Nycolaus de lyra ꝙ duo dies vl̓timi fuerunt dicti ꝓpter cominācionem tantū ſicut eciā dixit Ionas de xl. diebꝰ. Primꝰ vero dies fuit ꝑ modum ſentencie diffiintiue quare peſtilencia fuit tātūilla die. Ideo ſubditur in textuCumqꝫ extendiſſet manum ſuam angelus domini ſuper iheruſalem vt diſperderet eam mſertus eſt dn̄s ſuꝑ afflictionemet ait angelo ꝑcucienti populuꝫSufficit nūc contine manu tua.Tali peſtilencia ꝑcuſſus fuit populus ille. Nos vero diebꝰ iſtismagnas clades fieri vidinuset peſtilencijs pene Italiam deuaſtatam poſcentibꝰ quideꝫ peccatis populoꝝ frequēcius peſtilētie irrumpūt. Ideo timendus eſtdeus quia ipſe viuificat et mortificat qui eſt benedictus in ſecula ſeculorum Amen.¶ Iermo decimuſquintus deiudicio dei cōtra ſenacherib nome dn̄i blaſphematemAnctum et ineffabile nomen dei ſic viluit in ore chriſti anorum vt illud blaſphemari et maledici ducatur quaſipro nichilo. Aperiūt namqꝫ multi fetidum osm blaſphenias mmipras creaboris ſui et irreuerēterſacrilegis buccis laterant altiſſinia maieſtatem regis regū ⁊ domini angeloꝝ et hominū ꝓ quibus in hoc ſermone bene eſſe arbitratus ſum iudicium dei deproinere contra ſenacherib blaſphemantem. In illo ſiquidē ſpeculabimur ꝙ graue ſit peccatumbla ſpherma et maledictio dei d̓quo tria miſteria ꝓpominus cōtemplandaPrimū dicitur ſuꝑbie etviolencieSecūdū maledictiōis ⁊ blaſphenmieTerriū punicōis ⁊ vindicteDe ſuperbia et fraude ſenacherib regisCapitulū primū.Nſatiabilis eſt animuſambicioſoꝝ quibꝰ necipſe mundus botus ſufficere pobeſt. patet hoc in ſenacherib de quo. iiij. Regum. xviijdicitur ꝙ annio. xiiij. regis Gzechie aſcendit ſenacherib rex aſſiriorum ad vniuerſas cuitatesiuidā munitas ⁊ cepit eas tuncmiſit ezechias nuncios ad regeaſſiriorum. Nycolaus de lyradicit ꝙ ezechias ſciens populumſibi ſubiectum et agacꝫ patremſuum deum multipliciter offendiſſe merito timuit ne in vnidictam dictorum malorum ꝑmitteretur rex aſſiriorum venire ad