punit cū ut delegatū ſꝫ ut ꝑſeuerātē ī crīe ⁊ ceſſat maioritas. de qua ī gl. exquo noluit acceptare delegationē ⁊ uide ad maͣm quod dixi in. c. fi. de reſcrip.Supra uiſū ē de his q̄ opponūt̉ ī ꝑſoVe Fla. iudicis nūc ſubicit de his q opponūtur ī ꝑſonā actoris ⁊. h. d. uſqꝫ ad. §. ſi v̓o. Si reꝰcorā delegato obiecit excōicatōeꝫ actori quā nō ꝓbatīfra tp̄s debitū audit̉ actor. ſi v̓o ꝓbat delegatꝰ abſoluet actorē ſi excōicatus ē ꝑꝑ cām ſibi ꝯmiſſā ſi ꝓpteraliaꝫ ncc̄ ē de caſibus reſeruatis pape ad excōicatorēſuū illū remittet qui ſi nō uult eū abſoluere delegatꝰpape eū abſoluet. h. d. ¶ Prīo ponit principalē qōnēquā ſoluit ibi dubitatione. ẜo ponit qōnē īcidētē ibi ſiv̓o. ¶ Nō pͥº modū ⁊ praticā obijciēdi excōicationeꝫꝯͣ actorē ut repellat̉ a iudicio. ¶ Nō ẜo ꝙ actor excōicatus pōt repelli a iudicio nō ſolū cū agit corā ordinario ſꝫ ēt corā delegato. ¶ Nō 3º ꝙ īfra terminū cōpetētē uel ſtatim dꝫ ꝓbari excōicatio oppoſita actori ethodie ē tꝑ̄s ſtatutum ⁊ determinatū ī. c. pia d̓ excep.li. vi. nā dꝫ ꝓbari īfra. viij. dies de qͦ h̓ ī gl. ¶ Itē noͣpracticā ꝓcedēdi ꝑ delegatū cū agēs corā eo ꝓbat̉ excōicatus ⁊ dic latius ꝙͣ colligat̉ ex lr̄a. ꝙ aūt ꝓbat̉ excōicatꝰ an̄ īpetratōeꝫ r̄pti ⁊ dꝫ delegatꝰ ꝓnūciare ſe nōiudicē qꝛ nō uꝫ reſcriptū īpetratū ab excōicato niſi incā appellatōis uel abſolutōis. de quo dic ut hētur inc. i. de r̄p. li. vi. ⁊ hoc caſu nō ꝓcedit iſte tex. aut ꝓbat̉excōicatus poſt īpetratōeꝫ r̄pti ⁊ hꝫ locū iſte tex. qͦ caſu dꝫ delegatꝰ h̓ ordine ꝓcedē. nā ſi fuit excōicatus ꝓpter cām ſibi ꝯmiſſā tūc ip̄e abſoluet ſeruato tn̄ iurisordine. ⁊ ita ītelligo v̓. ceteꝝ ī v̓. a iudicibus delegataut fuit excōicatus ꝓpter aliā cām. ⁊ aut ē talis excōicatio cuius abſolutio reſeruat̉ pape ⁊ nō pōt delegatꝰabſolue ſꝫ dꝫ eū remittere ad papam. ut in v̓. dūmōaut nō ē reſeruata abſolutio pape ⁊ dꝫ cū remitte̓ adſuū excōicatorē ſiue ſit ordinariꝰ uel delegatus. ⁊ ſi ille abſoluere uult bn̄ quidē. ſi v̓o nō uult abſolue̓ euꝫaut allegat iuſtā cāꝫ. puta qꝛ ille fuit excōicatꝰ ꝓ manifeſta offenſa ſeu ꝯtumacia ⁊ hoc ꝓbat ⁊ nō tenet̉ euꝫabſoluere niſi ille prīo ſatiſfaciat. ut ī. c. ex ꝑte. el. i. dev̓. ſig. ⁊ in. c. uenerabilibꝰ. §. ſecus d̓ ſen. ex. li. vi. Siv̓o allegat aliam cām ꝓbabilē nō noͣriā non dꝫ eū abſolue̓ niſi p̄ſtita cautōe. ut. d. c. ex ꝑte. Si v̓o malicioſe nō uult eū abſolue̓ pōt ip̄e delegatus eū abſolue̓ ⁊conſtabit de malicia excōicatoris ſi īfra tp̄s ſibi ſtatutūa delegato nō abſoluit nec allegauit cām in ꝯtrariū.¶ Ex p̄dictis ⁊ ex tex. nō ꝙ delegatꝰ pape ēt rōe acceſſorij ad cām ſibi ꝯmiſſā nō pōt abſolue ab excōicatione cuius abſolutio reſeruat̉ pape. ⁊ pōt eē rō qꝛ incertis caſibus abſolutio reſeruat̉ pape in ſignū ſpālispriuilegij. iſta v̓o que reſeruātur h̓ mō nō trāſeūt ī alium niſi ex ſpāli priuilegio. ut ī. c. qd̓ trāſlatōꝫ d̓ of. le⁊ ſic nō caſū in quo uno ꝯmiſſo nō trāſeūt oīa ſine q̄bus principal̓r ꝯmiſſū expediri nō pōt ⁊ h̓ ē rōe predicta. Et ex his ⁊ ex tex. ꝑ locū a ſpāli argue ꝙ a quocūqꝫ citra papā ſit lata excōicatio pōt delegatꝰ pape incidēter abſoluere. Item noͣ ꝙ rōe acceſſorij delegatꝰimpedit ſe de cā ſibi nō ꝯmiſſa. ¶ Ultimo nō ibi nōuelit de ſignificato huius v̓bi. nā ẜm Inn. ⁊ Uin. differentia ē inter nolle ⁊ nō uelle. nā v̓bum nolo denotat p̄ciſam reſiſtentiaꝫ ⁊ ꝯtemptum. v̓buꝫ aūt nō uolo denotat ſimplicē reſiſtētiā quaſi uelit facere ſꝫ nonmō ille qui nō uult. qn̄qꝫ tamē iſta ſumūtur ꝓmiſcuede quo etiam per gl. in. l. i. ff. de tributo. ⁊. l. qui ſe patris. C. unde liberi. ¶ In gl. in uerbo donec in fi. dicmelius ꝙ ratio dub̓itandi potuit eſſe qꝛ iſte nolebataut non poterat ꝓbare excōicationem īcōtinēti ſꝫ forte petebat dilationem longiorē. unde erat p̄ſumptioꝙ opponebat malicioſe cauſa differendi proceſſū ſuper principali. ⁊ iō dubitatur utrum ad p̄cludēdū uiāmalicijs potuiſſet ꝓcedi ſuꝑ principali ⁊ ſuꝑ exceptione excōicatōis. ſꝫ ī deciſione ꝓuidet̉ ꝯͣ iſtam fraudeꝫut nō differat̉ ꝓceſſus ſr̄ pͥncipali ſꝫ exceptio excōicatōis dꝫ ꝓbari īcōtinēti īfra terminū ꝯpetētē ⁊ hodieē ꝓuiſū ut. jͣ. viij. dies ꝓbet̉. ut ſupͣ dixi ⁊ ſubijcit̉ ī gl.ſe. ¶ In gl. ī v̓bo ex ꝯfeſſiōe ī fi. no. ſingl̓r iſtā gl. adqua quotidie recurrit̉ ⁊ remittit̉. Et ī effectu gl. tāgittria ⁊ ꝯcludit̉ ꝙ ī exceptiōibꝰ dilatorijs dꝫ lis ꝯteſtari⁊ iurari d̓ calūnia atqꝫ libellꝰ offerri. dicit tn̄ ꝙ ſi iſtaomittūt̉ nō ꝓpter h̓ corruit ꝓceſſus. qꝛ iura annullātia ꝓceſſū ī defectū illaꝝ ſolēnitatū nō loquūt̉ ī ꝓceſſuſr̄ exceptōibꝰ dilatorijs. Hoſt. āt diſtīguit. dicit .n. ꝙ ſt̄exceptiōibꝰ q̄ ꝓponūt̉ an̄ lit. ꝯte. dꝫ ficri ꝯteſtatio lit.ſꝫ ſuꝑ exceptiōibꝰ q̄ ꝓponūt̉ poſt litē ꝯteſtatā nō eſtneceſſe litē ꝯteſtari qꝛ ſufficit pͥmaº ꝯteſtatio. fatet̉ tn̄ꝙ nō ẜuabit̉ ita ſtricte ordo iuris ſuꝑ exceptiōibꝰ dilatorijs ſic̄ ſuꝑ ꝓceſſu pͥncipali. Dicit ēt nullibi cauēꝙ ſuꝑ exceptōe dilatoria debeat iurari d̓ calūnia. cōiſopi. ur̄ īdiſtīcte ut ſuꝑ exceptiōibꝰ nō ſit neceſſe litē cōteſtari nec libellū offerre nec d̓ calūnia iurar̄. hāc opi.tenuerūt Io. d̓ lig. Bal. ⁊ cōit̓ moderniores ſequētesidē ſpe. ī ti. d̓ lit. ꝯteſt. ī. §. pe. ī pͥn. ⁊ in §. ſꝫ nūqͥd. ⁊h̓ opi. mihi plꝫ ⁊ ꝓbat̉ rōe lit. ꝯte. fit. ꝑ petitione ī iure ꝓpoſitā ⁊ rn̄ſionē ad eā ſecutā. ut ī. c. unico d̓ lit.ꝯte. ſꝫ ille qͥ excipit nihil petit. ut ī. c. ij. d̓ ord. cog. necualꝫ ar. gl. ꝙ ꝯfitēdo ul̓ negādo ſe excōicatū fit cōte.lit. qꝛ h̓ nō ē ueꝝ qm̄ ꝑ ꝯfeſſionē factaꝫ an̄ libelli oblationē nō īducit̉ lit. ꝯte. ut noͣ. gl. ī. c. duduꝫ el. ij. sͣ. deelec. ⁊ ī. l. i. C. d̓ ꝯfe. ¶ Itē iuramētū calūnie dꝫ p̄ſtariī exordio litꝭ. i. ī ip̄a lit. ꝯtꝭ. ⁊ potiꝰ p̄ſtat̉ pꝰ lit. ꝯt. ꝙͣ an̄ut pꝫ .jͣ. ex ordīe tituloruꝫ. nā pͥª tractat̉ d̓ lit. ꝯtꝭ. ⁊ poſtea d̓ iuramēto calūnie. Itē iuram̄tū ſcmel tm̄ p̄ſtat̉ī cā. ut noͣ. jͣ. de iura. calū. c. i. gͦ ſuꝑ exceptōibꝰ dilatorijs nō ē p̄ſtādū iuramētū calūnie. fateor tn̄ ꝙ pt̄ exigi iuramētū malicie. ꝑ. c. ij. de iur̄. calū. li. vj. Ideꝫ dico de libello. nā libellus nō p̄ſtat̉ niſi ſuꝑ ca pͥncipaliqnīmo dico ꝙ exceptōes nō tenet̉ qͥs dare ī ſcriptꝭ ſꝫſatis ē ꝙ ſcribant̉ ī actꝭ. ut noͣ. Hoſt. ī. c. qm̄ de ꝓba.lꝫ gl. al̓r ibi ⁊ h̓ dixerit. Fallit tn̄ ī exceptiōe recuſatōisꝓpoſita ꝯͣ iudicē. qꝛ illa dꝫ dari ī ſcriptis nō tn̄ ꝑ modū libelli. ut. l. aꝑtiſſimi. ⁊. l. cū ſpāli. C. de iudi. ⁊ uid̓qd̓ noͣ. ſpe. ī ti. de excep. §. uiſo. ī v̓. ſꝫ nunqͥd. ¶ Ingl. ī v̓. aliā iuſtā cāꝫ ibi ul̓ d̓ ꝓceſſu ordinarij no. gl. ⁊tene eā mēti ꝙ īpetrās Eptū ſr̄ cā iā īchoata cora ordiario dꝫ face mētionē de ꝓceſſu ordinarij al̓ Eptūē ſurrepticiū. Similē gl. hes ī. c. ut debitꝰ. jͣ. d̓ appel.⁊ ꝓbat̉ h̓ dcm̄ a ſil̓i. nā ſicut nō ualet r̄ptū ſuꝑ cā iā īchoata corā alio delegato niſi de ꝓceſſu corā illo hītofiat mētio. ut ī. c. int̓ mōaſteriū de re iudi. ita pari rōeannullat̉ r̄ptū ſi nō facit mētionē de ꝓceſſu inchoatocorā ordinario. nā ſi papa ſciuiſſet nō ita de facili dediſſet r̄ptū. ar. in. l. ubi ceptuꝫ. ff. de iudi. ⁊ in. c. ex tenore de r̄p. Et in fi. glo. gl. nō bn̄ dicit. qꝛ r̄ptū īpetratū ab excōicato regl̓ariter ē ip̄o iure nullum nec ꝯualeſcit ſecuta abſolutione. de quo dic ut hēs in. c. i. de℟p̄. li. vj. Et ad. c. pia alle. in glo. rn̄de ꝙ loquit̉ deꝓceſſu hīto coram ordinario. ⁊ ꝓ rōne diuerſitatꝭ uide glo. in. d. c. i. Et iſtum tex. intellige qn̄ r̄ptum fuitimpetratum ante excōicationem. uel ſi uis intelligereꝙ poſtea dic ꝙ fuit īpetratum in caſu ꝯceſſo uel ẜuatis ẜuandis de quo in. d. c. i. ¶ In glo. in v̓. ad excōicationem in fi. glo. cōiter ſequunt̉ doc. h̓ quidā tn̄ tenuerūt ꝯͣriū ꝑ. c. uenerabilibus ī. §. ubi aūt de ſen.ex. li. vj. ubi dr̄ ꝙ abſolutio tꝫ lꝫ iniuſte ſit ſcā. Itemmouentur qꝛ iſte remiſſiones fiunt de urbanitate. untꝫ abſolutio eis nō factis ut ī. c. cum ab eccl̓iarū. ⁊. c.ad reprimēdam de offi. ordi. ſed prima opi. plus mihi placet. nam iura allegata ꝓ ꝯͣria opi. loquuntur īeo qui habet iuriſditionem ſuper abſolutione ſed delegatus iſte nō habet aliquam ptāteꝫ ſuper cā ſibi n̄cōmiſſa niſi qn̄ al̓r cā ſibi cōmiſſa expediri nō pōt. uth̓. ⁊ sͣ. e. c. i. Sed exquo excōicatus erat paratus abſolucre iſtum actorem ergo non poterat iſte delegatꝰabſoluere