actus rōe habiliū. qd̓ tꝫ Io. an. ī rl̓a qd̓ alicui ī merc.⁊ ur̄ ꝓbari ī. c. fi. jͣ. d̓ ꝓcu. nā ibi ī odiū admittētiū ſciēter excōicatos īualidat̉ actꝰ certo caſu de qͦ dic ut ibiun ſi ignorāter admittit̉ canonicꝰ excōicatꝰ in capl̓o uꝫactꝰ rōne habiliū. ut noͣ. in. c. illa de elec. ⁊ h̓ ideo qꝛactꝰ nō capit uiꝫ a ſingl̓is ſꝫ a collegio. collegiū v̓o cōſiſtit penes habiles dūtaxat. ſꝫ ſi aliquis actꝰ expeditur ꝑ ſingl̓os ut ꝑ iudices arbitros tutores ⁊ ſil̓es tūcdiſtīgue ut. sͣ. ꝙ ſi ptās ꝯpetit īſolidū nō uiciat̉ actusꝑ admiſſionē īhabilis. ut. d. l. i. ſꝫ ſi n̄ ꝯpetit īſolidūtūc ꝑꝑ ꝯͣdictionē uolūtatꝭ ⁊ prāt̉ hꝫ locū qd̓ h̓ dr̄ ⁊ sͣ.declaraui. ⁊ hēs ultra alios clariſſime declaratū ītellectū huiꝰ. c. ¶ Opp. 2ª capiēdo pͥncipiū huiꝰ glo. fi. iſtetex. ponit ꝓ regula ī rōne ſui ꝙ ubi uolūtas nō cōcurrit p̄ciſe cū ptāte actꝰ nō uꝫ lꝫ poſſet uaſcre alio mōꝙͣ fuerit explicatꝰ ⁊ reddit rōnē. qꝛ ꝙ noluit potuit ⁊qd̓ uoluit adīplere nequit .i. ꝑꝑ ꝯrietatē int̓ uolūtatē⁊ ptātē. un̄ n̄ debet actꝰ uale̓ ut pōt qꝛ d̓ficit uolūtasibi v̓o nō ualuit qꝛ ibi deficiebat ptās. ⁊ idē ꝓbat̉ ī. l.multū. C. ſiqͥs alteri ul̓ ſibi. ¶ Sꝫ ꝯͣ h̓ op. de alia rl̓aiuris iſti p̄ciſe ꝯͣria. nā ſi n̄ vꝫ qd̓ ago ut ago dꝫ ualtr̄ut pt̄. tex. ē noͣ. ī. c. unico d̓ d̓ſpō. īpu. li. vi. ubi dr̄ ꝙſi duo ihabiles ad ꝯͣhendum matrimoniuꝫ ex defectuetatis habiles. tn̄ ad ꝯͣhēdū ſpōſalia de futuro ītēdētes ꝯͣhē mr̄imoniū ꝑ v̓ba de pn̄ti ꝓferūt v̓ba apta adꝯͣhēdū mr̄imoniū nualꝫ mr̄imoniū ex defectu etar:ſꝫ uꝫ ut ſpōſalia de futuro. ut ſic illa v̓ba operēt̉ id qd̓p̄n̄t lꝫ nō ẜm ītētionē ꝯͣhētiū. ad idē bo. tex. ī. l. ſi taꝫanguſti. ff. de ẜui. ubi dr̄ ꝙ ſi oſtēſo loco anguſto ꝯſtituo tibi ẜuitutē uic ⁊ locꝰ nō ſufficit ut ſit uia ſꝫ potiusut ſit īter ualꝫ ꝯſtitutio eo mō qͦuale̓ pōt .ſ. ui ſit ẜuitus itineris ⁊ nō uie. nā dr̄ia ē ſtricte ſumēda īter uiā⁊ iter ut ī. l. i. ff. d̓ ẜui. ru. p̄di. So. ꝓ ꝯcordātia iſtaꝝregl̓aꝝ. do. An. h̓ ſimpl̓r diſtīxit ꝙ aut peccat̉ ī maͣ ⁊hꝫ locū h̓ ultīa rl̓a ſi n̄ vꝫ qd̓ ago ut ago ⁊cͣ. Aut eſtpeccatū ī forma ⁊ actꝰ corruit ī totū qꝛ forma dat eſſerei ut in. l. an inutilis. ff. de accep. ⁊. c. qꝛ ꝓpt̓ de elec.⁊. c. cū dilecta de ℟p̄. Aut peccat̉ ī cā efficiēti .i. ī ꝑſona faciētis. ⁊ tūc ualet eo mō qͦ ualere pōt. ut noͣ. ī. l.qͣcūqꝫ rōne. ff. de ꝓcu. Aut peccat̉ ī cā efficiēti ⁊ maͣ ſimul ⁊ hꝫ locū ꝙ h̓ dr̄ nec al̓r declarat. Sꝫ aduerte tuqꝛ lꝫ ipſe nō alleget h̓ v̓ba ſunt Bar. ī. l. i. ff. de v̓bo.ob. ubi h̓ v̓ba poſuit ſub uno mēbro tm̄ .ſ. qn̄ agit̉ deobligatiōe diſſoluēda. un̄ Bar. latiꝰ ibi examinandohūc articulū ſic diſtīguit cū querit̉ an ſi non ualet qd̓ago ⁊c̄. ꝙ aūt ꝯſtat de aīo exercētis actū ꝙ uelit actūuale̓ oī mō qͦuale̓ pt̄ ⁊ tūc hꝫ locū illa regl̓a. un̄ teſtatores ſolēt frequētare illā cl̓am ſi nō ualꝫ iure teſtam ētiualeat iure cuiuſlibꝫ ultīe uolūtatꝭ. ut. l. fi. C. d̓ cōdicillis. Aut nō ꝯſtat de aīo ⁊ tūc ſi inter illud qd̓ agit̉⁊ agi pōt ſolū ē dria ī cōmodo ſeu utilitatē tunc ēt hꝫlocū illa rl̓a. ut ī. d. l. ſi tā anguſti. Aut ē dr̄ia ī mō cōſtituēdi ⁊ tūc aut actꝰ depēdet a uolūtate unius aut auolūtate pluriū. Primo caſu quoad diſpoſitionē totalē nō ualet actus. alle. l. nō cōdicilluꝫ. C. de teſta. ſꝫquoad diſpoſitionē partis ualꝫ actꝰ eo mō quo ualepōt. ut. l. v̓bis ciuilibꝰ. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ff. de uul. ⁊ pupil.facit qd̓ dixi in. c. rainaldꝰ. ⁊ ī. c. rainutiꝰ de teſta. Socūdo caſu cū depēdet a uoluntate pluriū aut agiturde obligatione ꝯtrahēda ⁊ nō habet locum illa regula ſed actus irritatur in totum. alle. l. i. ff. de uer. ob.Sed ꝯͣ hoc mēbꝝ iudicio meo tex. eſt apertus in contrarium in. d. c. unico. de deſpon. impu. nā ubi agit̉de obligatione cōtrahenda ⁊ actus dependet a ptāteplurium ſimul cōtrahentium ⁊ tamen ualet actus eomodo quo ualere poteſt. ut. sͣ. dixi. aūt agit̉ de obligatione diſſoluenda ⁊ tunc diſtinguit ut. sͣ. ꝙ aut eſtpeccatū ī materia ſeu in cauſa efficiēti ⁊ hꝫ locum illaręgula. ſecꝰ ſi ī forma. ut. d. l. an inutilis. ⁊. d. l. q̄cūqꝫIo. cal. ponit h̓ breuia uerba dicēs ꝙ ſi ꝑ ꝯiecturaspōt apparere ꝙ quis uoluit actū ualere oī mō quopōt ꝓcedit tc̄ illa regula ſi nō ualꝫ qd̓ ago ut ago ⁊c̄.Aut ꝑ ꝯiecturas ꝯſtat ꝙ ſolū uolebat actū uale ut gerebat. ⁊ ſi nō pōt ualere illo modo ī totū corruit. ut īiuribus alle. in ꝯͣrium. Si ſumus in dubio p̄ſumēdūē ꝙ uoluit actū ualere omni modo quo pōt. qꝛ fiēdaē interp̄tatio ut res potius ualcat. ut ī. c. abbate d̓ v̓.ſig. ⁊ ī. l. quotiēs. ff. de v̓b. ob. hoc ueꝝ niſi interuenerit defectꝰ ꝑ quē uitiat̉ actus. ut hic. Hoc ultimū ē nimis generale ⁊ quaſi ſine ratiōe qꝛ ſaltē deberet ualere eo modo quo pōt ꝑ p̄dictā regl̓aꝫ. Et ideo dic adiſtū tex. ꝙ hic ex ꝯiecturis apparebat ꝙ abbas nō ītēdebat ꝓcedē niſi ꝓ ꝑte ſua. ⁊ ſic oīno uolūtas erat cōtraria poteſtati. ut ī tex. ut ſupra dixi. ⁊ iunge ſiml̓ dicta Bar. ⁊ dicta Ial. ⁊ ur̄ ꝙ ubicunqꝫ peccaret̉ ſiue īforma ſiue in materia ꝙ exquo pōt actus uale̓ aliqͦmodo. nec ꝯſtatde ꝯͣria ītentiōe ſemꝑ hꝫ locū illa regula ſi nō ualet qd̓ ago ut ago ⁊c̄. ⁊ hec bn̄ noͣ. ¶ Ultimo reſtat rn̄dere ad quedā ꝯria alle. ī medio gl. in qͦbus utile ꝑ inutile nō uitiatur. Sꝫ dic breuiter ꝙ procedūt in actibus ſeparabilibus. ſecus ubi utile nō pōtſeparari ab inutili. d̓ quo uide gl. ī regula utile. li. vj.cetera uide hic ꝑ Inn .ſ. qͥs poſſit cognoſcere de exceptione oppoſita ꝯͣ iudicē. ⁊ que exceptio poſſit opponi tetigi plene in. c. ſuꝑ lr̄is. ⁊. c. ſciſcitatꝰ de r̄ptis. uid̓tex. cū gl. ī. c. ſi ꝯͣ unū. jͣ. e. li. vj. ubi tāgit̉ corā qͦ ſit ꝓponēda ⁊ ꝓbāda exceptio r̄cuſatōis ꝓpōita ꝯͣ d̓legatūSi iuriſditio delegaI Unſulult. j poratiu iciuusperemptorio partibus aſſignato poſt congruā horam termini iudex non expectabitꝯtumacē. ſi v̓o nō expirat poterit expectare ſi uult indiē alterā ⁊ iteꝝ citare ſi uult. cōis diuiſio. ẜa ibi nosaūt. que ſubdiuidit̉. nā pͥª diſtinguit ⁊ diſtinctōeꝫ ꝓ ſiquit̉. 2º ibi ne v̓o determinat ꝯgruā horā iudicij. 3º ibēporro. inſtruit iudicē. ¶ Nō pͥª ar. ꝙ ad ſnīaꝫ ꝓferēdā ⁊ ad teſtes recipiēdos ⁊ ad depoſitiones publicandas dꝫ ꝓcedere trina citatio uel unica pereptoria. reſpectu ſnīe hoc ꝓcedit ſꝫ nō reſpectu alioꝝ actuū ut īfra dicā latius. un tex. hic in v̓bo perēptorie. nō ponitiuris miniſteriū ſꝫ narrat factū niſi ſaltē quoad ſnīaꝫꝑ. jͣ. dicēda ¶ Nō 2º tex. notabilē ⁊ ſingularē. ꝙ iudicidatur ptās parcēdi ꝯtumaci ⁊ expectādi cū in dicꝫ ſequentē. n ec pars aduerſa pōt iudici ꝯͣdicere qꝛ utiturpoteſtate ſibi a lege tradita. Et no ex hoc ⁊ ex tex. ꝙmultū ꝓdeſt habere iudicē fauorabilē ſaltē in iſtis arbitrarijs. ⁊ iō malc faciūt ꝓcuratores aduocati ⁊ partes q̄ de facili exaſperāt iudicē ꝯͣ ſe. nā ut ait Quītilianus. Nāle ē ut iudices his quos libēter audiūt faciliꝰcredāt. qd̓ noͣ. ⁊ iō ī p̄ncipio dicēdi dꝫ qͦſ niti ꝯſiliari ſibi ⁊ reddere beniuolū animū iudicis audiētis ut libētius eum audiat ⁊ facilius credat. ut habet̉ in rhctorica Ciceronis ⁊c̄. ¶ Nō 3º ꝙ iudex delegatꝰ pōt ſnīaꝫferre ultima dic termini ſibi p̄fixi. qd̓ alibi ita bn̄ nonꝓbat̉ qͥd in ordinario. jͣ. dicā cū glo. ¶ Itē noͣ caſuꝫſingularē in quo iudex pōt ꝓcedere alia hora ſcū dieꝙͣ ſit prefixū in citatione. nā ſi expectat ꝯtumacē ī diēſequentem nō tenetur cū amplius citare lꝫ Bar. ſimpliciter uoluerit ꝯͣrium in. l. fi. ff. qd̓ ui aūt clā. ⁊ ſi uisillud dictū ſaluare qd̓ ē noͣbile dic ꝙ ꝓcedit qn̄ iudexpreuenit horā ſeu dieꝫ ſtatutū in citatione ul̓ proceſſitalia die abſqꝫ eo ꝙ facēt gr̄aꝫ ī ꝓrogatione termini uihic dr̄. Pone exēplū die ſtatuta iudex nō ſedit ꝓpteraliqd̓ impedimētū nō dꝫ alia die ꝓcedere ſine nouacitatione qꝛ partes nō pn̄t diuinare. ⁊ de h̓ aliqͥd. jͣ.¶ Itē nō ⁊ tene mēti ꝙ ubi qͥs citat̉ ut cōpareat certa die nec hora determinat̉ dꝫ citatus comparere talihora qua cōgrue poſſit iudex īcipere ⁊ finire actū īcūbentem. ⁊ neſcio alibi ita bonuꝫ tex. ut ſic ẜm qualitatem actus uideatur tacite hora dici prefixa. ⁊ ideo alibi dixit Inn. ꝙ ſi canonicus citat̉ ad electioneꝫ faciēdam certo die dꝫ cōparere de mane. quia electio ſolet fieri