gatū ⁊ nihil ſibi retinēdo ⁊ tūc re ītegra pōt reuocaredicto. c. ꝙͣuis. ſꝫ re nō ītegra qꝛ ille īcepit uti lꝫ adhuccxecutionē nō ꝑfecerit. ⁊ tūc nō pōt amplius iſſe ſe ītromitte̓ qꝛ fūctꝰ ē offō ſuo. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus iudiciomeo. c. in lr̄is. jͣ. e. ⁊ hoc puto ꝓcedere ēt ſi ꝯmiſſariꝰnō pōt uel nollet executionē ꝑficere. qꝛ exquo efficaciter trāſiuit ī eū iuriſditio iſte ſubdelegatus remāſit pͥuata ꝑſona. un̄ nō pōt āplius reaſſumere iuriſditōeꝫēt uolēte ſubdelegato ē ar. in. c. ſignificātibꝰ. jͣ. e. ⁊. c.ſuꝑ q̄ſtionū. §. porro. e. ti. ¶ Exͣ glo. quero nūquiddelegatꝰ pape poſſit ꝓ executōe ſue iuriſditōis peterea ptāte familiā ſuā ut ꝑ eā ſnīa ſua mādet̉ executioniuel forte ut faciat aliquē capi ꝓut requirit ſua iuriſditōInn. tꝫ h̓ ꝙ ſic. ⁊ idē Ho. sͣ. e. c. i. qꝛ delegatꝰ recipitptātē ſuꝑ oībꝰ ſine quibꝰ cā expediri nō pōt. sͣ. e. p̄t̓eaī fi. Itē ep̄s h̓ pōt. ut ī. c. i. de of. or. ⁊. xxiij. q. v. c. adminiſtratores ⁊. c. prīcipes. ergo ⁊ delegatꝰ h̓ facer̄ pt̄cū ſit maior quolꝫ ordīario ut. sͣ. dixi. In ꝯͣriū tn̄ facitſtilus curie. nā papa qn̄qꝫ expͥmit ī ℟pto ſuo ut delegatꝰ poſſit īuocare auxiliū brachij ſecularis ſi h̓ opuserit. ergo ubi n̄ exprimit̉ h̓ nō poteſt ⁊ dicit hic abbascuriā romanā h̓ tenē̓. h̓ idē tꝫ Archi. ī. c. ut officiū deheret. li. vi. ꝑ illū tex. ubi papa ſpāl̓r īdulget īquiſitoribꝰ heretice prauitatis ut poſſit īuocar̄ brachiū ſeculare. ergo ſecꝰ ī alijs. Spe. e. ti. §. ſequit̉. v̓. ſꝫ nunquidrefert utrāqꝫ opi. ⁊ īclinat ī priorē. Nec ob. ẜm euꝫ ꝙaliqn̄ h̓ exprimat̉ ī r̄ptis. qꝛ fit exp̄ſſio nō vt det̉ ptāsde nouo ſꝫ qꝛ ſolet plus timeri qd̓ ſpāl̓r īdulget̉ ⁊c̄. utin. c. aduerſus de here. Itē ẜm Io. an. nō ē abſurdūexprimē clauſulas qͣ iſūt iuxta noͣ. ī. c. mandatū. sͣ. der̄pt. vn̄ ſequit̉ ip̄e prima opi. niſi aliud teneat curia tenēdo tn̄ opi. ẜiam dat remediū ut delegatꝰ ꝯpellat ordinariū ut īuocꝫ auxillū brachij ſecularis. prīa tn̄ opi.ēt cōiter tenet̉ a modernis ⁊ mihi ſatis plꝫ ſaltē ut euitet̉ iſte circuitꝰ ar. ī cle. auditor de r̄p̄t. Itē qꝛ nō apꝑꝫrō quare delegatꝰ qui repn̄tat ꝑſonā pape nō pōt inuocare auxiliū brachij ſecularis ī ꝑtinētibus ad officium ſuū ſicut pōt quilꝫ ordinari ¶ Et ex his īfert̉ adaliaꝫ qōnē nūquid delegatꝰ pape pōt manu militariſnīam ſuā exequi. Uinc. tꝫ ꝙ ſic adducit. l. ſiquis miſſus. ff. ne uis fiat ei. ⁊. c. qꝛ frater. vij. q. i. Inn. v̓o dicit ꝙ pōt exequi dādo ēt v̓am poſſeſſionē dūmō nēoreſiſtat ſꝫ nō pōt īdicere bellū ꝯͣ reſiſtētē qꝛ h̓ ē ſoliusprīcipis. xxiij. q. iij. c. i. ⁊. ij. nec ēt mouēdo arma ſꝫ iōī defenſiōe recurrere ad auxiliū ordinarij ſeu brachijſecularis. ⁊ h̓ dictū cōit̓ tenet̉. Ex quo hēs noͣre ꝙ delegatꝰ pape n̄ pōt hr̄e officiales armatos ꝓ h̓ fac̄ cle.ij. de here. ubi hoc īdulget̉ ſpālit̉ īquiſitoribꝰ hereticeprauitatis qui hn̄t delegatū iuxta noͣ. ī. c. ꝑ hoc. de hereti. li. vi. ergo ſecus ī alijs delegatis. ¶ Et ex his īfero ad qōeꝫ d̓ qua al̓ fui īterrogatꝰ a quodā ep̄o nūꝗdliceat ep̄o hr̄e officiales armatos ꝓ executōe iuſticie.⁊ dixi ꝙ nō niſi hr̄et tp̄alē iuriſditōꝫ ī loco. h̓ ꝓbo pªꝑ iura qͣ dicūt ep̄m ī executōe iuſticie debere īplorareauxiliū brachij ſecularꝭ. ut ī. c. admīſtratores. ⁊. c. pͥncipes p̄al. Itē alibi cauct̓ ꝙ ſicut ꝓ ſpūalibus debentprīcipes recurrere ad eccl̓iam ita p̄lati debēt recurrer̄ad principes ſeculares. ut ī. c. cū ad uerū. ⁊. c. ſi imꝑator. xcvi. di. nec ꝓmiſcuis actibꝰ ſūt eoꝝ officia ꝑturbāda ut ī. l. ꝯſulta diualia. C. de teſta. Itē eccl̓ie fuit īterdc̄a executio gladij tꝑalis dicēte dn̄o Petro. Cōuertegladiū tuuꝫ in uaginā. ut legit̉ in euāgelio. Et uide īhͦ qd̓ plene dixi ī. c. nouit de iudi. Ite arma clericorūſūt or̄ones ⁊ lachrīe ut dicit Hiero. i. c. ꝯuēior. xxiij.ꝗ. viij. ⁊ p̄redicta notabis.I quancto. jo canonite inſuSi ordīariꝰ ſcit cūtutum quem delegatus pape mandat inpoſſeſſioneꝫ induci non reſiſtet uiolenterſꝫ precibus īſtabit ut differat donec ꝯſulatur papa. pmo ponitur qō. ẜo ſolutio ibi ordīariꝰ. ¶ Ao ꝓª ibi certū ſit ar. bonū ꝙ ſnīa notorie iniuſta tꝫ exquo error īea nō ē exp̄ſſus. ⁊ ad h̓ īducebat iſtā lr̄aꝫ do. Bal. ſꝫcerte h̓ aꝑte nō ꝓbat̉ hic qꝛ poterat eē certū ipſi ordinario n̄ tn̄ erat notoriū ut uoluit hic Hoſti. Itē exqºꝓcedebat ut delegatus nō poterat ordīarius tāꝙͣ īferior uiolēter reſiſtere ſibi. ⁊ ꝙ ſnīa ſit nll̓a ꝓpter notoriā iniuſticiā tꝫ Inn. ī. c fr̄nitatꝭ. d̓ frig. ⁊ ī. c. cū Bertoldꝰ d̓ re iudi. facit tex. ī. c. īter ceteras. e. ti. ⁊ dixi ibi.¶ Nō 2ª ꝙ d̓legato pape ēt iniuſte ꝓcedēti n̄ dꝫ ordīarius loci uiolēter reſiſtē. Sed ꝯͣ h̓ ⁊ ꝯͣ tex. op. de. l. ꝓhibitū. C. de iure fiſ. ubi et ur̄ ꝓbari oppoſitū. So. dicit h̓ Inn. ꝙ aūt iudex ꝓcedit iniuſte ī cāu nō ſibi cōmiſſo ⁊ pōt ſibi uiolēter reſiſti ut ī ꝯͣrio. Aut ꝓcedit īiuſte ī cā ſibi cōmiſſa ⁊ tūc ēt nō dꝫ uiolēcer ſibi r̄ſiſtiniſi pͥus appellet̉. ſꝫ poſt appellationē pt̄ ſibi refiſti cūſit ſuſpēſa ſua iuriſditio. ad h̓. c. dilectus. jͣ. de appel.qd̓ v̓bū ē ualde noͣndū. ¶ Sꝫ ī ꝯͣrio allego alid̓ dcm̄noͣbile Inn. ī. c. dilecto. jͣ. d̓ ſen. ex. li. vj. ubi dic̄ ꝙ ſiiudex iniuriat̉ alicui iuris ordīe nō ẜuato pōt ſibi uiolēter reſiſti. facit. l. nec magr̄atibꝰ. ff. de iniurꝭ. ⁊. d. c.dilecto. Itē adde glo. notabilē. jͣ. e. ex lr̄is. qͣ dic̄ ꝙ iudici uolēti ſnīaꝫ nullā mādare executōi īpunc pōt uiolēter reſiſti. quā gl. ſingl̓r noͣbis. Itē adde dictū Ci.ī. l. ab executiōe. C. quoꝝ ap. n̄ reci. ubi ī hac maͣ pōitnoͣbilē diſtinctōeꝫ dicēs ꝙ aut pōt ꝑ remediū appellatōis releuari grauamē qd̓ iudex iniuſte īfligit ⁊ n̄ dꝫſibi uiolēter reſiſti ſed appellari qꝛ ad h̓ ē inuētuꝫ appellationis remediū aut grauamē ē irreuocabile ⁊ tc̄pōt ſibi uiolēter refiſti. Sꝫ ꝯcordādo hec dicta diſtingue ſic. ꝙ aut iudex iniuriat̉ exͣ iudiciū aīoſe tāꝙͣ ꝑs⁊ pōt ſibi uiolēter reſiſti ſicut ciuilibet alteri. ⁊ hoc cāuꝓcedit dictū Inn. ī. d. c. dilecto. aut ꝓcedit iudicialit̓⁊ tūc ſi grauamē infligēdū nō ē reuocabile ꝑ appellationē pōt ſibi uiolēter reſiſti. un̄ dicerē ꝙ ſi iudex mādat iniuſte aliquē ſuſpēdi uel torqueri pt̄ ſibi uiolēterreſiſti. qͥnimo pōt qͥlibet adiuuare iſtū qͥ patit̉ uiolētiāar. l. ſiqͥs ī ſeruitute. ff. d̓ furtꝭ. ⁊. xxiij. q. iij. ꝑ totū. ſicpōt ītelligi ⁊ moderari dictū Bar. ī dicta. l. ꝓhibituꝫaut grauamē ē reuocabile ꝑ appellationeꝫ. ⁊ tūc ſicutgrauamē ē notorie iniuſtū credo ꝙ pōt ſibi reſiſti. itaꝓcedit glo. ī. d. c. ex lr̄is. aut nō ē notoriū ⁊ tūc dꝫ appellari. Sed noͣbis ſꝑ dictū Inn. hic dū dicit ꝙ poſtappellationē pōt ſibi uiolēter reſiſti. Ci. tn̄ ſētit oppoſitū ⁊ dictū ſuū ur̄ equs. pōt tn̄ diſtingui ꝙ aut certuꝫē appellationē tenere. ⁊ ꝓcedat dictū Inno. qꝛ ꝑ appellationē ille nō remāſit iudex ſaltē quoad exercitiūaut dubitat̉ de ualiditate appellationis ⁊ ꝓcedit dcm̄Ci. ⁊ p̄dicta bn̄ noͣbis qꝛ hēs ml̓ta dicta ī diuerſis locis diſꝑſa ſimul collecta. Et ꝑ p̄dicta pōt pͥma frontemorderi ēt dictū Inn. hic ī eo ꝙ dicit ꝙ ſolū pōt refiſtere iudici ille q̄ poſſidet rē uel ius ī qª fit iniuſte executio. alius aūt nō pōt reſiſtere ẜm eū ēt ſi p̄tēdat aliqd̓ ius ī illa re. Nec ob. iſte tex. ẜꝫ eū qꝛ h̓ nō petebat̉ius īſtituēdi poſſeſſū ꝑ ep̄m ſꝫ fiebat executio ī p̄bēdaeccl̓ie uel ī eccl̓ia īferiori. In ꝯͣriū tn̄ facit qd̓. sͣ. dixi pꝰBar. ī. d. l. ꝓhibitum ubi uult ꝙ oppreſſus a iudice īiuſte pōt īpune clamare ſubſidiū ⁊ qͥlibet pōt īpunc fibi auxiliari. ſꝫ pōt ſaluari dictum Inn. hoc modo ꝙſi oppreſſus inuocat auxilium quilibet ēt nō poſſidesnec p̄tendens aliud intereſſe pōt ſibi ſuccurrere. ⁊ ſicꝓcedat dictum Bar. ſed ſi ille qui poſſidet nō reſiſtitnec clamat auxilium nō pōt alius reſiſtere iudici. ⁊ ſicꝓcedat dictum Inno. hͦ qd̓ noͣ. ¶ In glo. i. in fi. nōex glo. ꝙ largo ſumpto uocabulo amicabilis ꝯpoſitōpoteſt appellari tranſactio ſed ſtricto ſumpto uocabulo differunt. quod facit ad ſtatuta facientia mentionēde tranſactione. ut cuꝫ ſint ſtricti iuris non cōprehendant amicabilem compoſitionem. Uel dic ſecunduꝫGoſ. ꝙ tranſactio ſumitur hic proprie. nec ob. ꝯͣriuꝫqꝛ nō diſputat̉ hic principaliter de iuribus tranſactionis ſed utꝝ uiolenter poſſit reſiſti d̓legato. ⁊ ſacit hec