let fieri illa hora ꝑꝑ miſſā ſancti ſpūs q̄ de ꝯſuetudīeſolet ꝓcede̓. ut noͣ. in. c. cū nobis de elec. Citatꝰ ergoad actū iudicialē dꝫ ꝯparere qn̄cūqꝫ uult ī die ſtatutodūmodo ꝯpareat an̄ noctis tenebras ut iudex poſſitꝑfice̓ actū ī luce. Et ex illo dicto Inn. credo poſſe dici ꝙ ſi iudex ē ſolitꝰ iudicare certa hora diei citatꝰ ſimplicit̓ ad diē dꝫ ꝯparere hora qua iudex ſolꝫ iudicaredꝫ .n. in iudicio attēdi ꝯſuetudo loquētꝭ. ut. l. ꝙ ſi nolit. §. qꝛ aſſidua. ff. de edi. edic. facit. l. qui ſemiſſē. ff.de uſu. ⁊. c. ex lr̄is de ꝯſti. ⁊. l. pe. ff. d̓ iuſt. ⁊ iu. ¶ Itēnō. ꝙ iudiciū eccl̓iaſticū n̄ dꝫ exerceri ī nocte ſꝫ īchoari ⁊ finiri an̄ noctꝭ tenebras. Quid āt ſi ꝯͣfiat: dicā cuꝫgl. ī v̓bo tenebras. ¶ No. ibi ī qualibꝫ ꝑte lucis ⁊c̄. ꝙubi dies artificialis nō ē de ſubſtātia actꝰ id qd̓ agit̉ īnocte pōt dici actū ī dię. qꝛ dies naͣlis ꝯſiſtit ex. xxiiij.horis. un̄ ēt ī nocte dr̄ dies. ⁊ ſic capit̉ ī geneſi ubi pluries dr̄. Et factū ē ueſpere ⁊ mane dies primꝰ ul̓ ſcd̓s⁊c̄. nā dies naͣlis more romano īcipit a media nocte⁊ deſinit in media nocte diei ſequētis. ut h̓. ⁊ ī. l. more romano. ff. d̓ ferijs. Et ꝑ h̓ dicit h̓ Io. an̄. ꝙ ſi ꝯͣctꝰ ſit citra dimidiā nocte dꝫ attribuere notariꝰ ꝯͣctuꝫdiei p̄cedēti. Si v̓o explet̉ ultra dimidiā noctis tūc attribuit̉ diei ſequēti. un̄ ſi hoc ſero ī ſcd̓a hora noctꝭ fieret ꝯͣctꝰ pōt notariꝰ dicere actū in tali loco decima diemartij. ſi v̓o poſt dimidiā noctis dꝫ dicer̄. xi. die martij. ⁊ ita ī ſil̓ibꝰ qd̓ noͣ. ¶ Itē noͣ. ibi ī duabꝰ dimidiatꝭnoctibꝰ ⁊c̄. ꝙ mediū d̓r totū id qd̓ ꝯſiſtit inter duo extrema. ¶ Ultimo noͣ. inſtructionē pape ut iudex nōartet ſe ad ꝓcedēdū in ultima die ſue iuriſditionis neꝓpter īpedimētū forte ſuꝑueniēs euaneſcat ſua iuriſditio ſine effectu. ¶ In glo. ij. ibi circūductū. exponei. ſublatū. tex. tn̄ allegatꝰ ī glo. loquit̉ qn̄ is ad cuiusinſtātiā emanauerat citatio nō cōparuit. nā tūc circūducit̉ .i. tollit̉ edictū citatiōis. ſꝫ iſte tex. pōt intelligi ẜꝫIan. qn̄ citatꝰ erat abn̄s. ſꝫ ī hoc Inno. nō ꝑſiſtit ⁊bn̄ qꝛ tex. loquit̉ īdiſtincte ſit reꝰ uel actor abn̄s. ut pꝫibi ⁊ eoꝝ altera ⁊c̄. Nūquid aūt ꝑte ꝯparēte circūducat̉ edictū ipſo iure: dic ꝙ nō. ſꝫ pn̄s ꝑs hꝫ duplex remediū ꝯͣ abn̄tē ꝯtumacit̉. pͥª ut faciat circūduci terminū ⁊ ſe abſolui ab illa citatione. nō .n. dꝫ ꝓpria auctoritate recedere. nā cū iudex poſſit expectare ꝯtumacēin ſequētē diē d̓luſoria uideret̉ iſta ptās ſi pars poſſꝫrecedere ꝓpria auctoritate cū iudex nō poſſꝫ ꝓcedereꝯͣ abn̄tē nō cōtumaciter. ut in. c. querelā. de ꝓcura.ſentit tn̄ Inno. ꝙ ſi ep̄s ꝓcedit non incurrit penā ſꝫnō recuperabit expēſas aduerſus abn̄teꝫ cōtumacē.quinimo ẜꝫ eū ſi abn̄s poſtea ueniret ⁊ doceret de legitimo īpedimēto poſſet petere expēſas ab eo q̄ ꝓpͥaauctoritate receſſit. quinīmo puto et ꝙ ſi iudex dicatſe uelle expectare abn̄tē ī alterā diē ꝙ pn̄s nō pōt recedere. qꝛ exqͦ a iure ꝯcedit̉ iudici ut poſſit illū terminū ꝓrogare ur̄ terminꝰ durare uſqꝫ ad ip̄s ꝓrogationis fiēde. ar. ī. l. ſꝫ ſi manēte. ff. d̓ p̄ca. ⁊ iō ſi ꝑs receſſit pōt tanꝙͣ ꝯtumax puniri. qꝛ paria ſunt nō uenire⁊ uęnire ⁊ an̄ tp̄s recedere. ut in. c. certum. xi. q. iij.¶ Itē deuēto ẜuiret iſte tex. ſi pars pn̄s poſſet recedere. Et ꝓ hoc aduertēdū qꝛ iudex nō tenct̉ iterū citare. exquo īfert̉ ꝙ prima citatio durat ad diē ꝓrogatā. ſed ubi iudex nō ꝓrogauit terminū ſatis pōt ꝓcedere qd̓. sͣ. dixi. ſcd̓m remediū pn̄tis eſt ut faciat ſe abſolui ob inſtātia iudicij. ad h̓. l. ꝓperādū. C. de iudi.⁊ iij. q. iij. qd̓ fieri. ⁊ dria eſt nō modica inter ſcd̓m ⁊primū remediū. nā ut abſoluat̉ a termino nō requiritur alia citatio nec ꝑcreūt alia acta litis ſed ſolum tollit̓ ille terminus prefixus ſed ubi abſoluit̉ ab inſtātiarequirit̉ citatio. dꝫ eniꝫ abſens iterū citari. ⁊ dicit Inno. noͣ. in. c. ad petitionem de accu. ꝙ in hoc requiritur trina citatio qꝛ agit̉ de notorio ⁊ magno p̄iudiciopartis abſentis cū per hoc pereant omnia acta litis.ut. d. l. properandum. unde oportebit de nouo incipere cauſam non tamē pereunt alia acta cāe. ut ſuntatteſtationes ꝯfeſſiones ⁊ ſimilia. ut noͣ. Inn. ī. c. cāꝫde teſti. ⁊ Bar. ī. l. cū lite mortua. ff. iudi. ſol. nō glo. īcle. ſepe de v̓bo. ſig. ⁊ pōt peti h̓ abſolutō ab īſtātia n̄ſolū poſt lit. ꝯte. ut ī. d. l. ꝓperādū. ſꝫ ēt an̄. ut ī auc̄.q̄ ſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ tꝫ h̓ Inn. nūqͥd aūt pereat iuriſditio delegati: dicūt doc. ꝙ nō. qꝛ illa nō ē d̓ꝓceſſu nec iudex ē fūctꝰ offō ſuo. ut ī. c. ī lr̄is. sͣ. eo.Et dicit h̓ Inn. ꝙ ēt ī pͥma abn̄tia pt̄ qͥs petē abſoluiſe ab īſtātia iudicij qd̓ noͣ. ¶ In gl. ī v̓bo niſi gr̄aꝫ ibic. ultīo. ubi dr̄ ꝙ una ꝑs ꝙͣtūcūqꝫ ⁊ qͣlitercūqꝫ p̄ditaſit auc̄te ſic dꝫ audiri ut alteri p̄iudiciū nō inferat̉. ⁊ſic ur̄ ꝙ nō dꝫ iudex parcere ꝯtumaci ī p̄iudiciū alteriꝰ ꝑtis. Sꝫ rn̄de ꝙ h̓ n̄ agit̉ de magno p̄iudicio. qꝛī mora modici tꝑis nō ē periculū. l. ſi debitori. ff. d̓ iudi. Itē ſatis ẜuat̉ eqͣlitas cū poſtea poterit alteri cōſimilē gr̄am facere. ⁊ facit illd̓. c. ultimū ꝓ opi. qͣ ſeqͥturin gl. ut lꝫ iudex poſſit parcē̓ ꝯtumaci quoad h̓ ut n̄expleat actū ī abutia ſua nō tn̄ pōt parcere quominꝰꝯdēnet eū ī expēſis ꝑti pn̄ti qd̓ ē bene noͣndū. Hoſti.tn̄ ⁊ Io. an. aꝑte nō aperiūt ī h̓ iudiciū eoꝝ ſꝫ ſolū dicit Hoſt. ꝙ iudex pōt parcē̓ ꝯtumaci ēt reſpectu mulcte. l. unica. ff. ſiqͥs iudi. n̄ obtē. Itē qꝛ lꝫ iudici differre ius ꝑtis nō tn̄ auferre. ut. l. quotiēs. C. de p̄ci. īpe.offe. ur̄ tn̄ ꝑ h̓ v̓bū ſentire ꝙ nō poſſit ꝑcere cū p̄iudicio ꝑtis qꝛ eēt auferre ꝑti ius recuꝑādi expēſas. do.An. tꝫ ut poſſit ꝑcere et quoad expēſas. ſic̄ enim pōtex eqͥtate ī alteꝝ diē t̓minū ꝓrogare ita ⁊ ī ſūptibus ꝑcere. p̄terea ī iudicijs admittit̉ qn̄qꝫ more purgatio utī. l. ⁊ ſi pꝰ tres. ff. ſiqͥs cau. mihi plꝫ dictū glo. qd̓ ſeqͥt̉Inn. lꝫ Io. an. ⁊ do. An. nō faciāt mētionē de dictoInn. Moueor qꝛ īdulgētia ꝯceſſa dꝫ ſtricte intelligiqͣtenus tāgit intereſſe alt̓ius. un̄ ſatis ē ꝙ aliqͥd operetur. ut in. l. ij. §. ſiqͥs a pͥncipe. ff. neqͥd ī loco publico⁊. c. ſuꝑ eo. sͣ. e. facit qd̓ noͣ. Inn. ī. c. cū dilecti de dona. ⁊ Gar. ī. l. fi. ff. de ꝯſti. pͥn. Et h̓ dictū credo ꝙ ſeruaret̉ ī pͣctica. ¶ In ea glo. ibi h̓ anno ⁊c̄ ubi diciturꝙ ſiqͥs ꝓmiſit ſoluere hoc anno nō ē ī mora ante lapſuꝫ totius āni. ergo citatus ad totū diē nō ē ī moraan̄ lapſū totiꝰ diei. Glo. nō ſoluit immo inepte ſe continuat. Hoſti. dic̄ ꝙ illud ī abſolutōe exͣiudiciali iſtudī iudiciali ꝓpt̓ iudicū ꝯtēptū ſꝫ hoc nō ē ſoluē formalit̓ ꝯͣriū. un̄ do. An. ſoluit ⁊ melius ꝙ ī ꝯͣrio fuit ſtatutus t̓minus ad ſolutione faciēdā ī fauorē debitoꝝ iōtotꝰ t̓minus ſibi cedit. ſꝫ h̓ fuit p̄fixa dies ad diē exercitij declarandam. Uel dic clarius ꝙ citatus ut cōꝑareat hora ꝯgrua certa die ītelligit̉ ut cōpareat hora congrua q̄ poſſit ille actus expediri. un̄ tacite ineſt hora īaſſignatione diei. un̄ ſi nō ꝯparet ī illa hora ē ī cōtumacia. ¶ In glo. in v̓bo t̓minū ꝑēptoriū. nō duo exiſta gl. Prīo ꝙ nō ualet ſnīa lata ī abn̄tia ꝑtis niſi p̄ceſſerit trina citatio aut una ꝑeptoria. ſimplex gͦ citatio nō ſufficit. ⁊ uide bo. gl. iūcto tex. ī cle. ſepe de uerbo. ſig. ī v̓bo ꝑēptorio. ubi glo. h̓ tꝫ ⁊ ꝓbat ibi tex. ꝑlocū a ſpāli. nā ſi ſpāle ē ut n̄ reqͥrat̉ ꝑeptoria in cāisſūmarijs. ut ē ibi noͣ. tex. regl̓ariter ergo ī cauſis plenarijs citatō dꝫ eſſe ꝑemptoria. Et aduerte qꝛ tex. inpn. facit mētioneꝫ de tribus actibus iudicialibꝰ. ⁊ gl.h̓ ſoluꝫ reſpc̄u ſnīe dixit ꝙ reqͥrat̉ ꝑemptoria. qͣſi tacite ſentiat ꝙ ī alijs ſufficiat ſimplex citatio. qd̓ clariꝰ h̓tꝫ Egi. ⁊ poſt eū Io. an. dicens ꝙ ꝑemptoriū nō reqͥritur niſi ī pͥma citatione q̄ ſit ī ingreſſu litis. ut in. l.ꝯtumacia. ff. de re iudi. ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. Itemad ſnīam audiēdā. ut in. c. cum olim de teſti. ⁊ ī. §. cūex edicto alle. in gl. in alijs ſufficit ſimplex ⁊ una citatio. ꝓ h̓ bo. tex. in. c. ij. de teſti. ubi ad teſtes recipiendos ſufficit una citatio. ad idē. l. fi. ff. de ferijs ubi pꝫꝙ oīs dilatio ꝓbatoria intelligit̉ ꝑēptoria. qꝛ n̄ daturſcd̓a niſi ex cā. Idē noͣuit Bar. in. l. ſi finita. §. iulianꝰff. de dā. infec. ubi dicit ꝙ oīs dilatio ſiue ſit ꝓbatoriaſiue ꝑēptoria intelligit̉ ꝑēptoria niſi in ſnīa uel īgreſſu litis. Idē ſentit ſpe. ī. ti. de dila. §. uidēdū ī pͥn. Sꝫ