apprehendit in agibilibus finem ut bonum de quaetiā infra. c. vi. §. xvi. Secunda eſt precipitatio qua inagibilibꝰ ſubtrahit̉ ꝯſiliatio propter uehementiā delectationis. de qua infra. c. viii. §. xii. ⁊. xiii. Tercia eſtinconſideracio qua propter uehementiā delectatiōisde agendis quis nō iudicat. de quo uide infra. c. viii.§. xiiii. Quarca eſt inconſtantia. quādo quis propteruehementiam delectationis impedit̉ ne exequat̉ illd̓quod decreuit eē benefaciendū. de quo uide infra. ca.viii. §. xv. Quinta ē amor ſui qn̄ quis ꝓpter delectacionem ſe nimis diligit ⁊ quodammō uelut finē Sexta ē odiū dei. qn̄ ꝗs hꝫ diſplicentiā de deo qui ꝓhibet delectationē ꝯcupitā. Seprima ē affectꝰ preſentiſeculi quo aliquis uult frui uoluptare. Octaua ē deſperatio ſiue horror futuri ſeculi qn̄ ꝗs faſtidiens ſpūales delectationes non curat de eis nimis detentꝰ incarnalibus.De iracundia. capitulū. v.Racundia directe opponit̉ manſuetudini qꝛ ēexceſſus ire. ⁊ eſt aliud capitale uicium. ⁊ uocat̉ira per uicium. Diffiniturqꝫ ꝙ eſt appetitus inordinacus ſeu irrationabilis motus uindicte ſub rōe boni l̓iuſti. Eiꝰ em̄ motiuū ē appeticus iundicte quā a ſolodeo uel eiꝰ iudice appecere deberet. Ira āt qn̄qꝫ ē meritoria. qn̄qꝫ nullum peccatū ſꝫ paſſio. qn̄qꝫ mortalepeccatum. qn̄qꝫ ueniale. Meritoria ē ira q̄ uocat̉ iraꝑ zelū. ⁊ ē rōnabil̓ appetitꝰ uidicte. puta qn̄ ꝗs iraſcit̉ culpe ꝓprie ꝑ ꝯtritionē ꝑ quā ſumit iundictā deſe. Vel iraſcit̉ aliene culpe non perſone quaꝫ culpamuult iundicari ꝑ eū ad quē pertinet puta deū uel ſuuꝫ