⁊. c. ꝙ ſicut de elec. 2ª noͣ. ꝙ v̓ba ꝓlata īter aliquosquoꝝ cā cōmittit̉ ꝑ pͥncipē debēt ſtricte intelligi ita uteuitet̉ p̄iudiciū tertij. un̄ nō debēt v̓ba capere illū ītellectū quē p̄n̄t caꝑe ex lato v̓boꝝ ſignificato. ⁊ h̓ ideoeſt qꝛ pͥnceps nō p̄ſumit̉ uelle p̄iudicare iuri tertij deqͦ n̄ fac̄ mētionē. ⁊ ad h̓ allegat̉ quotidie iſte tex. ⁊ ſatꝭꝯcordat. l. ij. §. ſiqͥs a pͥncipe. ff. neqͥd ī lo. pub. ⁊ fac̄iſte tex. ad noͣ. ꝑ Inn. ī. c. cū dilecti d̓ dona. ubi dic̄ ꝙqͣtenꝰ p̄uilegiū pͥncipis p̄iudicat iuri t̉tij dꝫ ſtricte īterp̄tari ut minꝰ piudicet tertio ꝙͣ fieri poſſet. facit. c. paſtoralis. jͣ. de pull. 3ª nō. ꝙ iudex d̓putatꝰ īter pr̄onos diſceptātes ſuꝑ iurepronatꝰ nō recipit ptāteꝫ cōferēdi illud bn̄ficiū ad pn̄tationē illiꝰ qui d̓clarabit̉ patronꝰ eccleſie ſi ī delegatiōe fuit dictū ut ad pn̄tationēillius ordinet eccleſiā. ¶ Quarto noͣ. ꝙ d̓elegatꝰ recipit ptātē cognoſcēdi nedū īter ꝑtes ſꝫ et inter tertioscōparētes ꝓ eoꝝ ītereſſe. ⁊ pōt talis tertiꝰ ſic cōparēsappellare a dclegato ſi iuri ſuo detrahit̉ ꝑ illū. ¶ Itēnoͣ. ꝙ cl̓a appellatōe remota oꝑat̉ uires ſuas reſpc̄uꝑtiū nō aūt reſpectu tertij ꝯꝑentꝭ ꝓ ſuo ītereſſe. ⁊ adhoc quotidie allegat̉ iſte tex. Et facit ꝙ ſi ſtatutuꝫ remouet appellatiōeꝫ reſpectu inſtr̄i cōfeſſionati ꝙ nōcēſeat̉ appellatio remota reſpectu tertij ꝯparētꝭ ꝓ ſuointereſſe. Et rō huiꝰ eſſe pōt qꝛ pͥnceps in dubio nonintēdit p̄iudicare iuri alicuiꝰ exqª de eo nō facit mētionem. Et noͣ. h̓ aꝑte ꝙ inter ꝑtes remotio appellationis oꝑat̉ plures effectꝰ. nā uides h̓ ꝙ papa diſtīguitīter ꝑtes ⁊ tertiū. ⁊ dicit h̓ Abb. ꝙ r̄motio appellationis facit ꝙ ſnīa poſſit mādari executioni nō obſtāteappellatione ꝑtis. ad idē. c. paſtoralis. §. p̄tcrea. jͣ. e.⁊ plene noͣ. de maͣ. jͣ. de ap. c. paſtoralis. ¶ In gl. ij.op. ꝯͣ tex. ur̄ .n. ꝙ iſte delegatꝰ uirtute ꝯmiſſionis ſibiſc̄e poterat cōferre ſeu īſtitue ad pn̄tationē illiꝰ quē declarauit eē pr̄onū. h̓ .n. īportāt vba cōmiſſionis fuitn. ſibi iniūctū ꝙ ſi ꝯſtiterit ius pn̄tādi ad alterutramꝑtiū ꝑtincre ꝙ tūc ad pn̄tationē illiꝰ dꝫ ordīare eccl̓iāde ꝑſona ēt idonea. certū enī eſt ꝙ illa v̓ba ordinareeccl̓iaꝫ ſūt ml̓tū lata ⁊ n̄ pn̄t vificari niſi ī īſtitutōe ſcūcollatōe ꝑꝑ illa v̓ba p̄cedētia de ꝑſona idonea ⁊c̄. al̓enī illa v̓ba nihil oꝑant̉ ſi ordinatio ē fiēda ꝑͤ aliū ꝯͣc. ſi papa de pui. li. vi. ⁊. l. ſiqn̄. C. de ioffi. teſta. So.dicit glo. ī v̓bo ordinet. ꝙ illa v̓ba debēt exponi ordinet eccl̓iā .i. ꝓnūciet eā ordinādā. ſed certe iſta expoſitio īpropriat lr̄aꝫ ⁊ fruſtra hoc fuit. sͣ. additū. nā eoipſo ꝙ ꝓnūciat iuſpr̄onatus ad alterū ꝑtinere ſatis ꝓnūciat eccl̓iā ordinādā ad pn̄tationē illiꝰ. ⁊ iō dic meliꝰ ut illa v̓ba aliꝗd operent̉ ⁊ minꝰ ꝙͣ poſſit preiudicet̉ tertio ꝙ iſte ultra ꝓnūciatione ſuper iurepatronatus dꝫ īſtare ſuper ordīatione eccleſie ꝙͣtū pōt ſine p̄iudicio alterius. un poterit mādare hn̄ti inſtitutioneꝫut ordinet eccl̓iam ad pn̄tatione illiꝰ ⁊ ſi nō uult ordīare ptās deuoluitur ad eū. ar. jͣ. e. prudētiā. ẜm Ho. ⁊bene ⁊ ex h̓ habes unū effectū illorū v̓borū. ¶ Secūdus effectus colligitur ex fi. gl. ꝙ ſi habēs inſtitutōeꝫꝯſentit delegato ut īſtituat ualebit inſtitutio. qꝛ ceſſattunc preiudicium tertij. ¶ Tertius effectus ſecundumInn. ⁊ alios ꝙ ſi hn̄s inſtitutionem non ꝯͣdicit ēt ualebit inſtitutio iſtius delegati. Quidam moderni in h̓tenēt ꝯͣriū dicētes ꝙ niſi expreſſe ille ꝯſētiat nō pōt delegatus inſtituere cū ſibi mādat̉ cāe cognitio ⁊ non inſtitutio. pͥmū dictū plus placet. qꝛ ut dixi h̓ nō mādatur ſimpliciter cauſe cognitō ſed etiā ut de ꝑſona idonea ordinet eccleſiam. un̄ ſi hn̄s īſtitutionē nō ꝯͣdicituidetur ꝯſentire ⁊ renūciare ī h̓ iuri ſuo. ⁊ ꝓ h̓ facittex. in eo ꝙ dicit ꝙ iſte debet appellare ſi iuri ſuo īfertur p̄iudicium. 4ꝰ effectus qꝛ ſi ius īſtituendi ꝑtīetad papā puta ex deuolutione poterit delegatus inſtitue̓ qꝛ ceſſat h̓ caſu p̄iudiciū tertij. ⁊ uerba debēt intelligi late ī p̄iudiciū mandantꝭ. ut ī. c. cū dilectꝰ d̓ ꝯſue.Io. de lig. ī h̓ tꝫ ꝯͣriū cū iſti nō ſit mādatum ut īſtituat. nec ob. cle. ſi d̓ bn̄ficio d̓ p̄be. qꝛ loqͥt̉. ī alio caſu ẜꝫeū. ſꝫ p̄mū dictū plꝰ mihi plꝫ. qd̓ ur̄ tene̓ Io. an. qꝛ cūhic mandet̉ ordinatio eccl̓ie ⁊ ceſſet ī hoc caſu p̄iudiciuꝫ tertij qd̓ fuit cā reſtringēdi illa v̓ba debēt v̓ba capiī ꝓpͥo caſu. I5ꝰ effectus ẜm alios ut recitat Pe. qꝛ poterit iſte declarare ꝑ quē debeat ficri īſtitutio. Aliqͦ īh̓ ꝯͣdicūt. ut do. An. qꝛ d̓elegato nō fuit cōmiſſa cā inter t̓tios ſꝫ ſolū īter pr̄onos. ſꝫ credo pͥmū dictū poſſeſuſtentari eo caſu qͦ eēt ꝯtētio d̓ īſtitutōe. nā cū mandat̉ iſti ut ordinet eccl̓iam de ꝑſona idonea oīa uidētur ſibi mandata ſine qͥbus eccl̓ia ordīari nō pōt. ut īc. p̄terea. ⁊ in. c. j. sͣ. e. cū ſi. ¶ Sꝫ circa h̓ quero qͥd ſipapa nō cōmittit cauſā īter ꝯtendētes ſꝫ ex plenitudine ptātis mādat titio ut ꝓuideat alicui de bn̄ficio ⁊ ordinet eccl̓iaꝫ de miniſtris. nūqͥd iſte mādatarius poterit ꝑ ſe īſtituere ⁊ in poſſeſſionē mittere an v̓o debeatmadare alijs ad quos qͥdē ius ꝓuidēdi ꝑtinet ut ipſifaciāt. Quidā dixerūt ut refert Inno. īherētes uerbishuius lr̄e ꝙ dꝫ alijs īiūgere ut hoc faciāt ⁊ ī defectumpot̄it ipſe explicare. Cōtrariū ſētit Inn. ⁊ meliꝰ .ſ. ꝙiſte mādatarius pōt per ſe ꝓuidere ⁊ īſtituere ⁊ reliqͥfacere q̄ ad ꝓuiſionē ꝑtinēt ⁊ eccl̓ie ordinationē. Ethoc ur̄ ꝓbari ī. c. ſi capl̓o. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. ⁊ facitqd̓ noͣ. ī. c. abbatē de reſcrip. naꝫ iſte ur̄ executor datꝰad ꝓuidēdū ⁊ ſic nō hꝫ reqͥrere ordinariū. ⁊ ad iſtuꝫtex. dicit ꝙ papa hic pͥncipalit̓ cōmiſit cauſā īter ꝯtendentes. nec agebat dare executorē ſeu p̄iudicare t̓tioīſpiciēda tn̄ ſunt v̓ba cōmiſſiōis ẜm Hoſ. ar. de p̓uil.porro. ¶ Sed ꝯͣ p̄dicta ⁊ ꝯͣ tex. op. de cle. auditor de℟p̄. ubi tex. dicit ꝙ ſi auditor deputatꝰ a papa ꝓnūciat bn̄ficiū alicui debitū pōt ip̄e poſtea cōferre. Ideꝫergo erit dicēdū hic ⁊ tāto fortius qꝛ fuit expreſſe iniuctū delegato ut ordinaret eccl̓iam de ꝑſona idonea.q̄ v̓ba nō fuer̄t ibi appoſita. So. triplex. Prīa pōt coſligi ex gl. ij. illius cle. ut procedat ille tex. quādo auditor fuit datus ī curia romana. ſecus ſi exͣ curiā ut hic.Secunda ſo. colligitur ibi ex glo. pe. ꝙ tex. ille procedat qn̄ delegatus ꝓnūciat bn̄ficiū alicui debitū ex iure qͣſito a papa ul̓ ſuo delegato ita ꝙ ī collatione queſit poſtea ꝑ auditorē nō fit alicui p̄iudiciū niſi ip̄i mādatori ad quē ſpectat collatio. hic v̓o loqͥtur qn̄ ius ēaliūde q̄ſitū ⁊ preiudiciū fieret tertio ad quē ſpectat īſtitutō. Pau. de leaza. ī. d. cle. auditor. dicit ꝙ collaiōhic nō erat executio iſtius ꝓnūciationis īmo multuꝫremota ab iſta ꝓnūciatōe cū h̓ nō eēt ꝯtētio an bn̄ſicium eēt alicui debitū ſꝫ ꝯtēdebat̉ ſolū de iure pn̄tādiun executō ꝓnūciationis erat adiudicare hoc ius pr̄ono. ſꝫ ubi collatio ē executio uel ſaltē ꝓxima ad ꝓnūciatiōem cū declarat̉ bn̄ficiū alicui debitū ideo illi pōtꝯͣferri. ⁊ hāc ſolutionē tꝫ hic do. An. lꝫ de pau. non faciat mētionē. Sꝫ ꝯͣ hāc ſo. facit nā ſi fuerūt appoſitailla v̓ba ordinet eccl̓iaꝫ ⁊c̄. nō pōt delegatus īſtituereꝯͣ ꝓpriū ſignificatū v̓borū ne fiat prciudiciū tertio hn̄ti īſtitutōeꝫ ergo fortius ī caſu cle. auditor. nō dꝫ ficripreiudiciū hn̄ti collationē ubi nō fuerūt appoſita illauerba lata nec ē ueꝝ ꝙ collatio ibi ſit exccutio. tū qꝛ īcollatione ius creat̉ de nouo ſꝫ executio ē meri facti.ut ī. l. executoreꝫ. C. de execu. rei iudi. tū qꝛ ibi redditaliā rōnem qͣre auditor pōt ꝯferre .ſ. ut cuitet̉ circuitꝰſi aūt eēt mera executio poſſet delegatus h̓ facere etiāubi ceſſaret circuitus ut ī. c. ī lr̄is. sͣ. e. Et iō ſatis poſſet teneri ꝑ iſtum tex. ut illa cle. reſtringat̉ qn̄ ad papam delegātē ꝑtinebat collatio ſecus ſi ad tertiū. ar.hic. ⁊ h̓ nō ad ītellectū illius cle. ¶ In gl. ī v̓bo archidiacōatꝰ. ibi cōmittē curā aīaꝝ ⁊ colligit̉ h̓ ar. ex tex.ītelligēdo ꝙ iſta eccl̓ia erat curata. nā ī tex. p̄ſuppōit̉ꝙ ius īſtituēdi poterat ꝑtinere ad archidiaconū ul̓ archiep̄m. ergo poterat cōmittere curam aīaꝝ qd̓ dicitglo. ꝓcedere uel ex cōceſſione ſpāli aut ex conſuetudine. quia de iure cōmuni ius inſtituendi pertinet adep̄m. ut in. c. nullus oīo. xvj. q. vij. Et noͣ. glo. inſtitutio auctoricabilis quoad curam animarū poteſt pre