no tamen dicebur preſumptuoſus ſi debito modo. i. ẜm racōneſe applicet̉ eis .i. ẜm capacitatēſua Terrio notandū ꝙ ſi aliquis attemptat aliquod opusfacere non ex ſe ſed virtute diuiin auxiln hōc non erit preſumptuoſum. Opus enim magnumde ſe cum fiducia diuini auxilijfacultatem noſtram nō exceditdummodo illud ſit ꝓporcionatūp̄ſuppoſito auxilio cōis grē ſicutartemptando celebracionem cōmumonem religionis ingreſſuꝫregimen impoſitum cum debitiscircumſtancijs ⁊ hmōi. Hij prenominati fructus a ſuꝑbie radice ꝓueniūt eradicetur arbor etfructus peribunt et exictabunt̉Niſi enim humiles fuerimus heredes celeſtis regni numꝙͣ eſſevalebinmus. Ad quod nos perducat Iheſus redemptor mundiqui eſt benedictus in ſecula ſeculorum AmenSermo ſextus de iudicio deicōtra primos patentes mādatodiuino mnobedientesReſtatur nobis indies cauſa quare d̓i iuſticiam timere debeamus. Quisnaꝫ nōpauear dum ẜm veridicam ſcripture ſancte fradicionem pro inobediencia primorum paretumet ipſos et omnem ipſorum poſteritatem penis grauiſſimis viderit affici. Non ſinit deus iniuriam ſibi fieri quin per flagellaſequencia oſtendat quantum ſibi diſpliceat non eſt acceptor ꝑſonarum nec reſpicit cuiuſꝙͣ dignitabem non permiſit hominelabentem impune tranſire Apd̓quoſdam tamen impios et incredulos figmenta videntur eēque dicuntur de peccantibus hominibus primis. Idoirco in hocſermone de iudicio dei contrahominem inobedientem dicturitria more ſolito miſteria declarabimusPrimū dicitur cauſal̓itatis.Secundum qualitatisTerciū penalitatisDe tauſa pene primorum parentum quia propria voluntatepreterierunt̉ dei preptūCapitulum primumAtiſfaciendum arbitror in hoc primo capitulo eorum opinioni qpͥmoꝝ ꝑntū culpā alleuiare ymo excuſare nituntur. Aſſeruntequidē. ſivoluiſſꝫ deus nō peccaſſet ada quaſi deus cauſa fuerit