in propria ſententia. mollis autem qͣꝫ oportet perſe-uerat. Sed perſeuerans dicit̉ qui continuat ẜm ꝙ orPartinacia uero in opinionibꝰ ⁊ actibus proprus ꝑquā quis non eſt paratꝰ corrigi dānabilis ⁊ uix ſanabilis preſumptio eſt. Et dum in rectore aliorum autapud religioſum ē cuncta turbat ⁊ perdit. Contentio⁊ diſcordia quid ſint dicet̉ in capitu. v. §. xviii. Adulator fit quis multipliciter ⁊ peccat. Primo quandoquis alium laudat in malis. Secundo quando aliurlaudat in incertis pro ueris. Tertio quādo quis laudat aliquem qui ueriſimiliter de hoc in inanē gloriācadet uel in ſuperbiam. Quarto qn̄ laudac aliquem etiā de uero bono ut placeat ei ꝓpter inanē gloriamQuinto quādo aliquis uult placere alteri ⁊ ip̄m lau-dac propter lucrum. virtus uero affabilitatis nulluꝫpeccatum eſt quādo quis laudat alium ⁊ intendit delectare eū. Primo quādo hoc facit ut ex hoc eum cō-ſolet̉ in tribulatiōibꝰ ne deficiat. Secūdo ſi laudat aliquē ut in uirtutibꝰ ꝓficiat uel proficere in eiſdemſtudeat. Tercio ſi laudat ⁊ uulc placere propter nutriendam caritatē ⁊ ut hō in alijs ſpūaliter placere poſſit. Adulatio ē peccatum mortale. Primo quando ꝗslaudat alteriꝰ pctm̄ graue preſerciꝫ. quia dei iuſticienocet. ⁊ proximum ſcandaliſat. Secundo qn̄ aliū laudat fraudulenter ut .ſ. ei notabiliter noceat corporaliter ⁊ ſpūaliter. Tercio qn̄ preter intentionē adulatio-nis quis alteri ē occaſio peccandi grauiter ſaltē. quiatunc eſt ſcandalum. ⁊ de eo ſicut de ſcādaliſantibꝰ eſtiudicandum. De hoc habet̉ infra. c. viii. §. vii. viii. ⁊ix. Veniale uero pctm̄ eſt. Primo quando quis adu̓