ꝙ ſit ad ymagine eius mſi hoi.Sed Tho. i. ꝑte. q. xciij. reſpondet ꝙ Aug. hoc dicit reſpcū creaturarū inferioꝝ intellectū tarenciū et niō reſpectu angeloruꝫq̄nymo in ipſis angelis dignitas ymaginis reꝑitur. Vn̄ Dyoniſius ait. Angelus eſt ymagodei manifeſtacō occulti hōmis.et Gre. xxxvij. moraliū exponesillud Ezech̓. Tu ſignaculum ſimilitudinis inquit. licet homoad ſimilitudineꝫ dei creatus ſitangelo tamen quaſi manus aftribuens nō eū ad ſimilitudinecōditū. ſed ipſū ſignaculū ſimilitudinis dei dicit vt qūo ſubtipato lucet̓ deinanū exlior eſt in natura eo in illo ſimilitudo dei plenius credat̉ expreſſa. Notandū tamen ẜm Ric. demedia villa in. ij. di. xvi. et thomaꝫ vbi s. ꝙ de ymagine dei loqui duplicit̓ poſſumus. vno moꝙͣtū ad id in qͦ pͤ cōſiderat̉ racōym agmīs qd̓ eſt intellectualiſnatura. et ſic ymago dei magiſeſt in angelis ꝙ ſit in hominibꝰ. qꝛ intellectualis natura perfectior eſt in eis. Secūdo poteſtcōſiderari ymago dei in homineqͣntū ad id in quo ſecūdario cōſiſtit. ꝓut ſcꝫ in hp̄ine inuenit̓quēdā dei nmitacio. inqͣntuꝫ ſcꝫhomo ē de homine ſicut deus dedeo. et inqͣtū anima hōiis eſtbota in toto corꝑe eius. et ilerūtota in qualibet ꝑte ipſiꝰ ficideus ſe habet ad mūdū. et ẜmīhec et ſimilia magis inueniturdei ymago in homine ꝙ in angelo. Sed qꝛ hec cōſideracio accidentalis eſt ymagini. ideo nōcōcludit ſimpliciter ſꝫ ẜm qd̓ qn̄tum a d aliquā accidentalia. Iōſimpliciter angelꝰ magis eſt adymagine dei ꝙ homo. et ſit concludimꝰ ꝙ deus glorioſus pluſceteris creaturis excellētes condidit angelos. inter omēs aūtſiue bonos ſiue malos preſtācior fuit Lucifer. de quo Greg. depe. di. ij. c. Principiū ait Hūc pͥmiū cōdidit que reliquis emineciore fecit Buiꝰ pͥmatus emineciam cōſpicit ꝓpheta cū dicit Cedri nō fuerūt altiores illo in paradiſo dei abiētes nō adequauerūt ſūmitatem eius. Platain non fuerunt equales frondibus illius. Omne lignum precioſum paradiſi dei non eſt aſſimilatū illi ⁊ pulchritudini eiusquoniam ſpecioſum fecit eumin multis condenſis frondibusQuid namqꝫ accipi in cedrisabiētibꝰ ⁊ platanis poteſt niſiilla virtutum celeſtiū ꝓcere celfitudinis agmina in eterne leticie viriditate plantata que qm̄uis excelſa ſint condita. huit tāmen nec prelata ſunt nec eqͥtaO quanta benignitate vſus eſtdeus tam precelſa munera largiens illis quos preſciebat māgnatos et malos futuros. Diſcant illi qui liberales volūt eē