ta d̓ p̄ſū. ⁊ ī. c. ſcd̓o reqͥris in fi. d̓ appel. ⁊ h̓ ſatꝭ uoluitIo. an̄. ī. d. regl̓a pͥuilegium. ⁊ Inn. jͣ. e. c. fi. exēplū īmaͣ ſubiecta fuit excōicatꝰ ep̄s ſenēſis exp̄ſſo noīe dignitatis tm̄ certe excōicatio nō trāſit ī ſucceſſorē qꝛ excōicatio nō fert̉ niſi tm̄ ꝓpter. ꝯtumaciā ſeu delictū qn̄qꝫ iuxͣ noͣ. ī. c. ep̄i. xj. q. iij. ergo n̄ dꝫ extēdi ad ſucceſſorē qͥ n̄ reꝑitur ꝯtumax aut delīquēs. vn̄ ex maͣ ſubiecta cōprehēdimꝰ ꝙ ⁊ diſponens hūit reſpectū ad ꝑſonā ⁊ nō ad dignitatē. ꝓ h̓ uide tex. cū glo. qͥ ē noͣbilis ī. c. aduerſus de īmu. eccl. ⁊ iō ſi excōicat̉ uicariuscp̄i n̄ trāſit ī ſucceſſorē. ut noͣ. ī. c. j. de offi. uica. li. vj.ad idē uide bo. gl. nō. in. c. ij. ī v̓bo mortuo. ⁊ ī v̓boexp̄ſſerit de teſta. lib. vj. q̄ dicit ꝙ ſi amicꝰ ⁊ familiarisalicuiꝰ abbatis fecit eū executore teſtamēti ſui exp̄ſſonoīe dignitatis tm̄ illud offm̄ nō trāſit in ſucceſſoreꝫqꝛ illa officia ſolēt cōiter īiungi amicis. ⁊ iō exꝗꝰ cōſtatd̓ amicitia ⁊ familiaritate debemus p̄ſumere ꝙ diſpoſitio fuerit ꝑſonalis. ⁊ hāc ꝯcluſionem nō qꝛ facit admulta ad quā allego tex. aꝑtū in. c. requiſiſti d̓ teſta. īc. pōtifices. xij. q. iij. ubi df ꝙ ſi r̄liciū ſit ep̄o ul̓ alt̓i p̄lato a ꝯiuncto uidet̉ factum cōtemplatione ꝑſone ⁊non contemplatione eccleſie lꝫ ſit expreſſum nomendignitatis. ſecus ſi fieret ab exͣneo. Ad idem. c. dilectiiūcta glo. de foro ꝯpe. ubi ꝓbat̉ ꝙ ſi in cā eccl̓iaſticadat̉ r̄ptū exp̄ſſo noīe ꝓprio ꝯͣ p̄latū ꝙ ītelligit̉ r̄ptuꝫdatū ꝯͣ dignitatē rōe maͣe ſubiecte. Si aūt ex v̓bis ul̓ex maͣ nō pōt ſumi ꝯiectura de qͣlitate diſpoſitionis.qꝛ maͣ ⁊ v̓ba ſunt ꝓportionabilia perſone ⁊ dignitati exemplum in delegatione cāc uel in pͥuilegio. namiſta ſolent ꝯcedi perſone qn̄qꝫ dignitati. ut per totumiſtum titulum ⁊ tūc diſtingue. aut eſt exp̄ſſum nomenꝓprium tm̄ ⁊ diſpoſitio eſt ꝑſonal̓. aut appellatiuumtm̄ ⁊ diſpoſitio ē realis. ut ꝓbat̉ h̓ in tex. ibi ſub exp̄ſſis noībus locoꝝ ⁊ nō ꝑſonaꝝ. ⁊ expone locorum .i.dignitatū q̄ locis p̄ſūt. ad idē. c. ſi gr̄oſe de reſcrip. li.vj. ubi ēt tex. noͣbilit̓ idē ꝓbat reſpectu mādatoꝝ ut ſimādator diſponit ſub noīe ꝓpͥo nl̓ cqͥpollēti tūc dipoſitio nō trāſit ī ſucceſſore. ſecus .n. ſi ſub noīe dignitatis. ut ſi papa dicēt ſedes apl̓ica ꝯmittit tibi hāc cām⁊c̄. ⁊ ꝑ h̓ ſoluit̉ ꝯͣriū qd̓ formari pt̄ d̓. c. lꝫ. jͣ. e. lꝫ Ho.alit̓ ſoluat ⁊ minꝰ bn̄ idē qd̓. sͣ. tꝫ Bar. ī. l. ⁊ qꝛ p̄all̓.aut ē exp̄ſſū nom̄ ꝓpͥū ⁊ appellatiuū ſil̓. ut qꝛ dic̄ Karolo ēt ep̄o ſenen̄. ⁊ tūc ē dubiū uiꝝ actus habeat attribui ꝑſone an dignitati. ⁊ qͦdā dicūt ꝙ dignitati. qꝛipſius qͣlitas ē potentior ⁊ firmior. alij dixerunt ꝙ ſip̄cedit nomē ꝓpriū diſpoſitō ē ꝑſonal̓. ſecus ſi nomēdignitatꝭ. ⁊ hāc opi. tꝫ gl. ī. l. cū ita. §. i. ff. de cōd. ⁊ demon. ⁊ Pe. ⁊ Bar. in. d. l. ⁊ qꝛ ſꝫ Guil. diſtinguit utꝝdiſponēs hēat familiaritatem ꝑſone ſeu noticiā ⁊ ꝓcedat p̄miſſa diſtīctio. aut nō hꝫ noticiā ꝑſone ⁊ tc̄ ur̄ꝯſideraſſe dignitatē. ⁊ ſic pōt ſaluari p̄cedēs opi. hecopi. que ſatis plꝫ ur̄ ꝓbari ex duabꝰ legibꝰ ſil̓ iūctis. ff.de ſtipu. ẜuo. l. ſi cōis ẜuus al̓ īcipit ſi ẜuꝰ cōis ubi tex.ſingularis ī hac maͣ facit dr̄iā cū cōis ẜuꝰ ſtipulat̉ dn̄isſuis utꝝ p̄cedat nomē appellatiuū an nomē ꝓpriumdn̄oꝝ. alia. l. ē. ff. de re. du. qui hēbat ubi tex. ul̓i ꝙ ſicxprimēs nomē ꝓpriū ⁊ nomē appellatiuū alicuiꝰ errauit ī noīe ꝓprio aut appellatiuo. īdubio ſi n̄ hꝫ nōticiā ꝑſone ur̄ ꝯſideraſſe nomē appellatiuū ⁊ ꝙ ꝑīdeē ac ſi nomē ꝓpriū n̄ fuiſſet adiectū. hec opi. plꝫ do.An. h̓ ſꝫ ego allego Bar. qui hāc opi. exp̄ſſe tꝫ ī. d. l.ſi cōis ſeruus. ⁊ dat ibi aliam notabilem limitationeꝫdicens ꝙ ſi ſecundum alterum diſpoſitio eſſet īutilisdebemꝰ idubio dicere illud nomē fuiſſe ꝯtemplatū ẜꝫꝙ diſpō i3. ꝓ hͦ. c. abbate de v̓. ſig. ⁊. l. quotiens. ff.de vbo. ob. et ꝑ h̓ dico ꝙ ſi ꝯmiſſio fuit facta exp̄ſſonomine dignitatis et erratū fuit in noīe ꝓprio nō eſtcurādū de illo errore exquo diſponēs n̄ hēbat noticiāilliꝰ ꝑſonc. ſecus ſi hūiſſet noticiā ꝑ. d. l. qͥ hēbat ad pͦdicta diſtīctiōeꝫ fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. mandata p̄al. Exp̄dictis uidetur mihi difficile ſuſtineri poſſe glo. in. c.ſtatutum. §. j. de reſcriptis in. vj. in uerbo canonicis.quā ibi ſeꝗͥtur Arch. ⁊ Io. an. ī nouella lꝫ qͥdā ꝯͣ. dicitn. illa glo. ꝙ ſi delegatus poſt datā lr̄aꝝ d̓ſinit eē canonicus ꝙ poterit cognoſcere de cā. ⁊ ꝙ ſatis ē ꝙ tꝑe cōmiſſionis erat capax. nā ꝑ p̄dictā diſtinctione uideret̉al̓r dicendū ꝙ ſi nomē appellatiuū p̄cederet ul̓ p̄cederet ꝓpriū ⁊ papa nō haberet noticiā ꝑſone ꝙ tūc cuꝫdiſpoſitō ſit realis nō dꝫ iſte poſſe cognoſcē ſi deſinitcē canōicꝰ. ꝓ h̓ fac̄ qd̓ noͣ. h̓ Inn. ⁊ ſequūt̉ cōit̓ doc.dicētes ꝙ ubi ꝯmiſſio ē facta loco ⁊ nō ꝑſone ſi ꝑſōatc̄ exn̄s ī dignitate trāſit ad aliā dignitatē nͥ cognoſcetipſe ſꝫ ſucceſſor. Et ẜꝫ hͦ īcideret alia noͣbilis īueſtigatio nunqͥd ſuccedēs ī canonicatu d̓beat cognoſcere decauſa mortuo canonico cui facta fuit delegatio: et iſtedue dubitatōes nō declarātur ꝑ doc. nec h̓ nec ibi. Siaūt uelles ſaluare illā gl. pōt dici ꝙ poſtꝙͣ ꝯmiſſio ſitcanonico ur̄ ſꝑ ꝑſonal̓ qꝛ canonicꝰ determīat̉ ꝑ exp̄ſſionē noīs ꝓprij. nā nihil ualeret cōmiſſio ſi diceret̉ cōmitto canōico ſenen̄. qꝛ eēt īcerta. ⁊ iō opus ē ut exp̄mat̉ nomē ꝑſone dicēdo cōmitto Pctro canōico ⁊c̄.⁊ ſic ur̄ ꝙ nomē ꝓpriū ſit hoc caſu p̄potētius maxīeqꝛ canonicus nō hꝫ ſucceſſorē ī ouere ⁊ honore ſꝫ capitulū ſibi ſuccedit. ut noͣ. gl. ⁊ Inn. ī. c. ꝙ ſicut d̓ cle.⁊ ē tex. ī. c. relatū. de teſta. ſecūs aūt ē ī alijs hn̄tibꝰ dignitate ſeu ꝑſonatū. nam iſti hn̄t ſucceſſorē ī oncre ⁊honore. ī. c. paſtoralis. §. j. jͣ. de off. or. ⁊ fingit̉ ſuceſſor eadē ꝑſona cū p̄deceſſore. ut noͣ. Inno. ī. c. ꝙ ſic̄p̄al. ⁊ hoc tenēdo fruſtra querit̉ utꝝ trāſeat ī ſucceſſorē qꝛ ē ꝑſonalis ⁊ extinguit̉ cū ꝑſona ⁊ cā ſcqͥtur. ut īregl̓a p̄uilegiū. de re. iur̄. ī. vj. ſꝫ tenēdo ꝙ ꝯmiſſio ſitreal̓is eſt dubiū utꝝ mortuo canonico ſuccedat ī delegatōe ſucceſſor d̓legati. Do. an. nō firmat hic pedesſꝫ dic̄ ꝙ ſi eccl̓ia nō hꝫ numeꝝ certū tūc īdubio ēt nōſuccedit ſucceſſor qꝛ ꝑ mortē extinguit̉ canonicus. ut īc. dilecto de p̄ben. ſꝫ ſi eccl̓ia hꝫ numerū certū tūc dicitꝙ deciſio pendet ab alio utꝝ canonicus habeat ſucceſſorē. ⁊ ſic ſimpliciter trāſit. Sꝫ ego ſupͣ dixi poſt Inn.ꝙ ꝓprie nō hꝫ ſucceſſorē lꝫ alteri ꝯferat̉ canonicatustn̄ ſi cōmiſſio eēt facta canonicatui exqª canonicatusille ꝯfertur alteri nō apparet rō qͣre ille nō debeat cognoſcere. Et ex his reddit̉ utraqꝫ opi. dubia ⁊ ſuſtentabilis. ⁊ eēt tutū tenere opi. ut cōmiſſio ſit facta ꝑſōe⁊ ceſſabūt oēs ambiguitates ⁊ ſaluabis illā glo. cuiusdictū origīal̓r ē ſpe. in ti. de le. §. fi. v̓. qͥd ſi cā. Itē circa p̄dicta multū dubitat̉ ſi cōmiſſio fuit facta uicarioep̄i. utꝝ ſi pēdēte cā d̓ſinat eē uicariᵈ poſſit ip̄e cognoſcere uel cognitio trāſeat ī ſucceſſorē. Glo. ij. ī cle. ⁊ ſipͥncipalis. de reſcrip. nimis ſuccīcte loqͥtur dicens ꝙſi fuit expreſſū nomē ꝓpriū pōt ipſe cognoſcere al̓s ſecus. ⁊ nihil dicit utꝝ ſucceſſor poſſit cognoſcere. nec etaperit ſi ſit expreſſū nomē ꝓpriū ⁊ nomē appellatiuūſimul. tn̄ ur̄ loq̄ qn̄ utrūqꝫ fuit expreſſuꝫ ſꝫ ſi ēt papanon habebat noticiā perſone ur̄ illa gl. deſtrui ꝑ theoricaꝫ predictā. Quidā tn̄ Simō tenuit ꝙ ſucceſſor nōpōt cognoſcere. Itē Ie. ⁊ Bar. in. d. l. ⁊ qꝛ. ⁊ ī. l. qd̓pͥncipi. ff. de le. ij. ſed mouēt̉ noua ꝯſideratione. dicūt .n. ꝙ uicarius nō hꝫ dignitatē noīc ꝓprio qꝛ iuriſditio ſua ē xp̄i ⁊ facit idē ꝯſiſtoriū cū ep̄o. ut ī. c. ij. deconſue. li. vj. hinc ē ꝙ ep̄o excōicato ul̓ mortuo ceſſatpoteſtas uicarij. Itē ep̄s pōt reuocare uicariū ad libitum ad hoc bo. glo. ī cle. fi. de ꝓcu. ⁊ ī cle. ij. de reſcriptis. no. Io. an. ī. c. pe. de offi. uica. uide tex. in. c. j.e. ti. li. vj. hoc ꝓbat ꝑ ſimile. nā ſi aliquid relinquiturpͥncipi legatū trāſit in ſucceſſorē. ſed ſi relinquitur auguſte ſeu imperatrici nō trāſit ī imperatricem futuraꝫut ꝓbatur in. l. ſi auguſte. de le. ij. ⁊. d. l. ꝙ pͥncipi. hio qꝛ pͥnceps hꝫ dignitatē nomīe ꝓprio: auguſta coruſcat ex radijs īperatoris ⁊ nil hꝫ ex noīe ꝓprio. Do.an̄. nō firmat hic pedes ſed reperio Pau. de leaza. ind. cle. ⁊ ſi pͥncipalis. expreſſe tenēteꝫ ꝯͣrium. vꝫ ꝙ ſucceſſor in uicariatū ſuccedit in cognitione cauſe dele