primo. §. xvi. ¶ Tercia ſpēs ē difficilis ſeu grauis uelfuror dictꝰ. ⁊ eſt eoꝝ qui obſtinato appetitū uindi-ctam querunt qui nō dimittūt iram niſi quouſqꝫ puniant. Quelibet etiam ira que eſt appetitus uindictehabere poteſt tres gradꝰ. Primus eſt cum ī corde cōcipit̉. Secundus cum ſigno exteriori oſtendit̉ anteqͣꝫprorumpat quis in leſionem ꝓximi. Tercius cum ꝗsprorumpat in uerba uel facta leſiua proximi ¶ Filieire ſunt ſex. Prima eſt indignatio que eſt ira cordis ꝑquam quis ꝯtra proximum iraſcit̉ quem reputat in-dignum ut ſibi cale quid fecerit. uel ē uoluntas qua alios per ſigna moleſtie ꝯtriſtare deſideramꝰ. ideo eisſubtrahimus locutioneꝫ ⁊ ſocietatem. Indignacio ātillo mō ex ira naſcit̉. ſed alio modo ex ſuperbia uelīani gloria. ⁊ tunc indignatio eſt quādo quis reputatalios ſua ſocietate uel locutione ⁊ aſpectu indignos.⁊ eſt idem quod ſpēs ſuperbie que appellat̉ plus omnibus ſiue contemptus quo reputant̉ proximi viles.Secunda filia eſt tumor mentis quādo quis ex ira excogitat diuerſas uias uindicte. ⁊ calibꝰ cogitatiōibꝰanimum ſuum replet. Et ſic tumor mentis eſt diſpoſitio ad illationem uindicte inordinata. Diffinit̉ enimſic. Tumor mentis eſt uoluntas iundicandi in iniuriāfacti procedens. Non accipitur āt hic tumor mentispro ſuperbia. ſed pro quodam conatu ſiue audaciahominis intentantis uindictam. Tercia filia eſt cla-mor. quando quis iram ſuam oſtendit inordinatomodo loquendi. Eſt enim clamor inordinata ⁊ cōfuſa locutio per exaltationem uocis. ut ab alijs homi-nibus cognoſcatur. ⁊ iniuriam illius contra quem