Nico. de lyraGlo. ordi.MattheiCa. XXIIII

q̨̄ dicta ē a daniele ꝓph̓a ſtanteꝫa I ī tēplo dei: vel vbi nō debet ẜm marcū qd̓ſignat. I illā ꝓphetiā vel ſequētia. I in cōfeon fideI vel dimiſſa occidente lr̄a ⁊ iudaicaprauitate eternis appropient montibus.aī loco ſācto: qͥ legit ītelligat. Tūc pa I virtutū culmen altius aſcendant.qui ī iudęa ſūt fugiāt ad mōtēs:a I qui excedit carnem animo nō redeat ad aliqͦsactus priſtine conuerſationis.⁊ qui ī tecto nō deſcendat tollere ea F carne vel mundo. b§ qui oꝑatur in eccleſia.qui exierit ciuitatē huiusūdi non reuertat̓.aliqͥd de domo ſua: ⁊ qͥ ī agro nō ra §. i. rē ſecularē qua ſe exuit: vt nudus xp̄m ſequatur. bIve ambitioſis pariturorumb reuertat̉ tollere tunicā ſuam. Ue̓ dydiuitias qͣs adepti ſunt fouentibus: qꝛ ſarcia grauati fugere non poterunt. I qͥ initia fideihabent ⁊ egent nutrimento magiſtrorum.aūt pręgnātibus ⁊ nutrientibusa ſ nō tūc primo incipiatis declinare a malo cuꝫnorte p̄ueniēte iudiciū dei nō poteſtis effugere.cin illis diebus. Orate autē vt nō ea § qꝛ hec tēpora nō ſunt itineri conuenientia.fiat fuga vr̄a hye̓me vel ſabba­ tꝓprie temporibus antichriſti.Ifanō cōcutiat̉ fides cum perſecutor pieta38t operator virtutum.to. Erit enī tūc tribulatio magna fˣqualis non fuit ab initio mundivſqꝫ modo neqꝫ fiet. Et niſi breuiati fuiſſent dies illi: non fieret ſalua om̄is caro: ſed ꝓpter electos in§ne deſperent.I in illa p̄ſſura.breuiabunt̉ dies illi. Tunc ſi qͥs ʰI veſtris imitatoribus.apud arrianos.Fapud donatiſtas vel huiuſcemodi.vobis dixerit: ecce hic chriſtꝰ aut§ membra eiꝰ qui ſe efferet ſuꝑ oē qd̓ dicit̉ deusillic: nolite credere. Surgēt enim pͦaut quod colitur.pſeudo chriſti et pſeudo prophe§ aliquid magni ſignificātis.tę: et dabunt̉ ſignā magna ⁊ pro ꝙdigia: ita vt in errorem inducan­ rſꝫ tur ſi fieri poteſt etiam electi. Ec­ sI vt preſcij vigiletis.§ qꝛ p̄moniti eſtis.ce p̨̄dixi vobis. Si ergo dixerint:

que in ipſo ſanctoꝝ loco longo tꝑe ſtetit. a Tuncqui in iudea. Hec ad lr̄am facta ſunt cum appropinquante exterminio iudeorum oraculo moniti om̄eschriſtiani fugerunt in regnum agrippe qͥ parebat ro. manis. Myſtice. Tūc .i. cum hereſes ⁊ flagicia regnare ceperint īter ſanctos etpacem eorū diſtrahere: quātoplures vidēt ſeqͥ praua: tantoaltiꝰ ꝟtutes petat. b. Ue ātpregnā. ⁊cͣ. Quia ſarcina gͣuate fugere nō poterūt. In iſto qͥī tudea ſūt fugiāt ad mōtes cōcordat Lucas. cetera videturalit̓ dicere: ita et qͥ ī medio eiꝰdiſcedāt. Sꝫ quō cum p̄dixiteuangeliſta circūdari hierl̓mab exercitu qͥ in medio ſunt .i.cū ita vrgebit ꝑiculū vt euādinō poſſit: diſcedāt .i. nō capiātur deſiderio huiꝰ ſeculi ī aliāvitā migrare parati. Ideꝫ qd̓alij dixerūt in tecto ē: nō deſcēdat. t. a. d. d .ſ. hͦ eſt nullo affectu inclinent̉ ad carnem. Et hͦqd̓ Lucas ait: et qͥ in regionibus nō intrent in eā. .i. qͥ iā bono ꝓpoſito cordis extra illaꝫfacti ſūt: nō eā rurſus carnalicupiditate deſiderēt. Hoc alijet qͥ in agro nō. r. t. t .ſ. hoc eſtiterū inuolui curis qͥbus exutus erat. Graues anime peccatis: ⁊ q̄ nutriunt .i. imperiteantichriſtū effugere non poterūt. Ul̓ ve illis qui ſua germina non ꝓduxerunt in virū ꝑfectum. c. Orate aūt. Si d̓captiuitate: orēt ne fuga eorūſit hyeme vel ſabbato. Quiain altero ꝓhibet duricia frigorū ad ſolitudines fugere: ⁊ indeſertꝭ latitare. In altero trāſgreſſio legꝭ ē ſi fugere volūt:vel mors: ſi remanēt. Spūaliter aūt p̄cipit̉ vt non frigeſcatfides in deuꝫ ⁊ charitas: necocioſi in oꝑe torpeamus ꝟttū ſabbato. Hāc ſnīaꝫ Lucasilluſtrat. Dicit enī attēdite vohis ne grauent̉ corda veſtra īcrapula et ebrietate ⁊ curꝭ huius vite: et ſuꝑueniat in vosdies illa repentina. Uigilateitaqꝫ omni tꝑe vt digni habeamini fugere iſta om̄ia que futura ſunt. Ad hyemē ꝑtinentcure que triſtes ſūt: vt hyemscrapula et ebrietas. ad ſabbatum: qꝛ in eis delitijs afflueremos erat iudeis ignaris veriſabbati. d Et niſi ⁊cͣ. Queergo ſpes electis niſi gr̄a dei:que dat patientiā pijs vt citiꝰdemat potentiā impijs. Quāto enī erit hec tribulatio grauior: tāto erit breuitate moderatior. Vel dieꝝnomīe: ipſa mala ſignificantur. e. Breuiati. Nōmēſura: ſꝫ numero: ne mora tēporū fides concutiat̉credentiū. Erunt enī hec mala tribus annis et dimidio tm̄. fEcce hic chriſtꝰ. Habet vna quecūqꝫ hereſis vel certas mūdi ꝑtes. vn̄ d̓r: ecce hic: ecce illic:vel in occultis aut in obſcuris ꝯuēticulis: curioſitatem hominū decipit. vn̄ dicit̉: Ecce in cubilibꝰ: eccein deſerto. Multi erunt qui non credūt chriſtumeſſe cōmunem ſalutē omniū ſed quorūdam. vnde dicitur: hic aut illic. g. Si fieri poteſt. Id eſt ſi aliqͦmodo fieri poſſet: vt dei p̄finitio mutaretur: et ideonon de veris intelligi pōt electis. h. Electi. Nonꝙ diuina electio fruſtretur: ſed qui iudicio human¶8vident̉

Qui legit ītelligat. q. d. qͥ legitphetiā danielis ītelligat eam eē ditam de hͦ facto. Scd̓m qd̓ ibi ponit̉ ē iudeoꝝ captiuatio ⁊ ꝑfecta eoruꝫiſperſio. cū dicit: b Tūc q̄ ī iudea ſūt fugiēt ad mōtes. q. d. ex tuncudei nō habitabūt ī iudea plꝰ: qꝛ lꝫ heliꝰ adrianꝰ hieroſolymā reedifiauerit. p̄cepit tn̄ ne aliqͥs iudeꝰ haberet licentiā ītrādi illuc. Alit̓ autēexponit̉ ab aliquibꝰ de tꝑe qd̓ fuit an̄ deſtructionē ciuitatis īmediate: qꝛ fideles qͥ erāt inhierl̓m admoniti ſunt ꝑ angelum vt fugerēt īregnū agrippe vltra iordaneꝫ: qꝛ rex agrippaerat ꝯfederatꝰ romanis: ⁊ id̓o ibi fideles ſaluati ſunt vt ſcribit̉ in eccl̓iaſtica hiſtoria. Sequit̉: c Et qͥ ī tecto nō deſcē. ali. tol. de do.ſua ⁊cͣ. q. d. Meliꝰ ē ꝙ ſaluet vitā ſuā qͣꝫ rē poſſeſſam. d. Ue āt preg. ⁊ nutri. ī illis diebꝰ.qꝛ pregnātes nō poſſūt bn̄ fugere aggrauatepōdere: nec ſil̓iter nutriētes ꝓpter curā circaꝑuulos. e. Orate aūt. Hic īcipit ſoluere ſecūdā q̄ſtionē de ꝯſūmatiōe ſeculi. Et diuidit̉ī tres ꝑtes. qꝛ circa ꝯſūmationeꝫ ſeculi. primooſtēdit tribulatiōis magnitudinē. ſcd̓o tꝑis īcertitudinē. ibi: De die autē illa ⁊ hora. tertioexcitat nr̄aꝫ ſollicitudinē. ibi: Uigilate itaqꝫ.Prima adhuc ī duas. qꝛ pͥmo tāgit tribulationē futurā tꝑe antixp̄i. ⁊ ſcd̓o aduentuꝫ ip̄iꝰxp̄i ad iudiciū. ibi: Statī aūt. Prima ī duasẜm ꝙ tribulationeꝫ futurā tꝑe antixp̄i deſcrihit ex duobꝰ. Primū ē violētia afflictionis.ſcd̓m ē vehemētia ſeductionis: qd̓ tangit̉ ibi:Tūc ſi qͥs vobis dixerit. Circa pͥmū aduertēdū ꝙ qꝛ p̄dixerat tribulationē iudeoꝝ ex deſtructiōe ciuitatis hieroſolymitane: vt ptꝫ exp̄dictis: ⁊ nūc p̄dicit tribulationē fidelium futurā ſub antixpo maiorē. ideo ꝯuertit ſe ad diſcipulos ſuos in qͥbus admonet fideles ꝓ illotꝑe futuros dicēs: Orate aūt vt nō fiat fu. ve.hyeme .i. tꝑe incōpetēti ex aeris importunitate. f. Uel ſabbato .i. tꝑe incompetēti ad fugā ex quacūqꝫ alia cauſa: qꝛ tūc nō erit ſabbatū obſeruandū in qͦ non erat licitū iudeis ambulare vltra mille paſſus. ꝑ ſabbatū gͦ intelligit tp̄s incōueniēs ad fugam modo p̄dicto: ⁊ſubiungit̉ ratio. cū d̓r: g Erit enī tūc .i. tꝑeantixp̄i. h. Tribulatio magna ⁊cͣ. de preterito. i Neqꝫ fiet. de futuro. Ex qͦ ptꝫ ꝙ loquit̉ h̓ d̓ tribulatiōe antixp̄i: q̄ ab oībꝰ doctoribꝰ d̓r maxīa.k Et niſi breui. fu. dies illi.non ē intelligendū ꝙ dies ſint breuiores tꝑeantixp̄i qͣꝫ ſint modo: qꝛ quātitas diei cauſat̉ex motu ſolis qui ē vniformis: ſed dies hic accipiūtur ꝓ tēpore: qꝛ tp̄s illiꝰ tribulatiōis eritbreue: qꝛ non durabit vltra tres annos cū dimidio: vt habet̉ Dan̄. xij. vbi d̓r ꝙ durabit ꝑtēpus et tēpora ⁊ dimidiū tꝑis. Cauſa autemhuiꝰ breuitatis ſubdit̉ cū dicit̉: lNō fie.ſal. omnis caro. Caro aūt hic accipit̉ ꝓ homine ẜm ꝙ habet̉ Gen̄. vij. Nō ꝑmanebit ſpūsmeus in homine in eternuꝫ qꝛ caro eſt. ſenſusergo ē iſte: Oīs caro nō fieret ſalua .i. nullushomo fieret ſaluꝰ ſi eſſet longū predicte tribulationis tēpus. Negatio enī poſtpoſita huicſigno vniuerſali omnis: facit ipſum equipollere ſigno vniuerſali negatiuo: qꝛ omnis nō:valet nullus: ꝓpter qd̓ ſubdit̉: m. Sꝫ proter electos breuiabunt̉: ne ex tribulationis magnitudine cadāt a veriate. n Tunc. Hic ꝯn̄ter oſtendit̉ magnitudo tribulationis ex vehenētia ſeductiōis: qꝛ ml̓ti diſcipuli antixpi veniēt ad ſeducēdū populūicēdo ꝙ ip̄e ſit vere xp̄s ī lege ⁊ ī ꝓph̓is ꝓmiſſus. ⁊ id̓o hͦ p̄dicit ne fiSi qͥs vo. di. ⁊cͣ. et qꝛ nōleles tūc decipiant̉. d. Tūc .i. tꝑe antixjolūmō habebūt ꝟba ad decipiēdū ſꝫ etiā ſigna: qd̓ ē difficiliꝰ ad euadēlū. id̓o ſubdit:Surgēt enī ⁊cͣ. ꝑ hͦ ītelligit antixp̄m ⁊ diſcipulosiꝰ qͥ ſūt mēbra ip̄iꝰ. q Et da. ſigna. ⁊cͣ. qꝛ ꝟtute demonū poſſūt mula mirabilia fieri qn̄ ꝑmittūt̉ a deo. r Ita vt ī erro. indu. ſi fieri pōttiā electi. hͦ dicit qꝛ p̄deſtinatio lꝫ ſit certa tamē nō tollit libertatē arbirij. iſta enī ꝓpoſitio: p̄deſtinatꝰ pōt dānari: falſa ē in ſenſu cōpoſito: tn̄ſenſu diuiſo vera ē: ſicut diffuſiꝰ declarat̉ pͥmo ſnīaꝝ. s. Ecce p̄dixivobis. q. d. ad hͦ iſta p̄dico nūc vt caueatꝭ ꝓ tūc: qꝛ minꝰ iacula feriuntī p̄uident̉. ſcd̓m ꝙ dicit beatꝰ Gregoriꝰ. t. Si gͦ dixerint vob̓ ecce ineſerto ē. xp̄s ſupple tanqͣꝫ homo religioſus in loco deſero exiſtens.Nolite

R

Myſtice.

Lucꝭ. .21. d

Mar 11. 2Lucꝭ. 21. ⁊

Lucꝭ̓ 21. d.

IMa. .13. 6Lucꝭ. 17. 5

13

Mar. 13.Lucꝭ. 17. e

Auct. 21. f

I. q. 3. ſalustor

Luct̓ 17..

l 4