nō tamen dicetuir preſumptuoſus ſi debito modo .i. ẜm racōneſe appl̓icet̉ eis .i. ẜm capacitateſua Tercio notandū ꝙ ſi aliquis attemptat aliquod opusfacere non ex ſe ſed virtute diuiin auxiln hoc non erit preſumptuoſum. Opus enim magnumde ſe cum fiducia diuini auxilijfacultatem noſtram nō exceditdummodo illud ſit ꝓporcionatūp̄ſuppoſito auxilio cōis gre ſicutartemptando celebracionem cōmunionem religionis ingreſſuꝫregimen impoſitum cum debitiscircumſtancijs ⁊ hmōi. Hij prenominati fructus a ſuꝑbie radice ꝓueniūt eradicetur arbor etfructus peribunt et exiccabunt̉Niſi enim humiles fuerimus heredes celeſtis regni numqͣꝫ eſſevalebimus. Ad quod nos perducat Iheſus redemptor mundiqui eſt benedictus in ſecula ſeculorum AmenSermo ſextus de iudicio deicōtra primos patentes mādatodiuino inobedientesReſtatur nobis indies cauſa quare d̓i iuſticiam timere debeamus. Quisnaꝫ nōpaueat dum ẜm veridicam ſcripture ſancte fradicionem pro inobediencia primorum paretumet ipſos et omnem ipſorum poſteritatem penis grauiſſimis viderit affici. Non ſinit deus iniuriam ſibi fieri quin per flagellaſequencia oſtendat quantum ſibi diſpliceat non eſt acceptor ꝑſonarum nec reſpicit cuiuſꝙͣ dignitatem non permiſit hominelabentem impune tranſire Apd̓quoſdam tamen impios et incredulos figmienta videntur eēque dicuntur de pectantibus hominibus primis. Idcirco in hocſermone de iudicio dei contrahominem inobedientem dicturūtria more ſolito miſteria declarabimusPrimū dicitur cauſal̓itatis.Secundum qualitatisTerciū penalitatisDe cauſa pene primorum parentum quia propriā voluntatepreterierunt dei preptūCapitulum primumAtiſfaciendum arbitror in hoc primo capitulo eorum opinioni ꝙpͥmoꝝ ꝑntū culpā alleuiare ymo excuſare nituntur. Aſſeruntequidē. ſivoluiſſꝫ deus nō peccaſſet ada quaſi deus cauſa fuerit