¶ De teſtificacōe ſcriptute in cōginicionē deiEcundū ſpeculū in quocognoſcere poſſumꝰ ꝙdeꝰ eſt dicitur ſcripturebeſtificacio. Omnis quippe ſcriptura vtriuſqꝫ teſtamenti deuꝫeē predicat de quo ſic incipit pn̄cipiū geneẜ. In pricipio creauitdeꝰ celū et terram. et vſqꝫ ad finem magnalia dei clare proclamat. Neqꝫ opus eſt ſingula recenſere que de d̓o cōtinentur inilla cū vt diximus tota circa deivnentis miſteria ſtupenda verſetur. Doctores inſuꝑ ſancti illius ſcripture interp̄tes eruditiſſirii d̓ deo glorioſe loquūtur quorū aliquā dicta hic interponendā duxi. Inquit Caſſiodorus ſuꝑ pſalmū illū Magnꝰ dominꝰet laudabilis minis. Deus evirtus inexplicabilis pietas inconip̄henſibil̓ ſapiēcia ineffabil̓ cūius vera diffinico eſt fine in ſuislaudibꝰ nō habere. et Boeciꝰ li.de trinitate. Deꝰ eſt eē pulcherrimū fortiſſimūqꝫ vere vnum inquo nullus numerus nullum ineo aliud preter ꝙ id quod eſt.et Anſelmus in proſologion Deus eſt pulchcitudo que nō videtur odor qui olofactū nō ꝑcipit̉ſapor qui non cognoſcitur bonitas que nō ſentitur. et Gregorius in moralibꝰ. Deus eſt viuificabrix virtus cauſa cauſarumvita viuencium racionabiliumcreaturarum. ⁊ libco. i. de liberoarbitrio. Deus eſt qūo nil ſuperius eē cōſtat eternus cōmutabilis. et Augꝰ. xv. de trinitate.Deꝰ eſt qui eſt omniū potentiſſimus ſpecioſiſſimus beatiſſimusquem mori mutari corrumpi eſtimpoſſibile. et Augꝰ. li. de verareligione. Deus eſt incōmutabilis natura prima vitā prima eēncia prima ſubſtanciā. et Augꝰ.v. de trinitate. c. iij. Deus ē ſb̓ſtancia vel vt melius dicat̉ eēn̄cia cui ipſum eē maxime acveriſſime competit. Nota hic ꝙ nomen ſubſtancie ẜm communemhominum accepcionem a ſubſiſtendo videtur dici ẜm Ariſto.in predicamentis. et ẜm hoc ſubſtancia grece vſia dicitur quiaſubſiſtit. Corpus autem quiaſubſiſtit ſubſtancia dicitur vnde cum forma pura que deꝰ eſtnulli ſubſiſtat proprie ſubſtancia dici non poteſt. Verum abſolute nomen ſubſtancie ſumiturẜm qd̓ dicitur ꝙ ſubſtancia eſtquod non eſt ab alio ſed ſemꝑex hoc eſt qd̓ ꝓpria intra ſe virtube conſiſtit et ſicut poteſt dicicauſa prima ſubſtancia. VndeAuicemnia. li. viij. c. iiij. Quamuis refugiamꝰ de deo dicere nome ſubſtācie nō tn̄ indencioneꝫcuiꝰ intencio eſt res habens qͥdditatē ſtabilem cuius eſſe eſt eē