tranſgreſſionis illius Quaē adtranquillitatem cordis opꝰ eſthic quatuor dubiā diſputarePrimum vtrū deus ſit cauſapeccatiDecūdū vtꝝ deꝰ poſſit facevolūtatem creatam impeccabilem ꝑ naturāTercium vtrum deus debuit permittere hominem mnipugnari.Quartū vtrū dyabolus ex iniūidiā temptauit homine.¶ Ad primū dubium obiciēdoa̓rguūt aliqui ꝙ deus ſit cauſāpeccati. Et pͥmo ex auctoritateYſa. xlv. c. Ego dn̄s et nō ē altex formans lucem ⁊ creans teniebras faciens pacem ⁊ creanſmalum. et Amos. iij. t. Non eſtmalum in ciuitatē quod dominus nō facit. ⁊ ecciaſtici. xi. ca.Bonā ⁊ mala vita ⁊ mors paupe rtas ⁊ honeſtas a deo ſunt.Item arguitur ex racione Ph̓i.Quicquid eſt cauſa cauſe eſtcauſa cauſati Sed deus eſt tauſa liberi arbitrij. liberum arbitrium eſt cauſa peccati. ergo deus eſt cauſa peccati. Cōtra iſtaeſt auctoritas Auguſtini. iij. libro. lxxxiij. q. ait. Deo auctorenō ſit hō̄ deterior. Reſpōdet ergo Tho. i. ij. q. lxxix. articuloprimo Ꝙ homo dicitur eē cauſa peccaū dupliciter V nō mododirecte inclmando ſcꝫ volunta-tem ſuam vel alterius ad peccadum. Alio modo indirecte. dumſcilicet non retrahit aliquos apeccato Ezechielis tercio ſpeculatori dicitur. Vi non dixerisimipio morte morieris ſanguine eius de manu tua requiramOeus autem non poteſt eſſe directe cauſa peccati. quia omnepercatum eſt per receſſum abordine. deus autem omnia inclinat ⁊ conuertit in ſemētipſum ſicut in vltimum finem. ſicut Dyoniſius ait. ij. c. de diuinis nominibus. vnde impoſſibile eſt ꝙ ſit ſibi vel alijs cauſadiſcedendi ab ordine qui eſt inipſum. vnde non poteſt directeeē cauſa peccati. ſimiliter necindirecte. cōtingit enim ꝙ deꝰaliquibus non prebet auxiliuꝫAdvitanda peccata. ſi preberetnō peccarent ſed totum hoc facit ẜm ordinem ſue ſapiencie ⁊iuſticie. cum ipſe ſit ſapiencia ⁊iuſticia. Vnde non imputaturꝙ aliq̄s peccat ſicut cauſe percati ſicut gubernator non dicitur cauſa ſubmerſionis nauisex hoc ꝙ non gubernat nauimniſi quādo ſubtrahit gubernacionem potens ⁊ debens gubernare. et hoc modo intelligiturdictū apoſtoli ad romā .i. Tradidit illos deus in reprobū ſenſū. vt facerēt ea que nō conuenunt in quantum ſcilicet non