Cxxviij¶ De talento
immundum ſpm̄ hꝫ bona oꝑa facerenon pōt. ſic qui ſpm̄ſanctuꝫ hꝫ. malanon poteſt agere. imagineꝫ meā nonhabetis Eius imago eſt bona facere.vos econtra feciſtis. Nō meoꝝ militn̄ patrocinia capietis. qui tyrāni vexilla portaſtis. nō poſſum dicere meūī qͥbꝰ nihil meū cognoſco.¶ Omelia ſecūda capituli. xxv.Ꝙ illo temnore Dixit ieſus diſcipulis ſuis ꝑabolā hac LHōquidem peregre ꝓficiſcēs Peregreprofectus ē chriſtus poſt victoriampaſſionis ad patriā iturus volūtatemīe factus ē hō. non nc̄itate nature.Cōmendat chr̄s dilectionem quā hꝫin ſanctis ad regnū aſcenſurꝰ celeſte.vn̄ deſcenderat Peregre ſe dicit iturū ꝓpt̓ charitate ſanctoꝝ quos reliq̄rat in terris. cū tn̄ peregre eēt in mudo ſicut dicit Incola ego ſum in terra Cū chr̄s venit in mundū fuit peregrinus nullum hn̄s ſui nomīs confeſſorem. poſtqͣꝫ diſcipulos adquiſiuit fuit pater familias. ideo ꝓficiſces de mudo peregre proficiſcebatur Uis ſcirequantum dilexit diſcipulos ſuos. ꝯſidera quid paſſus eſt pro eis. plus eosdilexit qͣꝫ gloriā ſuā q pro eis moriebat̉ Quid mirū ſi maiori dilectiōe tenebat̉ ſanctoꝝ quos relīquebat ī terris qͣꝫ dilectiōe gl̓e quaꝫ habuit ī cel̓?Ecce tradidit illis bonaſua Haud inuidens alijs plus deditalijs ꝟo minus ſꝫ ẜm conſiderationēfidei illoꝝ Qui inuidus eſt aut parcꝰomnibus eſt parcus. neqꝫ quaſi acceptor ꝑſonarū facit dr̄am grarum ill̓.Uis ſciē fere equaliter remunerauiteū qui plus obtulerit et qui minꝰ Sieſſet acceptor ꝑſonarū. nō tm̄ in dādagr̄a quantum in danda mercede eſſet
equalis ambobꝰ Un̄ in dāda gr̄a nōꝑſonas reſpexit ſꝫ ꝟtutē cuiuſlibꝫ. neſupra virtutē opꝰ iniungens ip̄e occaſio offenſionis exiſteret. nec illi quipeccauit ſi ſupra virtutē pōdꝰ impoſuiſſet. volens gͦ dn̄s ſanctos haberein celeſti regno oꝑa nobis diuerſa iuſticiaꝝ commiſit. nō ꝙ nō potuit nosſine operibus glorificare ſed opus p̄miſit. qꝛ oꝑa ſine pͥmijs vacua ſunt. ⁊p̄mia ſiue oꝑa ingrata ſunt.¶ Statim abijt qui quinqꝫtalenta acceꝑat. ¶ De talento agnitionis adquiſiuit vnā iuſticiā bene viuēdo preſbyter Unā iuſticiā bene p̄ſidendo in eccīa. de verbo adquiſiuitvnā iuſticiā verbū veritatis p̄dicando. de baptiſmo lucratus ē vnā iuſticiam ẜm chr̄i regulā baptiſādo ⁊ dignos filios cū iudicio eccīe adquirēdo. de ſacrificio adquiſiuit iuſticiā vnā mūdum ſacrificiū ꝓ populo offeredo. et ꝓ pcc̄is exorādo ¶ Sꝫ qui duotalētā acceꝑat. l. i. duas iuſticias vnābn̄ viuēdo quā adquiſiuit a fide chr̄i.aliā in miniſtrādo Qui vnū acceꝑat¶Un̄ qui duo habuit talēta nō ꝓponit̉ abſcondiſſe talēta. cū multi diaconi ſunt inutiles. ſed tm̄ qui vnū acceperat ¶ Attēde. licꝫ deus ſcinerit quieēt iuſti et qui iniuſti. tamē oēs vocat ad fidem. dās eis gr̄am credendiin chr̄m. quod eſt talentū bois ad ſalutē. malis ad piudiciū Diaconibus ⁊doctoribus ꝑ ſuā prouidētiam videt̉deꝰ iniungē miniſteriū diaconatꝰ autpreſbyteratus qui ſunt iuſti. qui vēoſunt iniuſti illos videtur nō ordinaſſe deus. nam ab exitu rei cognoſciturquis a deo ordinatus eſt. Quomodoquidaꝫ ſacerdotes ab hominibus ordinant̉ manifeſto libro canonū apl̓orū vbi dr̄ Qui ab hoībꝰ ordinant̉ quoad deum nec eſt diaconus nec ſacer-