dex ꝑ Bar. ī. l. apd̓ iul̓. ff. ex qui. cau. dixi plene ī. d. c.cām. ¶ 4º noͣ ibi quaſi diffinitiuc ꝙ ī poſſeſſione recuꝑande ſnīa dr̄ qͣſi diffinitiua ⁊ tene mēti iſtā glo. alibidixit ꝙ ē diffinitiua. ut ī. c. cū ad ſedē. de re. ſpō. Alibiīnuit tex. ꝙ ſit īterlocutoria ī. c. cū ueniſſēt. de iſti. ſeddic ut plene dixi ī. c. fi. d̓ iud. ubi ēt de h̓ ꝑ gl. 5º noͣ.⁊ tene mēti ꝙ ī cā poſſeſſionis dꝫ ſeruari iuris ordoſicut ī cā ꝓprietatis. ⁊ de hoc dic ut latius dicā ī glo. fi.¶ Ultimo noͣ ꝙ ſi abn̄s ex iuſta cā ꝯparet poſt ānuꝫdꝫ reſtitui ī ītegꝝ nō obſtante ꝙ actor ſit effectꝰ ueruspoſſeſſor ꝑ lapſū anni. ad hoc. d. c. dilecto. Iteꝫ aduerte ī eo ꝙ gl. dicit aliud eē bona alicuiꝰ poſſideri ⁊aliud in poſſeſſionē mitti ⁊ aliud reſtituere poſſeſſionē. ſūt .n. iſta tria in ſe diuerſa. nā ubi miſſio fit ex primo decreto maxime in ꝑſonali miſſus ī poſſeſſioneꝫnō efficit̉ poſſeſſor ſꝫ cuſtos. vn̄ dr̄ eē in poſſeſſioneſꝫ nō poſſidere. ut ī. l. is cui. ff. ut lega. noīe caueaturcū v̓o ſit miſſio ex ẜo decreto tūc miſſus efficit̉ ueruspoſſeſſor ⁊ ita ītellige gl. ī ẜo decreto. ⁊ ꝑ ẜm decretūqn̄qꝫ iudex decernit ut bōa poſſideātur ꝑ actorē: qn̄qꝫ et ut illa bona uēdātur: qn̄qꝫ dat īſolutū creditoriꝓut ſibi vr̄ de quo ꝑ Inn. ī. d. c. dilecto. ⁊ pleniſſimede maͣ huiꝰ gl. ꝑ Bar. i. l. ſi finita. §. iul̓. ff. de dā. īfec.dixi in. c. qm̄. §. ī alijs. ⁊. §. fi. ut lit. nō ꝯte. Quis ātdicat̉ latitare. dicit Inn. ī. d. c. dilecto. ꝙ latitare dr̄ qͥuocatōi iudicis nō obedit. ītellige ī fraudē aduerſarijut ī. l. fulciniꝰ. §. quid ſit latitare. ff. ex qui. cau. ī poſ.eat̉. Reſtitutio v̓o poſſeſſionis ſit cū p̄tēdēs ſe uiolenter ſpoliatū petit reſtitutionē. un̄ uult poſſeſſionē tanꝙͣ v̓us poſſeſſor. ad traditionē v̓o iſtius dꝫ ꝓcedi liteꝯteſtata ⁊ ſeruato ordīe iuris. Et ſi diceres qͣre ex ẜodecreto pōt dari v̓a poſſeſſio ⁊ bona nēdi lite nō ꝯteſtata ut ī. d. l. cū ꝓponas. ⁊ ī. d. c. qm̄ in fi. ⁊ reſtitutiopoſſeſſiōis nō pōt fieri lite nō ꝯteſtata cū hic ꝯcurratfauor ſpoliati. So. ī hoc ultīo caſu requirit̉ diffinitiuaſnīa qꝛ principal̓r querit̉ de ſpoliatōe. Et regula iurisē ꝙ lite nō ꝯteſtata nō dꝫ ꝓcēdi ad ſnīam diffinitiuāut ī ti. ut lit. nō ꝯt. ꝑ totū. ſꝫ in p̄cedēti caſu cū īterponit̉ ẜm decretū nō fert̉ ſnīa diffinitiua. un̄ nō ꝓnunciat̄ principal̓r ſuꝑ debito ſꝫ in odiū ꝯtumacis iudex ꝑīterlocutoriā ſua dat poſſeſſionē uel īſolutū bona cōtumacis ⁊ ꝙ ſit īterlocutoria notāter uoluit Inn. ī. d.c. dilecto. ⁊ Io. an. h̓. ⁊ iō iſti dixerūt ꝙ ſi iudex uidetſe deceptū qꝛ cā ꝓpter quā fuit ẜm decretū īterpoſitūnō fuit v̓a ipſemet iudex pōt reuocare decretū qd̓ nōpōt ſi ſnīa eēt diffinitiua ut dixi ī. c. p̄cedēti. Et an ſitueꝝ īdiſtincte ꝙ ī cā reſtitutionis dēat ſeruari iuris ordo dicā latiꝰ ſuꝑ gl. fi. ⁊ ꝑ hoc hēs hāc gl. declaratam.¶ In gl. fi. pro ītellectu glo. op. tex. iſte ī fi. īnuit ꝙ ſiiſte q̄ dicebat̉ ſpoliaſſe fuiſſet ꝯtumax potuiſſēt teſtesrecipi ⁊ ſnīa ferri. Cōtra qd̓ opp. de. c. ij. ⁊ quaſi ꝑ totū. jͣ. ut lit. nō ꝯte. ubi hētur ꝙ lite nō ꝯteſtata nō debēt teſtes recipi ēt ꝯͣ ꝯtumace ſꝫ dꝫ ꝓcedi ad miſſionēex prīo decreto uel ad excōicatōeꝫ ꝓut hetur ī. c. qm̄. ī§. in alijs. e. ti. So. gl. metu ꝯͣrij ponit tres ītellectusad fi. c . Primus ut ītelligat̉ qn̄ reꝰ fuit abn̄s poſt li.ꝯte. ⁊ ſic mutat caſū. ⁊ lꝫ iſta ſit quedā īpropriatio adtextū. qꝛ dictio niſi cū ſit exceptiua dꝫ ītelligi ut loquatur in p̄cedēti caſu. qꝛ exceptio dꝫ eſſe de regula. ut noͣſuꝑ rubrica de regu. iur. li. vi. tamen ut iura iuribusconcordētur hec īpropriatio admittēda ē ut ſic exceptio fiat nō ſpāliter ad p̄cedentia. ſed in genere ut ſitſenſus ꝙ ꝯtra abn̄tem nō dꝫ ꝓcedi ad ſententiam niſi ꝑ ꝯtumaciam ſe abſentauerit .ſ. poſt lit. cōt. 2ꝰ intellectus ut finis ītelligatur de miſſione in poſſeſſioneex primo decreto. ⁊ multi hoc tenuerunt ſed mihi noplacet. qꝛ etiam in primo caſu iſta miſſio eſt fienda.ut noͣ. sͣ. in glo. i.3ꝰ intellectus ut procedat tex. ẜmopi. Hug. ⁊ quorūdam antiquorum qui olim tenuerunt poſſe ꝓcedi ꝯͣ ꝯtumacem lit. nō ꝯte. ſꝫ hodie vitas ē in ꝯͣrium ut habet̉ clare. jͣ. ut lit. ꝯt. ꝑ totū. iō exͣgl. alij dederūt quartū ītellectū ut cū agit̉ poſſeſſoriopn̄t teſtes recipi lit. n̄ ꝯtꝭ. ꝯͣ ꝯtumacē. ad qd̓ optīe facitiſta lr̄a. Et ꝓ h̓ qꝛ talis qō dr̄ momētanea. C. ſi d̓ momē. poſ. l. una. ⁊ ur̄ agi d̓ mōico p̄iudicio. ⁊ hāc opi.tꝫ Guil. ut ffert h̓ Pe. ⁊ plene nō. ī. l. i. ff. d̓ r̄ſti. ī īte.⁊ ꝙ ꝙͣ doc. nr̄i aꝑte nō reprobēt hūc ītellectū tn̄ tex. ēī ꝯͣrium ī. c. ij. p̄al̓. ẜm cōem ītellectū. itē ur̄ tex. iunctagl. ī. l. fi C. ſi ꝑ uiꝫ uel alio. ⁊ plene examīat Bar. ī. l.natural̓r. §. nihil cōe. ff. d̓ acq. poſ. ubi nōbil̓r ꝯcluditꝙ ī oī poſſeſſorio dꝫ ẜuari ordo iuris ⁊ ſic fieri lit. ꝯtꝭ.ſiue ſit poſſioriū retinende. iſti. d̓ īterdi. §. hodie ſiueſit poſſeſſoriū adipiſcēde. ut ī. l. fl. iūcta gl. ff. quoꝝ lega. ſiue ſit recuperāde. ut ī. d. l. fi. idē ẜꝫ eū ī alijs īterdictꝭ exhibitorijs. ut ī. l. locū. §. ſi tabule. iūcta gl. ff. d̓tabu. exhi. ⁊ uide latius ꝑ Bar. ī loco p̄al. nec ē uerūꝙ qō poſſeſſoria ſit mōici p̄iudicij qꝛ magnū ē cōmodū poſſeſſiōis. qꝛ actore nō ꝓbāte reus abſoluit̉. ut īc. fi. d̓ iureiura. Itē difficile ē ꝓbare dn̄ium ⁊ ꝑꝑ defectū ꝓbationū qͣs ſepe ꝑdit ius ſuū. ⁊ iō magnū ē cōmodū poſſeſſionis qꝛ releuat ab onere ꝓbādi dn̄iuꝫut ī. c. ſepe. jͣ. d̓ reſt. ſpo. ⁊ tene mēti p̄dictā ꝯcluſionē.Alij ut Hoſti. ponit qͥntā lec. ut iſte tex. ponat caſumſpāleꝫ qn̄ ꝯcurrūt ꝯtumacia delictū uiolentia ⁊ fauorſpoliati ⁊ dicit Io. an. ꝙ ſi uolucrimꝰ tene̓ hāc lec. debemus adde̓ quartū .ſ. qn̄ iuriſditio fuit ꝯceſſa ad certū terminū. ut h̓ qͣſi uelit dice̓ ꝙ ſi uolumꝰ recedē ꝑiſtū tex. a regula iuris debemꝰ dice̓ ꝙ oīa q̄ hic ponūt̉neceſſario debēt ꝯcurre̓. hec lec. mihi nō placet. qꝛ ẜꝫeā papa hic īduxiſſet ius nouuꝫ. qd̓ nō eſt dicendumcuꝫ rn̄deat ad ꝯſultatione ut pꝫ in pͥn. ⁊ ſic ꝯͣ noͣ ī. c.ꝯſultationi. de tēp. or. ⁊ ī. c. ex tua. d̓ fi. pͥſ. Alij al̓r legūt ſꝫ nō expedit īſtare. un̄ tene pͥmū ītellectū gl. ⁊ cōcluſionē ſupra ſcriptā quā pꝰ Bar. poſui.Ane Gc. cōmiſſa iuriſdiionē hꝫ ſpDelegatus pape ī cā ſibiordīariū ⁊ quēcūqꝫ maiorē h̓ dic̄. In pͥmaponit̉ d̓ciſa ꝯſultatio. ī ſcd̓a rn̄ſio ibi tue q̄ tria fac̄ utpꝫ ī lr̄a. ¶ Noͣ. pͥª ꝙ delegatus gerit uices delegantis⁊ dꝫ honorari tanꝙͣ repn̄tans ꝑſonā delegātis. ꝓ h̓c. fi. xciij. di. ⁊. l. fi. ff. de officio eiꝰ cui man. Ex quo infert̉ ꝙ delegatus nō hꝫ iuriſditionē iure ꝓprio ſꝫ iuredelegantis. iō dixerūt qͥdam ꝙ delegatꝰ nō hꝫ iuriſditionē ſꝫ iuriſditionis exercitiū. qd̓ tn̄ reprobat gl. ī. l.ait p̄tor. ff. de re iudi. ⁊ ꝓ hoc tex. ī. c. in lr̄is. sͣ. e. ubiexp̄ſſe dr̄ ꝯͣriū. ad idē. jͣ. e. ex lr̄is. ⁊ facit iſte tex. ꝓ cōiſtilo d̓legatoꝝ q̄ cū ſcribūt ꝑtibꝰ dicūt ⁊ mādatis nr̄isīmo uerius apl̓icis firmiter parere ⁊ē. qī mādatū delegati ſit ipſius delegātis qꝛ illius uices gerit ⁊ facit iſtetex. ꝙ uicerector ſcholariū ſit honorāduſ ut rector. qꝛgerit uices rectoris. de qͦ ī. l. filius. ⁊ ī. l. uicarius. ff. d̓legationibus. ¶ Nō ibi ſuꝑior ⁊ maior. ꝙ rōne iuriſditionis ēt delegate qͥs dr̄ ſuꝑior ⁊ maior illis ī quosiuriſditionē hꝫ. ¶ Itē noͣ ꝙ diuerſo reſpectu qͥs pt̄ cēſuꝑior ⁊ īferior ⁊ minor ⁊ maior. nā ſi cauſa delegat̉ꝑ papā p̄poſito ſenēſi ꝯͣ ep̄m ſenēſeꝫ. p̄poſitus ē maior ep̄o quoad illā cāꝫ. eſt aūt mīor ī ceteris cū ſit ſubditus ep̄o. Et ſic noͣ caſuꝫ in quo īferior pōt hr̄e iuriſditione in ſuū ſuꝑiorē ⁊ ī eum aīaduertere .ſ. cū gerituices ſui ſuꝑioris. ¶ Nō ibi rebell̓ ⁊ ꝯtumax. ꝙ dr̄iaē inter rebellē ⁊ ꝯtumacē. Et noͣ ꝓ ſignificato huiusv̓bi rebell̓. nō .n. ſolū dr̄ quis rebell̓ cum dn̄o ſuo naͣlireſiſtit ſed ēt cum iudici nō uult parere uel ſuā iuriſditione īpedit. ꝯtumax v̓o cū non uult ꝯparere ad citationem iudicis. Et nō hoc ꝓ ſtatutis faciētibus mentionem de rebellibus ⁊ ꝯtumacibus. ¶ Itē noͣ ibi ſꝫqualitatem facti. ꝙ pena ꝯtumacie eſt menſurāda ꝓqualitate negocij ⁊ perſonarum. dixit tn̄ alibi glo. ſingularis ꝙ oīs ꝯtumacia eſt excōmunicatione digna⁊ tanto maior eſt quāto ex minori reſurgit qꝛ ur̄ magis ꝯtēnere ſuꝑiorem. ut noͣ. in. c. duo ſunt ⁊. c. ſi īperator. xvj. di. qd̓ tene menti. ¶ Itē noͣ ꝙ īterdictum