abſoluē ex defectu ptātis. ¶ In gl. in v̓. exequāt̉ ī fi.dic meliꝰ ut dixi. sͣ. Exͣ gl. qꝛo nūquid ꝑ denūciatōempublice factā quis ꝓbet̉ excōicatꝰ ⁊ ur̄ prīo ꝙ nō qꝛ illequi deuūciat nihil de nouo agit. l. hēdes palā. ff. d̓ teſta. ⁊ poſſibile ē ꝙ nulla excōicatio p̄ceſſit ſaltem quetenuerit. gͦ denūciatio neceſſario nō ꝓbat excōicationē. nā ⁊ qn̄ꝫ nūciat̉ ille excōicatꝰ qͥ ī v̓itate excōicatusnō ē exēplum ī. c. lꝫ de ſen. ex. li. vi. ꝓbatio āt dꝫ concludē neceſſario. ut ī. c. ī pn̄tia de ꝓba. ⁊ n̄ ꝓbat̉ h̓ eēqd̓ ab h̓ ꝯtingit abeſſe. ut ī. c. ij. d̓ trāſla. p̄la. ⁊ ī. l. neqꝫ natales. C. de ꝓba. Ad idē optīe facit. c. pia de excep. li. vi. ubi dr̄ ꝙ excōicatio dꝫ ꝓbari aꝑtiſſimis documētis ſeu lucidis ꝓbatōibus ob iſta forte ꝯͣria gl. dubitauerūt d̓ iſta. q. ī. c. lꝫ p̄al. ⁊ ī. d. c. pia. Ho. tꝫ h̓ ꝙꝓbatio denūciatōis ſufficit exqª publice fuit facta. ar.c. i. de poſtu. p̄la. Credo ꝙ ubi agit̉ de modico p̄iudicio ut ī caſu nr̄o ſufficiat h̓ ꝓbatio qꝛ p̄ſumit̉ ꝓ his qͣnotorie acta ſūt ⁊ ꝓ iudice exercēte offm̄ ſuū ut ī. c. inpn̄tia de renū. ⁊ ī. c. ad audiētiā de p̄ſcrip. ⁊ optīe fac̄d. c. lꝫ. ſꝫ ubi ageret̉ de graui p̄iudicio forte h̓ denūciatio nō ſufficeret qꝛ neceſſario nō ꝯcludit excōicatōemut p̄dixi ⁊ rl̓arit̓ v̓ba enūciatiua nō ꝓbant maxīe ꝓlata ī abn̄tia ꝑtis facit qd̓ noͣ. gl. i. l. optimā. C. de ꝯͣhē.⁊ ꝯmit. ſtip. ⁊ in. c. ſi papa de priuile. li. vi. ⁊ in. c. illd̓de p̄ſump. nūquid aūt ſufficiat ꝓbare ꝑ famā. ur̄ ꝙſic per. c. cū deſideres ī. §. ij. de ſen. ex. ubi tex. nō dic̄ꝙ ſi ꝑ famā ꝯſtat aliquē eē excōicatū cogit̉ ille aut ſepurgare aut pete̓ abſolutōeꝫ ſaltē ad cautelā ita infamatus de crīe pōt ꝑ ſuſpēſionē ꝯpelli ad ſe purgādūut. .i. q. v. ſiquis p̄ſbit̉ ⁊. c. īter de purga. cano. Solū.Egi. mouet hͦ iſtā. q. ⁊ final̓r ꝯcludit ꝙ iſta ꝓbatio fame nō ſufficit. nā cū n̄ hēat uim niſi uniꝰ teſtis. ut noͣ.iiij. q. iij. §. itē ſepe ſequeret̉ ꝙ unus teſtis ſuffice̓t adꝓbādū excōicatōeꝫ qd̓ nō ē ueꝝ ut noͣ. ī. d. c. pia ⁊ ind. c. ij. Ab hͦ dixit ponderādū modū opponēdi. nā ſidixit dico iſtū nō audiēdū niſi priꝰ ſe purget cū ſit infamatus de excōicatōe. ⁊ tūc nō dꝫ audiri ꝑ. d. c. cū d̓ſideres. quaſi īnuat ſecꝰ eēt ſi ſimpl̓r oppone̓t d̓ excōicatōe ⁊ poſtea ꝓbat ſolā famā. Ego puto ꝙ primū dc̄mAbb. nō ſufficiat quoad h̓ ut iudex neceſſario teneat̉actorē repelle̓. rō qꝛ īdictio purgatōis pēdꝫ a ptāte ⁊offō iudicis ⁊ nō ꝯpetit ſuꝑ h̓ actio ip̄i ꝑti. ut. jͣ. d̓ putga. ca. qͣſi ꝑ totū. ꝑs āt nō pōt ꝯqueri uel appellar̄ ſiiudex ex offō ſuo nō uult īducē̓ purgatōeꝫ. ut noͣ ſpe.in ti. de off. iudi. §. īpedit ī prin. ⁊ cōiter doc. in. c. paſtoralis de excep. Fateor tn̄ ꝙ iudex ex offō ſuo pot̓itillū repelle̓ ſꝫ nō ad petitōem ꝑtis excipiētis. qꝛ ꝑs tenet̉ ꝓbare excōicatōeꝫ mō ltīmo ⁊ apertis documentꝭut hic ⁊ in. d. c. pia.Abſolutꝰ a delegato ſuꝑ cā ꝓ qͣ fuSI NerO. xac cxcōicatus coraꝫ excōicatoreparebit ſeu rn̄debit ſuꝑ illa cā niſi ſit alt̓i delegata. ⁊ ſiexcōicator malicioſe diſtulerit delegatꝰ qui abſoluit cognoſcit. pª ponit̉ qō. ẜo ſolutio ibi ī quo. Et ꝯtinuat̉iſte. §. ad p̄cedētē h̓ ordīe. nā. sͣ. fuit dictuꝫ ꝙ ſi excōicator nō uult abſoluere actorē ad requiſitōeꝫ delegati ꝙ ip̄e d̓legatꝰ pot̄it abſoluē ne īpediat̉ cognitio cāeſibi ꝯmiſſe. Sꝫ qꝛ excōicatꝰ abſoluit̉ p̄ſtita cautōne deparēdo iuri ī illa cl̓a ꝓ qͣ fuit excōicatꝰ dubitabat̉ corāquo iudice iſte debēt pare iuri ⁊ rn̄dē ī illa cā exqº iſtedelegatꝰ iſtū excōicatū abſoluit ⁊ rn̄det̉ ut ī lr̄a patet.¶ Nō ibi mādato eccleſie. ꝙ abſoluit̉ excōicatꝰ p̄ſtitoiuramēto d̓ ſtādo mādato eccleſie ſr̄ eo ꝓ qͦ fuit excōicatus. ⁊ p̄ſtat̉ hoc iuramētū qn̄ fuit excōicatꝰ ꝓ dubiaoffenſa uel ꝯtumacia. ſi āt ꝓ notoria n̄ abſoluit̉ cū iuramēto ſꝫ dꝫ prius ītegre ſatiſface̓. ut in. c. ex ꝑte. dev. ſig. ⁊ in. c. uenerabilibus in. §. ſecus de ſen. ex. li.vi. unde ī priori caſu intelligas iſtum tex. qn̄qꝫ tamenexcōicatus iurat ꝙ parebit mandatis iudicis. ut ī. c.i. quod me. ca. qn̄qꝫ ꝙ parebit iuri ut in. c. ex parte p̄all̓. Idem tamen ē effectus hoꝝ iuramētorū. naꝫ ſolū obligat̉ ad parēdū mādatis licitis ⁊ honeſtis ſibi fiendis a iudice ꝯpetēti. ut ſētit Hoſti. h̓ ⁊ gl. ī. c. ex tenore d̓ ſen. ex. Itē nō quē poſſe cognoſce̓ nō ſolū deeo qd̓ uenit acceſſorie ad cāꝫ pͥncipal̓r ſibi cōmiſſā ſedet de eo qd̓ uenit acceſſorie ad acceſſoriū cāe ſibi ꝯmiſſe. nā hic delegatus pōt abſolutionē impēde̓ qꝛ uenitacceſſorie ad cāꝫ ſibi ꝯmiſſā. Itē pōt poſtea cognoſte̓de cā ꝓ qua fuit excōicatꝰ qꝛ uenit acceſſorie ad abſolutōeꝫ quā īcidēter fecit. ⁊ tenc h̓ mēti. Et ex h̓ ⁊ extex. nō caſū ī qª delegatus cognoſcit de cā ꝓrſus ſeparata a cā ſibi cōmiſſa qn̄ .ſ. uenit acceſſorie ſaltē ad acceſſoriū cāe ſue. ¶ In gl. ī v̓bo diſtulerūt. ur̄ uelle gl.ꝙ hodie n̄ ꝓcedat qd̓ h̓ dr̄ ꝑ. c. diſpēdia. §. reꝰ quoqꝫde reſcrip. li. vj. ubi dr̄ ꝙ reus ī una cauſa nō pōt pedēte illo iudicio trahere actorē corā alio iudice ēt ſuꝑalia cā cuiꝰ ꝯͣriū hic īnuit̉. nā iſte actor fuerat excōicatus ī alia cā ī qͣ erat reus. ⁊ ur̄ hic tex. uelle ꝙ pōt ꝓſequi cām coraꝫ iudice ꝑ cū īpetrato. ⁊ ī alia cā ꝓ qͣ fuitexcōicatus tenet̉ rn̄dere ut reus ⁊ ſic actor ⁊ reus litigabāt eodē tꝑe corā diuerſis iudicibꝰ qd̓ ē ꝯͣ illū. §.reus quoqꝫ. So. multa hic īuoluūt̉ ſꝫ dic clare ꝙ ī ml̓tis caſibus pōt ſaluari ēt hodie iſte tex. nā pͥº pōt ītelligi ꝙ iſte fuit excōicatus in cā quā hēbat nō cū iſto qͥē nūc reus ſꝫ cū tertio ⁊ ſic ceſſat ꝓrſus ꝯriū. nā pendēte cā īter me ⁊ titiū nihil repugnat quominꝰ poſſiꝫtrahere ſemproniū corā alio iudice. 2ª pt̄ ītelligi ꝙ iſtefuit excōicatus ad īſtantiā iſtius q nūc ē reus ⁊ in aliacā erat actor ⁊ tūc militat ꝯͣriū. ſꝫ rn̄de ꝙ forte ẜꝫ Hoſti. pͥma cā erat finita ſꝫ qꝛ nō parebat executioni fuitexcōicatus. un̄ reſcriptū fuit īpetratū finito pͥª iudiciolꝫ nōdū executioni mandato. Et noͣ ex h̓ ītellectu bonā limitationē ad illū §. reus quoqꝫ. 3º pōt ītelligi ꝙiſte. §. loquit̉ qn̄ cā pēdebat corā delegato ſecus ſi corā ordinario. Hec tn̄ ſol̓. ex toto nō ſatiſfacit ꝑ auc̄. ⁊conſequent̉ alle. ī gl. iō tene p̄cedētes ſolutōes. ¶ Ingl. fi. ibi ꝓrogari ad illū tertiū nō poſſet. Aduerte qꝛglo. multū reſtringit tex. uult .n. ꝙ iſte delegatus poſſit cognoſcere de cā ꝓ qua actor al̓s fuit excōicatus ſiexcōicator eſt negliges in ꝓcedēdo dūmodo illa cā tāgat iſtum reum q̄ nūc uocat̉ corā delegato. ſccus autēſi tagit tertiū qꝛ in tertium nullā hꝫ delegatus iuriſditione. ⁊ hāc opi. tenuerūt Uin. Phili. ⁊ Inn. ſꝫ Hoſti. Pe. ⁊ Abb. tenuerunt ꝯͣriū. Quid .n. ẜꝫ hos ſi excōicator indignatus qꝛ delegatꝰ abſoluit nō uult ſe ītromittē amplius in cā illa: duꝝ ē dicere ꝙ delegatusqui abſoluit nō poſſit cognoſce. Io. an. ꝯcordat ⁊ ſatis bn̄ iudicio meo ꝙ quatenus cā tangit articulū ſatiſfactionis pōt delegatus cognoſcere ⁊ nō ampliꝰ. pōeſic exēplū ī alia cauſa fuit actor excōicatus ꝓpter ꝯtumaciā poterit nūc iſte delegatus cognoſce̓ de illa cōtumacia qꝛ ꝓprie uenit acceſſorie ad abſolutioneꝫ factāꝑ delegatū ſꝫ de reſiduo cauſe cognoſce̓ nō pōt. qꝛ eſtꝓrſus ſeꝑata ab articulo excōicationis. Si autem tota cauſa ꝯtingeret ip̄m articulū ſatiſfactionis. uiputafuit excōicatꝰ qꝛ noluit ſoluere iuxͣ p̄ceptū ſeu ſnīaꝫ nl̓lam. tūc .n. poterit delegatus cognoſcere de tota cā.ſ. an ſnīa ſeu p̄ceptū fuerit nullū. ¶ Ultra glo. quero pone ꝙ coram ep̄o actor ꝓbat̉ excōicatus ab alioep̄o. nūquid iſte ep̄s cauſe poterat abſoluere euꝫ abilla excōicatione ſi excōicator reqͥſitus nō uult iſtū abſoluere: ur̄ ꝙ ſic. ſic̄ delegatus abſoluit ut h̓ ꝯͣriuꝫ cōiter tenēt doc. ⁊ bene qꝛ delegatus h̓ facit tanꝙͣ gerēsuices pape ſꝫ cp̄s fungit̉ ptāte ſua dūtaxat ⁊ ex ꝓpriaptāte non poteſt abſoluere ab excōmunicatione lataab alio iudice quia non eſt ſibi ſubditus. nam regula eſt ꝙ excōicationem latam ab homine nemo pōtremittere niſi ille qui excōicauit uel ſuperior ut in. c.paſtoralis. §. p̄terea de offi. or. habeat ergo recurſūiſte actor ad ſuperiorem ſui excōicatoris. ar. ī. c. nullꝰde iurepatro. ⁊ idem dic in conſimilibus terminisquod noͣ.Abbas.S 4