ceſſitate preſertim. ¶Gimiliter qui conciues ſue patrienon honorant. aut eis non ſubueniunt ¶ Tercio quinon honorant beniuolos patrie. Obſeruantie etiā uirtus hic mandatur qua honorem ⁊ obedientiam ac repenſionem uicis exhibere tenemur pro beneficiis. proprelatis propriis. tam eccleſiaſticis qͣꝫ ſecularibus etmagiſtris. ¶ Contra quod faciunt qui tales non honorant. non obediunt. aut vicem pro beneficiis nonimpendunt. immo honorem debite honeſtatis alieniſprelatis debemus. ¶ Contra hoc etiam mandarumfaciunt qui reuerentiam debitam non faciunt ſanctisaut eorum reliquiis. virgini beatiſſime ⁊ ſimilibus.De iſto precepto Cancellarius tradit tres regulas. ¶Prima ante religionis ingreſſum teneor prouidere neceſſitati parentum extreme ſi poſſum dum non aliunde patet eis prouiſio nec excuſaret me religionis in-greſſus quin peccem intrando ⁊ poſt introitum pro-fitendo. Si tamen neceſſitas illa non ſit extrema autpatet aliunde prouiſio non reneor pro iuuando exi-re religionem iam profeſſaꝫ. ¶ Secunda ſuperioribꝰnoſtris qui omnes dici patres poſſunt obediendumeſt de rigore in eis ſolis ī quibus ſuperiores ſunt magis auteꝫ ei cuius auctoritas potior eſt actentis circūſtantiis perſone. temporis reipublice. ⁊ utilitatis iniſtis. ut in concernentibus rempublicaꝫ plus obediendum eſt principi qͣꝫ patri. Secus in re domeſtica proportionabiliter de monacho reſpectu pape ⁊ epiſcopi et abbatis et principis temporalis diſtinctio lo-cum habet. ¶ Tercio quando plures dilectionis eſſeconcurrunt circa aliquem proximuꝫ ut eſt habitudoH 3

ſ6C