gate. hāc opi. tꝫ h̓ lꝫ n̄ allegꝫ Pau. d. meꝰ. d. Car. di.cēs ꝙ dr̄ia ē maxīa īter auguſtā ⁊ uicariū. qꝛ auguſtaꝑticipat d̓ dignitate mariti paſſiue qꝛ nihil agit ſꝫ honorat̉ ex ꝑſona mariti. ſꝫ uicariꝰ ꝑticipat ex iuriſditōeep̄i actiue. nā hꝫ iuriſditionē qua exercet. ⁊ cōit̓ tenct̉ꝙ habeat ordīariā. ⁊ ꝓ hoc allego gl. ī. c. ꝑlectꝭ. xxv.di. ⁊ ī. c. lꝫ d̓ offi. uica. li. vi. tꝫ hͨ Inn. ī. c. ſuā. e. ti. gͦnō ē oīmodo dignitas aliena ⁊ iura tractāt de of. uica. un̄ puto ꝙ idē dicēdū de uicario qd̓ dixi. sͣ. d̓ hn̄tibus alias dignitates lꝫ ꝓprie ⁊ ſtricte uicariꝰ ep̄i potiꝰdicat̉ hr̄e quādā p̄rogatiuā ꝙͣ dignitatē cū illa n̄ ſit oīno ꝓpria. un̄ ī dubio credo ꝙ papa ꝯſiderauit tribunal ipſiꝰ uicarij. de rigore tn̄ ⁊ ſubtilitate pt̄ ſubſtētarip̄cedēs opi. qꝛ mortuo uicario n̄ remanꝫ offm̄ uacāsſeu dignitas qꝛ n̄ ē dignitas ꝑ ſe ſtās ſꝫ coip̄o ꝙ ep̄sꝯſtituit uicariū dat̉ ſibi iuriſditio d̓ nouo. ergo de nouo delegatio tāꝙͣ acceſſoria ad illā dignitatē q̄ iā ē extīcta ur̄ ad ſuꝑiorē trāſlata. Dubitat̉ qͥd ī cōmiſſionefacta legato. nā legatꝰ hꝫ ordīariā. ut ī. c. ij. de offi. le.li. vi. uide ī ſpe. d̓ offi. le. ī. §. ſuꝑeſt. v̓. pone ꝙ ubi tꝫꝙ ip̄e legatꝰ poſſit cognoſce lꝫ d̓ſinat eē legatꝰ. q̄ opi.ꝓfecto n̄ ē v̓a niſi fuiſſet exp̄ſſū nomē ꝓpriū ſꝫ ſi fuiſſet expreſſū ſolū nomē dignitatꝭ ē dubiū nūquid tranſit ad ſucceſſorē. uide qd̓ nō. doc. ī. c. nouit. d̓ offi. le.⁊ tꝫ do. An. hic ꝙ n̄ trāſit ī ſucceſſorē qd̓ mihi plꝫ. qꝛlegatꝰ nō hꝫ ꝓprie ſucceſſorē qꝛ extinguit̉ dignitas eomortuo cū nūqͣ ſit dare uacationē huiꝰ dignitatꝭ ſꝫ ſꝑde nouo creat̉. ¶ Ex his pt̄ īferri ad d̓ciſionē ſimiliūqōnū. Dubitat̉ et circa maͣm qͥd ſi eſſet expreſſuꝫ duplex nomē appellatiuū quoꝝ unū ꝯcernit ꝑſonā alid̓dignitatē. ut ſi dicat̉ Petro p̄poſito ⁊ capellano nr̄o:naͣ capellania pape dat̉ ꝑſone nūquid iſto moriuo qͦerat capellanꝰ ⁊ p̄poſitꝰ ſuccedat ī delegatiōe ſubſtitutus ī p̄poſitura tm̄. Abb. h̓ dicit ꝙ nō. Do. an. dic̄ h̓ueꝝ niſi ille ſuccederet ī p̄poſitura ⁊ capellania. Egocredo ꝙ ſatis ſit ꝙ ī p̄poſitura ille ſuccedat qꝛ ubi exprimūt̉ duo noīa appellatiua quoꝝ unū n̄ ē capax delegatiōis pape alteꝝ v̓o ſic nō poſſumꝰ dicere ꝙ delegatio ſit facta habito reſpectu ad illā qualitatē que n̄erat ſuſceptibilis uniꝰ delegatiōis ſꝫ ꝑinde dꝫ haberiac ſi n̄ eſſet expreſſa. ⁊ ꝓbat̉ ī. l. i. §. ſi cōis. d̓ ſti. ẜuo.ubi tex. nō. dicit ꝙ ſi ſeruꝰ cōis ſtipulat̉ duobus dn̄isquoꝝ unꝰ eſt capax rei ſtipulate totū acquirit̉ dn̄o capaci. ⁊ ita ī ſimili qōn aꝑte ur̄ tenē̓ Io. an. ī regularōni. de re. iur. li. vi. ī mercu. ī ſolutōe prīe qōnis. qd̓bene nō. qꝛ facit ad multa. Capellania v̓o n̄ ē capaxdelegatiōis. qꝛ oꝫ ꝙ ſit aut canonicus aut hn̄s dignitatē uel ꝑſonatū. ut ī. d. c. ſtatutū. Et ex h̓ infert̉ adaliā qōnē noͣbilē. qͥd ſi duo appellatiua eſſēt expreſſaquoꝝ quodlibꝫ ē capax delegatiōis. utputa ſcribit̉ alicui p̄poſito ⁊ et archidiacono. hēbat .n. ex diſpēſatōeuel ex unione iſtas duas dignitates nūqͥd ſi iſto mortuo ille due dignitates ꝯferatur diuerſis ꝑſonis utrūambo uel nemo ſuccedat ī tali delegatione. Et d̓ hacqōn uide plene in regula rōni preal. ꝑ Io. an. ubireprobādo ſolutionē cuiuſdā qui hāc. q. diſputauit cōcludit ꝙ uterqꝫ ſuccedit ī delegatione q̄ ſolutio mihiplꝫ. qꝛ ar. huiꝰ tex. cōmiſſio fuit facta utriqꝫ dignitatiſꝫ iſte ꝑſone repn̄tāt illas dignitates ⁊c̄. ¶ Itē addealiā qōnē nobilē. quid ſi cā fuit cōmiſſa ep̄o ſenenſi ⁊poſtmodū pēdēte qōe ep̄s ſenen̄. eſt electꝰ ī archiep̄ꝫſen̄. ſicut cōtingit his diebꝰ Florentie nunquid poſſitarchiep̄s cognoſcere exquo delegatio fuit facta cp̄o.uide plene per Io. an. in addi. ſpe. in fi. e. §. reſtat.v̓. quid ſi cā ubi ꝯcludit ꝙ ſic qꝛ adiectio ⁊ augmentatio dignitatis nō mutat ſubſtantiā ꝑſone nec honorēpriſtinum ut in. l. pe. ff. de ſena. Item qꝛ promotus īarchiep̄um non deſinit eſſe ep̄us. nam ⁊ papa appellat ſe ep̄um. ut no. in proemio. vi. Et inducitur h̓ad qōnem quottidianā que accidit ſepe inter luſoresad ſcachos utrum ꝓmittens dare ſcachū matū cū pedona ſi dat cū pedōa facta regīa uideat̉ ſatiſfeciſſe: uſꝙ ſic. qꝛ adiectio dignitatis nō mutat ſtatū pͥmū. utsͣ. dixi. In ꝯriū tn̄ facit qꝛ artificiū ꝯfūdit offm̄. un̄ ſi lego ẜuū exp̄ſſo noīe officij ſi ille ē effectus artificial̓ extinguit̉ legatū. qꝛ de officio trāſiuit ī artificiū qd̓ ē prepotētiꝰ de quo ē tex. nō. ī. l. legatꝭ ẜuis. §. ſi ex officioff. de le. iij. Bar. qͥ tn̄ firmat pedes tetigit ēt dubitādoī. l. ij. C. de ſuſpec. tu. Sꝫ tu uide plenius ꝑ Io. an. īadditi. Spe. ī loco ꝓxime all̓. ⁊ ibi dicit fuiſſe Bononie diſputādo ꝯcluſū. ꝙ aut qͥs ꝓmiſit dare cū certapedona ⁊ tūc nō ē curāduꝫ ꝙ ſit effecta regina. qꝛ cōſtat de corꝑe ⁊ dignitas aucta nō mutat ſtatū pͥoreꝫ.ad h̓. d. l. pe. de ſena. ad h̓. l. falſa demōſtratio. ff. deꝯdi. ⁊ demō. ⁊ fac̄. l. īuēditionibus. ff. de ꝯͣhē. ēp. autꝓmiſit ſimplicit̓ dare cū pedona ⁊ nō pōt dare cū eaq̄ eſt effecta regina ꝓ h̓ bo. tex. ī. d. §. ſi ex offo. ⁊ h̓noͣ. ¶ Itē circa p̄dicta dubitat̉ nūqͥd iſtetex. hēat locūcū alicui ꝯmittit̉ aliqd̓ miniſteriū ſine iuriſditione utꝝtrāſeat ī ſucceſſorē ſicut trāſit h̓ iuriſditio. Hoc. h̓ nōtā gūt aꝑte. ſꝫ Bar. ī. d. l. ⁊ qꝛ. ꝓpe finē dixit ꝙ nō lꝫſit exp̄ſſū nomē dignitatꝭ allegat ſo. Inn. ī. c. fi. jͣ. co.Et ad iſtū tex. rn̄det ꝙ p̄cedit cuꝫ delegat̉ iuriſditio.¶ Sꝫ aduerte qꝛ Bar. errauit qꝛ nō ē ueꝝ ꝙ Inno.ita loqͥtur ſꝫ loqͥtur cū diſtīctiōe dic̄ enī ꝙ aūt ꝯmittit̉tale miniſteriū qd̓ d̓ facili ul̓ cōiter exercet̉ ꝑ ꝯſtitutosī illa dignitate ⁊ tūc trāſit ſucceſſorē. Exēplū ſi mādaret̉ ep̄o ut citaret pͥores huius ciuitatꝭ ad curiā nā tūcnō aꝑꝑet rō qͣre iſtud mādatū n̄ dꝫ trāſire ī ſucceſſoreꝫ. Aut ē tale negociū qd̓ de facili nō expedit̉ ꝑ oēslꝫ hēant illā dignitatē ſꝫ reqͥrit excellētiā ꝑſōe ul̓ ī ſcīaul̓ ī ꝯſcīa. ut mādat̉ alicui ep̄o ml̓tuꝫ docto ut debeatcertis gentibus p̄dicare iſto eniꝫ mortuo nō tranſit h̓offm̄ ī ſucceſſore. qꝛ ur̄ papā hūiſſe reſpectū ad excellētiā ꝑſone qd̓ dictū bn̄ noͣ. Et ego nō uideo bonā rōnē diuerſitatis int̓ nudū miniſteriū ⁊ actū iuriſditiōisnā ⁊ idē poſſet ꝯtīgere ī actu iuriſditionis. Pone .n.ꝙ cā ml̓tū ardua ⁊ maxīaꝝ ꝑſonaꝝ ſit cōmiſſa alicuip̄lato hn̄ti ſcīam eminēteꝫ. nā certe p̄dicta ꝯſideratioInn. uēdicat ſibi locū ēt ī iſto caſu. ⁊ forte ob h̓ Ho.tꝫ ibi īdiſtincte ꝙ trāſit ī ſucceſſorē exqꝰ fuit exp̄ſſū nomē dignitatꝭ qꝛ qͥlibet ꝯſtitutꝰ in dignitate eſt p̄cipuꝰ.Ex ꝯiecturis tn̄ poſſet ſaluari iſta opi. Hoſti. ⁊ uideh̓ ꝑ Io. an. qͥ recitat opi. quorūdaꝫ antiquorū qͥ ī ſil̓iqōe ꝯceſſerūt totū oppoſitū. ¶ In ea. gl. ī. fi. Hoſti.dic̄ ꝙ h̓ qō n̄ pōt accide ī eccl̓ia pariſien̄ ul̓ carnocen̄.qꝛ lꝫ ſint ibi pl̓es archidi. unus ſolus nō tꝫ nomē archi. eccl̓ie maiorꝭ. Sꝫ p̄ſuppoſito ꝙ det̉ equocatō tūcdicit recurrendū ad papā ut ipſe declarci de qͦ ſenẜitar. ī. c. ij. sͣ. e. ⁊ h̓ opi. ur̄ cōiter place̓ oībus doc. ⁊ mihi ſatis placet. qꝛ nō debemus ſtare pn̄tatōi qꝛ a pͥncipio poſſet qͦs ſub fraude īpetrare ſub nomīe equoco.ut ſi īpetrauit Pe. canonicus ſenen̄. ⁊ duo ſunt ibi canonici h̓ nomīe nūcupati ⁊ ſic eēt ꝯͣ. c. fi. sͣ. d̓ reſcrip.Itē nō debemus ſtare ſorti. qꝛ ſors poſſet cadere ſuper euꝫ de quo ī v̓itate papa nō ſēſit. iuriſditio aūt n̄dat̉ a ſorte ſꝫ a papa.Si qōnem d̓ iure pn̄tāPPer eO. gi papa delegat cuꝫ claappellatione remota ⁊ ſub eadē forma utdelegatus ad pn̄tationē eius ad quē uiderit ꝑtinere ordinet eccl̓iam ꝑ h̓ nō hꝫ īſtituere ſed ꝓnūciar̄ ⁊ is ad quē ꝑtinet īſtituet ⁊ ſi iuri ſuo detrahitur licite appellat ⁊ eſt caſus difficilis ⁊ noͣbilis ⁊ ml̓tū allegat̉. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi h̓ tuā. ¶ Nō pͥmo ibiius de quo agit̉ ꝙ pn̄tatio q̄ ſit ꝑ patronū ē ius alibitn̄ dr̄ ꝙ ē gr̄a. ut ī. c. iij. jͣ. de iurepa. Quidā dixerūt ꝙīſpecta pͥma īſtitutōe iuriſpatronatꝰ fuit gr̄a ſꝫ hodieē ius. ſꝫ credo melius poſſe dici ꝙ ſemper fuit meruꝫius anexum ſpūalibus. ut nō. in. c. quanto. jͣ. de iudi.⁊ ibi dixi. ſed h̓ ius competit patronis de gr̄a ⁊ ſic loquit̉. d. c. iij. uide de h̓ quod noͣ. Inno. in. c. cuꝫ inter