uide dictū Inno. ī. c. ad petitionē de accu. ubi noͣbil̓rattingit hūc articulū dicēs ꝙ iſta ſolēnitas citationisrequirit̉ ad ſnīaꝫ ꝓferēdā. Itē cū iudex uult dare uerā poſſeſſionē. ⁊ nō. h̓ dictū qd̓ n̄ eſt alibi. ſentit .n.ꝙ ſi iudex īterponit ſcd̓ꝫ decretū uel a prīcipio pꝰ lit.ꝯte. uult dare uerā poſſeſſionē. ut ī. c. ꝓut. de do. etꝯtu. ⁊. l. cōſentaneū. C. qūo ⁊ qn̄ iudex dꝫ citare ꝑteꝫtrina uice uel ꝑemptorie. Glo. tn̄ ⁊ Bar. i. d. §. iulianus. h̓ expreſſe nō dicūt ī ſō decreto. ſꝫ ad īterpoſitionē p̄miſit. Et ur̄ uelle Inno. ꝙ ubicūqꝫ iudex eſt ꝓceſſurꝰ ad ea que ſūt magni p̄iudicij dꝫ ſēꝑ p̄mitteretrina citationē uel unā ꝑemptoriā qd̓ bn̄ notabis: dic̄ēt ꝙ ī ingreſſu litis nō requirit̉ iſta ſolēnitas citatōuꝫſꝫ ītellige qn̄ iudex nō ītēdit ꝓcedere ad ea que ſuntgrauis piudicij al̓s ſecꝰ. un̄ nō pōt īterponere pͥmumdecretū nec excōicare cōtumace niſi p̄cedat trina citatio. ut. c. ſacro. de ſen. ex. nō. in. d. §. iulianꝰ. dixi plene in. c. qm̄. §. in alijs ut lit. nō cōt. dicit ēt ꝙ ſi parscitata prīa uice rn̄det ſe nolle uenire ꝙ nō tenet̉ eumampliꝰ citare iudex lꝫ actꝰ de ſui natura requirat trinācitationē. Et idē do. de ro. deci. ccxxxix. uide qd̓ dicoin. c. cū parati d̓ appel. ubi hoc limito ꝑ tex. iūcta gl.ī. c. uenerabilibꝰ ī. §. ſecꝰ de ſē. ex. li. vi. ¶ Scd̓o noͣ.prīcipaliter ex gl. ꝙ reqͥſitio iudicis facta ī pn̄tia partꝭhꝫ uiꝫ trinccitationis. ⁊ idē nō. gl. ī. l. ij. h̓ alle. ⁊ probat̉ ibi ẜm unū ītellectū. ¶ In gl. ī v̓bo extūc ī fi. gl.aperte nō ſoluit ꝯͣriū. dicit Io. an̄. ꝙ ꝓcedūt illa iuraī ordinario cuiꝰ ſucceſſor iā uenit ⁊ tūc nō iudicet ultima die ſue iuriſditionis. erubeſcit .n. in abdicationedignitatis. ar. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. l. publice. dic tn̄ ꝙ ſiferat ſnīam uel aliū actū exerceat tꝫ actꝰ qꝛ nō defecitſibi ptās exquo durat tp̄s ſuū. un̄ eſt honeſtū ſꝫ nonneceſſariū. ita noͣnter dicit gl. ī. c. ⁊ ſi Xp̄s d̓ iureiur. īv̓. ſeruādū. Et uide qd̓ noͣ. ī. l. meminiſſe. ff. de offi.ꝓcō. ſi aūt nōdū uenit ſucceſſor poſſēt iudicar̄ ex honeſtate. ut. d. l. meminiſſe. Ad iſtū tex. dic ꝙ loquit̉ īdelegato ī cuiꝰ ꝑſona ceſſat rō p̄dicta qꝛ nō hꝫ ſucceſſorē ⁊ tene mēti illas duas gl. ¶ In gl. ī v̓. tenebrasibi credo ꝙ ualꝫ ꝓceſſus. Inn. tꝫ ꝯͣriū. ſꝫ Ho. ⁊ Io.an. ſequunt̉ gl. dicit tn̄ Ho. ꝙ pars citata poterit dicere ꝙ ē tēpꝰ quieſcēdi ⁊ petere licētiā ⁊ ſi nō audit̉ poterit appellare. ⁊ latiꝰ h̓ ꝓſequit̉ Io. an. ī addi. ſpe. inti. de ꝓla. ſen. §. iuſta. v̓ſi. itē eſt nulla rōne tēporis.ubi diſtīguit ꝙ aut pars ꝯparuit ⁊ appellauit ⁊ nō tꝫſnīa qꝛ habuit iuſtā cām appellādi ut h̓. Aut excepit⁊ nō appellauit nec receſſit ⁊ tenet ſnīa lꝫ iudex malefecerit. aut pars excepit ⁊ receſſit ⁊ ēt nō tꝫ ſnīa qꝛ eſtlata ꝯͣ abn̄tē nō cōtumaciter ⁊ optīe loquit̉. nam qn̄pars ē pn̄s ur̄ renūciare iuri ſuo. ar. i. l. i. ff. de ferijsputo ēt ꝙ pars citata ut ꝯparcat de nocte nō teneat̉uenire ad ſe excuſanduꝫ qꝛ citatio notorie ē iniuſta ⁊temeraria iō nō artat citatū. Ad hoc uide tex. cū gl.ī cle. paſtoralis. §. piſana de re iudi. ⁊. c. bone. el. ij.de elec. ꝑ Inn. in. c. ij. de dila. facit tex. in. l. nō ur̄ latitare. ff. de iudi. ⁊ hec noͣ. ¶ Ultimo exͣ gl. queriturnūquid iudex poſſit expectare ꝯtumacē ultra unumdiē. Ral. dicit ꝙ ſic nec ẜm eū tenet̉ citare cōtumaceꝫqꝛ quāto magis ꝑſeuerat in ꝯtumacia tāto magis creſcit ipſa ꝯtumacia. nec purgat̉ niſi ꝯparcat. facit. c. coram. de reſti. in inte. ⁊. c. cū dilecti. de do. ⁊ cōtū. Etiſtum tex. dū dicit in diē alterū ⁊c̄. exponit .i. ī diē aliāſed ī ꝯͣriū eſt tex. in prin. ibi ī diē ſubſequētē. Iteꝫ exquo diſtulit ultra unā diē. ur̄ ſubleuarꝰ terminª. ⁊ hecopi. plus mihi plꝫ. ꝓ hoc facit. l. fi. ⁊ qd̓ ibi nō. ff. qd̓ui aut clā. ⁊ hūc articulū pleniſſime expediui in. d. c.cū dilecti. ⁊ dic ut ibi. Nicolaus abbas.2Ex noua cauſaN ſinuantē. emouetur delegatus etiam poſt lit. conte. ⁊ alius ſurrogat̉. In prīa ponit̉ actoris gr̄oſa petitio.In ſcd̓a ſub duplici ꝯditiōe ipſius exauditio. ſecūdaibi quocirca. ¶ Nō pͥª ꝙͣ eadē cā pōt ſimul ꝯmitti ep̄o⁊ uicario ſuo. ⁊ ſic pōt uicarius eē collega ipſius ep̄i īcā ei ſpāliter delegat a. ¶ 2º nō ⁊ tene mēti ꝙ ex ꝑſōaep̄i pōt recuſari ipſiꝰ uicariꝰ. un̄ ſi cp̄s ē certa rōe ſuſpectus poſſū r̄cuſare uicariū ſuū. Et hoc puto ꝓcedenedū qn̄ cā utriqꝫ delegat̉ ut h̓. ſꝫ ēt qn̄ uicariꝰ ꝓceditut uicarius. ⁊ ml̓to fortiꝰ puto hoc caſu recuſationē ꝓcedē qꝛ uicariꝰ p̄ſumit̉ magꝭ affectꝰ ⁊ magis obediēsip̄i ep̄o in iuriſditione ep̄ali ſibi ꝑ ip̄ꝫ delata ꝙͣ ī iuriſditione delegata utriqꝫ eoꝝ ꝑ ſuꝑiorem. qd̓ ultimū ēbn̄ nōndū lꝫ ne nō tāgat. ⁊ iſte tex. poſſet aliquatenꝰcauillari ī eo ꝙ dicit iſte. R. erat familiarꝭ eoꝝ tn̄ utpꝫ ī pͥncipio. c. iſte erat pͥncipalit̓ familiaris ep̄i ſꝫ exꝑſona ep̄i erat ꝑ ꝯn̄s familiaris uicarij. Et ꝓ h̓ dictobene facit tex. ī ar. in. c. accedēs el. ij. ut lit. non ꝯte.¶ Nō ibi poterat ſuſpectus hr̄i. ꝙ ex ꝑſona rectorisſeu p̄lati pōt recuſari iudex datus in cā eccleſie qd̓ alibi nō ita bn̄ ꝓbat̉. h̓ .n. erat ꝯtētio ſuꝑ iure parochiali ⁊ ſic cā erat eccleſie ⁊ tn̄ recuſat̉ iudex qꝛ erat dn̄s rectoris eccl̓ie. ⁊ facit h̓ ad. q. nūqͥd ꝯſanguincus p̄latipoſſit recuſari ut ſuſpectus ī cā eccl̓ie. certū .n. eſt ꝙ incā ꝓpͥa ipſius p̄lati pōt ꝯſanguineus ut ſuſpectus recuſari. ut ī. c. poſtremo. jͣ. de appel. Sꝫ dubiū ē qͦd ſiꝯſanguineus ē datus iudex ī cā eccl̓ie. Spe. ⁊ Egi. utnō. ī. c. poſtremo. dixerūt ꝙ nō poterat recuſari qꝛ cāē eccl̓ie ⁊ nō p̄lati. ⁊ ꝓ h̓ facit nā p̄latus ip̄e pōt eē iudex in cā eccleſie ſue. ut. ij. q. vij. ſiqͥs erga. uide tex.cū glo. in. c. i. de pe. li. vj. ⁊ in. c. cum ueniſſēt. jͣ. de iudi. gͦ fortius ꝯſanguincus p̄lati pōt eē iudex cuꝫ maiorem affectionē p̄ſumat̉ hr̄e ip̄e p̄latus ad cāꝫ eccl̓ieſue ꝙͣ ip̄e ꝯſanguineus ipſius prelati. ut ī. c. ij. de pe.His nō obſtātibus Io. an. dicit h̓ eē caūꝫ ꝯͣ illaꝫ opi.Egi. ⁊ ſpe. lꝫ cauillādo lr̄aꝫ poſſet ſuſtētari illa opi. dicedo ꝙ h̓ nō fuerūt iſti iudices recuſati ſꝫ papa ſurrogauit alios. ⁊ qd̓ dr̄ de ſuſpitione ē allegatio partis.Sed h̓ nō plꝫ Io. an. ⁊ bn̄ qꝛ ut pꝫ in fi. lr̄e. papa uoluit iſtā ſurrogationē ualē eo caſu quo n̄ eēt locꝰ recuſationi. un̄ mādat ꝙ ſi aduerſarius ꝯſēſit ī iſtos iudices poſtꝙͣ ille. R. fuit receptꝰ ī familiarē ꝙ tūc debeatcā remitti ad pͥores iudices. ⁊ h̓ dictū mihi plꝫ ⁊ ſatisbn̄ facit dictū. c. accedēs. ⁊ ꝑ hūc tex. ſic intellectū dicoꝙ lꝫ p̄latus poſſit eſſe iudex in cā eccl̓ie. hoc ueꝝ niſirecuſet̉ ut ſuſpectus. qꝛ ſi ꝯſanguincus p̄lati pōt recuſari fortius ip̄e. qd̓ tꝫ Ci. ī. l. unica. C. neqͥs ī ſua cau.dixi plene ī. d. c. cū ueniſſēt. Poſſet tn̄ iſte tex. cauillari dicēdo ꝙ iſte. R. ꝓſequebat̉ cām eccl̓ie. iō ex h̓ reputatur ſuſpectus iudex ex ꝑſona ſua ſecus ubi ip̄o n̄ꝓſequeret̉ ꝑ ſe ſed tota eccl̓ia dediſſet unū ꝓcuratorēar. bo. ī. c. inſuꝑ de teſti. ſꝫ pͥmū dictū plus placet qꝛex modica affectōe pōt iudex recuſari. nā v̓iſimile vfꝙ magis ſit affectus p̄latus ad eccleſiam ſuā ꝙͣ ad cōſāguineū forte in quarto gradu ſibi attinētcꝫ. ar. ī. d.c. ij. de pe. ⁊ hec noͣ. Facit et iſte tex. ꝙ ep̄s poſſit recuſari ī ſua iuriſditōne ordinaria ī cā ſuoꝝ familiariū. utſic familiaris ep̄i nō poſſit cōuenire exͣncū corā ep̄oet ceſſāte recuſatione qd̓ puto ueriſſimū. ar. h̓ ⁊ in. l.qͥ iuriſditioni p̄eſt. ff. de iu. om. iudi. ubi ur̄ exp̄ſſū. dr̄n. ibi ꝙ qui iuriſditio p̄eſt nec ſibi nec ſuis ius dicerepōt. ⁊ uide glo. ⁊ qd̓ ibi plene dixi in. c. cū contingatde foro cōpe. ¶ In glo. i. ibi tota familia recuſat̉ propter dn̄m. nō bene glo. ꝙ ſi dn̄s ē mihi ſuſpectus poſſum ut ſuſpectū tota familiā recuſare. dicit tn̄ Inno.ꝙ. l. unica alle. in glo. nō probat h̓ dictum ſed ponitcāuꝫ ꝯuerſū .ſ. ꝙ ſi iudex ē ſuſpectus dn̄o redditur ſuſpectus toti familie. ⁊ forte ẜm euꝫ ille caſus nō dꝫ extēdi ſꝫ ſolū hr̄e locū ī illo cāu ibi exp̄ſſo qͥ loquit̉ qn̄ iudex cōpulit aliquē ad ꝯͣhēdū mr̄imoniū. mihi tn̄ placet dcm̄ gl. ꝓ qª fac̄ in ar. d. c. accedēs. ij. ut li. n̄ ꝯte.ubi recuſat̉ ſuffraganeus ī cā metropolitani. Itē facitc. repellant̉. jͣ. de accu. p̄terea ſicut poſſū r̄cuſare iudiccꝫ qͦ eſt amicus ꝯiudicis aduerſarij mei. de qͦ ī. c. accedēs pal.