cedēs p̄al. ij. ⁊ dic ut ibi. ita ur̄ ꝙ poſſū recuſare iudicē qͥ eſt inimicꝰ dn̄i mei ne ī odiū dn̄i uelit ulciſci in familiā. ⁊ plꝫ mihi ut caſus illiꝰ. l. unice extēdat̉ ad caſus ꝯſimilēs. Et noͣ. gl. ī eo ꝙ dicit poſtea ꝙ modicafamiliaritas nō nocet. Dicit Hoſt. ꝙ familiaritas poteſtatiua nocꝫ nō aūt exͣnea .i. eoꝝ q̄ nō ſūt īʳ ptāte. al̓qͥlibꝫ poſſet de facili recuſari cū qͥlibet teneat̉ ꝓxīo adfamiliaritatē ⁊ mutuā affectiōꝫ. nā naͣ īter oēs hoīescognatiōeꝫ īſtituit. Sūt .n. oēs hoīes ſibi īuicē cognati. ut. l. ut uī. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. Et ī fi. gl. noͣ. gl. ꝙ frat̉pt̄ eē teſtis ꝓ fratre. d̓ qª dic ut noͣ. iij. q. v. ī. c. ij. ⁊ ī ſūma. ⁊ dico plene ī. c. lr̄as. d̓ p̄ſūp. Itē noͣ. ꝙ mīor cār̄pellit iudicē ꝙͣ teſtē. ⁊ idē noͣ. gl. ī. c. cū. R. jͣ. ¶ Ingl. in v̓bo poſtmodū. nō. gl. q̄ quotidie allegat̉ iūctotex. limitat .n. iura dicētia ꝙ dilatoria dꝫ ꝓpōi an̄ lit.ꝯte. ut ī. c. int̓ mōaſteriū de re iud. ⁊. l. fi. C. de excep.Illud .n. ꝓcedit niſi exceptio dilatoria oriat̉ poſt lit.ꝯte. ut h̓ qꝛ nō ē qͥd mihi īputet̉ qͣre n̄ ꝓpoſui an̄. Etidē ꝓbat̉ ī. l. ij. C. d̓ ꝯſor. eiuſ. lit. ⁊ facit tex. ī. c. paſtoral̓ d̓ excep. Idē dic qn̄ n̄ orit̉ d̓ nouo ſꝫ n̄ ꝑuenit adnoticiā meā niſi poſt lit. ꝯte. ut ē gl. no. iij. q. vi. §. exceptio. ⁊ ī. c. ſtatutū. §. cū āt d̓ ℟p. li. vi. ī v̓. recuſꝫ. ⁊colligit̉ h̓ ex tex. iſto qꝛ p̄ſupponit ꝙ aduerſariꝰ iſtiꝰK. potuiſſet recuſare iſtū ep̄ꝫ poſt lit. ꝯt. exqͦ recepitillū. R. ī familiarē poſt lit. ꝯt. Et noͣ. bn̄ ex tex. ī uerbo quocirca. ꝙ eo caſu qͦ exceptio orit̉ pꝰ lit. ꝯt. ſiqͥsfac̄ actū qͥ ſolꝫ fieri poſt lit. ꝯt. ur̄ excluſus a facultateꝓponēdi dilatoriā. ⁊ uide gl. nō. ⁊ ſingularē ī. c. i. deelec. li. vi. q̄ dicit ꝙ ī caſibꝰ ī qͥbꝰ nō ſit ꝯteſtatio litꝭ ꝑ pͥmū actū qͦ ſolꝫ poſt lit. ꝯt. fieri p̄cludit̉ uia oībꝰ dilatorijs ꝓponēdis qd̓ noͣ. ⁊ ſatꝭ bn̄ ad h̓ fac̄ iſte tex. ¶ Ingl. ī v̓bo ꝯſenſit ibi recuſari ꝓpt̓ nouā cām nō. bn̄ gl.ꝙ is qui īpetrauit iudicē pōt illū recuſare ex noua cāq̄ reddit iudicē ſibi ſuſpectū. utputa ſi iudex ꝯͣxit poſtīpetrationē affinitatē uel magnā amicitiā cū aduerſario. nā nouis morbis noua ꝯuenit antidota p̄parariut. c. ceteꝝ de iura. calū. ſꝫ ex cā p̄cedēti nō poſſuꝫ reprobare quē ſemel approbaui. iiij. q. iij. ſiquis teſtibꝰ⁊ ī. c. horrēdꝰ. xxxiij. q. v. uide ꝑ Inno. in. c. uenerabilis de excep. facit. c. nullus de elec. li. vi. (Delegatꝰ pape uſqꝫ adVeTENEt. qnū itegrū pt̄ ſuā ſnīaꝫexequi ⁊ ē caſus ſingularis. diuidit̉. nā ī ꝓpoſita. q. pͥª ponit̉ pͥma opi. uſqꝫ ibi alij.ẜa uſqꝫ ibi nos tn̄. ubi ponit ſolutionē īterſerēdo qͣrtā opi. ibi nō ſolū. ¶ Nō. pͥº ꝙ ī diſcuſſione alicuiꝰ articuli dꝫ cōſultꝰ uel peritꝰ recitare opi. ſique ſunt ī mapoſtmodū ponere iudiciū ſuū cōfutando alias opi.quas nō ſequit̉. nā ex recitatōe opinionū ⁊ motiuoꝝmagis luceſſit ueritas. nā ſi h̓ facit papa qui hꝫ ptātēius de nouo ꝯdēdi ut hic. ⁊ de reſti. ſpo. c. lr̄as. ⁊ ī. c.ſuꝑ lr̄is de ℟p̄. ⁊ in. c. capellanꝰ de ferijs. fortius hocdebēt facere inferiores quorū opinioni nō ſtat̉ niſi ſitꝓbabilis. ut noͣ. in. c. i. de poſtu. prela. ¶ Noͣ. ibi iuriſditio ⁊ ibi iuriſditionē. ꝙ delegatꝰ dicit̉ habere iuriſditionem. qd̓ ē ꝯͣ noͣ. in. l. ait pretor. ff. de re iudi.Itē noͣ. ꝙ delegatꝰ pͥncipis pōt ꝑ ſe ſuā ſnīam mādare executioni. uide qd̓ dixi ī. c. ſignificaſti. sͣ. eo. Etnoͣ. ꝙ hꝫ integrū annū ad executionē faciēdā poſt annū uero lꝫ ſnīa n̄ ſit exccutiōi mādata expirat iuriſditio. An aūt iſte annus ſit utilis an continuus. dicuntdoc. ꝙ ē cōtinuꝰ. un̄ currit oī tꝑe. ꝓ h̓ facit qꝛ omnētp̄s dꝫ intelligi cōtinuū niſi reperiat̉ ꝯͣriū. ut noͣ. ſuꝑ℟ica. ff. de diuerſis ⁊ tēpo. p̄ſcrip. ⁊ ī cle. unica. de ininte. reſti. ⁊ ſic currit diebꝰ feriatꝭ ēt dato īpedimēto. ⁊habebit iſte ānus. ccclxv. dies ſicut hꝫ quilibet annusnec curandū ꝙ tūc ꝯtingat biſextus. nam cape ꝓ rl̓aꝙ ubi a iure datur annꝰ ītelligitur de. ccclxv. diebuscontinuis ut eſt bo. tex. in. l. iiij. §. ſtichus. ff. deſta. li. ¶ In glo. in uerbo quadrimeſtre ibi ſtatimmandanda executioni. nota glo. in eo quod dicit ſtarim ⁊ ſic uidetur uelle ꝙͣ in criminibus immediatepōt ſnīa mādari executioni nō expectato lapſu. x. dierum qͥdant̉ ad appellādū ⁊ h̓ qͥdam legiſte tenuerūtſꝫ alij ꝯͣ qd̓ ſeqͥtur Bar. in. l. qͥ ultimo ſupplicio. ff. depe. ⁊ illa opi. mihi placet lꝫ ꝯͣria opi. ſeruetur d̓ facto.Et in fi. glo. aduerte glo. facit dr̄iam inter ꝯfeſſioneꝫfactā in ciuili ⁊ in criminali. qꝛ in ciuili ꝯfeſſus habet̉ꝓ ꝯdēnato ita ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ ferat̉ ſnīa ⁊ illud ſatem abſolutuꝫ ē. ut ſi ꝯfeſſio ſit ante porrectione libelli nō ſeqͥtur ſnīa nec pōt ferri qꝛ nō habet fundamētūlitꝭ ꝯteſ. jͣ. ut lit. nō contꝭ. per totū. Sꝫ h̓ caſu nō datꝯdēnato in ꝑſonali quadrimeſtre ſꝫ tēpus dece dieꝝ.Ad h̓ tex. iūcta glo. ī. l. ſi debitori. ff. de iudi. ⁊ in. §.oīs. inſti. de v̓. ob. ⁊ dixit Bal. ꝙ ex cā poſſit dari maius tp̄s ꝙͣ. x. dierū qd̓ ē noͣndū. ⁊ ſatis mihi placꝫ arī. d. l. ſi debitori. ubi dicit̉ ꝙ tēpus ē arbitrariū. ⁊ uid̓ad materiā bonā glo. in. c. dudum. el. ij. de elec. ⁊. ij.q. i. nos in quenꝙͣ. ⁊ in. l. i. C. de ꝯfeſ. Quid aūt fi cōfeſſio ſit facta poſt porrectionē libelli: dixerūt qͥdā ꝙ ēferēda ſnīa de quo per glo. ⁊ Bar. in. l. i. ff. de cōfeſ.Sꝫ ſatis poſſet teneri ꝯͣriū. qꝛ iura īdiſtincte dicūt ꝙꝯfeſſus ī iure hētur ꝓ ꝯdēnato. ut ī. d. l. i. ff. ⁊. C. deꝯfeſ. ſꝫ ī cā crimīali ſꝑ reqͥrit̉ ſnīa. ut ī. l. ſi ꝯfeſſus. ff.de cuſto. reo. ⁊ hēs gl. hic niſi delictū eēt notoriuꝫ. qꝛtūc nō reqͥrit̉ ſnīa ſaltē cū ſolemnitate. ad h̓ tex. no.cū glo. in. l. ictus fuſtiū. ff. de his qͥ no. īfa. ¶ In gl.pe. ibi ſꝫ pone noͣ hāc particulā gl. uſqꝫ ad fi. Io. an.dicit ſatis eque poſſe diſtingui ꝙ aut uictꝰ paruit ſnīe⁊ uictor aliquo tꝑe poſſedit pacifice ⁊ tūc nō pōt ulterius delegatus ſe īpedire ⁊ ſic ꝓcedat. sͣ. eo. in lr̄is.aut uictus nō paruit executioni uel ſi paruit illico impediuit ⁊ turbauit uictorē. ⁊ tūc poſſet iuriſditionemexercere qꝛ nō uidet̉ executꝰ exquo incontinēti executio fuit turbata. ar. de pe. di. i. diuortiū. ⁊ in. c. i. de iudi. ⁊ intellige hāc diſtinctionē Io. an. cū limitationeglo ſ. ut nō aſſumat cognitionē ſuꝑ nouiter attētatis qꝛ nō hꝫ iuriſditionē niſi circa executioneꝫ poſſettn̄ dici ꝙ qͣtenus turbatio ꝯcernit articulū executiōispōt ordinarius ſe īpedire ēt aſſumēdo cognitionē ſic̄potuiſſet a principio. qͥdā tn̄ indiſtincte tenēt opi. gl.ut uſqꝫ ad annuꝫ ſꝑ poſſit delegatus ſe interponeread ꝯſeruādā executionē ſnīe. qd̓ ēt ſatis poſſet admitci qn̄ turbatio ſit ex antiqua cā dūtaxat. ¶ In gl. fi. infi. ꝯclude hāc materiam ſic ꝙ aut iudex delegatus nōdum ꝓtulit ſnīam diffinitiuā ⁊ iuriſditio ſua duratnec claudit̉ anno ēt ſi nūqͣ inchoaſſet ꝓceſſū. qꝛ reſcripta delegatoria ſūt ꝑpetua. durāt .n. tāto tꝑe quāto durat actio ſuꝑ qua ꝯcedunt̉ niſi emanaret reſcriptū ꝯͣrium. ut in. l. falſo. C. de diuer. ℟p. ⁊ dixi ī. c. ſiaūt de reſcrip. aut tulit ſnīam diffinitiuā ⁊ ſi nō ē executioni mādata durat iuriſditio ſua ꝑ annuꝫ integrūſibi a lege ꝯceſſū ꝓ executione ſnīe ut hic. aut fuit executꝰ ſnīam īfra annū. ⁊ ſi moleſtat̉ uictor ī poſſeſſiōeſua īfra annuꝫ hꝫ locuꝫ qd̓. sͣ. dixi ī p̄cedēti gl. Et exhis infert̉ ꝙ ſi poſt diffinitiuā iudex excōicauit uel ētantea ⁊ poſtea ꝓtulit ſnīam diffinitiuā nō poteſt abca ſoluere poſt annū ſꝫ recurrēdū ē ad delegātē. Etīeo ꝙ gl. allegat. c. rurſus. ⁊. c. qͦcūqꝫ dic ꝙ illa iura n̄loquūtur ī materia nr̄a. ⁊ illoꝝ ītellectū plene tetigi īc. i. de iudi. ⁊ dic ut ibi. ¶ Exͣ gl. q̄ro iſte tex. loqͥt̉ qn̄iudex excōicauit poſt ſnīaꝫ. Quid ſi nō excōicaſſꝫ nūquid hr̄t locum deciſio iſtiꝰ tex. Bar. d̓ hoc dubitauitnam quidā dixerunt ꝙ nō lꝫ. Io. an. p̄ciſe tꝫ ꝙ hꝫ locū iſte tex. qꝛ papa in rn̄ſione utit̉ v̓bo ſtatuimꝰ nec reſtringit ſe ad factū ꝓpoſitum ⁊ ī hͦ. c. papa ſimpl̓r dicitꝙ delegatus hꝫ annū ad exequēdū ſnīaꝫ. dic idē eē ſifuiſſet uſus v̓bo rn̄demuſ exquo papa nō reſtrīgit ſead factū ꝓpoſitū. Cōclude ergo ꝙ ſiue poſt ſnīaꝫ aliquid exercuerit ſiue nō ſēꝑ hꝫ annū a tempore ſnīe.¶ 2ª queritur nūquid habeat locū iſte tex. in delegatoordinarij uel in ſubdelegato delegati. Ad pͥmum di