ſione canonica ut ſit latuꝫ ſicut uerbū ſeueritas eccl̓iaſtica. ut noͣ. Inn. ī. c. i. de homi. li. vi. ¶ Tertio nō exhis ⁊ ex tex. ꝙ delegatꝰ pōt mulctare ⁊ aliā penā cxͣordinariā ēt īponere. ¶ Ultimo noͣ ꝙ uno ꝯmiſſo oīauidētur ꝯmiſſa ſine quibꝰ illud explicari nō uꝫ. ꝯcor.jͣ. e. c. prudētiā. ⁊ ad h̓ quotidie allegātur iſta. c. ꝯcordat. l. ad rē mobilē. ⁊. l. ad legatū. ff. de ꝓcur. ⁊. l. cuiiuriſditio. de iuriſ. om. iudi. Et noͣ. tex. ibi plenariaꝫptātē. ⁊ dic plenariā .i. liberā ⁊ abſolutā. ⁊ ꝑ hͦ v̓bumdixit Bal. ꝙ delegatꝰ pōt v̓tute delegatōis eligere ſibinūciū ⁊ ꝯſtituere ſibi officiales ⁊ punire nūciū ſi facitfalſā ābaſiatā ſcu relationē. Itē teſtes corā eo delinquētes. ut ī. d. l. nullū. C. de teſti. Sꝫ aduerte qꝛ ꝯͣriūtꝫ Inn. ī. c. dilectꝰ. jͣ. d̓ pēis ubi dic̄ ꝙ ſi officiales deliquūt ī offō dꝫ delegatꝰ eos face̓ puniri ꝑ ordinariū. ſꝫꝯcordādo dic ꝙ ſi īpedit̉ iudicis iuriſditio ꝓcedit dc̄ꝫBal. ꝑ. c. i. sͣ. e. al̓ ꝓcedit dictū Inn. ¶ In gl. ij. in fi.ego credo ꝓut. sͣ. dixi ī noͣbilibꝰ ꝙ pot̄it ꝯtumacē cōercere ēt īfligēdo penā exͣordinariā. puta mulctā ꝑ hocv̓bum dānare poſitū ī tex. ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. c. ꝓx. ⁊ ſatis ſēſit Ho. ſuꝑ tex. In gl. fi. ibi que depoſius. ubidixit tex. ꝙ que depoſitis accedūt nō ſūt depoſita. utſi hō ueſtitꝰ deponat̉ ueſtis nō cēſet̉ depoſita. Et ibialia nō tāgūt ꝯriū de hoc brocardico dic ut nō. ī regula acceſſoriū li. vi. Et ad. c. ꝯſtituit. dic ꝙ ibi ponit̉ caſus ſingularis ⁊ multū noͣbil̓. dr̄ .n. ibi. ꝙ ſi aliqui religioſi dolo īducūt aliquē iuuenē ad religionē ut lucrentur bona ſua ſi ille ſit īductꝰ ⁊ facit ꝓfeſſionē tꝫ ꝓfeſſioſꝫ bona nō ueniūt ad monaſteriū ⁊ h̓ ī odiū ip̄oꝝ. qꝛnō ꝑꝑ deū ſꝫ ꝑꝑ bona tp̄alia īduxerūt illū ad monaſteriū ſiue religionē. Quare aūt tꝫ ꝓfeſſio exquo fuitdoloſe facta dic ꝙ ille ē dolus bonus cū ſit inuitatꝰ adẜuitium dei ⁊ talis dolus nō hꝫ uitiare actū. ut noͣ. inc. cū dilectus. jͣ. qd̓ me. ca facit. l. i. ff. de dolo. ¶ Ineadem gl. ibi regula. ubi teſtator legauit libertatē ſciuo ⁊ eū ꝯſtituit hr̄dem demū ademit libertatē. ⁊ dicit̉ibidem ꝙ ꝑꝑ h̓ nō ē adēpta hr̄ditas īmo nec libertasqꝛ nō pōt eſſe hr̄s ſine libertate ut ī. l. quidā. C. de neceſſarijs ſeruis. Et in fi. gl. dic ꝙ cū ſūt ſeꝑabilia ⁊ n̄ē eadem rō in utroqꝫ ꝯnexoꝝ nō pn̄t dici ꝯnexa. naꝫin. c. i. jͣ. de eo qui dux. ī matri. unus decepit aliū. qꝛſciēs ſe hr̄e ꝯiugē duxit aliā huius rei neſciā in uxoreꝫ⁊ dic ut ibi plenius noͣ. ⁊ uide quod noͣ. lxxxi. di. ſiqͥsſacerdotum.Breue ē ⁊ per alia v̓baaniuispt̓ ſic ſūmari. Si cā pl̓ibus ēt ſimpl̓r ē cōmiſſa quilibꝫ delegat̉ pt̄⁊ nō diuidit̉. ¶ No pͥº ꝙ delegatꝰ principispōt uices ſuas ꝯmittē n̄ ſolū cū īſolidū ē iudex ut. sͣ.e. ſi pro debilitate. ſꝫ ēt ſi hꝫ collegā lꝫ ip̄e collega uelitſę ꝓcedere ergo pōt alt̓ eoꝝ ſubdelegar̄ uices ſuas.¶ Scd̓o noͣ. ibi ſuo ꝯiudici. ꝙ pōt uices ſuas ſubdelegare college; ⁊ ſic ꝓcedit collega noīe ꝓprio .i. tāquādelegatus ⁊ noīe ſui college tāquā ſubdelegatus. ⁊ ſicpōt diuerſa aucte unꝰ ⁊ idē in eadē cā ꝓcedere. nūqdāt iſte poterit ferre diuerſas ſnīas. unā tāꝙͣ delegatusr̄liquā tāꝙͣ ſubdelgatꝰ. ur̄ prīo ꝙ ſic. qꝛ exquo ſuſtinꝫuices pl̓ium dꝫ cēſeri iure pl̓imoꝝ. ut in. c. cum oliꝫ dere iud. Sꝫ ſi pl̓es ꝓcedūt ī cā p̄nt ferre diuerſas ſnīaut in. c. fi. de re iudi. ergo ⁊c̄. Contrariuꝫ tꝫ hic Uin.per. c. pe. de elec. li. vi. ubi tex. ſingu. dicit ꝙ habensuocem noīe ꝓprio ⁊ noīe ꝯcanonici non pōt illas uoces diuidere in diuerſas. nam eadem conſcīa qua putat aliquid iuſtum nomine proprio dꝫ cenſere iuſtuꝫnoīe cōſocij ſeu ſubdelegantis. ⁊ h̓ dictū placꝫ ⁊ ē ualde nobile extendens dictū. c. pe. ⁊ idem dicendum inſil̓ibus caſibus. ⁊ tenebis ēt h̓ mēti. In gl. ibi quātūad ptāteꝫ cōmittēdi. ſꝫ oꝑatur quoad effectū ut alterſolus poſſit procedere reliquo nolente uel nequeūteint̓eſſe. uel dic ꝙ ratio dubitādi fuit. qꝛ exquo erāt deputati duo ſimpl̓r uidebat̉ ꝙ unus nō poſſet ꝓceder̄fine reliquo qꝛ lꝫ habeāt iuriſditionē īſolidū exercitiūtn̄ hn̄t ꝓ ꝑte. ut ī. c. cāꝫ mr̄imonij. ⁊ noͣ. in. c. prudētiam. jͣ. e. ſed rō decidēdi ī oppoſitū fuit. qꝛ nō ur̄ ꝓcedē ſolus exquo ꝓcedit cū ſubdelegato alteriꝰ uel habens ſubdelegationē college. Abbas.Aclegatus papeIgnificaſti. gut ua ſuꝫqua exeqͣ nō uult aut nō pōt is cui eā ꝯmiſerat exequendā. pͥmo ponit̉ deciſa ꝯſultatio. 2ª rn̄ſio ibi ꝯſultationi. NNō pͥmo ꝙ delegatꝰ pape pōt mādare ordīario loci ut ſuā ſnīaꝫ cxeqͥtur. nāquo ad cāꝫ ſibi ꝯmiſſā ē maior oībus pꝰ papaꝫ ut ī. c.ſtuduiſti. jͣ. e. repn̄tat .n. ꝑſonā pape ⁊ quoad illā cāꝫdꝫ honorari ut papa. xciij. di. c. fi. ⁊. jͣ. e. ſane. ¶Nō 2ibi ⁊ auc̄te ſibi ꝯmiſſa ꝙ ex ſimplici cāe dlegatiōe recipit delegatꝰ nedū ptātē cognoſcēdi ⁊ d̓cidēdi ſꝫ etiaꝫſnīaꝫ exequēdi ⁊ fac̄ iſte tex. ad qōeꝫ quā ponūt doc.sͣ. e. d̓ cauſis. ubi ꝯcludūt ꝙ ſi t̓minꝰ fuit p̄fixus diffinitiōi cāe pt̄ delegatꝰ cāꝫ decidēs īfra triēniū exeqͦ ſnīaꝫpoſt t̓minū. qd̓ ēt tꝫ Hoſti. ī. c. ꝯſuluit. ⁊ facit iſte tex.iūcto. c. qͣrēti. jͣ. c. nā ut ibi pꝫ pōt delegatꝰ ferre ſnīamī ultīo die t̓mini ⁊ tn̄ a iure hꝫ ānū ad executōeꝫ ſnīeut ī. d. c. q̄rēti. ſecus ſi t̓minꝰ fuiſſet p̄fixus iuriſditiōiqꝛ tūc poſt t̓minū nō pōt ſe īpedire ẜꝫ Io. an. ī. d. c.de cauſis. qd̓ noͣ. ¶ Itē noͣ. 3º ꝙ delegatꝰ pͥncipis hꝫea q̄ ſūt meri imperij. un̄ pōt ſnīaꝫ ſuā executiōi d̓madare ⁊ eā alteri ēt cōmittē ut h̓ ⁊ jͣ. e. in lr̄is. An aūtd̓legatus īferior h̓ poſſit. Inno. tꝫ ꝙ n̄ ut. ī. l. a diuopio. ff. de re iudi. ubi h̓ ēt ſētit Bar. ſꝫ ego pleniſſimedixi ī. c. ſiqͥs ꝯͣ cl̓icū d̓ foro ꝯpe. ⁊ dic ut ibi ¶ Ultīo noͣꝙ reſiſtētes iudici d̓legato pn̄t ab eo puniri cuiuſcūqꝫꝯditōis ⁊ dignitatꝭ ſint. ⁊ ē rō qꝛ repn̄tat ꝑſonā papecui totus orbis ſubeſt. ix. q. iij. cuncta ꝑ mūdū ſecꝰ dicī delegato alt̓ius. ille .n. n̄ pōt animaduertē niſi ī ſubditos delegātis uel ī delīquētes ī territorio ipſius d̓logantꝭ. ut no. sͣ. c. i. ¶ Sꝫ q̄ro nūqͥd delegatus pͥncipiſpoſſit pͥncipalit̓ ꝑ ſe ſuā ſnīaꝫ exeqͥ: ur̄ pͥmo ꝙ nō. qꝛtex. iſte ur̄ dare ſibi ptātem ī defectū ordinarij nolētisul̓ nequeūtis ſnīaꝫ exeqͥ. Sꝫ ꝯͣriū ē ueꝝ. pͥº ꝑ iſtū tex.dū dicit auc̄te ſibi ꝯmiſſa. ⁊ ſic ex pͥmena ptāte h̓ pt̄.ad idē. c. ī lr̄is. ⁊. c. q̄rēti. ⁊. c. ex lr̄is. jͣ. e. ⁊ h̓ cōiter tenet̉ ⁊ tenēt legiſte in. d. l. a diuo pio. ⁊ ad iſtū tex. dicꝙ factū narrat. nā ut pl̓imū ꝯtīgit ꝙ delegatus mandat ordīario executionē qꝛ ip̄c n̄ hꝫ officiales. ¶ Ingl. i. ī fi. ſed ꝑ h̓ gl. nō reſpōdet ad iura. sͣ. allegata īꝯriū. Doc. dicūt ꝙ illa loquunt̉ de delegato īfoiorisa pͥncipe. iſte v̓o tex. ꝓcedit ī d̓legato pͥncipis. Ul̓ dicꝙ rō dubitādi fuit. qꝛ exqª ꝯmiſerat alteri executionēſnīe uidebat̉ functꝰ officio ſuo. ut. jͣ. e. c. ī. lr̄is. ⁊ ſic uidebat̉ ꝙ nō poterat amplius ſe īpedire. Rō v̓o decidēdi ī ꝯriū elicit̉ ex gl. dicti. c. ī lr̄is q̄ dic̄ ꝙ ex ſola cōmiſſiōe n̄ cēſet̉ functꝰ offō ſuo ſꝫ oꝫ ꝙ īterueniat actualis executio. qꝛ v̓ba ſūt ītelligēda cū effectu. ut ī. c. relatū de cle. nō reſi. ſꝫ certe h̓ ſolutō ē ꝯͣ illuꝫ tex. ut ibidicet̉. Hoſt. dicit ꝙ forte h̓ reẜuauerat ſibi aliqͥd coertionis ⁊ ſic remanſerat iudex. ut ī c. ſi d̓legatus. jͣ. e.li. vj. Uel ſpāle ē ne pͥncipis mandatū eludat̉ ꝙ niſiſubſequat̉ executio ꝯmiſſiōis poſſit ip̄e delegaꝰ r̄aſſumē iuriſditionē. do. An. dicit ꝙ res hͦ erat integra iōpotuit delegatus reuocare cōmiſſionē ⁊ reaſſumē iuriſditiōeꝫ. ut ī. c. quāuis. jͣ. e. ti. li. vj. Cōclud̓ hāc maͣꝫſic ꝙ aut delegatus cōmittit executionem alicui tāꝙſuo miniſtro nō autem faciēdo eum ſuum ſubdelegatum ⁊ tunc per hanc cōmiſſionem non deſinit eſſe iudex quēad nodum ſi cōmitteret alicui nuncio ut daret poſſeſſioneꝫ ad h̓. l. executionem. ff. de execu. reiiud. ⁊. jͣ. eo. ex lr̄is. ⁊ ī h̓ caſu ꝓprie intelligi poteſt iſtetex. nam nō fecit iſte ordinarium ſuū ſubdelegatumſed ſibi cōmiſit executionem tāꝙͣ miniſtro implorando officium ſuū ideo nō deſinit eſſe iudex. aut cōmittit delegatus exccutionem alicui faciēdo eum ſubdele