Glo. ordi.IohānisNico. de lyraCa. IIII

ſerui occurrerūt ei: ⁊ nūciauerūt adicētes: qꝛ filiꝰ eiꝰ viueret. Inter­ ba F nō diffidit de miſcd̓ia dn̄i: ſꝫ deſiderat vt virtꝰdiuina ſeruoꝝ cōfeſſiōe plurimis īnoteſcat.roga̓bat gͦ horā ab eis in qͣ meliꝰhabuerit. Et dixerunt ei: qꝛ heriI in figura ſāctiſpūs ſeptiformis: in qͦ oīs ſalus.hora ſeptīa reliqͥt eū febris. CogCcōparauit horā nūciantiū hore p̄nūciātꝭ .ſ. xp̄inouit gͦ pater qꝛ illa hora erat inqͣ dixit ei ieſus: filiꝰ tuus viuit: et.g credidit ip̄e ⁊ domꝰ eiꝰ tota. Hoc ⁊iterū ſcd̓m ſignum fecit ieſus cuꝫveniſſet a iudęa in galileam.

a Credidit ip̄e. Nō alij ciues: in qͦ paucitas fidei iudeoꝝ ſignat̉ qͣꝫuis ſigna viderit: vn̄ infert: Hoc iteꝝ ſcd̓m ſi. fe. ie. ſic̄s. ml̓titudo getiū ſolo ꝟbo cōuertēdaꝝ in ſamaritanis ſignabat̉. b. Hoc iteꝝ ſcd̓m. De oībꝰracl̓is q̄ fecit ieſus ī ānoan̄ mortē ioh̓is: nō facit ioh̓es mētionē niſi de iſtꝭ: ⁊ de diſputatione xp̄i cū iudeis q̄. sͣ. ponit̉. Ceteri enī euangeliſte q̄ hic reticet dixePoſt hecrunt plane.Nico. de lyraa. Serui occur. ei et nū. di. qꝛ filiꝰ eiꝰviueret. cōgaudēdo ip̄i. b. Interrogabat gͦ horā ⁊cͣ. hͦ fecit ad certificationē miraculi reſpectu ſui: qd̓ patꝫ ꝑ hͦqd̓ poſtea ſeqͥt̉: Cognouit gͦ pater ⁊cͣ.c Et credidit. Hic ponit̉ intēta ꝯcluſio. ad hͦ enī factū ē iſtud miraculū vtiſte regulꝰ gētilis cū familia ſua crederet ī xp̄m. ꝓpt̓ hͦ d̓r: Et credidit ipſe etdomꝰ eiꝰ tota .i. familia. Solet aūt q̄rian iſtud miraculū ſit idē cum eo qd̓ ſolet ſcribi Mat. viij. de cēturionis ẜuoſanato a xp̄o: ⁊ dic̄ Chryẜ. ꝙ ſic. Alijaūt dicūt ꝯtrariū: qd̓ videt̉ ex qͣttuor.Primo ex ꝑſona īfirmi q̄ h̓ dr̄ filius:ibi autē d̓r ſeruꝰ. Scd̓o ex infirmitateq̄ hic d̓r febris: ibi aūt paralyſis: vn̄ ibidē d̓r: Seruus meꝰ iacet ī domo paralyticꝰ ⁊cͣ. Tertio ex modo rogādi: qꝛ iſte rogabat ꝙ veniret p̄ſentialit̓ credēs ꝙ nō poſſet curare alit̓ ꝓpterqd̓ fuit rep̄hēſus a xp̄o: vt dictū ē. ille aūt cēturio p̄ſentiā xp̄irepellebat: reputās ſe indignū tāto hoſpite. d. Nō ſū dignus⁊c. Credebat etiā eū poſſe ſanare dū eſſet abſens ſolo īperio:ꝓpt̓ qd̓ dicebat: Dic tm̄ verbo ⁊ ſanat̉ puer meꝰ ꝓpt̓ qd̓ fuit adn̄o cōmēdatꝰ. dicēte: Nō īueni tātā fidē ī iſrl̓. ⁊ ſic ptꝫ ex mōrogādi ꝙ iſte regulꝰ aliꝰ fuit a cēturione. Quarto ptꝫ ex locoqꝛ ip̄e erat ī capharnaū qn̄ fuit rogatus a centurione: h̓ d̓r ꝙerat ī chana galilee qn̄ fuit rogatꝰ a regulo. dt Hoc iteruꝫſcd̓m ſignū fecit ieſus. nō d̓r ſcd̓m ſimpliciter qꝛ multa fecetatin hierl̓m: vt p̄dictuꝫ eſt: ſed d̓r ſcd̓m de his q̄ fecit in galilea.vn̄ ſequit̉: Cū veniſſet a iudea in galileā.Ca. IIIIMOra IIICF. E. Ieſus aūt fatigatꝰ ex itinere ſeAt gͦ cognouit ieſus ⁊cͣ. Sequitur:debat ſic ſuꝑ fontē. hora aūt erat qͣſi ſexta. Iſta fatigatio fuitſignū paſſiōis xp̄i future tali hora. cx. Uenit mulier d̓ ſamaria haurire aquā. ꝑ hāc mulierē q̄ gētilis erat ītelligi pōt vniuerſitas ſtudētiū ī doctrīa gentiliū. d. Dicit ei ieſus da mihi bibere. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ intēdebat aliqͦs ꝑitos ī doctrinagētiliū ſibi incorꝑare ꝑ fidē .ſ. Dionyſiū Ambroſiū Auguſti.nū. if. Quō tu cū ſis iudeꝰ bibere a me poſcꝭ. hͦ admiratiued̓r: qꝛ qn̄ tales ſic̄ dionyſiꝰ ⁊ ceteri ad fidē ꝯuertebāt̉: alij d̓ gētilitate mirabāt̉. k. Rn̄dit ieſus et dixit: ſi ſcires donū dei⁊cͣ. ac ſi dicat. o tu gētilitas ſi ſcires dei gr̄am tibi ꝯcedēdamtu nō mirarerꝭ ſꝫ eā peteres p̄cibꝰ deuotis. ⁊ hͨ gētilitatꝭ ignorātia magꝭ deſignat̉ cū ſubdit̉: qt. Un̄ gͦ habes aquā viuā.qꝛ gētilitas ignorabat xp̄i potētiā. vj. Oīs qͥ biberit ex aqͣhac .i. gētiliū doctrina. xx. Sitiet iteꝝ. nā philoſophi de felicitate loquētes nō attigerunt ad aliqd̓ qd̓ eēt humani deſiderij qͥetatiuū. qd̓ tn̄ ē de rōne felicitatꝭ. illi ꝟo qͥ magꝭ appropinqͣuerūt ꝟitati. poſuerūt felicitatē hoīs ī ſpeculatiōe pͥme cauſe: q̄ tn̄ ſpeculatio ē ꝑ creaturas de qͣ certū ē ꝑ exꝑientiā ꝙ hominis deſideriū nō qͥetat. yt. Qui āt biberit ex aqͣ quā egodabo ei nō ſitiet ī et̓nū. qꝛ doctrīa euāgelica felicitatē ꝑfectaꝫq̄ ꝯſiſtit ī viſione ⁊ fruitiōe dei oſtēdit. ⁊ gr̄a q̄ dat̉ credētibꝰeuāgelio ad illaꝫ ꝑducit. iō ſeqͥt̉: ac. Sed aqͣ quā ego daboei fiet ī eo fons aq̄ ſaliētꝭ ī vitā et̓nā. dic̄ ei mulier: dn̄e da mihi hāc aquā ⁊cͣ. nā gētilitas audita p̄dicatiōe apl̓oꝝ ⁊ aliorūdiſcipuloꝝ deuote recepit fidē xp̄i. d. Dic̄ ei ie. va. voca viꝫtuū. ꝑ que ſignificat̉ ītellectꝰ qͥ ad capiēdū xp̄i doctrinā ē applicādꝰ. m⁊ͣ. Dn̄e video qꝛ ꝓph̓a es tu: pr̄eſ nr̄i ⁊cͣ. ꝑ hͦ enī ꝙhͨ mulier q̄ſiuit a xp̄o debitū adoratiōis moduꝫ: ſignificat̉ ꝙgētiles vniꝰ veri dei cultū receperūt ⁊ idolatriā abiecerunt.q. Et ꝯtinuo venerūt diſci. eius ⁊ mi. ⁊cͣ. ꝑ hͦ ſignificata fuitadmiratio iudeoꝝ ī ꝯuerſiōe gētiliū: ſic̄ hr̄ Actꝰ. x. ꝙ iudei qͥerāt cū petro fuerūt admirati: qn̄ viderūt gr̄aꝫ ſpūſſācti daricornelio ⁊ alijs gētilibꝰ exiſtētibꝰ cū eo. s. Reliqͥt gͦ mulierhydriā ſuā ⁊ abijt ⁊cͣ. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ ml̓ti doctores gētiliūreliq̄rūt doctrinā ꝯſuetā ꝓpt̓ euāgeliū: ⁊ diſcurrerūt ad docēdū alios: ⁊ fecerūt fructū magnuꝫ: qd̓ ſignifieat̉ ꝑ hoc qd̓ d̓r:Et exierūt

yj. Et exierūt gͦ d̓ ciuitate ⁊ veniebāt ad eū .ſ. ad ieſū. Interearogabāt eū diſcipuli eiꝰ di. rab. mā. ⁊cͣ. ꝑ hͦ aūt ꝙ diſtulit refectionē corꝑis acciꝑe qͣꝫuis iā eēt hora ſexta: ⁊ ip̄e etiā eēt fatigatꝰ ex itinere: volēs pͥus ītēdere ꝯuerſiōi ſamaritanoꝝ on̄ditꝟbo ⁊ facto qͣꝫtū p̄dicator euāgelij debet eē ſollicitus d̓ ſalutehoīm ⁊ poſtponere oē aliud negociū.. Ex ciuitate aūt illa ml̓ti crediderūt⁊cͣ. qͥ lꝫ excitati fuerūt ꝑ mulierꝭ ꝟbūtn̄ magꝭ credider̄t ꝑ xp̄m. id̓o ſequit̉:τ. Quia iā nō ꝓpt̓ ⁊cͣ. ꝑ qd̓ ſignificat̉ꝙ lꝫ doctrina philoſophica fidei nr̄eſit ī pluribꝰ accōmoda tn̄ nō credimꝰꝓpt̓ illā: ſꝫ ꝓpt̓ ſacrā ſcripturā ⁊ potiſſime ꝓpter xp̄i doctrinaꝫ. ot. Et eratqͥdaꝫ regulꝰcͣ. Moralit̓. qͥlibet pctōrpōt dici regulꝰ diminutiue: qꝛ deficit īſuijp̄iꝰ regimīe. ⁊ tūc eiꝰ filiꝰ īfirmat̉:qn̄ ratiōi ſenſibilis appetitꝰ ꝯtrariat̉:qͥ debet obedire ratiōi ſic̄ filiꝰ ſuo pr̄ivt d̓r. j. eth̓. ſꝫ cū hō ꝑ rōneꝫ xp̄m fideliter dep̄cat̉. tunc ille filiꝰ ꝑ ꝟtutē xp̄iſanat̉. ꝑ quē ſenſibilis appetitꝰ ſub ordine rōnis collocatur.¶ In ca. iiij. vbi d̓r in poſtil. Dicendūꝙ ſitis vno modo accipit̉ ꝓ deſiderioalterius rei ⁊cͣ.In qͦlibet iſtoꝝ triū modoꝝ qͥbꝰ ſitꝭ accipit̉AddIIIO. em poſtillatorē q̄ biberit ex aq̄ ſpūali quaꝫxp̄s dat iteꝝ ſitiet. Nā ſi accipit̉ pͥmo mō .ſ. ꝓ deſiderio alteriꝰrei: ſic ẜm ip̄m oīs res ſpūalis accepta magis generat ſitim qͣꝫtollit. Si aūt accipiat̉ ſitis ſcd̓o mō .ſ. ꝓ deſiderio eiuſdē rei habite ad habēdū eā ꝑfectiꝰ: ẜm quē modū habētes deū ꝑ gr̄amadhuc ſitiūt habere ip̄m ꝑ gl̓iaꝫ. ſic etiā iſto mō ſitis remanet īip̄is qͥ aquā ſpūalē .ſ. gratiā xp̄i accipiūt. Si aūt tertio accipit̉ſitis .ſ. ꝓ excluſiōe faſtidij a dilectiōe habita: ſic etiā btī accipientes aquā: gl̓iaꝫ adhuc ſitiūt. Un̄ nullo p̄dictoꝝ modoꝝ quibus ẜm eū ſitis accipit̉ pōt verificari verbū xp̄i dicētis: Quiaūt biberit ex aqͣ quā ego dabo ei nō ſitiet ī eternū: īmo auctoritas Ecc̄i. ꝑ illū allegata nō ſolum applicat̉ ſiti ſcd̓o mō accepte: ſꝫ etiā pͥmo ⁊ tertio mō vt ptꝫ intuēti. Un̄ p̄dicta ꝟba xp̄iplaniꝰ ⁊ veriꝰ exponūt̉ ẜm Chryẜ. ſic ī hͦ loco dicentē: Hāc aūtexcellētiā huiꝰ aque: vt ſcꝫ qͥ ex ea biberit non ſitiet in eternuꝫ:ꝑ ea q̄ ꝯſequunt̉ xp̄s oſtēdit. dicit enī: Sed aqua quā ego dabo ei fiet ei fons aque ſaliētis in vitā eternā. q. d. ſicut qͥ fonteꝫhabet nequaqͣꝫ īterficiet̉ ſiti: ſic ⁊ qͥ hāc aquā habet quā ei dabo. hec ille. Aucͣtas aūt Ecc̄i. vbi d̓r: Qui bibūt me adhuc ſitient. intelligēda ē de quolibet triū modoꝝ p̄dictoꝝ.In ca. iiij. vbi d̓r: Qui biberit ex hac aqͣACPll Ca. nō ſitiet ampliꝰ. poſtillator quandā apparentem ſacre ſcpͥture ꝯtrarietatē ſoluit: qꝛ de eadē aqͣ d̓r Ecc̄i.xxiiij. Qui me bibēt adhuc ſitiēt. Dicit enim poſtil̓. fitim vnomō ſignificare appetitū alteriꝰ rei ab aqͣ .ſ. ſpūali q̄ ē gratia d̓ qͣſermo ꝑ cuiꝰ .ſ. extranee rei adeptionē ſitis nō extinguit̉ ſꝫ potius auget̉: alio mō dicit ſitim ſignificare deſideriū eiuſdem reihabite ad habēdū ꝑfectiꝰ: vt habēs deū ꝑ gratiā deſiderat eūhabere ꝑ gl̓iā. ⁊ ſic vera ē aucͣtas de Eccl̓iaſtico allegata. pͥmoaūt mō ītelligit̉ ꝟbū xp̄i: Qui biberit ex aqͣ quaꝫ ego dabo. i.gratia nō ſitiet ī et̓nū appetēdo .ſ. rē tꝑalē: qꝛ qͥ vere habet deūgratiā exͣ ip̄m nihil cupit habere cū hͦ ſtat ꝙ deſiderat eūdeꝫhr̄e ꝑfectiꝰ ſitiēdo adhuc: ꝓut ſonat aucͣtas Ecc̄i. xxiiij. Burg.aūt qͣſi nolēs ītelligere ꝟba poſtill̓. dicit ẜm pͥmuꝫ modū ſitimnō extingui: qꝛ habēs rem ſpūalē magꝭ eā appetit hr̄e. Et ecceꝙ Burg. vel nō ītellexit vel ītelligere noluit ꝙ poſtill̓. dicit ſitim pͥmo mō ſignificare appetitū rei extranee a gr̄a. ⁊ illa ē restꝑalis: cuiꝰ appetitꝰ ꝑ adeptionē gr̄e vel minuit vel oīno extinguit̉. Nā quāto plꝰ qͥſqꝫ ꝑcipit de gr̄a tanto minꝰ ſapit ei id qd̓habet natura: inquātū enī regnū gr̄e dilatat̉. intātū pctī ptāsminuit̉. Verba ſūt. b. Ber. de li. ar. ca. xij. Gr̄a enī habentē trahit ad ꝯtēptū ſui ⁊ amorē dei. inqͥt. Richar. ⁊ ē cōis ſnīa ſctōꝝdoctoꝝ: ẜm appetitū igit̉ rei exͣnee verū eſt ꝟbū xp̄i. Et ſi dixerit Burg. habēs gr̄am ſitit gl̓iaꝫ ꝓut ī poſtilla. igit̉ ſitis nō extinguit̉: ꝯcēdo. qꝛ ille ē ītellectus aucͣtis Eccl̓iaſtici. xxiiij. ſꝫ illa ſitis nō ē alterius rei ſed eiuſdeꝫ: qꝛ gloria eſt gratia ꝯſumata: falſū igit̉ eſt qd̓ Burgē. finaliter hic dicit auctoritatē Eccleſiaſtici intelligēdā eſſe de ſiti pͥmo modo: vt ptꝫ ex p̄dictis. Dictū Chryẜ. ꝑ Burg. adductū poſtillatori bn̄ intellecto concordat: qꝛ qui habet gratiā habet fontē vnde hauriat vt p̄ter illd̓qd̓ ad illum fontē ꝑtinet non ꝯcupiſcat.Poſt hec

FS