Marci Ca. IIIGlo. ordi.Oo oyo

¶ Hiero. Sil̓is ſimilē querit. § qꝛ ſoli nō poſſūtmagna inſania qͥ ſalute iudiI gēs ſiue cōſilio.toris cōſiliant̉.gent de nece ſaluadianis cōſiliū faciebāt aduerſuschināt̉. F ideoa § qꝛ rōne vincunt̉: mortēlit inſano populo§ medicuseū quō eū ꝑderēt. Ieſus āt cū di­ aa I ōbediētibꝰ cedit: amātibꝰ accedit.gͦ ſcipulis ſuis ſeceſſit ad mare: etI rota.§ confeſſio.multa turba a galilea ⁊ iudęa ſeI viſio pacis.cuta ē eū: ⁊ ab hieroſolymis ⁊ abI ſanguinea. Faliena deſcēſio.idumēa ⁊ trās iordanē ⁊ qͥ circaF anguſtia. I venatio piſcis.tyrū ⁊ ſidonē: multitudo magnaqꝛ. Bed. opinionē virtutū.audiētes q̨̄ faciebat venerūt adI ideo. a § eccleſia de gētibꝰ cōgregata.ceū. Et dixit ieſuſ diſcipul̓ ſuis: vt bī nauicula ſibi deſeruiret ꝓpt̓ tura § diſcordes. b ideo cōfluebant qꝛ.dbā ne cōprimerēt eū. Qu̓ltos eīſanabat: ita vt irruerēt in eū: vtI fideles.illū tāgerēt quot qͦt habebāt plae gas. Et ſpūs īmūdi cū illū vide­ ddemones.bāt ꝓcidebāt ei⁊ clamabāt dicētes: Tu es filiꝰ dei. Et vehemen­ ?a I peccatori dixit deꝰ: Quare tu enarras iuſticiageas ⁊cͣ. b demonibꝰ et curatis. c § deūeſſne differret̉ paſſiotter cōminabat̉ eis: ne mānifeſtas rent illū. Et aſcēdēs in montem sI gratia. F nō meriti: ſed diuine gratiI nō vos me elegiſtis ſed. evocauit ad ſe quos voluit ipſe:ſ libero arbitrio.h et venerunt ad eum. Et fecit vt rvt ter quaterni fidē charitatisquattuor pas orbis p̄dicarēt: vn̄ ab orientorte. iij. aib aqͥlone porte tres: ab auſtro porte tres: ab occaſiporte tres.eſſent duodecim cū illo: ⁊ vt mitteret eos p̨̄dicare. Et dedit illis ⁊poteſtatē curādi infirmitates: et īeijciēdi demonia. Et impoſuit ſia § vocauit ad ſe. I ſupplātatorēkmoni nomē petrus. Et iacobū geI fugitiui.i bedęi: ⁊ iohānē fratrem iacobi: ⁊impoſuit eis nomīa boanergesha ¶ Beda. virilis a greco aner: qd̓ eſt vir: qꝛ viriliter dn̄o adheſit.R quod eſt filij tonitrui. Et audreā

Seceſſit. Fugit vt hō: qꝛ nōdū venerat hora eiꝰ: ⁊ paſſiōiseiꝰ extra hierl̓m nō erat locus. Red̓. Allego. De ſynagogaſeceſſit. a. m. ⁊cͣ. Iudeā relinquit: ad gētes venit cū diſcipulisſcꝫ p̄dicātibꝰ apl̓is corda gētiū adijt: ⁊ ſic multos ad ſe veniētes ſuſcepit: ⁊ deſideratā ſalutē dedit. Un̄ aꝑte ſubdit̉: ⁊ dixitdiſ. ſuis. b.Et mul. tur. Bed̓. Magiſtri plebis ⁊ miniſtri regis odio ꝑſequūt̉: vulgꝰ indoctū dilectione ſequitur: ⁊ plurimi ſanari merent̉.Nauicula. Eccl̓ia de gētibꝰ cōgreata fluctꝰ ſeculi mēte trāſgreſſa: q̄ qͣꝫto ſinū cordis gr̄e recipiende dilatat:tāto fluctꝰ ſeculi ſecuriꝰ calcat.d. Ne cōpri. Cōprimūt qͥ eccl̓ie pacēturbāt. Tāgūt qͥ fid ē vero corde ⁊ dilectione ſuſcipiūt: qͥ tetigere ſanati eēꝑhibent̉: fugiēs cōprimētes nauiculāaſcēdit. e. Et ſpūs īmu. Bed̓. Uterqꝫ ⁊ plagas habētes ⁊ īmūdi ſpūs: ſꝫinfirmi pia intētione ſalutis: demoniaci: vel potiꝰ ī eis demones nō ſolū timore coacti ad ꝓcidēdū: verū etiā adcōfitendū maieſtatē eiꝰ. Pn̄tia em̄ eiꝰꝑterriti: quē filiū dei eſſe tāiāqꝫ nouerāt celare nō poterāt: Saniores arrianis qͥ etiā hodie negāt filiū dei eſſe.f Ne manifeſtarēt. Be. Nō ſolū demonēs qͥ inuiti: vel ab eo ſanati qͥ ſpōte cōfitent̉: ſꝫ ⁊ apl̓i toto orbe poſt paſſionē p̄dicaturi: ante paſſionē tacereiubent̉: ne diuina maieſtate p̄dicatapaſſio differet̉: ⁊ ſic ſalus mūdi.Et aſcēdēs. Be. Poſtqͣꝫ īmūdosſpūs ſe p̄dicare ꝓhibuit: ſctōs elegitqͥ eū p̄dicarēt ⁊ nephandos ſpūs eijcerent. Mons iſte ſignificat altitudinē iuſticie qͣ inſtruēdi: ⁊ quā p̄dicaturi erāt ꝑ locū admonet ad celeſtiaerigi: ſic ⁊ legē ī mōte dedit. Hiero.Cōſuetudo diuine ſcripture eſt allegorice loqͥ: ſꝫ nos ſic excelſa ſenſibꝰ noſtris applicemꝰ: vt hiſtorie veritatemcernamꝰ. Chriſtꝰ em̄ ſolus ſpūalitermōs ē celeſtiū rerū qͣlitate copioſus:ex qͦ fluūt aque viue: ⁊ qͥcqͥd ſūme bonū credit̉ in hoc fundat̉ qͥ ē mōs oīmmōtiū: ⁊ ſctūſſanctoꝝ qͦs quotidie adſe inuitat. In montē vocant̉ excelſi etmerito ⁊ verbo: vt locus cōgruat meritis altis. h Vt eſſent. xij. ⁊cͣ. Speciē iacob dilexit deꝰ: cū videret excelſus gētes: ⁊ ſepararet filios adā: ſtatuit terminos ppl̓oꝝ iuxta numerū filioꝝ iſrl̓: vt ſint ſuꝑ thronos. xij. iudicātes. xij. tribꝰ iſrl̓. Quibꝰ data ē poteſtas quā filiꝰ accepit a pr̄e ẜm carnē: vt oꝑa q̄ ip̄e fecit ⁊ ipſi faciant: etmaiora horū faciāt. Beda. Deditetiā ptātē mortuos ſuſcitādi: ſic̄ Mattheꝰ dicit: vt ꝟtus oſtenſa fidē verbodaret ⁊ noua facerēt: qͥ noua p̄dicabāt. nūc aūt qꝛ nūerꝰ fideliū creuit:multi vitā ꝟtutū tenēt ⁊ ſigna ꝟtutūnō habēt: qꝛ fruſtra foras miraculuꝫoſtēdit̉: ſi deeſt qͥ intꝰ oꝑet̉ qꝛ lingue īſignū ſūt nō fidelibꝰ: ſed infidelibꝰ.i Et īpoſuit. Bed̓. Nō mō primū: ſꝫcū adducto ab andrea dixit: Tu vocaberis cephas qd̓ īterp̄tat̉ petrꝰ. Sꝫhic euāgeliſta te attētū reddit dicēs:ꝙ eū dn̄s ſic cognominauerit. Aliterei putares ſic vocari caſu nō ꝓuidentia dei. Voluit aūt eū deꝰ priꝰ alio noīe vocari: vt ex mutatiōenoīs viuacitas ſacr̄i notaret̉. Id eſt: grece vel latine petrus:qd̓ ſyriace cephas: ⁊ in vtraqꝫ lingna a petra dictū: de qͣ petra aūt erat xp̄s. Sicut em̄ a xp̄o luce lux mūdi vocant̉ apl̓i:ſic a petra petrꝰ. Simon pones merorē negationis .ſ. viſo dn̄opoſt reſurrectionē. Vel audiēs triſticiā mortis .ſ. cū ei d̓r: AltI te cinget

Hiero. Et īpoſuit ſimoni note cinget ⁊ ducet qͦ tu nō vismē petrꝰ: d̓ obediētia aſcēdit ad agnitionē. Qui eī hꝫ dabit̉ei ⁊ abun. Et iacobū: qͥ ſupplātata hꝫ deſideria carnis. Etiohānē: qͥ gr̄a accepit qd̓ alij ꝑ laborē. Et impoſuit eis noīa:Boanerges. qd̓ filij tonitrui: qͦꝝ ſuble meritū in mōte meret̉dire tonitruū patris ꝑ nubē d̓ filio tonātis. Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ: vt ꝑ nubē carnis ⁊ ip̄i xp̄i ignē ac fulgura inpluuiā ſpargerēt ī terris: qm̄ dn̄s inpluuiā fulgura fecit: vt extinguat miſericordia qd̓ iudiciū exurit. Un̄: MMiſericordiā ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e.k. Iacobum. Qui curā carnis dn̄ovocate ſupplātauit: ⁊ ip̄am carnē herode trucidāte cōtēpſit. Iohāne.Bed̓. In qͦ ē gratia: vel dn̄i gr̄a: qͥ obamoris p̄cipui gr̄am quā ꝟginali gloria ꝓmeruit: ſupra redēptoris ſui pectꝰ in cena recubuit. m. Filij toni.Be. Quorū vnꝰ intonās: voceꝫ theologa quā nemo priꝰ edere nouerat:emiſit: In pͥncipio erat ꝟbū ⁊cͣ. Quātāto pondere grauidā reliqͥt: vt ſi aliquāto plꝰ ītonare voluiſſet: nec ipſemūdus caꝑe potuiſſet. n. Et andream. Hiero. Qui virilit̓ vim facit ꝑditionis ſue: vt rn̄ſum mortis ſemꝑ in ſehabeat: ⁊ animā ſemꝑ ī manibꝰ ſuis.☞F Et philippūNico. de lyrameꝰ ẜm ꝙ dicit Ioſephus ⁊ alij hiſtoriographi: ⁊ qꝛ meſſiā ꝓmiſſū illi ītelligebāt regnare tꝑaliter: nec videbātaliū regnare tūc ī iudea niſi herodē.iō dixerūt eū eē meſſiā: cū tn̄ ꝓph̓ia iacob p̄dicta eēt ẜm veritatē intelligenda de xp̄o: qͥ natꝰ fuit tꝑe dicti herodis. vt hr̄ Matth̓. ij. Iſti igitur habebāt occaſionē ꝑſequēdi xp̄m: eo ꝙ ipſū eē xp̄m ſicut erat ẜm ꝟitatē erat ꝯriū ſecte ſue. Alij aūt dicūt ꝙ iſti herodiani erāt milites herodis antipeqͥ fuit filiꝰ p̄dicti herodis: ⁊ dn̄abat̉ īgalilea: non ſic̄ rex ſꝫ vt tetrarcha: vthr̄ Lu. iij. Et iſte incarcerauit iohānēex qͦ habebāt aliquā occaſionē ꝑſeq̄ndi xp̄m queꝫ p̄dicauerat ioh̓es: ⁊ exhis ptꝫ malicia phariſeoꝝ qͥ cū ꝑuerſis hoībꝰ tractabāt ꝯſiliū ad ꝑdēdūxp̄m. a. Ieſus aūt cū di .ſ. ſe. hͦ expoſitū ē Matth̓. xij. b Et dix. ie. diſ.⁊c̄. oſtēdēs in ſe infirmitatē carnis.c¶ Quot qͦt ha. pla. i. īfirmitates varias. dꝰ. Et ſpūs īmū. ⁊cͣ. ⁊ ī hͦ oſtendebat ꝟtutē ſue deitatis. vtrūqꝫ enīnec eſſe ē ꝯfiteri fuiſſe ī xp̄o .ſ. īfirmitatē carnis ⁊ potētiā deitatis. ⁊ iō vtrūqꝫ manifeſtabat xp̄s in oꝑibꝰ ſuis.e Tu es fi. dei. cōiecturaliter loq̄bātur. f. Et vehe. cōmi. eis. cuiꝰ cauſaaſſignata ē. sͣ. ī. j. ca. g Et aſcen. inmō. Poſtqͣꝫ deſcripta ē xp̄i p̄dicatioꝑ ſeip̄m tm̄. hic ꝯn̄r deſcribit̉ eiꝰ p̄dicatio etiā ꝑ apl̓os. ⁊ primo deſcribit̉ptātis collatio. ſcd̓o dicte collationisexecutio. vj. ca. ibi: Et vocauit duodecim. Circa pͥmū pͥmo ptās cōfert̉. ſecūdo dubiū remouet̉. ibi: Et veniūt addomū. Circa primū deſcribit̉ electioapl̓oꝝ ⁊ nūerꝰ ⁊ noīa eoꝝ ⁊ ptās eiscollata. ⁊ ptꝫ ſnīa ex his q̄ dicta ſunt.Matth̓. x. hoc excepto. h Boanerges qd̓ ē filij tonitrui:ſic eī vocati ſūt a xp̄o: qꝛ ī trāſfiguratione xp̄i audierūt verbū dei patris dicētis de xp̄o: Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ ⁊cͣ. qd̓ qͥdēverbū vocat̉ tonitruū ẜm illū modū loquēdi Iob. xxvj. Cūvix paruā ſtillā ſermonis eiꝰ audierimꝰ: tonitruū magnitudinis illius quis poterit intueri.Et ve-

Allego.

.jͣ. 4. ¶

Mat .17. a

Psͣ 134.

Ibi. .106.

Mat 4. dLuclt̓ .2.vIoh̓. .6. a

Ioh̓ .1.

B

Luce .4. 6

Mat. 10 0Luce. .9. a

Ioh̓ .14. bMat. 10 a

Ioh̓ .1. f

Ioh̓ 12. f j