdultū. li. vi. ¶ Itē tollere appellationē eſt quodāmodo tollere ius alteriꝰ qd̓ ſolusⁱ prīceps pōt iuxta noͣ. in. c. cōſtitutꝰ de reli. do. ⁊ uide adhac materiam quod plene dixi in. c. paſtoralis de appella. ¶ Noͣ. ibi delegatus a nobis uel iudex quicūqꝫargu. optimum ⁊ quaſi expreſſum ꝙ delegatus inferior a principe poteſt committere aliquem articuluꝫſaltem non iuriſditionalem cauſe ſibi commiſſe. dequo. jͣ. latius dicam. ¶ Nota ibi dummodo de partium ⁊c̄. iuncto uer. uerum infra eodem. ꝙ deputatus ad nudum miniſterium poteſt recuſari ut ſuſpectus ⁊ ſic uidetur hic tex. de quo facit magnum feſtūdo. Anto. ꝙ merus executor poteſt recuſari ut ſuſpectus. ¶ In ꝯtrariū tamē uidet̉ tex. in. c. nouit de appella. ⁊ ibi plene dixi. Iſte n̄ tex. nō loqͥtur ī mero ⁊ꝓprio executore ſed in deputato ad articulū merumſine iuriſditione q̄ poteſt occulte grauare partē merito poteſt recuſari ut ſuſpectus. utputa ſi ꝯmittitur alicui nuda examinatio teſtiū. naꝫ in ſcribendo ⁊ cauteſcū callide interrogādo pōt ledere partē ul̓ ſi d̓putat̉ad arbitrandū expeſas que potuerūt fieri circa refectionē alicuius domus uel qd ſimile. nā lꝫ iſti nō hēantiuriſditionē poſſunt tn̄ occulte ledere partē ⁊ ſic ītellige iſtū tex. quē noͣ. ſed ſi deputaret̉ merus ⁊ ꝓpriꝰ executor ad exequēdum iaꝫ diſcuſſa ⁊ deciſa ꝑ ſuꝑioremtunc pretextu ſuſpitionis non poſſet iſte recuſari. ⁊ ſicꝓprie loqͥtur. c. nouit qꝛ iſte n̄ poteſt ledere partē qͥnnotorie ꝯſtet utputa ſi deputat̉ ad denūciādū aliquēeſſe excōicatū uel ad citandū uel qͥd ſimile. ut dixi pleniſſime in dicto. c. nouit. ⁊ uide qd̓ noͣ. Io. an. ī. d. c.paſtoralis. ¶ Itē noͣ in v̓. ꝙ ſi. ꝙ lit ꝯte. ꝓprie nō finiſi corā iudice nec ꝓprie ſnīa fert̉ niſi ꝑ iudicem ⁊ ſiciſta requirūt iuriſditionē iudicialē. Exqª inſert̉ ꝙ cōram arbitro ꝓprie nō ſit litꝭ ꝯteſ. qꝛ nō ē iudex nec ꝓprię ab arbitro fert̉ ſnīa. ad h̓ qd̓ no. ī. l. i. C. de arbi.¶ Nō ī v̓. ītētionis ibi liqͥdo ⁊c̄. ⁊ tene mēti ꝙ intētioſcribētiū pōt liqͥde deprehēdi ex tenore ſcripture. facitl. lꝫ. ff. de legi. ubi dicit̉ ꝙ pōt dici euidēs qd̓ ex ꝯiecturis elicitur. ⁊ h̓ multum facit ad īterpretationeꝫ ſtatutorum ut non dicatur extenſio id qd̓ deprehendit̉ extacita ⁊ coniecturata mēte ſtatuētis. de quo per Bar.in. l. omnes populi. ff. de iuſti. ⁊ iu. ⁊ per Io. an. inregula ꝓ poſſeſſore in mercū. ¶ Itē noͣ ꝙ poteſt qͥsꝑelegare pͥncipiuꝫ ⁊ mediū cauſe ⁊ ſolū ſibi reſeruareſnīaꝫ. ⁊ ſic poteſt qͥs ex actis plene inſtrui de meritiscauſe lꝫ cauſa nō fuerit agitata coram co. debet tamēprius uniuerſa que acta ſunt inueſtigare. qd̓ facit ꝓiuriſperito qͦ aſſumit̉ ad conſulendū que ſint partesiudicis in certa cauſa. nam dꝫ uniuerſa acta diligēterinueſtigare. ¶ In glo. i. ibi que. jͣ. ſequitur. dic meliꝰꝙ hic nō ponit̉ illa ꝯſtitutio ſed tm̄ eius tenor ut dic̄Inno. ⁊ bene. nā ſi ꝯſtitutio Inno. nō p̄ceſſiſſet iſtādecre. nō potuiſſet oriri dubiū de qͦ hic. Et ut clare ītelligas tex. dicas ꝙ pͥmo p̄ceſſit ꝯſtitutio Alexandride qua in. c. cum te. sͣ. eo. ubi in effectu dicebat̉ ꝙ ſidelegatus pape ſubdelegat cognitionem ipſius cauſeſnīa ſibi reẜuata ſi ꝯtingat appellari a tali ſubdelegato nō per hoc talis delegatus cauſā indiffinitam relīquere debebat. qͣſi innueret ꝙ a ſubdelegato d̓elegati pape non poteſt appellari ẜm unū intellectum poſtmodū emanauit quedā ꝯſtitutio Innoº quā olim habebamus ſed hodie nō habemus. ⁊ hoc qꝛ tenor ipſius in effectu fuit hic poſitus qui incipit a v̓. nos autēſtatui nus. uſqꝫ ad v̓. intentionis. ⁊ illud v̓buꝫ ſtatuimus eſt preteriti tēporis ⁊ refeti illud qd̓ ſtatucrat inſua conſtitutione. ⁊ per illam conſtitutionem uidebat̉quibuſdam ꝙ conſtitutio Alexandri eſſet correcta.qꝛ in conſtitutōne Inno. innuebatur ꝙ ſi delegatusſubdelegaſſet articulum iuriſditionalem ab eo tanꝙͣa iudice poterat prouocari. ſi uero ſubdelegaſſet nudum miniſteriū tunc non poterat appellari niſi modum excederet dūmodo fuiſſet deputatus de partiuꝫconſenſu ⁊ ſic innuebatur ꝙ certis caſibus poteratappellari a ſubdelegato etiam deputato ad nudū miniſteriū. Et ſuꝑ hac cōtrarietate fuit hic additꝰ Inn.papa q̄ in effectu rn̄det ut habet̉ in pͥn. littere. ⁊ ī v. ītentionis. ꝙ per ſꝗā conſtitutionē nō derogat̉ cōſtitutioni Alexādri ſꝫ exponit̉ ul̓ ſuppletur ꝑ ſuā conſtitutionē. ⁊ dic ꝙ. c. cū te. pōt habere plures intellectus.Primus ꝙ loquit̉ qn̄ appellatur ad papā omiſſo ſubdelegante qui reſeruauerat ſibi iuriſditionē. nā talisappellatio ē friuola. qꝛ fuit omiſſū mediuꝫ. un̄ illa decre. nō ꝓhibet appellari a ſubdelegato ſꝫ ſolū diſponit ꝙ nō ualet appellatio ſi appellat̉ ad pͥmū delegātem. Sed ꝯſtitutio Inn. dꝫ intelligi de appellationelegitime