Nico. de lyraGlo. ordi.IohannisCa. XIX
Itunicam.veſtimēta mea ſibi: ⁊ ī veſtē meā amiſerūt ſortē. Et milites qͥdē h̓ fe bcerūt. Stabāt āt iuxta crucē ieſua § hec erat mater iacobi. b § filia cleophe.mr̄ eiꝰ: ⁊ ſoro̓r mr̄is eiꝰ maria clea ophę ⁊ maria magdalenę. Cū vi dydiſſet gͦ ieſus matrē ⁊ diſcipuluꝫ5I pre ceteris familiarius.ſtātē quē diligebat: dicit mr̄i ſuę. ebMulier ecce filiꝰ tuꝰ: ¶ Deinde di fcit diſcipl̓o: Ecce mr̄ tua. Et ex il sa § qꝛ ad eiꝰ curā qͥcqͥd ei eſt neceſſariū ꝑqnat̓tem.b 5la hora accepit eā diſcipulꝰ ī ſuā.qui oīa diſpoſuit ꝑ neſcientes agit.Poſtea ſciēs ih̓s qꝛ oīa ꝯſūmataᵖſūt vt cōſūmaret̉ ſcriptura dicit: xSitio. Uas aūt poſitū erat ace mto plenū. Illi gͦ ſpōgiā plenā ace na §arūdinē vt aliꝰ dicit.to iſopo circūponētes obtulerūt oori eiꝰ. Cū gͦ accępiſſet ieſus ace paqd̓ ꝓphetia p̄dixerat: ⁊ qꝛ nihil iam reſtat qd̓mortē fieri oportet ⁊ tradidit ſpm̄: vt qͥ ptātēhabebat ponendi aīaꝫ ſuā et iterū ſumēdi eā.tū: dixit: Cōſūmātū eſt: Et inclinato capite tradidit ſpm̄. Iudęisgͦ qm̄ paraſceue erat: vt nō rematnerēt in cruce corpora ſabbato.(Erat enī magnꝰ dies ille ſabbava ſ vt morerent̉.ti:) rogauerūt pilatū vt frangerē xa § mortui de ligno: ne pendentes magnū diē ſuidiuturni cruciatus horrore fedarertur eoꝝ crura: ⁊ toͣllerent̉. Uene yrūt ergo milites ⁊ primi qͥdē fregerūt crura: ⁊ alteriꝰ qͥ crucifixusē cū eo. Ad ieſū aūt cū veniſſent3vt viderūt eū iā mortuū: nō fregerūt eius crura. Sed vnus mi arlitum lancea latus eius aperuit:⁊ cōtinuo exiuit ſanguis ⁊ aqua. b-
a Cū vidiſſet. Qui diuina facturꝰ qͣſi repulit ignotā mr̄eꝫiā on̄dit veniſſe horā quā tūc p̄dixit in qͣ agnoſcit de qͣ fueratmortal̓r natꝰ. ⁊ docet vt a pijs filijs īpēdat̉ cura a parentibꝰ.Un̄ ⁊ apl̓s: Si qͥs ſuoꝝ curā nō habet: fidē negat ⁊cͣ. bMulier ec. Mr̄i quā reliquit alterū ꝓ ſe fililāmō tribuit. Nācur hec fecerit: hec frequētia indicāt:Ex illa hora a. e. d. in ſuā. qͥ ⁊ ſi iā nōhr̄et ꝓpria ī illa ſocietate cētupliciteracceꝑat vbi erāt oīa cōia: nihil habēſ⁊ oīa poſſidēs. cīa cōſū. Oīa q̄oportebat fieri an̄qꝫ acciꝑet acetū ettraderet ſpm̄. Vt etiā ſcriptura h̓ ꝯſūmaret̉. In ſiti m. p. m. a. dicit: Sitio. qͣſi hͦ minꝰ feciſtis: date qd̓ eſtis. Degenerauerāt eī a vino patrū de iniqͥtatemūdi: qͣſi de pleno vaſe īpleti: hn̄tescor vt ſpōgiā cauernoſis ⁊ tortuoſislatibulis fraudulētū. Iſopꝰ humilisherba pectꝰ purgat: ſignificat hūilitatē xp̄i ꝑ quē fuſus ſāguis nos emundat. Hāc circūdederūt iudei: ⁊ ſe circūueniſſe putauerūt. Arundo ſignificat ſcripturā q̄ hͦ facto implebat̉.d Sꝫ vnꝰ. Uigilāti ꝟbo vſus ē: nōdic̄it ꝑcuſſit vel vulnerauit: ſed aperuit: vt illic qͦdāmō vite hoſtiū paderet̉ vn̄ ſacr̄a eccl̓ie emanauerūt: ſine q̄bus ad vitā nō ītrat̉. Ille ſāguis fuſus eſt ī remiſ. pec. aqͣ ⁊ lauacrū p̄ſtat⁊ potū. Ecce oſtiū ī latere arce quo ītrant aīalia diluuio nō ꝑitura. Eccemulier facta d̓ latere dormientis.☞ Sicut mosNico. de lyraa Et ī ve. meā mi. ſor .i. ſuꝑ aliā tunicā incōſutilē. ex qͦ etiā ptꝫ ꝙ xp̄s ꝓprie habebat pl̓a veſtimenta. b Etmi. qͥ. hͦ fecerūt .ſ. ſic̄ erat ſcriptū Psͣ.p̄dicto. hͦ addit euangeliſta vt on̄datꝓpehetiā īpletū ꝑ factū eoꝝ. ptꝫ etiāp̄dicta falſitas iudeoꝝ exponentiūPsͣ. p̄dictū de ꝑſecutiōe quā habuerūt iudei ꝑ amā: dicēteſ ꝙ mardoch.us fecit p̄dictū Psͣ. qꝛ titulꝰ pſal. on̄dit ꝯtrariū: qꝛ ille pſal. intitulat̉ a dauid ⁊ nō a mardocheo. Itē ī prīcipiopſal. d̓r: Lōge a ſalute mea ꝟba rugitus mei. ẜm ꝟitatē hebraicā ⁊ trāſlationē Hiero. qd̓ verificatū ē d̓ paſſiōexp̄i: qͥ nō fuit liberatꝰ a paſſiōe qͣꝫuisde hͦ clamaret ad pr̄em: ſic̄. sͣ. dictū ēxij. ca. Pater ſaluifica me ex hac hora. Tꝑe aūt Mardochei iudei fuerūtliberati celeriter poſt or̄onem eoꝝ: q̄priꝰ fuerūt liberati qͣꝫ veniret tp̄s ſtatutū īterfectiōis eoꝝ. Itē ibidē ſb̓ditFoderūt manꝰ meas ⁊ pedes meos:qd̓ nō eſt īpletū ī Mardocheo nec inaliqͦ iudeo illiꝰ tꝑis: ſꝫ magis ecōuerſo ipſi iudei Amā ⁊ filios eiꝰ crucifixerūt. c. Stabāt. Hic ponit̉ tertiū ꝯn̄s ad xp̄i crucifixionē: ⁊ꝑtinet ad eiꝰ parētes: qꝛ xp̄s ī cruce poſitꝰ an̄qͣꝫ moreret̉ volūit matri ſue d̓ cuſtodia ⁊ miniſtro ꝓuidere: dās exēplū alijs vtip̄i ſint ſolliciti īpēdere debitū obſequiū parētibꝰ ſuis. ⁊ hͦ eſtqd̓ d̓r: Stabāt aūt iuxta crucē ieſu ⁊c̄. Cōtrariū aūt videt̉ Luce. xxiij. vbi d̓r: Stabāt aūt oēs noti eiꝰ a lōge. Dicēdū ꝙ prīofuerūt ꝓpe: vt hic d̓r: ⁊ tūc xp̄s hec ꝟba dixit: ſꝫ ꝓcedēte paſſione ꝓpter turbā cōprimētē ſe retraxerūt: ẜm ꝙ dicit Lucas. vl̓forte iſtene h̓ noīate tāqͣꝫ magꝭ feruētes ī amore xp̄i ꝓpinquiꝰ ſtabāicit Ioh̓es: alie aūt multe ꝑſone erāt xp̄o notetimore a lōge ſtabāt: ⁊ d̓ ill̓ loqͥt̉ Lucas: dicit tn̄ ꝙ oēsſtabāt a lōge. qꝛ ml̓to pl̓es erāt ſtātes a lōge qͣꝫ a ꝓpe.vidiſſet ⁊cͣ. quē diligebat .ſ. ioh̓em qͥ ſcpͥſit hͦ euāgeliū: ⁊ſe loqͥt̉ tā qͣꝫ de qͦdā altero. vt. sͣ. dictū ē. e Dicitmr̄i ſue: Mu. ec. fi. tu. q. d. vſqꝫ nūc fui tibi ad obſequiū: d̓ cētero iſte erit loco mei. Et nota ꝙ loquēs mr̄i ſue d̓ cruce nō dixitei mr̄: ſꝫ mulier vocās eā cōi noīe: ne ex teneritudine noīs matern.
terni ſi expͥmeret̉ aggrauaret̉ animꝰ ꝟginis vidētis paſſionēfilij. f. Deinde di. diſ. ec. ma. tua. q. d. deputo te ad eiꝰ obſequiū. g Et ex il. ho. ⁊cͣ. ī ſuā .ſ. curā ⁊ diligētiā. h. Poſtea ſciēs. Hic agit euāgeliſta de xp̄i morte. Et diuidit̉ ī duasqꝛ prīo ponit̉ xſūmatio ꝑ mortē. ſcd̓o eiꝰ lāceatio poſt ipſam. ibi: Iudei gͦ. Circa pͥmū ſciēduꝫꝙ cōſūmatio nr̄e ſalutꝭ ꝯſūmāda eratꝑ venerabilē mortem xp̄i: vt declaratapl̓s ad Heb̓. ij. ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r hic: Poſtea ſupple q̄ dicta ſūt. i Sciens ie.qꝛ oīa ꝯſū. ſt .ſ. q̄ ſa erāt d̓ xp̄o paſſuro: qꝛ pauca reſtit an̄ morteꝫ eiꝰīplēda .ſ. eiꝰ potatio q̄ ī ꝓmptu erat.vn̄ ſeqͥt̉: k. Ut ꝯſū. ſcri. Psͣ. lxviij.In ſiti mea potauerunt me aceto. iōad illd̓ reſiduū implēdū. l. Dicit: ſitio. tm̄ laborauerat ⁊ d̓ ſāguine emiſerat: ꝙ corpꝰ eiꝰ erat deſiccatū ⁊ aduſtū: ⁊ ꝓpt̓ hͦ ſitiebat ſupra modū: ⁊ talis ſitis ē maximū tormētū. m Uasaūt erat po. ⁊cͣ. Illud eī portauerantmilites vt darēt crucifixis ad bibēdūvt ꝑ hͦ citiꝰ morerēt̉: ⁊ ſic de cuſtodiaeoꝝ ī cruce expedirēt̉: Talis eī potatio aceti mortē accelerat crucifixi: vtdicūt aliqͥ. aliā aūt cām huiꝰ aceti tetigi: Matth̓ .xxvij. q̄ videt̉ ꝓbabilioriſta: ⁊ eſt ibidē ſatis diffuſę poſita. ꝓpter qd̓ hic omitto. n. Illi gͦ ſpon.ple. aceto Iſopo. i. ligno iſopi.o. Circūponētes obtu. ori eiꝰ. Erateī eleuatꝰ a terra ita ꝙ ſola manu nōpoterāt attingere ad os eiꝰ. p. Cū gac. ⁊cͣ. Cōtrariū videt̉ Matth̓. xxvij.vbi d̓r: Noluit bibere. Dicēdū ꝙ illd̓qd̓ ē modicū qͣſi nihil reputat̉: vt d̓rij. phyſi. ⁊ iō qꝛ paꝝ d̓ illo aceto accepit: vt dicit h̓Vatth̓. dicit: Noluit bibere. ꝑiā modū loquēdidicimꝰ cōit̓ d̓aꝝ bibēte qd̓ n̄ vult hibere. qīma. ē .ſ. qͥcqͥd eratſcpͥtū d̓ meſūmatū ē. opꝰredēptiōisEt īcli. ca. tra.nō moriendi ꝙ morieſpm̄. on̄dēbat̉ ex obedtia pr̄is ⁊ nō īuolūtarieſic̄. sͣ. dixerat ca. x. Nemo tollit a meaīam ſꝫ ego pono eā. s. Iudei gͦ. Hicdeſcribit̉ vulneratio xp̄i mortui. Et diuidit̉ ī tres: qꝛ prīo ponit̉ vulnerationis occaſio. ſcd̓o ip̄a vulneratio. ibi:Uenerūt gͦ milites. tertio dicti certificatio. ibi: Et qͥ vidit. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ occaſio vulnerationis xp̄i mortui fuit: qꝛ iudei volebāt cadauera d̓cruce deponere ꝓpt̓ ſolēnitatē craſtinā īminētē: q̄ īcipiebat a veſꝑa illiusdiei ī qͦ xp̄s fuit crucifixus: lꝫ eī fuerit crucifixꝰ prīa die paſche q̄ erat ſolēnis apud iudeos. tn̄ ſcd̓a dies ꝓtūcfuit ſolēnior rōne ſabbati apud iudes. Dies enī ſabbati occurrēs infraoctauā paſche erat dies ſolēntor: qꝛ tūc feſtū duplicabat̉: ⁊ h̓ē qd̓ d̓r: Iudei gͦ qm̄ paraſceue erat .i. dięs venerꝭ. ī cuiꝰ veſpera īcipit ſolēnitas ſabbati ſequētꝰ. t Ut nō rema. ⁊cͣ. Erateī hͦ indectāta ſolēnitate. vn̄ ſeqͥt̉: v. Erat eī mag. ⁊cͣ. qꝛſicut dictū eſt ſolēnitas eiꝰ duplicabat̉ ꝓpter octauā paſchecōcurrentē. x Rogauerūt pi. vt frāge. eoꝝ cru. ne aliqͦ mōeuadere poſſent ⁊ tollerent̉ de patibulis. y Uenerūt gͦ milites ⁊ primi qͥdē fre. ⁊cͣ. Sꝫ videt̉ ꝙ veniſſent ad ieſū anteqͣꝫfregerūt crura ſecūdi: qꝛ ieſus erat ī medio amboꝝ. Dicēdūꝙ duo milites frangebāt ⁊ vnꝰ fregit crura vniꝰ latronis exvna ꝑte: ⁊ alter crura alteriꝰ ex altera ꝑte: ⁊ ſic ambo venerūthincinde ad ieſū qͥ erat in medio. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: z Adieſum aūt cū veniſſent: vt vi. eū iā mor. nō fre. eiꝰ crura: qꝛ hͦnō fiebat niſi ad hoc ꝙ euadere nō poſſent depoſiti d̓ patibulis. a Sꝫ vnꝰ mi. lan. la. eiꝰ aperuit. vt certificaret̉ d̓ morte eiꝰ. b Et ꝯti. exi. ſā. ⁊ aqͣ. Sāguis ad nr̄am redēptionē:aqͣ ad pctōꝝ ablutionē. Sciēdū tn̄ ꝙ iſta aqͣ miracl̓oſe exiuitqꝛ non
1. Tio. 5. a
2. Coꝝ. 6. b
Psͣ. 68.
27. q.aūt. §.ſi cōiugec. priuſqͣꝫ ⁊c. ſi enī-
Gen̄. 7. bIbidē. 2. d
at. 27. 1Sar. 15. 6Lucꝭ. 23. e
De cele.l. in qͣdā
De ꝯſe. di.1.c. 1. et. c.portet.diſ. 4. cªprie in fine
F De cele.miſ. c. cummarthe. §q̄ ſiuiſti ⁊. cin qͣdaꝫ. §.per hoc.