Si cā ſimpl̓r delegaVm cauſa. jxvjpdduo ſn ſudelegatōe t̓tij ꝓcedē nō pn̄t qd̓ ſi fecerīt abeis pot̄it appellari Idē ſi ſūt dati cū cl̓a ꝙſi nō oēs nō .n. uꝫ ꝓceſſus duoꝝ t̓tio īcōſulto. h. d. cōprehēdēdo utrūqꝫ ītellectū. nā aliqui ītelligūt ꝙ h̓ fuit ꝯmiſſa cā tribꝰ ſimpl̓r. alij v̓o dicūt ꝙ fuit ꝯmiſſa cūilla cl̓a ꝙ ſi nō oēs. ſꝫ idē ī caſu huiꝰ. c. reſultat effectꝰqꝛ exqª t̓tiꝰ ſe nō excuſauerat nec ꝯſtiterat de īpedimēto illiꝰ nō poterant duo ꝓcedē lꝫ cā fuiſſꝫ ꝯmiſſa cū illa cl̓a ut. sͣ. c. ꝓx. in prin. Diuidit̉ h̓ decr̄. ī duas ꝑtesnam prīo recitat factū ſuꝑ quo ⁊ ꝓ quo fuerat appellatū. ẜo ꝯmittit appellatōis cām ibi fr̄nitatē. ¶ Nō pꝰꝙ ī iſta cā ꝯcurrebāt. v. archiep̄i quoꝝ duo erāt litigātes. tres v̓o erāt iudices delegati. ⁊ facit iſte tex. ꝙ nōſit de ſubā ut q̄libet ꝓuincia hēat ſolū unū archiep̄mnam iſti archiep̄i erant uicini nec multum diſtabāt īter ſe. ⁊ iō lꝫ de iure ordinario ī qͣlibet ꝓuincia unꝰ dūtaxat archiep̄s dēat p̄eſſe. ut ī. c. ſcitote. vi. q. iij. h̓ tn̄nō ſēꝑ obſeruat̉ qꝛ papa ad petitōꝫ prīcipū hūc iuriſordinē ſepe trāſgredit̉. un̄ ī ſicilia ſt̓ tres archiep̄i quorū h̓ duo enumerātur panormitanus ⁊ mōtis regal̓.¶ Nō ẜo h̓ ⁊ ex tex. honeſtū fore ut delegato cāe nōfiat iudicibꝰ hn̄tibꝰ dignitatē īferiorē ip̄is ꝑtibus. nā h̓qꝛ cā v̓tebat̉ int̓ archiep̄os fuit ꝯmiſſa archiep̄is dūtaxat nō tn̄ h̓ ē neceſſariū ut pꝫ h̓ in ſupraſcriptōe ubicā fuit poſtmodū ꝯmiſſa ep̄o reginen̄. ⁊ cuidaꝫ alteriep̄o. un̄ ſatis ē ꝙ delegatus hēat dignitatē uel ꝑſonatū uel canonicatū eccl̓ie cathedralis ut ī. c. ſtatutū der̄p. li. vi. nec debēt ꝑtes dedignari lꝫ ſint ſuꝑiores ī dignitate qꝛ delegatꝰ repn̄tat ꝑſonā d̓legātis quoad cāꝫſibi ꝯmiſſā. sͣ. e. ſane: el. ij. ubi ꝓbat̉ ꝙ ēt ſubdito pōtꝯmitti cā alicuiꝰ p̄lati ut ibi iā dixi. ¶ Nō 3º ꝙ citatusꝑ duos ex tribꝰ delegatis nō artat̉ ad rn̄dēdū. dixit tn̄Inn. ꝙ ſi in ꝯparitōe ſunt ꝯgregati oēs tres tenēturrn̄de lꝫ duo citauerint ⁊ noͣ h̓ dictū. Sꝫ Ho. tꝫ ꝯriuꝫqꝛ citatio fuit temeraria ut. sͣ. c. ꝓx. ī prin. Pōt dici cōcordādo ꝙ aut q̄ritur nūquid uigore prime citationisteneat̉ rn̄dere. ⁊ dicēdū ꝙ n̄ qꝛ fuit nulla. ⁊ ſic ꝓcedatdictū Hoſ. aut q̄rit̉ nūquid poſſit ꝯpelli ad rn̄dēdumex noua requiſitōe ⁊ admonitiōe oīuꝫ iudicū. ⁊ dicendū ē ꝙ ſic ſi aliud nō obſtat. nā requiſitō iudicū hꝫ uīcitatōis ut. l. ij. C. qūo ⁊ qn̄ iudex ⁊ noͣ gl. jͣ. e. c. ꝯſuluit. Itē citatio ſit ut ꝑs ſit pn̄s ſꝫ exqͦ dat̉ pn̄tia nō reqͥrit̉ neceſſario citatio ut nō dicit Io. an. ī. c. fi. de elec.li. vi. ⁊ uide qd̓ dico ī. c. i. de iudi. Itē noͣ ibi ſiue ꝑ laicalē potētiā ſiue ꝑ eoſdē iudices ⁊c. ⁊ tene mēti ꝙ factuꝫ iudicis nō rite ꝓcedētis equiꝑat̉ facto priuati. un̄ſicut pōt pcti reſtitutio ⁊ agi poſſeſſorio ꝯͣ ſpolia ōemfactā ꝑ pͥuatū ita ēt ꝯͣ ſpoliatōeꝫ factā autē iudicū ritenō ꝓcedētiū. un̄ poſſꝫ iudici hoc caſu de facto reſiſti ſicut ⁊ priuato de quo uide qd̓ dixi. sͣ. e. c. ſiqn̄. ⁊ fac̄ qd̓legit̉ ⁊ noͣtur ī. c. ꝯquerēte de reſti. ſpo. ſecꝰ ſi ī iudice n̄deficiebat ptās ⁊ ꝓceſſit iudicial̓r. nā tūc lꝫ īiuſte aliquēdeiecerit a poſſeſſiōe ſua nō tn̄ pōt ꝯͣ eū agi poſſeſſorio ſic ītelligo gl. nō in. c. pn̄tiū. vij. q. i. ⁊ tenebis moti illā gl. ¶ Ultimo h̓ notabis ꝙ auctoritas iudicis īiuſte ꝓccdentis nō excuſat a reſtitutione fructuum ꝑceptorum. unde ſi iudex iniuſte tradidit meā poſſeſſionem alteri poſſum illam recuperare cum fructibusperceptis. nec excuſat auctoritas iudicis ut ille faciatfructus ſuos ut h̓. ⁊ adde quod noͣ. Bar. in. l. quodiuſſit. ff. de re iudi. ⁊ melius in. l. iuſte poſſidet. ff. deacquir. poſ. Sed dubium eſt quid in fructibus percipiendis ideſt qui potuiſſent percipi uel ab iſto nouopoſſeſſore uel ab antiquo ſi ſtetiſſet in poſſeſſione.Gl. fi. h̓ nō dicit ꝙ etiam de illis ē hn̄da ratio exqͦ iudex iniuſte ꝓceſſit. In ꝯͣrium tn̄ facit qꝛ titulus excuſatēt malefidei poſſeſſorem a fructibus ꝑcipiendis ut inl. ſi fundum. C. de rei uen. Solū. ſuſtinendo glo. dicut ſentiunt h̓ Hoſti. ⁊ Io. an. quod iſte titulus habebat̉ ꝓ nō titulo qꝛ deficiebat h̓ auctoritas iudicial̓ qꝛduo ex tribꝰ nō habebāt īſolidū iuriſditioneꝫ. un̄ ubicūqꝫ titulus ē ꝯͣ iuris diſpoſitionē ille habet̉ ꝓ nō titulo ⁊ n̄ excuſat a fructibus ꝑcipiēdis. ad h̓ uide bonāgl. xij. q. ij. n̄ liceat pape. ⁊. l. quēadmodū. C. d̓ agri.⁊ cenſi. li. xj. facit regula que ꝯͣ ius. d̓ reg. iuris. li. vj.¶ In gl. i. ibi ſꝫ ponamus ꝙ tres ſūt iudices. nō iſtāꝑticulā gl. uſqꝫ ad fi. ex qͣ hēs bonā limitationem adtheorica quā obẜuare debet pl̓es officialeſ cū hn̄t ptātē ꝓcedēdi dato īpedimēto uel uolūtate alicuius eoꝝnā nō poſſūt citare qꝛ citatio p̄ſupponit iuriſditioneꝫ⁊ ſuꝑioritatē ī citātē ſꝫ dn̄t cū require ⁊ rogare ut certo t̓mīo īterſit ad ꝓcedēdū cū eis. ⁊ ſi ī t̓mīo nō uenitp̄ſumit̉ ꝙ aūt nolit aut n̄ poſſit int̓cē. ita ꝙ h̓ p̄ſūptōēſufficiēſ ad ꝯſolidādū ptātē alioꝝ. ſimile noͣ. Inn. īc. cū nobis de ele. ubi noͣ. dicit ꝙ canonici nō pn̄t citare ꝯcanonicū ſꝫ ſolū pn̄t eū monē require ⁊ rogar̄ utcerta hora īterſit. capitulo ⁊ ſi n̄ ꝯpareat nō pōt a cōcanonicis puniri qꝛ canonici nō hn̄t iuriſditōem ſup̄ꝯcanōicū ēt collegialit̓ niſi alid̓ heat ꝯſuetudo. ⁊ ſic ītellige qd̓ le. ⁊ nō. ī. c. irrefragabili. §. exceſſus d̓ offi.or. ⁊ uide ad idē qd̓ noͣ. Inn. ī. c. ij. de no. ope. nū. ⁊ī. c. i. d̓ ma. ⁊ obe. ubi Inn. idē tꝫ ī antiqͥori canōico.qꝛ lꝫ ille de iure hēat ꝯuocare capl̓m nō tn̄ pōt punir̄canōicos nō ueniētes. ¶ No. 2º ex hac glo. ꝙ iſte reqͥſitōes q̄ fiūt de pari ī pare debēt eē trinc ſicut citatōeſiudiciales. xxiiij. q. iij. de illicita. ¶ In ꝯͣriū tn̄ fac̄ gl.noͣ. ī. c. ſi ep̄s. xviij. di. q̄ gl. noͣ. dicit ꝙ ad actū exͣiudicialē ſufficit unica reqͥſitio. ⁊ ad h̓ quotidie allegat̉ illa gl. Do. an. ī. c. eccl̓ia de ꝯſti. uoles ſaluare iſta glo.dicit ꝙ ꝓcedit ī actu qī iudiciali. nā iſta reqͥſitio fit utpoſtmodū iudicial̓r ꝓcedat̉. Sꝫ certe h̓ dcm̄ mihi n̄ſatiſfacit ⁊ uide ī ꝯͣriū ꝓpͥe ī t̓minis nr̄is tex. ī cle. i. dehere. iūcta glo. ī v̓bo reqͥrat. nā ibi par reqͥrit paremut ꝓcedāt iudicial̓r ⁊ tn̄ ſufficit unica reqͥſiuo qꝛ nō pt̄dici actus iudicial̓. Itē ēt ī iudicio qd̓ plus ē ubi citat̉qͥs ut ꝯpareat ſi uelit ita ꝙ n̄ neceſſitat̉ ad ꝯparēduꝫſufficit unica reqͥſitio ad hͦ tex. cū gl. fi. ī. l. ca. C. ſi macipiū ita alie. fuerit. ⁊ ī auc̄. ſi oēs. C. ſi ut ſe ab here.abſt. facit. c. fi. jͣ. de clā. d̓ſpō. ⁊ ī. c. fi. qͥ ma. accu. poſCōclude gͦ ꝙ aut reqͥſitio ſit ad ꝯuīcēdū negligēniāparis ul̓ īferioris exͣiudiciū ⁊ tūc ſufficit unica reqͥſitiout. d. c. ſi ep̄s. ⁊ cle. i. p̄al. Idē ī iudicio qn̄ qͣs citat̉ utꝯpareat ſi ſua putauerit int̓cē. qꝛ cū tūc nō neceſſitet̉ad ꝯparēdū ſufficit unica citatio qd̓ ēt ſētit Bal. in. l.fi. C. de iur̄. deli. qd̓ noͣ. Aut reqͥſitio ſit ad ꝯuīcēdamnegligētiā ſuꝑioris ī aliquo actu ⁊ tūc reqͥrit̉ trina citatio. ſic pōt ītelligi tex. ī. c. i. d̓ ſupͣ. negli. p̄la. ¶ In gl.iij. ibi ex certa ſcīa gl. h̓ hūit reſpectū ad id qd̓ dixi. sͣ.ī pͥma gl .ſ. ꝙ ꝓceſſus iſtoꝝ iudicū nō dꝫ tollerari exignorātia eoꝝ qꝛ ip̄i bn̄ ſciebāt ꝙ tres fuerūt deputatiī cā ⁊ ſic ꝙ duo ꝓcede̓ nō poterāt. ¶ In gl. ī v̓bo admiſiſſe ī fi. Ad iſtud. c. dicunt doc. ꝙ ꝓcedit qn̄ cā appellationis eſt notorie uera. nam notorie h̓ ꝯſtabatꝙ tres fuerūt d̓putati iudices. un̄ regulariter dr̄ ꝙ excipiens ⁊ appellans debent ꝓbare exceptionem eſſeuerā niſi obtulerit ſe īcontinēti ꝓbatuꝝ. ⁊ non fueratadmiſſus. ut in. c. interpoſita de appel. ⁊ dic ubi plene notatur.Si duo ſūt delegati¶Vm ſupe̓l. cacta ꝙ ſi abo ⁊cͣ.uno recuſato alt̓ ſolus ꝓcede̓ pōt nec tꝫ ꝓceſſus ſi cū recuſato ꝓcedat. pͥma ꝑs d̓ciſenarrat factū. ſcd̓a diffinit ibi ꝙͣuis. ¶ In glo. i. ibi ꝑsR. qͥ ꝑ capl̓ꝫ dicebat̉ intruſus. Aduerte qꝛ d̓ iſto. R.nō fit aliqua mētō in tex ⁊ h̓ qꝛ cā fuit pͥncipal̓r motaꝯͣ ꝯuentuꝫ ꝑ abbatem qͥ fuerat expulſus. ſed iſte fuitſubſtitutus ꝑ monachos loco expulſi und̓ gerebat ſepro abbate illius monaſterij. ⁊ dum cā tractaret̉ ꝯͣ cōuetuꝫ iſte. K. ꝯparuit ꝓ intereſſe ſuo ⁊ recuſauit ep̄ꝫalteꝝ ex ꝯiudicibus delegatis ex tribus cauſis de qͥbꝰ