lr̄a in ar. ꝙͣ delegatus pōt mādare executōi trāſactionē corā eo factā. qd̓ fatebat̉ Uin. ſꝫ abbas Inn. ⁊ cōiter doc. tenēt ꝯͣriū ⁊ v̓ius. qꝛ iudex delegatꝰ ē deputatus ad iuſticiā faciēdā. ergo ſua iuriſditio nō extendit̉ad tranſactionē que fit d̓ pacto ⁊ ꝑtiū ꝯſenſu qd̓ noͣ.Nec ob. iſte tex. qꝛ delegatꝰ h̓ nō dicebat ſe uelle exeqͣtranſactionē ſꝫ ꝓcedere auct̉e delegata al̓ bn̄ potuiſſꝫſibi reſiſti qꝛ ꝓceſſiſſet in ſibi nō ꝯmiſſis.A litteris.Poſt diffinitiuā executioni mandatā expirat iuriſditio. ī prīa d̓ciſa ꝯſultatio. in farn̄ſio ibi ꝯſultatōi. Nō. prīo ꝙ delegatusad certā cām dr̄ iudex. ad hoc. c. forꝰ. jͣ. de. v̓bo. ſig.ubi ponit̉ etymologia hꝰ v̓bi iudex. ¶ Nō 2ª ibi ꝑ ſe ul̓ꝑ aliū tex. exp̄ſſū ꝙ d̓legatꝰ pͥncipis pōt prīcipal̓r ꝑ ſeſuā ſnīam madare executōi. unde nō tenet̉ prius requirere ordīarium. ut dixi. sͣ. e. c. ſignificaſti. Itē pōtaliū deputare ad actū executōis lꝫ nō ſit ordinariꝰ. utb̓. ⁊. jͣ. e. ex lr̄is. ¶ Nō ibi auctas ⁊ iuriſditio. ꝙ iſta v̓ba qn̄qꝫ capiūtur ut ſynonyma. Et noͣ ꝙ delegatꝰ dꝫhr̄ę auctem ⁊ iuriſditionē ꝓ h̓. l. ij. ff. de iur̄. om. iud.¶ Ultīo noͣ ꝙ ꝑ ſnīam nō dr̄ iudex oīo fūctꝰ offō ſuoſꝫ demū poſt executōeꝫ factā. dr̄ tn̄ certo reſpectu functꝰ ut nō poſſit ſe āpliꝰ īpedire de cognitōe cāc. ut in. l.iudex poſteaꝙͣ ⁊ ī. l. cū q̄rebat̉. ff. de iud. ¶ In gl. i.ibi cū effectu .ſ. uult gͦ gl. dicere ꝙ delegatꝰ mādandoalt̓i executōeꝫ nō ē fūctꝰ offō ſuo niſi ſa ꝑitū ſuo mādato. ⁊ h̓ dixit ꝑ. c. ſignificaſti. sͣ. e. ubi d̓legatꝰ reaſſūpſitiuriſditionē ordīario nolēte uel neq̄unte exequi. ſꝫ certe hͦ ē ꝯͣ iſtū tex. ubi ponūtur duo caſus diuerſi ī qͥbusdelegatꝰ dr̄ fūctꝰ offō. Primꝰ ſi ſnīam mādauit executioni ꝑ ſc uel ꝑ aliū. ẜs ſi mādari exccutōi p̄cepit. ut gͦ2ꝰ caſus differat a pͥº dꝫ ītelligi qn̄ adhuc ſnīa n̄ eratexecuta. Et ꝙͣꝙͣ circa h̓ ml̓ta ſcribāt̉ tu tn̄ dic ut claredixi ī. d. c. ſignificaſti. nā pōt iſte tex. ītelligi qn̄ mādauit alt̓i executōem delegādo ſibi uices ſuas ī totū cumiuriſditio ſit trāſlata in ſubdelegatū. jͣ. e. ſuꝑ qͣſtionū.§. porro. an aūt ſit fūctus offō ſuo irreuocabilit̉ diſtingue ꝙ aut res ē ītegra ⁊ pōt reuocare ꝯmiſſionē alijfactā. ſecꝰ ſi nō ē ītegra ut qꝛ ſubdęlegatus īcepit uti iuriſditōe. ut ī. c. ꝙͣuis. jͣ. c. li. vi. ¶ In gl. ij. ī fi. finit̉ iuriſditio delegati ⁊ alijs modis de qͥbus ꝑ ſpe. e. ti. §.reſtat uidere ꝑ totū. ⁊ dic ut ibi. ¶Exͣ gl. q̄ro h̓ tex. loquit̉ d̓ d̓legato ſꝫ qͣro qͥd ī ordīario an dicat̉ fūctꝰ offōꝑ ſnīam. ⁊ ēt quoad delegatū qri pōt nunquid dicat̉functꝰ officio ſuo ēt ſi ſnīa n̄ tenuit. Inn. quoad utrūqꝫ dubiū format hāc ſnīam. aut .n. ſnīa tenuit aut fuit nulla. prīo caſu nec ordinariꝰ nec delegatꝰ pōt mutare ſuā ſnīam ſꝫ qͦlꝫ dr̄ fūctꝰ offō ſuo quoad cognitōeꝫcāe. ut in. d. l. iudex. ⁊ in. l. cū q̄rebat̉. ff. de re iudi. ⁊C. ſen. reſcin. nō poſſe ꝑ totū. nā ſi nō fuit appellatūſnīa tranſiuit ī rē iudicatā ⁊ fecit ius īter ꝑtes. ut ī. c.cū īter de re iudi. ⁊ ī. l. res iudicata. ff. d̓ re iudi. aut fuit appellatuꝫ ⁊ ptās cognoſcendi ⁊ retractādi ſpectatad ſuꝑiorē. ut ī. c. dilectꝰ. ij. de reſcrip. ⁊ ī. c. ut debitꝰde appel. Etiā ītantū h̓ e ueꝝ ꝙ iudex nō poſſit ſuāſnīam retractare ſi tenuit. qd̓ nont̉ dixit Bar. in. d. l.iudex. iudicē nō poſſe ferre ſnīam ſub ꝯditōe reſolutiua qd̓ ſingulariter nobis. Iura ergo que dicūt ualcr̄ſnīam lata ſub ꝯditione debent intelligi de ꝯditioneſuſpenſiua uel de ꝯditiōe relata ad tp̄s pn̄s uel p̄teritū q̄ nō hꝫ ſuſpēdere ul̓ reſoluē. ut in. l. cū ad pn̄s. ff.ſi cer. pe. ij. q. vi. biduū. ⁊ ī. l. i. §. biduū. ff. qn̄ ap. ſitſi v̓o ſnīa ē nulla. ⁊ tūc dicit Inn. ꝙ delegatus nō poteſt ſe aliter intromittere. qꝛ ſiue bn̄ ſiue male functusē officio ſuo. ad h̓ bo. tex. cum gl. in. l. ſi ut proponisC. qūo ⁊ quando iudex. ⁊ idē tenet ibi cōiter legiſte. ⁊Di. in regula quod ſemel placuit li. vi. Ego putareꝫh̓ ꝓcedere niſi ſentētia ſit nulla ex defectu forme mādati. nō .n. dicitur iudex ꝓnunciaſſe ſi nō ſeruauit forma mādati. pro hoc īduco bo. tex. ī. l. qͥd tn̄. ff. d̓ arb.ubi arbit̉ iteꝝ ꝓnūciat ſi n̄ ſeruauit formā ꝯpromiſſi.In ordinario dicit Inn. ꝙ pt̄ iteꝝ ꝓnūciare. ꝑ. l. ſip̄ſes. C. quō ⁊ qn̄ iudex. Do. an. dic̄ ꝙ ī h̓ ultīo mēbro legiſte alit̓ dicūt ꝙ aut ſnīa ē nulla ex turpitudīeiudicantꝭ ⁊ tūc nō ip̄e ſꝫ ſuꝑior dꝫ ſnīaꝫ fformare ꝑ. l.abſēteꝫ. C. d̓ accu. aut ſnīa alit̓ e nulla. ⁊ tūc pt̄ ip̄e iudex ite ⁊ ꝓnūciare. ut ī. d. l. ſi p̄ſes. ¶ Sꝫ tu ad v̓te qꝛn̄ ē ueꝝ ꝙ legiſte h̓ cōit̉ dicūt. ſꝫ h̓ fuit opi. Ci. pꝰ quēdā alium doc. antiquū. ut nō ip̄e ī. d. l. ſi ut ꝓponis.Alij v̓o alit̓ dixerūt. nā Ia. d̓ are. uoluit īdiſtīcte ut ſicā nullitatꝭ debēt adiri ſuꝑior. itē Bar. ī. d. l. ſi ut ꝓponis ꝙ pōt adiri ſuꝑior ⁊ ēt iudex qͥ tulit ſnīaꝫ ꝑ. l.iiij. C. d̓ accu. ſꝫ ip̄e Bar. meliꝰ ⁊ pleniꝰ exaīauit hūcarticulū ī. l. ſi exp̄ſſū ī pe. colū. ff. d̓ appel. ubi fac̄ hācdiſtīctionē ꝙ aut qͥs petit ab eodē iudice iteꝝ ꝓnūciari ī cā ⁊ d̓ducit nullitatē īcident̉. ⁊ h̓ pt̄ īdifferēter īmonō pt̄ iſto mō adiri ſuꝑior. qꝛ ad ſuꝑiorē nō d̓uoluit̉cā niſi ꝑ appellationē uel aliud remediū equalēs. puta ꝑ uiā nullitatꝭ. ſꝫ ī caſu nr̄o nō deducit̉ nullitas pͥncipalit̓ ſꝫ īcidēter. ⁊ ꝓ h̓ fac̄ tex. ī. c. uenerabilibus pꝰpn. d̓ ſen. ex. li. vj. ⁊ ꝓ h̓. d. l. iiij. aut deducit̉ nullitaspͥncipalit̓. utputa qꝛ peto ſnīaꝫ ꝓnūciari nullā ⁊ refomari. ⁊ tūc ē ī optōe mea que iudicē uelim adire. nāpoſſū adire eū q̄ ſnīaꝫ tulit. ut ī iuribus p̄al. ⁊ ī. l. i. ff.q̄ ſē. ſine appel. reſcī. ⁊ iudicē ſuꝑiorē. ut ī. d. l. abn̄tē.⁊ poterit ſuꝑior nedū ꝓnūciare ſnīaꝫ nullā. ſꝫ ēt r̄formare ſic̄ ꝯtīgit ī r̄medio appellatōis. qd̓ ē ſingl̓r noͣndū ut quēadmodū appellatō deuoluit cāꝫ ad ſuꝑiorēut poſſit ēt ſnīaꝫ reformare. ut ī. c. Rainaldus. ⁊ ī. c.Ruinutius d̓ teſta. ita cā nullitatꝭ. facit qd̓ noͣ. Inn. īc. cū ꝯtingat. jͣ. c. ⁊ nō tradas h̓ dictū obliuiōi. nā ſingl̓arit̉ limitat. c. paſtoralis. jͣ. de offi. or. ⁊ dictuꝫ. c. uenerabilibus. in qͥbus dr̄ ꝙ citra appellationē nō pōtarchiep̄s ſe īpedire d̓ cauſis ſubditoꝝ ſui ſuffraganetnā dꝫ ſuppleri uel ꝑ aliud remediū eqͥpollēs. puta ſiadiret̉ ꝑ uiam nullitatis. ⁊ tenebis h̓ mēti quia nonmemini tactum per canoniſtas.Unſultatōibus. cnre nōReo abꝑ ꝯtumaciā delegatus datus ēt ad diē nōreſtituet actorē lꝫ ꝓbare uelit poſſeſſioneꝫ⁊ deiectionē. h. d. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi ſuꝑ quo ¶ Nō.pͥmo ꝙ lꝫ iudici nō poſſit liquere de cā īfra ip̄s ſibi p̄fixū ꝑ delegāteꝫ nō tn̄ ꝑꝑ hoc dꝫ omitie ſolemnitetesſubſtātiales iuris. INō 2ꝰ ꝙ ad obtinēdaꝫ reſtitutionē dꝫ qͦs duo ꝓbare .ſ. poſſeſſionē ⁊ deiectionē. ⁊ adh̓ quottidie allegat̉ iſte tex. ¶ 4ª noͣ ꝙ ꝯͣ abn̄tē nō dꝫꝓcedi ēt cū agit̉ poſſeſſorio. h̓ tn̄ declara ut latius dicā. jͣ. cū glo. fi. ¶ In glo. i. ītentus gl. ē ꝙ ēt ſi poſt noticiā lr̄aꝝ uel poſt citationē iſte reus abn̄taſſꝫ ſe n̄ pōtꝓcedi ad ſnīaꝫ reſtitutionis lite nō ꝯte. ꝑ ea q̄ dicunt̉jͣ. in gl. ſequēti. ⁊ in glo. fi. Et ad iſtū tex. ī eo ꝙ īnuitꝯriū ſupplet maxīe. de h̓ dic latius ut dicet̉ in glo. ſe.⁊ ſi. ¶ In glo. ii. nō plura ex iſta glo. pͥmo ꝙ ꝯͣ abn̄tēēt ex iuſta cā ſit miſſio in poſſeſſionē ex pͥmo decretoſi ī defendat̉ ē .n. qd̓ ſibi īputet̉ qͣre nō dimiſit ꝓcuratorē. Itē iſta miſſio ē modici p̄iudicij. un̄ fit ēt ꝯͣ abn̄tem cā reipublice tex. ē noͣbilis ī. l. ignorare all̓. in gl.2ª noͣ ex glo. ibi boni uiri arbitratu. ꝙ ẜm decretuꝫin perſonali actione interponit̉ arbitrio boni uiri .i.iudicis. ⁊ ſic nō eſt neceſſe ut expectet̉ annus a tꝑe pͥmi ꝓut tenuit Inno. in. c. dilecto. jͣ. de uerbo. ſig. ⁊idem qd̓ iſta glo. tenet glo. iuris ciuilis ī. l. cum ꝓponas. C. de bo. auc. iudi. poſ. ⁊ optime facit tex. ī. l. ſifinita. §. non autem ſtatim. ff. de dam. infec. ¶ 3º noꝙ amici abſentes ſūt requirendi an̄qͣ fiat miſſio ī poſſeſſionem. ⁊ idem noͣ. glo. in. c. cauſam. jͣ. de do. ⁊ cōtu. multi tn̄ legiſte dixerunt hoc nō eſſe neceſſariumnec alicubi ꝓbari ſed iura de hac requiſitione amicorum facienda loquunt̉ de cauſis ꝑticularibus ut ī cispꝫ de quo per Ci. in. l. ſi ut ꝓponis. C. quō ⁊ qn̄ iu